Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрэнсис, Дей және Хантер Лтд мен Twentieth Century Fox Corp ісі авторлық құқық заңнамасы бойынша Ұлыбританияның жеке кеңес комитетінің маңызды шешімі болып табылады.
Francis, Day & Hunter Ltd v Twentieth Century Fox Corp is a leading Judicial Committee of the Privy Council opinion on copyright law.
Өмірбаян
1892 жылы Фрэнсис, Дей және Хантер "Монте-Карлода банкті бұзған адам" атты ән шығарды, оны Фред Гилберт жазды және шығарды. Ол 1842 жылғы Авторлық құқық туралы заң бойынша авторлық құқыққа ие болды, бірақ 1882 жылғы Авторлық құқық (музыкалық шығармалар) туралы заң бойынша орындау құқығын ала алмады, себебі жарияланған түсірмелерде осы құқықты сақтау туралы ескерту болмады. Гилберт 1903 жылы мұрагерлік қалдырмастан қайтыс болды, сол кезде британдық авторлық құқық заңы бойынша оның шығармаларына авторлық құқық 1934 жылы тоқтатылатыны айтылды. Дегенмен, 1911 жылғы Авторлық құқық туралы заң оны 1953 жылдың соңына дейін ұзартты. 1935 жылы 20th Century Fox компаниясы "Монте-Карлода банкті бұзған адам" атты фильм шығарды, ол (атауынан басқа) әнмен ешқандай байланысы болмады. Ол Канададағы түрлі театрларда көрсетілгендіктен, Франсис Онтарио Жоғарғы сотына қоғамдық орындауда авторлық құқықты бұзғаны, әдеби авторлық құқықты бұзғаны және оны таныстырғаны үшін шағым түсірді.
In 1892 Francis, Day and Hunter had released a song titled "The Man who Broke the Bank at Monte Carlo", which was written and composed by Fred Gilbert. It acquired copyright under the Copyright Act 1842, but failed to acquire the parallel performing right under the Copyright (Musical Compositions) Act 1882 because the published copies lacked a notice of reservation of such right. Gilbert died intestate in 1903, at which time British copyright law stated that copyright in his works would lapse in 1934. However, the Copyright Act 1911 extended it until the end of 1953. In 1935, 20th Century Fox released the film The Man Who Broke the Bank at Monte Carlo, which (other than the title) had no other connection to the song. As it was exhibited in various theatres in Canada, Francis sued in the Supreme Court of Ontario for infringement of copyright by performance in public, infringement of the literary copyright, and for passing off.
Төменгі сатыдағы соттар
Сотта МакЭвой судьясы Фрэнсиске қарсы орындау құқығы мәселесі бойынша үкім шығарды, бірақ музыкалық туындының "атауы мен тақырыбы" мәселесі бойынша олардың пайдасына шешім қабылдады. Бұрмалаушылық туралы мәселе туындамады. Апелляциялық бөлімнің Миддлтон судьясы бірінші мәселе бойынша МакЭвой судьясымен келісіп, екінші мәселе бойынша оның үкімін күштен шығарды, сондай-ақ бұрмалаушылық болмағанын мәлімдеді. Фрэнсис бұл үкімге қарсы Лордтар кеңесіне шағымдануға жүгінді.
At trial, McEvoy J found against Francis on the issue of the performing right, but found in their favour on the question of the "title and theme" of the musical work. The question of passing off did not arise. On appeal, Middleton JA of the Appellate Division agreed with McEvoy J on the first issue, reversed his judgment on the second, and further held that there was no passing off. Francis appealed the ruling to the Privy Council.
Таза кеңесте
Басқарма шағымды қабылдамады, барлық мәселе бойынша Онтарио соттарымен келісті. Лорд Райт өз шешімінде төмендегіні айтты:
The Board rejected the appeal, agreeing with the Ontario courts on all counts. In his ruling, Lord Wright stated the following:
Авторлық құқықты орындау мәселесі заң бойынша сәтсіз аяқталды, себебі сол кезде Канадаға қолданылған Ұлыбритания авторлық құқығы заңында талап етілетін резерв туралы хабарлама болмады. Сондай-ақ, фактілер бойынша да сәтсіз аяқталды, өйткені ән де, музыка да фильмде орындалмады. Әдеби құқық бұзу туралы талап қабылданбады, себебі көшірме тек атауды пайдаланумен байланысты болды, ал бұл жағдайдағы фактілер бойынша құқық бұзушылық құрамайды. Атау ғана, егер ол жеткілікті түрде жаңа және ерекше болмаса, авторлық құқыққа ие бола алмайды. "Банкті бұзу" – бұл тозған тіркес, ал Монте-Карло – бұл жетістік немесе жазатайым оқиға орын алуы мүмкін ең логикалық орын. Бұл жағдайда шатастыру орын алмады, себебі фильмді көруші адам әнді естиді деп күтпеген. "Шатастырылатын нәрсе, шатастырылатын нәрсеге ұқсас болуы керек. Табаны қазан деп таныстыруға болмайды."
The question of performing right failed in law, because of the lacking reservation notice required under UK copyright law, which extended to Canada at that time. It also failed in fact, because neither the song nor the music was performed in the film. The claim of literary infringement failed, because the only copying was in the use of the title, and that was too insubstantial in the facts of the case to constitute infringement. A name alone cannot possess copyright unless it is sufficiently original and distinctive. "To break the bank" is a hackneyed expression, and Monte Carlo is or was the most obvious place at which that achievement or accident might take place." Passing off did not take place in this case, as a person seeing the film was not likely to expect to hear the song. "The thing said to be passed off must resemble the thing for which it is passed off. A frying pan cannot be passed off as a kettle."