Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әнші
American singer
Маргарета "Грета" Келлер (8 ақпан 1903 – 11 қараша 1977) – австриялық және американдық кабаре әншісі және актриса, ол Голливудтың бірнеше фильмінде және теледрамаларда жұмыс істеген.
Margaretha "Greta" Keller (8 February 1903 11 November 1977) was an Austrian and American cabaret singer and actress, who worked in some Hollywood movies and television dramas.
Алғашқы жылдар
Маргарета Келлер Австрияның Вена қаласында дүниеге келді, 8 жасынан бастап би өнерін меңгерді, одан кейін актерлік шеберлікке бейімделді. Оның сахнадағы алғашқы өнері Венадағы "Павильон" театрында болды. Ол Бродвейде Марлен Дитрихпен бірге сахнада өнер көрсетіп, ән салып, би биледі. 1929 жылы "Ultraphon" компаниясымен жасалған жазба шарты оны Венадан Прага мен Берлинге жеткізді, онда Питер Игельхофф пен Питер Кройдермен бірге үлкен табысқа қол жеткізді. 45 жылдан астам бойы оның дауысы радио хабарлары, фильмдер, ревюлер, концерттер мен мюзиклдерде, әсіресе жазбаларында бүкіл әлемге таныс болды. Туған жері Венада алғаш "Шансонның ұлы әйелі" деп аталған бұл лақап оны Лондон мен АҚШ-қа да ілесіп келді.
Born Margaretha Keller in Vienna, Austria, she studied dance from the age of 8, followed by acting. Her début was in Pavillon in Vienna. She also appeared on stage with Marlene Dietrich in Broadway, in which she sang and danced. A recording contract with Ultraphon in 1929 took her from Vienna to Prague and Berlin, where she enjoyed great success with Peter Igelhoff and Peter Kreuder. For over 45 years, her voice was familiar worldwide in radio shows, films, revues, concerts and musicals, and above all in recordings. First called "The Great Lady Of Chanson" in her native Vienna, the nickname followed her to London and the United States.
Жеке өмір
Грета Келлердің 1928 жылы әнші Джо Саржентке жасаған алғашқы некесі ұзаққа созылмады; ол алкоголик екені белгілі болды. Оның екінші некесі Голливудта басталып, аяқталды, онда ол Бостон қаласының көрнекті отбасынан шыққан Гаспар Г. Бэконның ұлы Гаспар Грисуолд Бэконға тұрмысқа шықты. Үлкен Бэкон Гарвард университетінің басқарма мүшесі, Дж. П. Морганның жақын әріптесі болды, кейін Теодор Рузвельт басшылығымен АҚШ Мемлекеттік хатшысы, ал Уильям Говард Тафт басшылығымен Франциядағы елші қызметін атқарды. Оның күйеуі, кино және театр сахнасында Дэвид Бэкон ретінде танымал болған, 1943 жылы «Республика» сериалындағы «Маскалы таңғажайып» рөлін аяқтағаннан кейін екі аптадан соң қанымен өлтірілді. Говард Хьюзбен және тағы бір актермен байланыста болғаны туралы болжамдар айтылды, бірақ қылмыстық тергеулер нәтижесіз аяқталды және кейіннен құжаттар жоғалып кетті. Осы оқиғаның әсерінен және Бэконның інісі, дәрігер берген морфин дозасының салдарынан Гретаның Бэконнан болған баласы тірі тумады. Ол бұл оқиғалардан қалпына келгенге біраз уақыт кетті, бірақ Швейцарияда, содан кейін Венада, Берлинде және Нью-Йоркте мансабын қайта бастады. 1973 жылдан бастап, 1977 жылдың қараша айында қайтыс болғанға дейін Келлер өзінің серіктесі Вольфганг Небмайермен бірге өмір сүрді, жұмыс істеді және саяхаттады.
Greta Keller's first marriage to the singer Joe Sargent in 1928 did not last; he turned out to be an alcoholic. Her second marriage started and ended in Hollywood, where she met and married Gaspar Griswold Bacon, Jr. son of Gaspar G. Bacon from a prominent family in Boston. The elder Bacon was a member of the board of Harvard University, had been a close associate of J. P. Morgan, and later served as Secretary of State under Theodore Roosevelt and ambassador to France under William Howard Taft. Her husband, known in film and theater as David Bacon, was murdered in 1943, two weeks after finishing a major role in the Republic serial The Masked Marvel. Speculation involved affairs with Howard Hughes and another actor, but the murder investigations ceased without a result, and the files later disappeared. Due to that shock and a counter indicated dose of morphine administered by Bacon's brother, a physician, Greta's child with Bacon was stillborn. It took some time for her to recover from these events, but she restarted her career in Switzerland, then on to Vienna, Berlin and New York City. From 1973 until her death in November 1977, Keller lived, worked, and traveled with her partner Wolfgang Nebmaier.
