Англия Шіркеуіндегі пасторлық иелік және оның жойылуы
Parson's freehold
Шіркеудің иелік құқығы (parson's freehold) – Англия шіркеуіндегі дін қызметкерлеріне берілген мүліктерді басқару жүйесі. Жойылуға жатыр, кірістер мен жер пайдалану құқығын қамтиды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пастордың еркін иелігі – Англия шіркеуіндегі жүйе, онда приходтың ректоры немесе викарий шіркеу, шіркеу қорытыны немесе пастор үйі сияқты игіліктерге меншік құқығын иеленеді, ал меншік оның ізбасарына өтеді. Бұл жүйе Діни лауазымдар (Қызмет мерзімі) заңына сәйкес тоқтатылатын болады.
The parson's freehold refers to a system within the Church of England in which the rector or vicar of a parish holds title to benefice property, such as the church, churchyard or parsonage, the ownership passing to his successor. This system is to be phased out, under the Ecclesiastical Offices (Terms of Service) Measure.
Сипаттама
Пастордың ерікті иелігі – игілік түрі; бастапқыда ол діни қызметкердің шіркеулік қызметтерін атқарғаны үшін сыйақы ретінде белгілі бір мүліктерден түсетін табыс пен оларды пайдалану құқығын белгіледі. Бұған шіркеу үйінің (және оған қосымша ғимараттардың) иеленуі, төлемдер мен шынжырлау сыйлықтары, оннан бір бөлігінен түсетін табыс (парыз шегіндегі мүліктерге салынатын салық түрінде алынатын) және глебеден (ректордың пайдасы үшін жыртылатын жерлер) түсетін табыс кіретін. Бұл ректордың табысының негізін құрады, ол осы табыс есебінен өмір сүрді және шіркеуді күтіп ұстады. Ақшалай қайырымдастықтар кедейлердің кейбір қажеттіліктерін қанағаттандырды. Көбінесе меценат немесе басқа жер иесі шіркеуді жөндеу және кеңейту жұмыстарын бастап жүргізетін, кейде ректор немесе викарий өзі атқаратын. Заң бойынша ректор қалған мүлікті жеке тұлға ретінде иеленеді. Дегенмен, әдеттегідей мүлік иелігінен айырмашылығы, мүлік оның қайтысынан кейін мұрагеріне өтпейді. Оның орнына ол келесі лауазым иесіне беріледі.
The parson's freehold is a type of benefice; originally also it established income from and tenancy of certain properties in recompense for the priest's exercise of ecclesiastical offices. These would have included occupancy of the rectory (and its outbuildings), fees and Easter offerings, income from tithes (received in the form of a tax on properties within the parish bounds), and income from the glebe (parcels which could be farmed for the rector's profit). These formed the basis for the rector's income, out of which he lived, and kept the Church. Communion alms met some of the needs of the poor. Often the patron or another landowner would take the lead in repairs and extensions of the church; sometimes the rector or vicar did so himself. For the purposes of law the rector owns the remaining property as a corporation sole. However, unlike usual fee simple ownership, the property did not pass to his heir upon his death. Instead, it passed to the next officeholder.
Жою
2005 жылғы 15 ақпанда Англия шіркеуінің Бас Синоды пасторлардың еркіндік құқығы жүйесін жою туралы шешім қабылдады, оны барлық дін қызметкерлеріне бірдей қолданылатын, еркіндік құқығы бар және жоқ дін қызметкерлері арасындағы қазіргі айырмашылықты жоятын «жалпы қызмет» деп аталатын жүйемен біртіндеп алмастыруды көздеді. «Жалпы қызмет» бойынша, қазіргі ұсынысқа сәйкес, пасторлық үйлер епархияға өтеді. Бұдан әрі, мұндай дін қызметкерлері өздерінің міндеттерін лайықты орындап жатқанын қамтамасыз ету үшін бағалау рәсімдерінен өтеді, ал діншілер дін қызметкерлерін тәртіпке келтіру шарасы бойынша қолданылатын құқықтарға қосымша шағымдану құқықтарына ие болады. Егер олар қанағаттандырмайтын жағдайда, мұндай дін қызметкерлерін оңайырақ қызметтен шеттетуге болады. Дегенмен, дін қызметкерлері қызметінен айырылған жағдайда шағын өтемақы алуға және зайырлы еңбек трибуналдарына шағымдануға құқылы. Осы өзгерістерді күшіне енгізетін 2009 жылғы «Шіркеулік лауазымдар (қызмет шарттары)» заңы (No. 1) қазірде қолданыста.
On February 15, 2005, the General Synod of the Church of England decided to abolish the system of parson's freehold, gradually replacing it with a system entitled common tenure, which would apply to all clerics equally, removing the present distinction between those with freehold and those without. Under common tenure, the present proposal is that parsonages would pass to the diocese. Furthermore, such clergy would undergo assessment procedures to ensure that they are performing their function adequately, and parishioners would have further rights to those enjoyed under the Clergy Discipline Measure to complain about their parish priests. If found unsatisfactory, it would be possible to remove such priests with greater ease. However, priests will be entitled to some modest compensation for loss of office, and gain the right of appeal to secular employment tribunals. The Ecclesiastical Offices (Terms of Service) Measure 2009 (No. 1), giving effect to these changes, is now in force.