Кіріспе

Нишава немесе Нишава (болгар және серб тілдерінде) – Болгария мен Сербиядағы өзен, оң саласы, ұзындығы – .

Сичево ойысы

Шекара Бела-Палаңка мен Нишка-Баня арасында орналасқан. Құлаң ұзақ және терең. Бұл құлаң композиттік, яғни бірнеше құлаңдар мен кеңейтімдерден тұрады, мысалы Просечка құлаңы, Островичка алабы немесе Градиштанский каньоны. Кейбір бөліктерінде өзен арқылы каньон тәрізді құрылымдар (Градиштанский каньонындағы кері беткейлер сияқты) қалыптасқан. Құлаңның өзі Сврлиг тауларының оңтүстік беткейлері мен Сува Планина тауының арасында Куновица платосы арқылы ойылып жасалған, ал айналасындағы аймақтар жоғары сапалы жүзімдіктерімен танымал. Өзеннің оңтүстік жағында, Сува Планинада, "Серб Атапуеркасы" деп аталған Пештурина үңгірі орналасқан. Археологиялық қазба жұмыстары 2006 жылы басталғаннан бері Орта және Жоғарғы палеолитке жататын артефакттар табылды. Мұстериан мәдениетіне жатқызылған қалдықтар 102,000 BP + 5,000-нан 39,000 BP + 3,000-ға дейін дауланған, бұл Пештуринаны неандертальдықтардың ең соңғы тірі қалған мекендерінің біріне айналдырады. 2019 жылдың сәуірінде неандерталь адамының қалдықтары табылғаны хабарланды. Бұл Сербияда неандерталь қалдықтарының алғашқы табылуы. Орталық Балқандағы барлық палеолиттік орындарда, соның ішінде Нишава аңғарындағы жағдайларда, ауриньяк қабаттарының болмауы байқалады. Бұл теорияға сәйкес, ертедегі заманауи адамдардың Еуропаға Дунай дәлізі арқылы таралуы, шағын неандертальдық қауымдардың 40,000 жылдан кейін кейбір оқшауланған жерлерде тірі қалуына мүмкіндік берген. Келттер оны "Фейри өзені" деп атаған. Өзен аңғары Византия артефакттарына және көптеген монастырларға бай, олардың кейбіреуі әлі де жұмыс істеп тұрса, ал кейбіреулері қираған. Нишава шығанағы Антарктиданың Оңтүстік Шетланд аралдарындағы Қалың аралда орналасқан. 2008 жылы Нишава суайдынының серб бөлігінде және оның салаларының аңғарларында әртүрлі хош иісті және дәрілік шөптерді өсіру басталды. Уақыт өте келе лаванда көптеген төбелер мен тау беткейлерінде өсірілетін басты дақылға айналды. Басқа шөптерге римдік ромашка, жәндік, лимон бальзамы, исоп және Дамаск раушаны жатады. Жерорта теңізінің өзгертілген микроклиматы, Грекия мен Солтүстік Македониядан Ниш және Лесковац алабы арқылы Оңтүстік Морава аңғарына таралады, бұл шөптерге қолайлы жағдай жасайды, сондай-ақ pH-нейтралды әк тасты жер бедері мен биіктігі де маңызды. Көптеген экологиялық шаруашылықтар мен май құю зауыттары салынды. 2020 жылға қарай аймақ "Сербияның Провансы" деп танылды. Бұл аймақ ұзақ уақыт бойы ескере алмаған жүзімдіктерімен танымал болды, бірақ 2020 жылдары олар қайтадан дами бастады. Жеміс бақшаларын да кеңейту жалғасты. Аймақтың кейбір бөліктерінде лимон мен банан ағаштары отырғызылған. Бұл аймақ бұрын сирене өндірісімен де танымал болған. Сврлиг қойларының саны, бұрын кең таралған, азайды.