Флоренциядағы Палаццо Веккьоде орналасқан Баччо Бандинеллидің "Геркулес пен Как" мүсіні. Ренессанс өнері, саяси тарих, Давидпен байланысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Баччо Бандинеллидің "Геркулес және Какус" мүсіні – Италияның Флоренция қаласындағы Пьяцца-делла-Синьория алаңындағы Палаццо-Веккьо сарайының кіреберісінің оң жағында орналасқан мәрмәрден жасалған итальяндық Ренессанс мүсіні. Оның күрделі және саяси тұрғыдан маңызды тарихы бар, бірақ аяқталған жұмыстың авторы – флоренциялық мүсінші Баччо Бандинелли, ол осы еңбекті көбінесе 1525 жылдан бастап 1534 жылға дейін аяқтаған. Бұл мүсін Флоренция республикалық кеңесінің, Пьеро Содеринидің (өмір бойына гонфалониер) басшылығымен, Медичилерге қарсы жеңісті еске алу мақсатында Микеланджелоның "Давид" мүсініне серік ретінде тапсырылды.
Sculpture by Baccio Bandinelli
Hercules and Cacus is an Italian Renaissance sculpture in marble to the right of the entrance of the Palazzo Vecchio in the Piazza della Signoria, Florence, Italy. It has a complicated and highly political history, but the finished work is by the Florentine sculptor Baccio Bandinelli mostly from 1525 to completion in 1534. It was commissioned as a pendant to Michelangelo's David, which had been commissioned by the republican council of Florence, under Piero Soderini (gonfaloniere for life), to commemorate the victory over the Medici.
Комиссияның тарихы
1508 жылы Флоренция Республикасының басшысы Пьеро Содерини 1494 жылы Медичи әулетін қуылғаннан кейін Микеланджелоға колосс (соңғы биіктігі 5,05 м) жасауды тапсырды. Бұл республиканың символы ретінде Дәуіт мүсініне қосымша жасалуы тиіс еді. Бірақ өте үлкен тас блок Флоренцияға жеткізілмеді, сондықтан Микеланджело көп ұзамай басқа жобалармен айналысты. 1512 жылы Медичилер қайтадан билікке оралды. Папа Климент VII (Джулио де Медичи) бұл тапсырысты 1523 жылға дейін немесе одан бұрын өз маңына алды. Оған Бандинелли балауыз эскизін көрсетті, ол тапсырысты қабылдады. Ақ Каррара мәрмәрінен жасалған тас блок Флоренцияға 1525 жылы ғана жетті. Тас блок Бандинеллидің жобасына сәйкес келмегендіктен, ол жаңасын жасауы керек болды деген болжам бар, алайда өзгеріс себебі тек символикалық мәнімен байланысты болуы мүмкін. Оның алғашқы жоспары өте қозғалмалы және зорлық-зомбылыққа толы болды, және Медичилер өздерінің қатал билікке оралуының осындай ауыр еске салғысын қаламаған болуы мүмкін. Осы уақытта Флоренцияда Медичиге қарсы республикашыл жақтастар Ипполито де Медичиді қаладан қуғынға салыстырып, мәрмәрді Микеланджелоға қайтарды. Вазари мүсіннің тақырыбы өзгергенін, терракота эскизімен дәлелдеп, Самсонның палестиналықтарды жеңгенін айтты. Бұл Медичи әулетінен жобаны алшақтату мақсатында жасалды және Бандинеллидің Медичидің жақтасы ретінде қаладан кетуіне мүмкіндік берді. 1530 жылы император Карл V Флоренцияны ұзақ қоршаудан кейін қайтадан Медичилердің иелігіне қайтаруға көмектесті. Папа Климент VII кейіннен өзінің заңсыз ұлы Алессандро де Медичиді Флоренцияның герцогы етіп тағайындады. Бандинелли қайта оралып, мүсін жұмысын жалғастырды. Соңында 1534 жылы мүсін аяқталды, оның студиясынан Пиацца делла Синьорияға тасымалданды және оның мәрмәр постаментіне орнатылды. 1534 жылы оның ашылуы туралы сипаттамаларда мәрмәрге қатысты ауызша және жазбаша сын-пікірлер айтылғанмен, олардың көпшілігі Республиканы таратып жібергені үшін Медичи әулетіне бағытталған және эстетикалық емес еді. Бұл сын-пікірлердің бірнеше авторлары Алессандро де Медичимен түрмеге қамалды, бұл саяси мазмұнды көрсетеді. Екі ең қатал сыншы – Джорджо Вазари мен Бенвенуто Челлини, екеуі де Микеланджелоның жақтастары және Медичидің қолдауына ие Бандинеллидің қарсыластары болды. Вазари Микеланджелодан Бандинеллиге және жобаның өзгеруіне өкініш білдірді. Челлини бұлшық еттерін "қарбыздарға толы қап" деп атады, Микеланджелоның бұрын Леонардо да Винчиден ұқсас сын естігенін ұмытып кетті. Вазари мен Челлинидің Бандинеллимен бәсекелестігіне байланысты оларды бейтарап деп қарауға болмайды. Медичилер Бандинеллидің еңбегіне өте қанағаттанды және оған жер, ақша сыйлады, ал кейіннен ол Козимо I кезінде Медичи әулетінің барлық мүсіндік және сәулеттік бағдарламаларына жетекшілік етті.
