Саудаға қатысты инвестиция шаралары туралы келісім
Agreement on Trade-Related Investment Measures
Саудаға қатысты инвестиция шаралары туралы келісім (TRIMs) – шетелдік инвесторларға қатысты ережелер. Дүжүзбелік фирмаларға артықшылықтарды шектейді, халықаралық сауданы жеңілдетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Саудаға байланысты инвестициялық шаралар туралы келісім (TRIM) – елдің шетелдік инвесторларға қолданатын ішкі регламенттеріне қатысты ережелер, көбінесе өнеркәсіптік саясаттың бір бөлігі ретінде. 1994 жылы жасалған бұл келісім Дүниежүзілік сауда ұйымының (ДСҰ) алдындағы Тарифтер мен сауда жөніндегі жалпы келісім (ГАТТ) аясында келіссөздер жүргізіліп, 1995 жылы күшіне енді. Келісімге ДСҰ-ның барлық мүшелері қол қойды. Саудаға байланысты инвестициялық шаралар ДСҰ сауда шартының төрт маңызды құқықтық келісімінің бірі болып табылады. TRIM ережелері отандық кәсіпорындарға артықшылық беруді шектейді, соның арқасында халықаралық компаниялар шетелдік нарықтарда оңайрақ жұмыс істей алады. Дәстүрлі түрде отандық өнеркәсіптің мүдделерін қорғау және теріс бизнес-практикалармен күресу үшін қолданылатын, жергілікті контент талаптары және сауда балансын теңестіру ережелері сияқты саясаттар енді тыйым салынды.
The Agreement on Trade Related Investment Measures (TRIMs) are rules that are applicable to the domestic regulations a country applies to foreign investors, often as part of an industrial policy. The agreement, concluded in 1994, was negotiated under the WTO's predecessor, the General Agreement on Tariffs and Trade (GATT), and came into force in 1995. The agreement was agreed upon by all members of the World Trade Organization. Trade Related Investment Measures is one of the four principal legal agreements of the WTO trade treaty. TRIMs are rules that restrict preference of domestic firms and thereby enable international firms to operate more easily within foreign markets. Policies such as local content requirements and trade balancing rules that have traditionally been used to both promote the interests of domestic industries and combat restrictive business practices are now banned.
Шығу тегі
1980 жылдардың соңында әлемде тікелей шетелдік инвестициялар айтарлықтай өсті. Алайда, шетелдік инвестицияларды қабылдаған кейбір елдер отандық өндірістерді қорғау және дамыту үшін, сондай-ақ шетелдік валюта резервтерінің ағымын болдырмау мақсатында осы инвестицияларға көптеген шектеулер енгізді. Бұл шектеулерге жергілікті контент талаптары (жергілікті өндірілген тауарларды сатып алу немесе пайдалану талап етіледі), өндіріс талаптары (белгілі бір компоненттердің отандық өндірісін талап етеді), сауда балансын теңгеру талаптары, отандық сату талаптары, технологияны беру талаптары, экспорттық көрсеткіштер талаптары (өндірістің белгілі бір пайызын экспорттау талап етіледі), жергілікті үлеске қатысты шектеулер, валюталық шектеулер, аударымдар бойынша шектеулер, лицензиялау талаптары және жұмыспен қамту бойынша шектеулер жатады. Бұл шаралар талаптарға қарсы салықтық жеңілдіктермен де байланысты қолданылуы мүмкін. Осы инвестициялық шаралардың кейбіреулері ГАТТ-тың III және XI баптарын бұза отырып, сауданы қиындатады және осылайша тыйым салынған. Саудамен байланысты инвестициялық шаралар туралы толық келісімге (бұдан әрі – «TRIMs келісімі») әкелген Уругвай раунды келіссөздері аяқталғанға дейін, шетелдік инвестицияларды шектеу шараларын реттейтін халықаралық келісімдер мазмұны және елдерді қамту жағынан шектеулі нұсқаулар берді. Мысалы, капитал қозғалысын либерализациялау жөніндегі ЭЫДҰ кодексі мүше мемлекеттерден бірқатар салаларда тікелей инвестицияларға қатысты шектеулерді либерализациялауды талап етеді. Алайда, ЭЫДҰ кодексінің тиімділігі мүше мемлекеттер жасаған көптеген резервациялармен шектеледі. Сонымен қатар, тікелей инвестицияларға ең ұсынысқа ие ел мәртебесін беруге қол қойған мемлекеттердің екіжақты және көпжақты халықаралық шарттары бар. Дегенмен, мұндай келісімдердің тек бір бөлігі ғана тікелей инвестицияларға ұлттық режимді қолданады. 1994 жылғы қарашада қабылданған Азия-Тынық мұхиты экономикалық ынтымақтастығының инвестициялық принциптері инвестициялар үшін жалпы ережелер болып табылады, бірақ олар міндетті емес.
In the late 1980s, there was a significant increase in foreign direct investment across the world. However, some of the countries receiving foreign investment imposed numerous restrictions on that investment designed to protect and foster domestic industries, and to prevent the outflow of foreign exchange reserves. Examples of these restrictions include local content requirements (which require that locally produced goods be purchased or used), manufacturing requirements (which require the domestic manufacturing of certain components), trade balancing requirements, domestic sales requirements, technology transfer requirements, export performance requirements (which require the export of a specified percentage of production volume), local equity restrictions, foreign exchange restrictions, remittance restrictions, licensing requirements, and employment restrictions. These measures can also be used in connection with fiscal incentives as opposed to requirement. Some of these investment measures distort trade in violation of GATT Articles III and XI, and are therefore prohibited. Until the completion of the Uruguay Round negotiations, which produced a well rounded Agreement on Trade Related Investment Measures (hereinafter the "TRIMs Agreement"), the few international agreements providing disciplines for measures restricting foreign investment provided only limited guidance in terms of content and country coverage. The OECD Code on Liberalization of Capital Movements, for example, requires members to liberalize restrictions on direct investment in a range of areas. The OECD Code's efficacy, however, is limited by the numerous reservations made by each of the members. In addition, there are other international treaties, bilateral and multilateral, under which signatories extend most favored nation treatment to direct investment. Only a few such treaties, however, provide national treatment for direct investment. The Asia Pacific Economic Cooperation Investment Principles adopted in November 1994 are general rules for investment but they are non binding.