Мансап
Оның әнші дауысы париждік әйелдердің сүйкімділігін сыйлап, бірақ Веналық қыздың жүрегін ешқашан жоғалтпады. Гретаның ән айтуы, кейбір адамдар "Марлен Дитрихті еске түсіретін стиль" деп атаған стиль, себебі ол Марлен Дитрихтің өзінің дауысын қалыптастыруына үлгі болды. Грета Келлер 1920-жылдардан 1970-жылдарға дейін әлемнің түкпір-түкпірінде жазбалар жасады. Ол көп жылдар бойы АҚШ-та, әсіресе Нью-Йорктегі Уолдорф және (кейін) Стэнхоп қонақүйлеріндегі клубтарда өнер көрсетті, онда оның бағдарламасында Пол Анканың сөзімен жазылған "My Way" әні және Ноэль Ковардтың бірнеше әні міндетті түрде орындалатын. "Әншілер әншісі" атанған Келлер жиі басқа орындаушыларды, соның ішінде Нордстром сестерін, Беверли Силлс және Хилдегардты өз бөлмесіне тартып отырды. Ол өнер көрсеткен түндері фотограф Эдгар де Эвия сияқты тұрақты көрермендер де бірдей үстелдерді резервке алып отыратын. Стэнхоптың көрермендері Коул Портер мен Ноэль Ковардтың әндерін олардың жыныстық меңзеулері мен қос мағыналылығы үшін ұнататын. Олардың ішінде оның досы Элис Бойдтың "Мисс Отис өкінеді" және "Мен оның өміріндегі екінші әйелмін" әндері бар еді. Ол Венаға үнемі қайтып тұратын. Ол ақын және әнші Род МакКюэнды Венадағы тыңдарманға таныстырды. МакКюэн өз кезегінде 1970-ші жылдары Линкольн орталығында оны таныстыратын концерт ұйымдастырды және Жак Брельдің "Ne Me Quitte Pas" әніне "Егер сен кетсең" деген ағылшын тіліндегі мәтін жазды, оны ол әрқашан орындап отырды. Оның репертуарында 1930-жылдар мен соғыс жылдарының әндері, сондай-ақ сол кездегі танымал әндер бар еді. Өлімінен бірнеше жыл бұрын оның дауысы 1972 жылғы "Кабаре" (Cabaret) кинофильмінде естілді, онда ол "Хейрат" ("Некелескен") әнін орындады. Келлер 1977 жылдың 11 қарашасында 74 жасында қайтыс болды. Ол Венаның Орталық зиратында (Wiener Zentralfriedhof) жерленген. 1976 жылы Роза фон Праунхаймның "Жер асты және эмигранттар" (Underground and Emigrants) фильмінде ойнады.
Her lieder voice carried the charm of the Parisian women but never lost the heart of the girl from Vienna. Greta's singing in what some call "a style reminiscent of Marlene Dietrich" comes from the fact she was the model for how Marlene Dietrich developed her own voice. Greta Keller made recordings throughout the world and from the 1920s into the 1970s. She spent many years in the United States, notably in hotel club rooms at the Waldorf and (later) the Stanhope in New York, where her show always included "My Way", with lyrics composed by Paul Anka, and a number of Noël Coward's songs. A "singer's singer," Keller often drew other performers to the room, including the Nordstrom Sisters, Beverly Sills and Hildegarde. Other regulars booked the same tables most nights that she was performing, including photographer Edgar de Evia. Favorites of the Stanhope crowd were the songs of Cole Porter and Noël Coward because of their sexual innuendo and double entendres. These included "Miss Otis Regrets" and "I'm the Other Woman in His Life" by her friend Elisse Boyd. She regularly returned to Vienna. The poet and singer Rod McKuen was introduced by her to an audience in Vienna. McKuen, in turn, hosted a concert presenting her at Lincoln Center in the 1970s and wrote the English lyric "If You Go Away" to Jacques Brel's "Ne Me Quitte Pas," which she always sang. Her repertoire included songs from the 1930s through the war years as well as popular songs of the day. A few years before her death, her voice was heard in the Academy Award winning movie Cabaret (1972), in which she sang the song "Heirat" ("Married"). Keller died on November 11, 1977, aged 74. She was buried on the Wiener Zentralfriedhof. In 1976 she appeared in Rosa von Praunheim's film Underground and Emigrants.