Карло Ридольфи: Венециялық суретшілер мен өнер туралы жазбалар авторы

Кіріспе

Италиялық суретші Карло Ридольфи (1594–1658) – барокко дәуірінің итальяндық өнер тарихшысы және суретшісі.

Өмірбаян

Ридольфи Виченца қаласының жанындағы Лонигода дүниеге келген. Ол суретші Антонио Василаккидің (Aliense) шәкірті болды. Ол Венециядағы Огнисанти шіркеуі үшін Сапар, ал Сан-Джованни Элемосинарио үшін Ғалымдардың құрмет көрсетуі суретін салды. Англия королі Карл I-нің қолына тимес бұрын, ол Сан-Маркуолада Тинтореттоның «Мәсіх шәкірттерінің аяқтарын жуып отырғаны» суретін көшірді. Ридольфи жасаған көшірме әлі де Сан-Маркуолада сақтаулы. Ол өз заманында және кейіннен өнер туралы жазған автор ретінде танылды. Карло Ридольфи, Джорджо Вазари сияқты, суреттерді жинаумен де айналысты. Осы суреттердің көптегені Крайст-Черч кітапханасында (Оксфорд) сақталып тұр. Ридольфи 1648 жылы «Өнердің ғажайыптары немесе Венециялық көрнекті суретшілер мен мемлекеттік суретшілердің өмірі» (Le maraviglie dell'Arte ovvero, Le vite degli Illustri Pittori Veneti e dello Stato) атты венециялық суретшілердің өмірбаянын жазды. Ол 1642 жылы «Жакопо Робустидің өмірі» (Тинтореттоның өмірбаяны) атты еңбегін де жариялады. Ол Рим папасы Иннокентий X-тен Алтын крест орденін, ал Венеция Республикасынан алтын тізбек пен Санкт-Марк медалін алды, бұл наградалар негізінен оның кітаптары үшін берілді, сурет салу өнері үшін емес. Ридольфидің сөздерін келтірген венециялық тарихшылардың арасында Марко Боскини, Антонио Мария Занетти және Луиджи Ланци бар. Вазаридің «Ең көрнекті суретшілер, мүсіншілер және сәулетшілердің өмірі» флоренциялық суретшілерге қарағанда венециялық суретшілер туралы аз мәлімет бергендіктен, Ридольфи Ренессанстың басынан бастап өзінің заманына дейінгі венециялық сурет салу туралы маңызды дерек көзі болып табылады, бірақ оның дұрыстығы жиі күмәнді, және көптеген авторлық атрибуциялары, әсіресе Джорджонеге жатқызылғандары, қазір қабылданбайды. Майкл Хирстің сөзіне сәйкес, «Ридольфинің Джорджонеге жатқызған көптеген суреттері оның беделін күрт әлсіретті». Оның еңбегінің мақсаты Вазаридің қателіктерін түзету болды, және Вазари өнердегі барлық жетістіктерді флоренциялықтарға жатқызғандай, Ридольфи де Венеция дәстүрі үшін сондай нәрсені жасауға тырысты, оның Византия өнерімен тығыз байланысы бар еді. Ол классикалық біліммен жақсы таныс болды, оның стилі риторикалық әсемдеулерге, классикалық салыстыруларға және поэзияға сілтемелерге толы, бірақ Вазари сияқты әңгіме айту шеберлігі жоқ еді. Ол маңызды өмірбаяндарды ғылыми тұрғысынан зерттеді, көбінесе қазір жоғалып кеткен көптеген құжаттарды пайдаланды, олар өнер тарихшылары үшін құнды деректер болып табылады. Оның еңбегі өз заманында және өмірбаяндарының қаһармандарының өмірінде өнерге қалай қарағаны туралы терең түсінік береді. Ол 1658 жылы Венецияда қайтыс болды.

Ridolfi was born in Lonigo near Vicenza. He was a pupil of the painter Antonio Vassilacchi (Aliense). He painted a Visitation for the Ognissanti and an Adoration of the Magi for San Giovanni Elemosinario in Venice. He copied Tintoretto's Christ Washing the Disciples' Feet in San Marcuola, before it came to the collection of King Charles I of England. Ridolfi's copy still remains in San Marcuola. He was certainly best known, in his own day and ever since, as an author on art. Carlo Ridolfi was also an important collector of drawings, such as Giorgio Vasari. Many of these drawings are conserved in the Christ Church Library (Oxford). Ridolfi wrote a biography of the Venetian painters in 1648 titled Le maraviglie dell'Arte ovvero, Le vite degli Illustri Pittori Veneti e dello Stato. He also wrote La vita di Giacopo Robusti (a biography of Tintoretto) in 1642. He was awarded the knighthood of the Golden Cross by Pope Innocent X and a chain of gold and a medal of St. Mark by the Republic of Venice, essentially for his books rather than his painting. Subsequent Venetian chroniclers who have quoted Ridolfi include Marco Boschini, Antonio Maria Zanetti, and Luigi Lanzi. As Vasari's Lives of the Most Excellent Painters, Sculptors, and Architects was weaker on Venetian painters than Florentine ones, Ridolfi remains an important source for Venetian painting between the beginning of the Renaissance and his own day, although his accuracy is often doubted, and many of his numerous attributions, especially to Giorgione, are no longer accepted: according to Michael Hirst, " the enormous number of paintings attributed to Giorgione by Ridolfi gravely weakens his authority". One purpose of his work was to supply a corrective to Vasari, and just as Vasari ascribes all progress in art to Florentines, Ridolfi attempts something similar for the Venetian tradition, with its closer connection to Byzantine art. He was well educated in the classics, and his style is much given to rhetorical flourishes, classical comparisons and references to poetry, whilst rather lacking Vasari's talent for telling anecdote. He approached the larger lives in a scholarly fashion, and quoted many documents, often now vanished, that remain invaluable to art historians. His work gives great insight into the way art was seen in his own day, as well as during the lives of his subjects. He died at Venice in 1658.

Шығармалары

Le maraviglie dell'arte: ovvero Le vite degli illustri pittori Veneti e dello Stato , 1-ші том, Карло Ридольфи, Джузеппе Ведова, түзетулері бар екінші басылым, Типография Картелье, Падуа, 1835. 1648 жылғы басылым. Джакопо Робустидің (Тинторетто) өмірі, 1642 (көруге болмайды).