Франц Радемахер: Нацисттік дипломат және Холокостқа қатысы барлық тұлға
Franz Rademacher
Франц Радемахер (1906-1973) – неміс заңгері, дипломаты. Екінші дүниежүзілік соғыста Мадагаскар жоспарын ұсынған нацисттік Германия шенеунігі. Тарих, биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс заңгері және дипломаты (1906–1973)
German lawyer and diplomat (1906–1973)
Франц Радемахер (20 ақпан 1906 – 17 наурыз 1973) – неміс заңгері және дипломаты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Үшінші рейхтің нацистік үкіметінде қызметкер ретінде ол Мадагаскар жоспары бойынша әрекеттерді бастағанымен белгілі болды.
Franz Rademacher (20 February 1906 – 17 March 1973) was a German lawyer and diplomat. As an official in the Nazi government of the Third Reich during World War II, he was known for initiating action on the Madagascar Plan.
Ерте өмір және мансап
Радемахер 1906 жылдың 20 ақпанында Мекленбург-Штрелицтегі Нойштрелиц қаласында дүниеге келген. Оның әкесі теміржол инженері болған. Радемахер Росток және Мюнхенде құқық білімін оқып, 1932 жылдың сәуір айында заңгер ретінде жұмыс істеуге кірісті.
Rademacher was born on 20 February 1906 in Neustrelitz, Mecklenburg Strelitz. His father was a railway engineer. Rademacher studied law in Rostock and Munich and entered the profession as a jurist in April 1932.
Нацизм кезінде
Ол 1932-1934 жылдары Штурмбаттюльге (нацистердің штурмовиктеріне) мүше болды. 1933 жылы нацистік партияға қосылды. Ол ашық антисемит еді. 1937 жылдан бастап Германия Сыртқы істер министрлігінде дипломат болып жұмыс істеді және 1940 жылдың мамырына дейін Уругвайдың Монтевидео қаласындағы Германия елшілігінде қызмет етті. 1940 жылы ол Жоахим фон Риббентроптың Сыртқы істер министрлігінің D III бөлімін, немесе Judenreferat-ын басқаруға тағайындалды. Оның тікелей жоғары лауазымдағы басшысы нацистік дипломат Мартин Лютер болды. Осы лауазымда 1940 жылдың көктемі мен жазында Радемахер Мадагаскар жоспарын іске қосты, ол Еуропаның барлық еврейлерін Мадагаскар аралына күштеп депортациялауды көздеді. Ол Адольф Эйхманмен жоспарды ұйымдастыру бақылауы мәселесі бойынша қысқа уақытқа қақтығысты, бірақ Германияның Екінші дүниежүзілік соғыстағы жағдайының өзгеруіне байланысты жоспар тез арада тоқтатылды. 1941 жылдың қазан айында Радемахер серб еврейлерін жаппай депортациялау және оларды өлімге кесуге жауапты болды. Ол Франция, Бельгия және Нидерландыдан еврейлерді депортациялауға да қатысты. Белградқа сапарынан кейін Радемахер шығындар туралы есептеме ұсынды, онда сапардың ресми мақсаты "еврейлерді жою" екені жазылған. 2010 жылы Германия Сыртқы істер министрлігі "Министрлік және өткен" (Das Amt und die Vergangenheit) деген 880 беттік есеп жариялады, онда Үшінші рейхтің дипломаттары туралы мәліметтер келтірілді, соның ішінде осы шығындар туралы да айтылды, бұл Радемахердің кейінгі уақытта танымал болуына себеп болды. 1943 жылы Радемахер Лютердің Риббентропты биліктен ығыстыруға жасаған әрекетіне қатысты. Ол Сыртқы істер министрлігінен босатылып, соғыстың қалған бөлігінде офицер ретінде теңіз күштерінде қызмет етуге жіберілді. Ол Фленсбург Мюрвикте капитан Купфердің басшылығымен адмирал Карл Дёництің шифрларды бұзу бөліміне қосылды. Соғыс аяқталғаннан кейін бірден бұл бөлім Гамбургтегі Сефтон Делмердің ақпарат агенттігіне қарауына берілді.
