Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иранның Дамған қаласы маңындағы шайқас, осы атпен бұрын өткен шайқас.
Battle near the city of Damghan, Iran
earlier battle of the same name
Ауғандықтар бөлініп кетті
Қырылдаған дауыспен зеңбіректердің атысы барлық аңғарды шарлады, парсы зеңбіректері төбедегі түтін бұлтына батып, "үш-төрт жүз ауған сарбазы қияр сияқты тілініп түсті". Ауған армиясының қанаттары Джазаерчинің атыс шегіне келгенде, парсы офицерлері өздерінің жаяу әскерлерінің алғашқы атысын тоқтатты, жауларының беттерін көпшіліктен ажырата алғанға дейін (шамамен бірнеше ондаған метр қашықтықта) оларды жойды. Бұл шараны Надердің тәжірибелі Джазаерчилері көп жылдық соғыстарда жетілдіріп, өте тиімді етті. Ауған шабуылының күші әлсіреді, арттағы сарбаздар құлап, қираған әріптестерінің үстінен таптап өтті, шаң мен түтін араласқан қорқынышты жағдай туды, парсы мушкетерлерінің үздіксіз атысы, зеңбіректердің оқтары адам мен малды тесіп өтті, ал замбурактар Ашрафтың әскерін өзінің атыс шегіне алғаннан кейін, айналмалы қаруларын қолданды. Осы қанды шайқастың арасында Ашрафтың бас туын ұстаған сарбаз зеңбірек оғынан зардап шекті, ал оның бірнеше жылқысы парсы артиллериясының қатал атысынан қаза тапты, бұл сонымен қатар ауған артиллериясын да жоқ етті (көбінесе түйеге мінгендіктен, дәстүрлі зеңбіректерге осал болған замбурактардан тұратын, олардың үлкен калибрлі қаруларға оңай нысанасы болатын).
A harrowing roar of cannon fire echoed throughout the valley as the Persian guns atop the crest of the hills were submerged under a white cloud of billowing smoke causing "three or four hundred Afghan soldiers to be sliced through like cucumbers". As the flanks of the Afghan army came into range of the Jazāyerchi they were shot to pieces as the Persian officers withheld their infantry's first volley until they could make out their enemies faces from the crowd, (perhaps a distance of a few dozen metres). This particular measure which had been perfected over the course of many years and battles by Nader's veteran Jazāyerchi proved devastatingly effective. The momentum of the Afghan charge had been sapped with the rear ranks falling over and trampling the remains of their shattered comrades in a staggered advance giving way to a terrible confusion with dust and smoke all around, incessant volleys from Persian musketeers, cannonballs striking punching through the flesh of man and beast alike as the zamburaks having found Ashraf's men within their range brought their swivel guns to bear. In amidst this bloody chaos Ashraf's chief standard holder was struck by a cannonball and a few of his own horses also perished under the unrelenting bombardment of Persian artillery fire which also succeeded in all but laying waste to the Afghan artillery (mostly consisting of zamburaks that were notoriously vulnerable to conventional cannon fire due to being mounted on camels making them easy targets for greater calibre guns).
Нейдердің соққысы ортаға
Парсылардың қарсы шабуылы Жазаерчилердің тобының алға жылжуымен жүзеге асты, олар қылыштарды шығарып Әшрафтың әскерінің ортасына, оның артиллериясының қалдықтары орналасқан жерге шабуылдады. Соңынан туған қақтығыста Жазаерчилер (қылыштармен және қолға-қол үшін басқа да қару-жарақпен қаруланған) қарсыластарының қатарын бұзып, Әшрафтың әскерін екіге бөліп, оларды ұрыс алаңынан қашуға мәжбүр етті. Афшарлардың шағын тобы, оларды Надир резервте ұстаған, жауды қысқа ғана қуды, бірақ тек бірнеше шақырым ғана. Надир Семен бағытындағы мүмкін шабуылдан күдіктенгендіктен, Персия әскерінің көп бөлігіне осы қысқа мерзімді қууға қатысуға рұқсат берілмеді.
A Persian counter attack materialised in the form of a grouping of Jazāyerchi pressing forward with sabres drawn into the centre of Ashraf's army where the remains of his artillery were positioned. In the ensuing melee that developed the Jazāyerchi (who were armed with swords as well as other weaponry for hand to hand fighting) succeeded in pushing through the nucleus of their opponents formation and therefore in effect bisecting Ashraf's army, obliging it to flee the field having been completely bloodied. A short pursuit of the enemy followed by a contingent of Afshars that Nader had held in reserve but only for a few kilometres and the bulk of the Persian army were not allowed to join in the short lived hunt as Nader suspected a possible ambush further ahead en route to Semnan.
Салдары
12 мың адамның қаза болуынан кейін Ашраф батысқа асығысқан түрде жол тартты, келесі шайқасқа дейін өзінің шығындарын өтеуге тырысты. Ол Хуар өтегінің маңында шабуылға қадалуға бел буды. Осы уақытта Надер мен Тахмасп Михмандосттан кейін не істеу керектігін анықтау кезінде келіспеушілікке ұшырады, себебі Надер (мүмкін, әдейі жалған айтқан) Машадқа қайта оралып, күштерін қайта жинауды ұсынды, бұл Тахмаспты қатты ашуландырды. Шындығында Тахмасп Надердің баяулығына соншалықты наразы болды ki, наразылық ретінде лагерден шығып кетті, бұл Надерді патшаны армияға қайта шақырып, келісуші елшілерді жіберуге мәжбүр етті, бірақ Надер науқанды жалғастырудан бұрын оны Теһранда қалдыратын болады.
Leaving behind 12,000 dead, Ashraf marched hastily westward in a frantic bid to make good his losses in time for a subsequent confrontation. He wagered on an ambush which he set up around Khwar pass. Meanwhile, Nader and Tahmasp fell out over what course of action to take in the aftermath of Mihmandoost, as Nader (possibly disingenuously) advocated a return to Mashad to re consolidate, to Tahmasp's extreme chagrin. In fact Tahmasp was so disconcerted by Nader's foot dragging that he marched out of camp in protest, prompting Nader to send reconciliatory emissaries inviting the King to return to the army although Nader would leave him at Tehran before resuming the campaign any further.