Кіріспе
Британдық католик дін қызметкері, католик шейіті
the Catholic martyr
Джордж Эррингтон (1804–1886) – Томас Эррингтон мен Кэтрин (Даудалл) отбасының екінші ұлы, Йоркширдегі Ричмонд қаласындағы Клинтс Холлде тұрған. Ол католик дін қызметкері болды.
Өмір
Ол 1850 жылы Вестминстердің болашақ кардинал-архиепискобы Николас Уайзменнің балалық шақтағы досы болды. Уайзменнен екі жыл кіші болғанмен, екеуі де Ушоуда, содан кейін Римдегі ағылшын колледжінде оқыды. 1827 жылы 22 желтоқсанда Римде дін қызметкері болып тағайындалды. 1828 жылы ол Уайзмен ректор болып тағайындалған ағылшын колледжінің проректоры болып тағайындалды. 1840 жылы Уайзман Англияда епископ болды, 1843 жылы ол Эррингтонды Оскоттағы Сент-Мэри колледжінде зерттеулер директоры етіп тағайындады, оның президенті Уайзман болды, ал екеуі де 1847 жылы кетті. 1855 жылы Уайзман коадъюторға өтініш білдіргенде, Эррингтон Трапезунд архиепископы атағымен тағайындалды. Ол бұл ұсынысты Уайзманға бұрынғы келіспеушіліктерін еске салып, кейбір ескертулермен қабылдады. Эррингтон әдістемелік және қатаң канонист болды; ал Уайзман көбірек мейірімділік танытты. "Еррингтон архиепископ жеке өмірінде мейірімді және сүйіспеншілікке толы, достары оған жақын болды, бірақ қызметтік міндеттерінде қатал және талапкер болды". Екі жылдан кейін Генри Эдвард Мэннинг Вестминстердің провосты болып тағайындалды және ол Бейсуотерде Сент-Чарльз облаттарының қауымын құрды. Эррингтон Мэннингтің қарапайым дін қызметкерлеріне тәуелсіз дін қызметкерлерін құру жоспарына күмәнданды. Оның бұл пікірін соборлық тарау және жалпы қайырымдылық каноны Магуайр де қолдады. Уайзман мұндай қарсылықты бағаламады. Бұл көбінесе мінез-құлық мәселесі болды. Алайда, Эррингтон үшін Папа Пий IX 1860 жылдың шілдесінде мұрагерлік құқығымен коадъюторлықтан айырылған жеткілікті себеп болды. 1860 және 1863 жылдары Ватикан оған Тринидадтағы Порт-оф-Испания архиепископтығын ұсынды, бірақ ол бас тартты. 1865 жылы Уайзман қайтыс болғанда, Вестминстерлік тарау оны Римге жіберген үш үміткердің тізімінде бірінші болып ұсынды, бірақ Мэннинг тағайындалды. Ол сол уақытта Ливерпуль епископы Госс пен Дублин архиепископы Калленге түрлі әкімшілік мәселелер мен тағайындаулар бойынша көмектесіп жүрді. Госс одан Мэн аралына миссионерлік жұмысты басқаруды өтінді, ал 1865 жылдан 1868 жылға дейін ол Дугласта приходтың діни қызметкері болды, бірақ көп ойланғаннан кейін бас тартты. Ол Бірінші Ватикандық соборға қатысты, онда Мэннингтің нео-ультрамонтанизміне қарсы шықты. Содан кейін Клифтон епископы Клиффорд оны Бат қаласына жақын орналасқан Приор Паркте оқытуды сұрады. Ол 1886 жылдың 19 қаңтарында ауыр бронхиттен қайтыс болды, тіпті өліміне дейін сабақ беріп жүрді. 1856 жылдың тамызында доктор Эррингтон Плимут қаласындағы Сент-Бонифаций католик колледжін құрды. 1995 жылы мектеп үйлерінің біріне оның есімі берілді.
In 1855 when Wiseman applied for a coadjutor, Errington was appointed, with the title of Archbishop of Trebizond in partibus. He accepted the appointment with some reservations, having reminded Wiseman of their previous differences. Errington was a methodical and strict canonist; while Wiseman tended to follow a more sympathetic approach. "In private life Archbishop Errington was gentle and affectionate, and his friends were warmly attached to him; but in his official relations he was stern and inflexible." Two years later, Henry Edward Manning was appointed Provost of Westminster and he established in Bayswater his community of the Oblates of St Charles. Errington was dubious of what he regarded as Manning's plan to create a clergy independent of the ordinary. His reservations were shared by the Cathedral Chapter and the Vicar General Canon Maguire. Wiseman did not appreciate such opposition. The estrangement was largely a matter of temperament. However it was grave enough for Errington to be deprived by Pope Pius IX of his coadjutorship with right of succession in July 1860. In 1860, and again in 1863, the Vatican offered him the archbishopric of Port of Spain, Trinidad, which he declined. When Wiseman died in 1865, the Chapter of Westminster proposed him as the first on the list of three candidates they sent to Rome, but Manning was appointed. Meanwhile he had been helping both Bishop Goss of Liverpool and Archbishop Cullen of Dublin with various administrative matters and ordinations. Goss asked him to take charge of the mission to the Isle of Man, and from 1865 to 1868 he was Parish Priest in Douglas. but after considerable hesitation he declined. He took part in the First Vatican Council, where he opposed the Neo ultramontanism of Manning. After that he was asked by Bishop Clifford of Clifton to teach at Prior Park, near Bath, where he died of severe bronchitis, still teaching on his deathbed, on 19 January 1886. In August 1856, Dr Errington founded St Boniface's Catholic College, Plymouth. In 1995, the school named one of their houses after him.