Саепинум (Алтилия) – ежелгі Самни қаласы, кейіннен римдік муниципалитеті. Римдік қабырғалар б.з. дейінгі 2-4 жылдар аралығында салынған. Тарих, археология.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саэпинум (қазіргі Алтилия, Сепино қаласының жанында) – Самниттердің қаласы, кейіннен римдік муниципалитетке айналған. Ол қазіргі Кампобассо қаласының оңтүстігінде, Италияның орталық-оңтүстік бөлігінде орналасқан. Саэпинум Беневентумнан Корфинийге дейінгі ежелгі жолдың бойында жатқан.
Saepinum (modern Altilia, near Sepino) was a Samnite town, later a Roman municipium, located c. south of the modern Campobasso in south central Italy. Saepinum was on the ancient road from Beneventum to Corfinium.
Тарих
Бастапқы қаланың орны римдік қаладан әлдеқайда жоғары таудың үстінде, және оның қабырғаларының қалдықтары әлі де киклоптық қабырғалармен салынған күйінде сақталған. 293 жылы бұл қала римдіктер тарапынан басып алынды. Рим қаласының қабырғалары (opus reticulatum) Тиберий император болғанға дейін салынды және бір жазу бойынша б.з.б. 2 жыл мен б.з. 4 жыл аралығында дамыған. Қала қабырғаларының ішінде театр және басқа да ғимараттардың қалдықтары бар, соның ішінде Юпитер мен Аполлон храмдары. Бовианға қарайтын қақпаның жанында шамамен 168 жылға жататын маңызды жазу әлі де сақталған, ол рим дәуіріндегі мал өткелдері (Апулияға қараңыз) туралы айтады және жергілікті тұрғындарға осы жолмен өтетін малшыларға зиян келтіруге тыйым салады. Қала қабырғаларының ішінде IV ғасырға жататын қабірлердің табылуы, сол кезде қаланың көбінесе тасталып қалғанын көрсетеді. Батыс Рим империясы құлағаннан кейін, 882 жылы Сапинум сарациндер тарапынан басып алынды.
The position of the original town is on the mountain far above the Roman town, and remains of its walls in Cyclopean masonry still exist. It was captured by the Romans in 293 BC. The city walls (in opus reticulatum) of the Roman town were erected by Tiberius before he became emperor, and are dated to between 2 BC and 4 AD by an inscription. Within the city walls are remains of a theatre and other buildings, including temples of Jupiter and Apollo. There still exists, by the gate leading to Bovianum, an important inscription of about 168 AD, relating to the tratture (see Apulia) in Roman days, forbidding the natives to harm the shepherds who passed along them. The presence of tombs from the 4th century within the city walls suggests that the city had been largely abandoned by that time. Following the collapse of the Western Roman Empire, Saepinum was taken in 882 by Saracens.
Археология
Сапинумның археологиялық аймағы шамамен 12 гектар аумақты алып жатыр және төрт монументалды қақпасы бар қабырғамен қоршалған. Бұл қақпалар екі басты жолдың кіреберісінде орналасқан, олардың әрқайсысы екі дөңгелек мұнарамен қапталданған. Қабырғалардың орналасуы және қақпалардың бағыты, бұл жерде бұрыннан бар негізгі жол жүйесімен анықталады, ол кейін кардо және декуманусқа айналды.
The archaeological area of Saepinum, approximately 12 hectares wide, is surrounded by a wall in which four monumental gates open, located at the entrance to the two main road arteries, each flanked by two circular towers. The layout of the walls and the orientation of the gates are dictated by the layout of the pre existing main road system of the site, which then formed the cardo and the decumanus.
