Кіріспе

Постумия жолы – б.з.д. 148 жылы консул Спурий Постумий Альбин Магнус салған Солтүстік Италиядағы ежелгі римдік әскери жол. Ол Генуя жағалауынан басталып, таулар арқылы Дертона, Плаценцияға (Via Aemilia жолының соңы) және Кремонаға дейін созылды, По өзенін кесіп өтіп, шығысқа қарай жалғасты. Постумия және Эмилия жолдары Цизальпин Галлиядағы ең маңызды көлік артериялары болды. Кремонадан жол шығысқа қарай Бедриакумға, қазіргі Кальватоне қаласына дейін жетті, онда екі тармаққа бөлінді: біреуі оңға қарай Мантуяға, екіншісі солға қарай Веронаға салды. Веронаға салынған тармақ Адиже өзенінен Понте-Пьетра арқылы өтті, сол кезде Адижедегі жалғыз көпір осы еді, содан кейін Венеция жазығын кесіп өтіп, Мазерада-суль-Пиаведе Пиаве өзенінде, соңында Римнің б.з.д. 181 жылы құрған маңызды әскери шекаралық қаласы Аквилеяға жетті. Лигурияның римдіктерге бағынуы осы жолға тікелей байланысты болды, және көптеген маңызды қалалардың пайда болуына осы жол үлкен үлес қосты. Кремона – жолдың орталық нүктесі еді, және қашықтық одан шығысқа да, батысқа да есептелді. Via Julia Augusta – бұл римдік жолдың атауы, ол Август Цезарьдің б.з.д. 13 жылы Via Aemilia Scauri және Via Postumia жолдарын біріктіруге жасаған тыранысының нәтижесінде пайда болды. Бұл жол Плаценциядан (қазіргі Пьяченца) Франциядағы Ла-Турбидегі триумф аркасына дейін созылды. Кейіннен ол Арелатқа (қазіргі Арль) дейін ұзартылып, Via Domitia жолымен қосылды, Дертона (Тортона), Вада Сабатия (Вадо Лигуре), Альбинганум (Албенга) және Альбум Интимилиум (Вентимилья) қалалары арқылы өтті. Ежелгі Арко деи Гави әлі де Виа Постумияның Веронаға қарайтын тармағын көрсетеді. Солтүстік Италияны Генуядан Аквилеяға дейін кесіп өтетін бұл жол, қасиетті жерлерге сапар шегетін паломниктерге де қолданылды. Батысқа қарай сапар шегетін паломниктер Сантьяго жолымен жалғаса алатын еді.