Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан иезуиті Хосе Мария Рубио (22 шілде 1864 – 2 мамыр 1929) – "Мадридтің елшісі" деп белгілі испан иезуиті. 2003 жылы Иоанн Павел II оны қасиетті деп жариялады.
Spanish Jesuit
Jose Maria Rubio, SJ (22 July 1864 – 2 May 1929) was a Spanish Jesuit, known as the "Apostle of Madrid". He was canonised in 2003 by Pope John Paul II.
Балалық шағы мен жасөспірім шағы
Фермерлердің ұлы және он үш бауырдың ең үлкені, Франсиско Рубио мен Мерседес Пералтадан туған ол Альмериядағы Далиас қаласында өсті, Альмерия семинариясына оқуға түскенге дейін, онда ол адамтану және бір жыл философияны оқыды (1876–1879). Содан кейін ол Гранадада төрт жыл бойы философия мен теологияны оқыды (1879–1886), мұнда оны профессор және канон Хоакин Торрес Асенсио қолдады және қорғады. Асенсио Мадридке көшкенде, Рубио өзінің профессорымен бірге теологияны тағы бір жыл оқыды (1886–1887). 1896 жылы теология саласында диплом алды, ал 1897 жылы Толедода канондық құқық бойынша докторлық диссертациясын қорғады.
Son of farmers and the oldest of thirteen brothers, born to Francisco Rubio and Mercedes Peralta, he grew up in the town of Dalías, in Almería, until he entered the seminary of Almeria, where he studied Human Studies and one year of Philosophy (1876–1879). He then studied Philosophy and Theology for four years at Granada (1879–1886), where he was sponsored and protected by the professor and canon Joaquin Torres Asensio. On Ascensio's move to Madrid, Rubio followed his professor to study theology for a fifth year (1886–1887). He obtained a degree in theology in 1896 and a doctorate in Canon Law from Toledo in 1897.
Мадрид маңындағы діни қызметкер
Діни қызметкер болып тағайындалған ол өзінің алғашқы мессасын 12 қазанда (1887) Мадридтің сол кездегі Сан-Исидро кафедралы соборындағы Сан-Луис Гонзаганың рухани жаңаруының құрбандық тақтасында өткізді. Ол үш жыл бойы Чиньчонда (1887–1889) және Эстремерада (1889–1890) дін қызметкері және пастор ретінде жұмыс істеген епархияда қызмет етті. Екі ауылда да ол өте қатал өмір салтымен, балаларға діни білім беруімен және ең кедейлерге көмектесуімен көзге түсті. Кейіннен, Альмудена приходындағы Мадридтегі Сакрамент шіркеуіндегі Бернардин монахтарының капелланы ретінде, ол астананың шеткері аудандарындағы тазалаушылар мен тігіншілерге қызмет етуімен ерекшеленді. Сондай-ақ, ол Мадридтегі семинарияда латын әдебиетінен, пасторальдық теологиядан және метафизикадан (1890–1894) сабақ берді, сонымен қатар епархия викариатының нотариусы және тіркеушісі болды. 1904 жылы қасиетті жерлерге және Римге жасаған қажынаты оның бойында өшпес із қалдырды. Осы кезеңде ол өзін "иезуиттердің жанкүйері" деп сипаттады, себебі Гранадада теологияны оқып жүрген кезінен бастап осы Орденге қосылуға ниеттенді, тіпті Галдостың "Электра" пьесасынан кейін дін қызметкерлері ұйымдастырған көтерілісте олардың бірі деп жаңылыстырылған.
Ordained priest, he celebrated his first Mass on October 12 (1887) on the altar of the conversion of San Luis Gonzaga of the then Cathedral of San Isidro of Madrid, the diocese where he worked for three years as curate at Chinchón (1887–1889) and pastor at Estremera (1889–1890). In both villages he was notable for its extreme austerity, his catechesis of children, and service of the poorest. Later, as Chaplain of Bernardine nuns in the church of the Sacrament of Madrid, Almudena parish, he became distinguished by his activity in the suburbs of the capital with the cleaners and "dressmakers". He also taught Latin literature, pastoral theology and metaphysics (1890–1894) at the seminary in Madrid, and was a notary and registrar of the vicariate of the diocese. A journey as a pilgrim to Holy Land and Rome (1904) left on him an indelible mark. During this period he described himself as a "fan of the Jesuits", because since his time as a student of theology at Granada he had wanted to join this Order, to the point of becoming confused as such among those who organize clerical famous riot after the theatrical representation of the "Electra" of Galdós.