The commission for a colossus (the final height is 5.05 m) was originally given to Michelangelo in 1508 by Piero Soderini, leader of the Republic of Florence after the expulsion of the Medici family in 1494. It was meant to complement the David as a symbol of the republic. But the exceptionally large block did not arrive in Florence, and Michelangelo was soon busy with other projects. In 1512 the Medici returned to power. The commission was appropriated by the pope Clement VII (Giulio de'Medici), some time during or before 1523. He was shown a wax bozzetto by Bandinelli, who received the commission. The quarried block of white Carrara marble finally arrived in Florence in 1525. It has been suggested that the block of marble was not large enough for Bandinelli's design and he was to make a new one, however, the reason for the change may have been purely for symbolic reasons. His first design was extremely active and violent, and it is likely that the Medici did not want such a harsh reminder of their brutal return to power. Meanwhile, in Florence, the republican enemies of the Medici took advantage of the chaos to expel Ippolito de' Medici from the city and return the marble to Michelangelo. Vasari stated a change in subject, which is substantiated by a terracotta bozzetto, as a Samson Slaying the Philistines. This was probably to separate the project from the Medici and was allowed due to Bandinelli, as a supporter of the Medici, having to leave the city. In 1530, Emperor Charles V assisted the Medici in retaking possession of Florence after a long siege. Pope Clement VII subsequently installed his illegitimate son Alessandro de Medici as duke of Florence. Bandinelli then returned and continued his work on the statue. Finally in 1534 the work on the statue was finished transported from his studio to the Piazza della Signoria and placed on its marble pedestal as part of the ringiera. Although descriptions of its unveiling in 1534 provided verbal and written criticisms of the marble, most were instead aimed at the Medici family for dissolving the Republic and were not aesthetic. A few of the writers of these hypercritical verses were imprisoned by Alessandro de' Medici, further suggesting a political commentary. The two harshest critics were Giorgio Vasari and Benvenuto Cellini, both of whom were champions of Michelangelo and rivals of Bandinelli for Medici patronage. Vasari lamented the change of hands from Michelangelo to Bandinelli, and the change of design. Cellini referred to the emphatic musculature as "a sack full of melons", forgetting that Michelangelo had received similar deprecation previously by Leonardo da Vinci. Neither Vasari nor Cellini can be viewed as unbiased due to their rivalry with Bandinelli. The Medici were quite satisfied and rewarded Bandinelli greatly for his efforts with land, money, and he was later placed in charge of all sculptural and architectural programs for the Medici under Cosimo I.
Тақырыбы
Бұл жерде, мал ұрлығы үшін оныншы еңбегін орындағанда отты жұтқан құбыжық Какусты өлтірген жартылай құдай Геркулес физикалық күштің символы болып табылады, ол Медичилер қалаған рухани күштің символы – Дәуітпен үйлесімді. Бұл мәрмәр топ жеңімпаздың (Медичилердің) және жеңілгендердің (республикашылдардың) негізгі тақырыбын бейнелейді. Осы үзіліс Медичилердің өкімшілігін мойындағандарға көрсеткен кеңшілігін көрсетеді, сонымен қатар, бұл үзіліс ұзаққа соғуы немесе уақытша болуы мүмкін екендігін еске түсіріп, қарсылық көрсетушілерге ескерту ретінде қызмет етеді.
Here, the demi god Hercules, who killed the fire belching monster Cacus during his tenth labor for stealing cattle, is the symbol of physical strength, which juxtaposed nicely with David as a symbol of spiritual strength, both symbols desired by the Medici. This marble group shows the basic theme of the victor (the Medici) and the vanquished (the republicans). The pause suggests the leniency of the Medici to those who would concede to their rule, and served as a warning to those who would not, as this pause can be indefinite or simply temporary.
Қалпына келтіру
Асыл мүсін 1994 жылдың ақпанынан сәуір айына дейін қалпына келтірілді. Содан кейін Геркулестің қолындағы дубинаның түпнұсқа еместігі, оның түпнұсқа қоладан емес, алюминийден жасалғаны анықталды.
The statue was restored between February 1994 and April 1994. It was then discovered that the club in the hand of Hercules was not the original club, but was made of aluminum instead of the original bronze.