Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саясаткері, дипломат және офицер (1765–1818)
French politician, diplomat and officer (1765–1818)
Анри Жак Гийом Кларк, 1-ші граф д’Хунебург, 1-ші герцог де Фельтр (ɑ̃ʁi ʒak ɡijom klaʁk; 17 қазан 1765 – 28 қазан 1818), ирландиялық тегі бар француз әскери офицері, дипломат және саясаткер. 1807-1814 жылдар аралығында Бірінші француз империясының соғыс министрі қызметін атқарды. 1816 жылы Франция маршалы атағын алды.
Henri Jacques Guillaume Clarke, 1st comte d'Hunebourg, 1st duc de Feltre (ɑ̃ʁi ʒak ɡijom klaʁk; 17 October 1765 – 28 October 1818), was a French military officer, diplomat, and politician of Irish origin who served as Minister of War of the First French Empire from 1807 to 1814. He was made a Marshal of France in 1816.
Ерте өмір және мансап
Кларк 18 қазан 1765 жылы Францияның солтүстігіндегі Ландресиде, Килкенни графтығының Лисдауни қаласынан шыққан ирландтық ата-аналардың отбасында дүниеге келді. Кларк Наполеон дәуірінде француз армиясындағы ең ықпалды және харизматикалық франко-ирландтық генералдардың бірі болды. Оның отбасы Франциядағы Ирландия бригадасымен тығыз байланыста болды. Оның әкесі Диллон полкінде, ал анасының әкесі мен бірнеше ағалары Клэр полкінде қызмет етті. 1781 жылдың қыркүйегінде Кларк Париж әскери мектебіне курсант ретінде қабылданды, ал 1782 жылдың қарашасында Бервик полкінде екінші лейтенант болып армияға қосылды. 1805 жылы Үшінші коалиция соғысы кезінде Кларк Венаның губернаторы болып тағайындалды, ал 1806 жылы Төртінші коалиция соғысы кезінде Эрфурт және Берлиннің губернаторы қызметін атқарды. 1813 жылы оған Кларктың орталықтандырылған Министрлігі қажет болғанымен, Малет ісінен кейін ол Кларкқа толық сенім артпады және 1813 жылдың қарашасында Пьер Даруды бірдей қуатты әкімші етіп тағайындады. Дару өзінің билігін құруға кірісті, ал 1814 жылы Кларк пен Дару әкімшілік жауапкершілік және билік мәселелері бойынша таласқандықтан армия қиындыққа тап болды. Одақтастар Парижге жақындағанда, Кларк өзін астананы қорғауға жауапты деп тапты, бірақ билік бөлінген еді; ол Наполеон үшін жалдамалы әскер жинаумен ғана емес, сонымен қатар халық пен азаматтық қорғаныспен де айналысты. Ол ауруханаларды ұйымдастырып, халықты жұмылдыруға кірісті. Нәтижесінде, оның қорғаныс әрекеттері сәтсіз аяқталды және ол Наполеонның тақтан басқанын қадағалаушы генералдардың бірі болды.
Clarke was born in Landrecies, northern France, on 18 October 1765, to Irish parents from Lisdowney, County Kilkenny. Clarke was one of the most influential and charismatic Franco Irish generals in the French army during the Napoleonic period. His family had close links to the Irish Brigade of France. His father served in Dillon's Regiment, and his mother's father and several uncles served in Clare's Regiment. In September 1781, Clarke entered the Military School of Paris as a cadet, joining the army in November 1782 as a second lieutenant in Berwick's Regiment. During the War of the Third Coalition in 1805, Clarke was appointed governor of Vienna, and during the War of the Fourth Coalition in 1806 he served as governor of Erfurt and of Berlin. Although he needed Clarke's centralized Ministry in 1813, he never fully trusted Clarke after the Malet affair, and in November 1813 appointed an equally strong administrator, Pierre Daru, as Minister of War Administration. Daru began building his own authority, and during 1814 the army suffered as both Clarke and Daru sparred over administrative responsibilities and authority. As the Allies approached Paris, Clarke found himself with the responsibility to defend the capital but with split authority; not only was he charged with producing manpower for Napoleon, a duty he shared with Daru, but he was also responsible for the population and civil defense. He found himself organizing hospitals and mobilizing the population. In the end, his efforts at defense were ineffectual and he was one of the generals pressing for Napoleon's abdication.
Бурбондық реставрация
Наполеон тақтан басқаннан кейін Кларктың орнына Дупон де Льетанг соғыс министрі болды, бірақ король Людовик XVIII оны Францияның пэрі (теңдесі) етті. Наполеон 1815 жылғы наурыз айында тағын қайтарып алу үшін ("Жүз күн") Оңтүстік Францияға келгенде, Кларк қайтадан соғыс министрі болып тағайындалды және Бурбон үкіметі қашқанға дейін қызмет етті. Король Гентке қашқанда, Кларк оның ізінен ерді. Наполеон екінші рет тақтан басқаннан кейін Кларк тағы бір рет соғыс министрі болып тағайындалды және 1817 жылға дейін қызмет етті, сосын Гувион Сент-Сир оның орнына келді. Одан кейін оған 15-ші әскери дивизияның басшылығы тапсырылды. Кларк 1816 жылғы 3 шілдеде Франция маршалы атанды. 1818 жылғы 28 қазанда Нойвильер-ла-Рош қаласында қайтыс болды.
After Napoleon's abdication, Clarke was replaced as Minister of War by Dupont de l'Étang but King Louis XVIII made him a Peer of France. When Napoleon landed in Southern France in March 1815 to reclaim his throne (the "Hundred Days"), Clarke was again made Minister of War and served until the Bourbon government fled. When the King fled to Ghent, Clarke followed him. After Napoleon's second abdication, Clarke was made Minister of War once more and served in that capacity until 1817 when Gouvion Saint Cyr took over. He was then given command of the 15th Military Division. Clarke was made a Marshal of France on 3 July 1816. He died in Neuviller la Roche on 28 October 1818.