Өмірінің соңғы жылдары
Қорғаушысы Торрес Асенсио қайтыс болғанда, ол Гранададағы иезуиттер қатарына қосылу арманын орындады, онда новициаттан кейін (1909) бір жыл теологиясын қайта қарап, Севильяда пасторлық тәжірибе жинады. Манресада (Барселона) тертиандық курсын (1910–1911) аяқтағаннан кейін Мадридке жіберілді, онда Calle de la Flor Baja мекенжайындағы үйінде соңғы ант беріп, өмірінің соңына дейін тұрды. Ол тартымдылығымен емес, қайырымдылығымен және еңбекке адалдығымен көзге түсетін, қарапайым мінезді адам еді. Ол уағыз айтуда (бірақ шешендігімен емес) және күнделікті құрбандық беруде ерекше болды, оның нәтижесінде рухани қолдау іздеген сенушілердің ұзын кезегі құрылды. Үйдегі достарынан айырмашылығы бар, керемет қасиеттері болмаса да, оның тиімділігі мен беделі қала бойынша тез өсті. Ол кедейлерге деген шексіз махаббатымен танымал болды, олар көмек сұрап келеді. Ол қалалар мен қала шеттеріндегі елді мекендерде діни қызметін дамытты және "Қасиетті Жүректің құрмет күзетшілері", "Табернаклдердегі Мариялар" және Вентилла ауданындағы әлеуметтік мектептер сияқты бірнеше ұйым құрып, басқарды. Оған 1936 жылы Азамат соғысында қаза болған жас мұғалімдер Хуан мен Деметрио де Андрес, "Вентилла шейіттері" көмектесті. Ол 1929 жылдың 2 мамырында Мадридте қарағайдан жасалған креслода отырып, рухани жазбаларын өртеуді бұйырғаннан кейін қайтыс болды. Оның өлімінен кейін Мадрид архиепископы Леопольдо Эйхо и Гарай оны "Мадрид апостолы" деп атап, оның өмірінен үлгі алуға шақыратын дін қызметкерлеріне хат жазды.
When his protector, Torres Asensio, died, he managed to fulfill his old desire to join the Jesuits in Granada, where, after the novitiate (1909), he reviewed his theology for a year and had a pastoral experience in Seville. Aftertertianship (1910–1911) in Manresa (Barcelona), he was sent to Madrid, where he took final vows at his residence at Calle de la Flor Baja and where lived the rest of his life. He was a withdrawn and a modest man, of great charity and tireless devotion to work. He excelled as a preacher (though not for his oratorical skills) and as a regular confessor, which caused long lines of faithful who were looking for support and spiritual help. Despite the lack of brilliant human qualities, which contrasted with his housemates, his effectiveness and reputation grew quickly throughout the city. He was noted for his love of the poor, who came forward for help. He developed his evangelical work in towns and suburbs, and founded and organized several associations such as the "Guard of Honor of the Sacred Heart," the work of the "Marys of the Tabernacles", and social schools in Ventilla neighborhoods, aided by young teachers Juan and Demetrio de Andrés, known as "Ventilla martyrs" killed during the Civil War, 1936. He died in Madrid on May 2, 1929, sitting in a pine armchair, after directing that his spiritual notes be burned. When he died, the Archbishop of Madrid, Leopoldo Eijo y Garay, called him "apostle of Madrid" and wrote a pastoral letter on his example to the clergy of his diocese.
Қасиеттілер қатарына қабылдау
Оның өмірінде екі орында болу, емдеу, болжам жасау және болашақты көру сияқты керемет оқиғалар туралы айтылды, кейбіреулері аңызға жақын, ал енді біреулері көптеген куәгерлермен расталған. Оның өмірінің үлгісі және сөзі, Құдайдың еркіне толығымен бойынсұнғандардың барлығына қасиеттілік қол жетімді деген жаңалықпен бірге, ең бастысы болып табылады. Оның ең жақсы көрген сөзі: "Құдайдың қалағанын істе, ал Құдайдың істегенін қала". Пералтаның рухани жазбалары 1952 жылғы 23 желтоқсанда теологтармен мақұлданды. Оны Иоанн Павел II Римде (6 қазан, 1985) мақұлданған адам деп жариялады және сол папа Мадридте (4 мамыр, 2003) қасиетті деп жариялады. Оның дене қалдықтары Мадридтегі Сан-Франциско де Борья шіркеуінде және Иса қоғамының қасиетті жүрегінде сақталады. Қасиеттілер ісі жөніндегі Конгрегация оның қасиеттілікке ие болуы үшін ғажайып деп таныған ерекше жағдай – иезуит Хосе Луис Гомес Мунтеннің өкпе рагынан айығуы (1988).
During his life miraculous events were reported, such as bilocation, healings, prophecy and clairvoyance, some, perhaps legendary, but others ratified by numerous witnesses. What dominates is the testimony of his example and his word next to the message that holiness is available to all who simply surrender to the will of God. His ultimate favorite was: "Do what God wants and want what God does." Peralta's spiritual writings were approved by theologians on 23 December 1952. He was beatified by John Paul II in Rome (October 6, 1985) and canonized in Madrid by the same pontiff (May 4, 2003). His remains are venerated in the church of San Francisco de Borja and the Sacred Heart of the Society of Jesus in Madrid. The extraordinary fact, considered as a miracle by the Congregation for the Causes of Saints in order for his canonization, was the healing of lung cancer of the Jesuit José Luis Gómez Munten (1988).
Жозе Мария Рубионың ойлары
Құдайдың құдіретін орындаудан басқа ештеңе іздемеуіңіз және қаламауыңыз өте жақсы. Бұл - жанды қасиеттендірудің ең сенімді жолы. Бұл - өмір сыйлайтын құрбандық. Осыны біз Құдай Жүрегінен күтеміз.
You do very well in not seeking or wanting anything other than the fulfillment of the will of God. It is the surest way to sanctify the soul. This is life giving sacrifice. It's what we want from the Divine Heart.|sign=|source=