Рехиар – король суэвов в Галлеции (448-456 жж.). Биография, обращение в христианство, новаторство и военная деятельность. История Галлии, суэвская династия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рехиар немесе Флавий Рехиар (415 жылдан кейін – 456 жылғы желтоқсан) – Галлекияның үшінші суев патшасы, 448 жылдан өліміне дейін билеген, сондай-ақ Галлекияда туған алғашқы патша. Ол суев монархтарының ең жаңашыл және соғысқа бейімдерінің бірі болды. Рехиардың өмірбаяны туралы мәліметтердің жалғыз замандас дереккөзі болып табылатын Галисиялық епископ және жылнамашы Гидаций, оны рим заңдарын, мәдениетін немесе әдет-ғұрыптарын аз білетін варвар ретінде таныстырды; бұл айыптаулар қазірдің өзінде күшін жойған, бірақ сол кезде кең таралған еді.
Rechiar or Flavius Rechiarius (after 415 – December 456) was the third Suevic king of Gallaecia, from 448 until his death, and also the first one to be born in Gallaecia. He was one of the most innovative and belligerent of the Suevi monarchs. Hydatius, the contemporary bishop and chronicler from Galicia who is the sole contemporary source for biographical details of Rechiar, established his reputation as that of a barbarian with little sense of Roman law, culture, or custom; accusations already discredited, but very common at that time.
Дін
Рехиар христиандықпен өскен жоқ, бірақ кейбір ғалымдар оның әкесі шіркеумен және көбінесе католик болған римдік тұрғындармен жақсы қарым-қатынас орнату үшін оны солай тәрбиелеген болуы мүмкін деген пікірді айтады. Әйтеуір, Рехиар таққа отырмас бұрын (Исидордың "Хистория Суэворум" еңбегінде көрсетілгендей) дінін өзгерткен. Ол қарсылықтың себебін атамайды, бірақ оның діни себептермен байланысты болуы мүмкін. Католик пен арианның некесі бұрынғысына тиімді болған жоқ, ал Рехиардың патшайымы мен кейінірек тағы бір ариан патшайымының ықпалы суэвилердің католицизмге емес, ариандыққа көшкеніне себеп болды.
Rechiar was almost certainly not raised Christian, though some scholars have raised the contention that his father raised him that way in order to foster good relations with the Church and the Romanized population who were, for the most part, Catholics as well. What is certain is the Rechiar had been converted (catholicus factus according to Isidore's Historia Suevorum) before reaching the throne. to his succession, but the basis of this opposition he does not mention. It is not inconceivable that it was religiously motivated. The marriage of Catholic to Arian was not advantageous for the church of the former and the influence of Rechiar's queen and another later Arian queen helped bring about the conversion of the Suevi not to Catholicism, but to Arianism.
Әкімшілік
Рехиар өзінің жеке монеталарын шығаруға жеткілікті қуатты билеуші болды, оларға ол ivssv rechiari reges деген жазуды таңбалады. Латынша жазуда: "IVSSV RECHIARI REGES" ("Рехиар патшаның бұйрығымен"). Дегенмен, Рехиардың патшалығы "алғашқы" деңгейде болғандықтан, ол патшалық қазынасын өзімен бірге жорықтарға алып жүрген сияқты. Гидаций Рехиариусты дұрыс емес бейнелегеніне қарамастан, ол Галлекияда туған және сол кездегі көптеген Галло-римдік көшбасшылар сияқты римдік білім алған алғашқы суев патшасы болды, осының арқасында ол жергілікті әлеуметтік топтарда да ықпалға ие болды. Ол астанасын Брагада сақтап тұрды.
Rechiar was a powerful enough ruler to mint his own coinage, on which he had stamped the legend ivssv rechiari reges. bearing his name and the first to claim the right (iussu) to mint them, in Latin legend: "IVSSV RECHIARI REGES" ("By order of King Rechiar"). Rechiar's kingship was "primitive" enough, however, that it appears he took the royal thesaurus (treasure) with him on his campaigns. Despite Hydatius' misrepresentation of Rechiarius, he was the first Suevic king to be born in Gallaecia and with a Roman education, like many Gallico Roman leaders of the time, thanks to which he also gained influence in the autochthonous social layers. He kept his capital at Braga.
Соғыстар
Рехиар – көршілерімен соғысқан жаужүрек билеуші еді. 448 жылы, билік құрған кезінде, римдік граф Цензорийді Севильяда Агиулф есімді суэв дворяны өлтірді. Кейбіреулер бұл әрекетті Рехиардың Римге деген соғысқұмарлық көзқарасымен байланысты деп болжайды. Рехиар суэвтер мен басктардың арасындағы алғашқы қарым-қатынасқа да түрткі болды: ол 449 жылдың ақпан айында оларға қарсы соғыс бастады. Содан кейін 449 жылы ол қайын атасына Ғаллияға сапар жасады. Галисияға оралған Рехиар Багудалардың бірінің басшысы Базилиймен одақтасып, Эбро аңғарына шабуыл жасап, Кесарагустаға шабуылдап, тіпті "алаялықпен" Илердаға (Ллейда) кірді. Ол көптеген тұтқындарды алды, бірақ аймақты жаулап ала алмады, сонымен қатар суэвтердің Испанияны толық жаулап алуы да орындалмады. Рехиар Таррагонаға, провинция астанасына, жақындамады. Джорданның сөзіне сүйенсек, ол вестготтар патшасы және Римнің федераттары Теодорих II (оның қайын інісі) арасындағы туыстық байланысының арқасында бүкіл Испанияны билей аламын деп "ойлады". 5 қазан күні 456 жылы Теодорих Рехиарды Campus Paramus шайқасында, Асторгадан он екі шақырым жердегі Урбикус (Орбиго) өзенінің жанында жеңді. Джорданнің қателескені анық: Рехиар Портода тұтқынға алынып, желтоқсан айында өлім жазасына кесілді. Суэвтер монархиясы құлдырап, келесі жылдары қарсыласатын топтарға тез бөлінді. 28 қазанда Брага түсті, вестготтар қаланы және шіркеулерді қатыгездікпен тонап, содан кейін Андалусияны жаулап алды. Ариандық дәуір басталғаннан кейін суэвтер туралы ештеңе жазылмады.
Rechiar was a bellicose ruler, who made war on all of his neighbours. In 448, at the commencement of his reign, the Roman count Censorius was executed at Seville by a Suevic nobleman named Agiulf. It has been surmised by some that this act was connected with Rechiar's warlike attitude towards Rome. Rechiar also impelled the first contact between the Suevi and the Basques: he made war on them in February 449. Later in 449 he visited his father in law in Gaul. On his return home to Galicia, Rechiar allied with Basilius, leader of one of the Bagaudae, and raided the Ebro valley, attacking Caesaraugusta and even entering Ilerda (Lleida) "by a trick". He took many prisoners, but he failed to take the region and thus complete the Suevic conquest of Hispania. Rechiar did not approach Tarragona, the provincial capital. According to Jordanes, he had "presumed" on the basis of his relationship to the Visigothic king and Roman foederatus Theodoric II (his brother in law), that he could rule all of Hispania. On 5 October 456 Theodoric defeated Rechiar in a battle at the Campus Paramus twelve miles from Astorga on the Urbicus (Órbigo). Jordanes is almost certainly wrong; at Porto Rechiar was captured and executed in December. The Suevic monarchy collapsed, rapidly disintegrating into rival factions over the following years. Braga fell on 28 October and the Visigoths brutally sacked the city and the churches before moving on to conquer Andalusia. During the century of Arianism that soon commenced, nothing about the Suevi was recorded.