Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ХІХ ғасырдағы британдық Корольдік теңіз флотының фрегаты HMS Trincomalee – Наполеон соғыстары аяқталғаннан кейін көп ұзамай салынған фрегат. Қазір ол Англияның Хартлпул қаласындағы Корольдік теңіз флотының ұлттық мұражайында қайта қалпына келтіріліп, жүзбелі кеме-мұражай ретінде сақталған.
19th century British Royal Navy frigate
HMS Trincomalee is a Royal Navy sailing frigate built shortly after the end of the Napoleonic Wars. She is now restored as a museum ship afloat in the National Museum of the Royal Navy, Hartlepool, England.
18121847 жыл
Трикомали – оның дәуіріндегі екі британдық фрегатының бірі. Оның дерлік інісі (өзгертілген "Леда" класынан) қазір Даңдидегі мұражай кемесінде. 1812 жылдың 30 қазанында тапсырыс берілгеннен кейін, Трикомали Үндістандағы Бомбей қаласында Вадия отбасының кеме жасаушыларымен терек ағашынан салынды. Бұл Ұлыбританиядағы емен ағашының жетіспеуіне байланысты болды, себебі Наполеон соғыстары үшін кеме жасау жұмыстары қарқынды жүргізілді. Кеме 1782 жылғы Цейлон (Шри-Ланка) портындағы Трикомали шайқасының құрметіне Трикомали деп аталды. Трикомалидегі жұмыс 1816 жылдың мамыр айында басталды. Парсы зороастриялық дәстүріне сәйкес, кеме жасау шебері Жамсетжи Боманджи Вадия кеменің кіліне оюлы күміс шеге соғып, оны кеменің жақсы болуы үшін маңызды деп есептеді. 23 000 фунт стерлинг құрылыс құнымен (2020 жылы шамамен 2 015 000 фунт стерлинг) Трикомали 1817 жылдың 12 қазанында суға түсірілді. Командир Филип Генри Бриджес оны Портсмут кемежайына жеткізді, онда 1819 жылдың 30 сәуірінде келді, саяхатқа 6 600 фунт жұмсалды. Бірінші сапарда кеме 1819 жылдың 24 қаңтарында Сент-Еленаға келді, онда 6 күн болды, содан кейін аралдағы Лонгвуд үйінде Наполеонға көмектескен хирург Джон Стокуе қосылып, кете берді. Тағы 2 400 фунт стерлинг жұмсалғаннан кейін, Трикомали 1845 жылға дейін резервке қойылды, содан кейін оған азырақ, бірақ күштірек қарулар қойылды, кормасы қайта жаңартылды және ол алтыншы дәрежелі тіректің жабық корветі ретінде қайта жіктелді.
Trincomalee is one of two surviving British frigates of her era—her near sister (of the modified Leda class) is now a museum ship in Dundee. After being ordered on 30 October 1812, Trincomalee was built in Bombay, India, by the Wadia family of shipwrights in teak, due to oak shortages in Britain as a result of shipbuilding drives for the Napoleonic Wars. The ship was named Trincomalee after the 1782 Battle of Trincomalee off the Ceylon (Sri Lanka) port of that name. Work on the Trincomalee began in May 1816. Ceremonially an engraved silver nail was hammered into the ship's keel by the master shipbuilder Jamsetjee Bomanjee Wadia, this being considered vital for the ship's well being, according to Parsi Zoroastrian tradition. With a construction cost of £23,000 (approximately £2,015,000 in 2020), Trincomalee was launched on 12 October 1817. Commander Philip Henry Bridges sailed her to Portsmouth Dockyard, where she arrived on 30 April 1819, with a journey costing £6,600. During the maiden voyage the ship arrived at Saint Helena on 24 January 1819, where she stayed for 6 days, leaving with an additional passenger, a surgeon who had attended Napoleon at Longwood House on the island, Mr John Stokoe. After being fitted out at a further cost of £2,400, Trincomalee was placed in reserve until 1845, when she was re armed with fewer guns giving greater firepower, had her stern reshaped and was reclassified as a sixth rate spar decked corvette.
18471895 жыл
Тринкомали 1847 жылы Портсмуттан шығып, он жыл бойы қызметте болды, Солтүстік Америка және Батыс Үндістан стансасында дислокацияланды. Ол кезінде Гаитидегі көтерілістерді басуға көмектесіп, Кубаға жасалған шабуыл қаупін тоқтатуға, сондай-ақ құлдыққа қарсы патрульдеуге қатысты. 1849 жылы ол Ньюфаундленд пен Лабрадорға жіберілді, бірақ 1850 жылы Ұлыбританияға қайтарылды. 1852 жылы ол Американың батыс жағалауындағы Тынық мұхиты эскадрильясына қосылу үшін теңізге шықты. 1857 жылы Англияға оралғаннан кейін, 4 қыркүйекте Чатем портына келген соң, «резервке» жіберілді. Кейін Милфорд-Хейвенде орналасқан тұрғын үй кемесі, оқу кемесі және демалыс кемесі ретінде пайдаланылды. Осы оқиға Фалмут қаласында үлкен алаңдау тудырды. Ол 1986 жылға дейін қызметте болды, содан кейін қайта жаңартылып, 1992 жылы Трикомали деп қайта аталды.
Trincomalee departed from Portsmouth in 1847 and remained in service for ten years, serving on the North America and West Indies Station. During her time, she was to help quell riots in Haiti and stop a threatened invasion of Cuba, and serve on anti slavery patrol. In 1849, she was despatched to Newfoundland and Labrador before being recalled to Britain in 1850. In 1852 she sailed to join the Pacific Squadron on the west coast of America, and upon returning to
England in 1857, she was put back 'in ordinary' after arriving at Chatham on 4 September. She was used in conjunction with as an accommodation ship, a training ship, and a holiday ship based in Falmouth,then Milford Haven. The relocation caused great dismay in Falmouth. She remained in service until 1986, after which she was again restored and renamed back to Trincomalee in 1992.
Кейінгі жылдар
Қазір Ұлттық тарихи флоттың құрамына енген Тринкомали, жақында қалпына келтірілгеннен кейін Хартлпулдағы Корольдік теңіз күштері мұражайының орталық экспонатына айналды. Тринкомали – әлі де суға жүзіп жүрген ең көне британдық әскери кемесі, ал одан 52 жыл үлкен кеме құрғақ докта тұр. 1929 жылы қайтыс болған Фалмут қаласындағы суретші Генри Скотт Тук кемені және оның шәкірттерін өнер туындыларының нысаны ретінде пайдаланды.
Now listed as part of the National Historic Fleet, following her recent restoration Trincomalee has become the centrepiece of the National Museum of the Royal Navy based in Hartlepool. Trincomalee holds the distinction of being the oldest British warship still afloat as , although 52 years her senior, is in dry dock. Until his death in 1929, the Falmouth based painter Henry Scott Tuke used the ship and its trainees as subject matter.