Қала қабырғасы
Қабырғалардың периметрі әрқашан қатаң тік сызықты және өзгермелі ұзындықтағы қабырға бөліктерінің тізбегінен тұрады, оларды 80–120 фут қашықтықта орналасқан дөңгелек мұнаралар үзеді. Қазіргі уақытта қабырғаның тек бір бөлігі ғана көрініп тұр. Жылдар бойына табылған құрылымдарды қалпына келтіру және нығайту жұмыстары жүргізілді, соның ішінде ескі құлаған материалдарды қайта пайдалану арқылы кейбір бөліктерінің биіктігі қалпына келтірілді. Қазба жұмыстарына қатысы жоқ учаскелерде жол шашыраңқы цементті түйіндермен және қысқа қабырға бөліктерімен белгіленген. Жалпы алғанда, қала қабырғасы жақсы әскери инженерлік шешімдерді көрсететін дәл жұмыс болып көрінеді. Қолданылған материал – Матезе әктасы, ол кішкентай блоктарға кесіліп, кішкентай пирамида пішіндес, төртбұрышты немесе тіктөртбұрышты негізге ие. Қабырға бөліктерінің сыртқы беті біркелкі қалыңдыққа (шамамен 1,80 м) ие және біртекті цемент ерітіндісімен ретикулаттық техникамен салынған. Құрылыс тығыз, биіктігі шамамен 4,80 метр және үстінде қарауыл жолы бар. Салынған техниканың сапасы біркелкі және тұрақты болып көрінеді, бұл бір құрылыс кезеңін көрсетеді. Қала қабырғасы дөңгелек мұнаралар жүйесімен жабдықталған, олардың ішінде тек он тоғыз мұнара ғана көрінеді, олар 1950–1955 жылдардағы қазба жұмыстары кезінде табылған. Олар сыртқа, далаға қарай және қалаға қарай шамамен үш метрге шығып тұр. Сыртқы қабырғалардың қалыңдығы ішкі қабырғалардан артық. Олардың диаметрі шамамен жеті метр, биіктігі шамамен он бір метр және сыртқы беті опус ретикулятуммен қапталған. Мұнаралардың құрылымы қабырға бөліктерімен тығыз байланысты, бұл қабырғалар мен мұнаралардың бірдей уақытта салынғанын көрсетеді. Қабырғаның сыртқы бетіндегі үш кішкентай ойық қабырға алдындағы аумақты қорғауға мүмкіндік берді, ал қала аумағын бақылау үшін ішкі жағында үш кішкентай терезе ашылды. Қазіргі уақытта кейбір мұнаралардың негізгі құрылымдары ғана сақталған, олар көне материалдармен және толтыру материалдарымен жабылған, ал басқалары, әсіресе солтүстік-батыс жағында, биіктігінің бір бөлігі қалпына келтіріліп, ескі материалдарды пайдаланып нығайтылды.
The perimeter of the walls is made up of a sequence of curtains, always rigidly rectilinear and of variable length, interrupted by circular towers arranged at a distance of 80 120 feet from each other. Currently only part of the wall is exposed. Over the years, steps have been taken to restore and consolidate the structures brought to light, restoring some sections of elevation through the reuse of ancient collapsed material. In the sections not affected by the excavation, the route is marked by scattered cement cores and short sections of masonry. Overall, the city wall appears to be an accurate work of good military engineering. The material used is Matese limestone, cut into small blocks and shaped into the shape of small pyramids, with an undifferentiated, square or rectangular base. The facing of the curtains has a uniform thickness (approximately 1.80 m) and is woven with the reticulate technique, with a homogeneous cement mortar. The masonry is solid, with a height of approximately m. 4.80 and has a patrol path at the top. The quality of the weaving appears uniform and constant, and suggests a single construction phase. The city wall is equipped with a system of circular towers, of which only nineteen towers remain visible, brought to light during the excavation campaign of the years 1950 1955. They protrude for about three meters both outside, towards the countryside, and inside, towards the city. The thickness of the external walls is greater than the internal one. They all have a diameter of approximately seven meters and a height of almost eleven, with an external facing in opus reticulatum. The structure of the towers is solidly interlocked with that of the curtains, and this demonstrates the contextual nature of the construction of the walls and towers. Three small slits, distributed on the external surface of the tower, guaranteed the defensive coverage of the area in front of the walls, three small windows were open on the internal side to control the urban area. Currently, only the basic structures remain of some towers, covered with ancient material mixed with backfill, of others, especially on the north west side, part of the elevation has been rebuilt, recovering the ancient materials, and has been consolidated structure.
Қақпа
Екі негізгі жол артериясы – кардо мен декуманостың қиылысында ашылатын төрт есік, әдетте, олардың орналасуына қарай аталады; олар қала қақпасының классикалық схемасын қайталайды, яғни бір дөңгелек аркасы бар, шамамен 4.80 метр биіктігінде, жоғарыдан басқарылатын ағаштан жасалған жылжымалы жапқышпен жабылады, ал ашылудың екі жағында дөңгелек мұнаралар орналасқан. Есіктің артында каваедиум – тіктөртбұрышты қауіпсіздік ауласы орналасқан, ол қорғаныс қажеттіліктері үшін салынған, қабырғалармен қоршалған, аспанға ашық және қалаға апаратын екі есік бар. Есіктің сол жағында тас баспалдақ қала қабырғаларындағы қарауылға және порткуллис бөлмесіне апарады.
The four doors that open at the junction of the two main road arteries, the cardo and the decumanus, conventionally take their name based on their orientation; they repeat the same planimetric scheme in the layout, the classic one of the city gate with a single round arch, approximately m high. 4.80, closed by a sliding wooden shutter, operated from above, with two circular towers flanking the opening. Behind the door is the cavaedium, a rectangular security courtyard, built for obvious defensive needs, closed by walls, open to the sky, with a double door leading to the city. To the left of the door a stone staircase leads to the patrol walk on the city walls, and to the maneuvering room of the portcullis.