Кіріспе

Франция заңдарында жеке құқық (droit privé), сондай-ақ сот құқығы және мемлекеттік құқық (droit public) екі түрлі болып табылады. Сот құқығы, атап айтқанда: азаматтық құқық (droit civil) Қылмыстық құқық (droit pénal) Қоғамдық құқық, атап айтқанда: Әкімшілік құқық (droit administratif) Конституциялық құқық (droit constitutionnel) Бірге, іс жүзінде, осы төрт құқық саласы (азаматтық, қылмыстық, әкімшілік және конституциялық) француз құқығының негізгі бөлігін құрайды. Еуропалық Комиссияның 2005 жылдың қарашасында Еуропалық Соттың ("ЕҚС") соңғы шешімінде танылған өкілеттіктердің негізінде оншақты Еуропалық Одақ ("ЕО") қылмыстық құқық бұзушылықтарын құруға ниетті екендігі туралы хабарлауы, енді Еуропалық Одақ заңын ("droit communautaire", кейде "droit européen" деп те аталады) Францияда жаңа және жеке құқық саласы ретінде қарастыру керектігін білдіреді (өздерінің мемлекеттік заңдарынан басқа АҚШ-тың штаттарында қолданылатын "федералды заңдарға ұқсас"), және тек Францияның азаматтық, қылмыстық, әкімшілік және конституциялық құқығының мазмұнына әсер ететін ережелер тобы ғана емес.

Құқық көздері

Заңнама француз құқығының басты көзі саналады. Ұғымдық құқық жүйелерінен айырмашылығы, онда сот шешімдері мен тәжірибелер жиынтығы ("жалпы құқық" деп аталады) тарихи түрде құқықтың негізін құрады, француз құқықтық жүйесі заңдарды құқықтың басты көзі ретінде баса назар аударады.

Заңнамалық көздер

Француздық заңнамалық көздерді төрт санатқа бөлуге болады: үкіметтік қаулылар. Француз соттары Франция Конституциясын халықаралық келісімдерден, оның ішінде ЕО келісімдері мен ЕО құқығынан жоғарырақ деп есептейді. Бұл Еуропалық одақ институттарының ЕО құқығын мүше мемлекеттердің заңдарынан жоғарырақ санайтынынан өзгеше.