He held membership in the Sturmabteilung (Nazi stormtroopers) between 1932 and 1934. In 1933, he joined the Nazi Party. He was a vocal antisemite. From 1937, he was a diplomat with the German Foreign Office and served at the German embassy in Montevideo, Uruguay, until May 1940. In 1940, he was selected to lead Referat D III, or Judenreferat, of Joachim von Ribbentrop's Foreign Affairs Ministry. His direct superior was the Nazi diplomat Martin Luther. It was during his tenure in that office, throughout the spring and summer of 1940, that Rademacher initiated the Madagascar Plan, which sought to forcibly deport all of Europe's Jews to the island of Madagascar. He clashed briefly with Adolf Eichmann over organizational control of the plan, which would shortly be abandoned because of Germany's changing fortunes in World War II. In October 1941, Rademacher was responsible for mass deportations and executions of Serbian Jews. He also had a hand in the deportation of Jews from France, Belgium and the Netherlands. After his visit to Belgrade, Rademacher filed an expense claim stating that the official purpose of the trip was to "liquidate the Jews". In 2010, the German Foreign Ministry released an 880 page report on the diplomats of the Third Reich, entitled The Ministry and the Past (Das Amt und die Vergangenheit), which mentioned that particular expense claim and brought Rademacher a degree of latter day notoriety. In 1943, Rademacher became embroiled in Luther's attempted coup to oust Ribbentrop. He was dismissed from the Foreign Affairs Ministry and sent to fight in the navy as an officer for the remainder of the war. He ended up with Admiral Karl Dönitz's cypher breaking unit at Flensburg Mürwik under the command of Captain Kupfer. Immediately after the war, the unit was put at the disposal of Sefton Delmer's news agency in Hamburg.
Соғыстан кейінгі
1952 жылдың ақпанында Радемахер Сербияда оның тікелей басқаруымен жасалған кісі өлтірулер ісі бойынша Батыс Германияда сотқа тартылды. Германия соты оны серб яһудилерін өлтіргені үшін кінәлі деп тапты және үш жыл бес айға бас бостандығынан айырды. Радемахер 1952 жылдың шілдесінде өтеген мерзімі ескеріліп түрмеден босатылды. Бірақ, нацистік көзқарастарды ұстанатын адамдардың көмегімен, ол 1952 жылдың тамызында басқа да айыпталулардан қашу үшін Сирияға қашып кетті.
Rademacher was eventually brought to trial in West Germany in February 1952 for the murders that he had supervised in Serbia. A German court convicted him for the murder of Serbian Jews and sentenced him to three years and five months of imprisonment. Rademacher was released from prison in July 1952 due to time served. However, with the aid of Nazi sympathizers, he fled to Syria in August 1952 to avoid other potential charges.
Кейінгі өмірі
1962 жылы Израиль тыңшысы Илай Коэн Радемахерге хат-бомба жіберіп, оны өлтіру әрекетіне тырысты. 1963 жылғы шілдеде Радемахер Сирияда тыңшылық жасады деген айыппен тұтқындалды. Ол денсаулығына байланысты 1965 жылғы қазан айында босатылар алдында екі жылдан астам уақыт түрмеде отырды. 1966 жылғы 30 қарашада ол өз еркімен Батыс Германияға қайтып келді, онда Нюрнберг әуежайының ұшу-қону жолағында қауіпсіздік полициясы оны ұстады. Ол кезде ауру болғандықтан, Бамбергте сотталуын күтіп жатқанда Байройттегі түрме ауруханасына жеткізілді. Ол тағы да соғыс қылмыстары үшін кінәлі деп танылып, бес жарым жылға бас бостандығынан айырылды. Бірақ, сот оның жазасын бұрын өтегеніне байланысты орындалмады. 1971 жылы Батыс Германияның Карлсруэдегі жоғары соты Радемахерге қатысты үкімді күштен шығарып, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жасаған қылмыстары үшін жаңа сот процесін тағайындады. Ол 1973 жылғы 17 наурызда сот басталмас бұрын қайтыс болды.
In 1962, the Israeli spy Eli Cohen delivered a letter bomb to Rademacher in a failed assassination attempt. In July 1963, Rademacher was arrested on charges of spying in Syria. He spent over two years in prison, before being released on health grounds in October 1965. He returned voluntarily to West Germany on 30 November 1966, where he was taken into custody by the security police on the tarmac at the Nuremberg Airport. Reportedly ill at the time, he was taken to a prison hospital in Bayreuth while he was awaiting prosecution in Bamberg. He was once more convicted of war crimes and sentenced to five and a half years of imprisonment. However, his sentence was never carried out, as the court having considered it already served. In 1971, a West German high court in Karlsruhe overruled the judgment against Rademacher and ordered a new trial for his crimes during the Second World War. He died on 17 March 1973 before proceedings had begun.