Кіріспе

Дәрі-дәрмектердің сапасын қамтамасыз ету саясаты – халыққа сапалы дәрілерді ең төмен бағамен қолжеткізуді және дәрігерлердің науқастың ауруын емдеу үшін қажетті дәрілердің ең аз мөлшерін тағайындауын қамтамасыз етуді мақсат етеді. Бұл саланың алғашқы дамушылары Шри-Ланка және Чили болды.

Өмірбаян

Рационалды дәрі-дәрмек саясаты – пациенттердің клиникалық қажеттіліктеріне сәйкес, олардың жеке талаптарына қанағаттандыратын дозада, жеткілікті мерзім ішінде және олар мен олардың қоғамы үшін ең төмен бағамен дәрі-дәрмек алуға негіделген дәрі қолдану болып табылады. Фармацевтикалық компаниялар өздерінің саудалық атауларымен дәрі-дәрмек сату арқылы, атаулары бойынша белгілі дәрілерге қарағанда брендтік дәрілерді насихаттау арқылы көп пайда табады. Дәрігерлер көбінесе бірдей тиімділікке ие жалпы дәрілерге қарағанда қымбат брендтік дәрілерді жазады. 1960-1970 жылдары Чили шектеулі сандағы маңызды дәрілерге негізделген рационалды саясатты енгізуге тырысты. Чилидің фармацевтикалық саясаты фармацевтикалық индустрияның қысымы салдарынан сәтсіз аяқталды. 1970 жылдары Шри-Ланка мемлекеттік сатып алу агенттігінің ұлттық тізіммен байланыстырылуы дәрі-дәрмек сапасын төмендетпей, бағасын төмендету, шетел валютасын үнемдеу, дәрі-дәрмек қолдануды ұтымды ету және бүкіл қоғамды қажетті дәрі-дәрмектермен қолжетімді бағамен қамтамасыз ету үшін тиімді және күшті құрал екенін көрсетті. Бұл интеграцияланған ұлттық фармацевтикалық саясатты жасау және іске асыру арқылы мүмкін болды. Шри-Ланканың тәжірибесі профессор Сенека Бибиле арқылы әлемнің қалған бөлігі үшін үлгіге айналды.

Орталықтандырылған сатып алу агенттігі

Ұлттық фармацевтикалық саясат аясында орталық сатып алу агенттігі фармацевтикалық заттардың барлық импортын және өндірісін басқарады, сонымен қатар ұлттық тізілімде тіркелген препараттермен шектелген жаһандық ірі тендерлерді жасайды. Мемлекеттік және жеке денсаулық сақтау секторлары барлық қажеттіліктерін орталық сатып алу агенттігінен алуға міндетті. 1971 жылы Чилиде доктор Сальвадор Альенде үкіметі орталықтандырылған ірі сатып алуды ұйымдастырды және алғашқы халықаралық тендер шикізатқа жарияланды. Бірақ фармацевтикалық өнеркәсіп қарсы шара қолданды және тендер жарияланғаннан кейінгі үш айда анальгетиктер мен антибиотиктер сияқты кеңінен қолданылатын дәрілер нарықтан жоғалып кетті. Өндірушілер өндірісті қысқартты. Халықаралық тендерлер тоқтатылса ғана бір апта ішінде нарықты қайта толтыруға келісті. 1972 жылы үкімет тендерлерді тоқтатуға мәжбүр болды. Шри-Ланкада 1972 жылы Шри-Ланка мемлекеттік фармацевтикалық корпорациясы (SPC) құрылды, төрағасы Бибиле болды. Осылайша, көпұлтты корпорациялардың дәрі-дәрмек саудасына қанатын соғуы тоқтатылды, олар бір-бірімен және генериктік препараттарды өндірушілермен бәсекелесіп, елге дәрі-дәрмектерді әлдеқайда арзанға алуға мүмкіндік берді. Брендтік препараттар рецепт бойынша және сатуда генериктік препараттармен алмастырылды. 1972 жылы ол 52 препаратты бұрынғы бағасының үштен біріне импорттады. 1973 жылы SPC аралдағы 14 жеке өңдеу зертханасына қажетті шикізатты өзі сатып алды. Кейбір препараттардың бағасы жартысына немесе үштен екісіне дейін төмендеді. SPC кеңінен қолданылатын транквилизатор үшін қажетті шикізатты үнді компаниясынан швейцариялық көпұлтты компаниядан әлдеқайда арзанға сатып алды. ж.

Дәрі-дәрмектік ақпарат

Барлық медициналық қызметкерлерге дәрі-дәрмектер мен емдеу туралы дұрыс ақпарат беру өте қажет. Дәрі-дәрмек өндірушілер ұсынатын жарнамалық материалдар көбінесе өз өнімдерін жақсы көрсетуге бағытталған және дәрі-дәрмектерді қамтамасыз ету шығындарын арттырады. Шри-Ланкада дәрілік заттар туралы ақпарат ресми көздерден берілді. NFC редакциялаған, SPC басып шығарып, барлық медициналық қызметкерлерге таратқан «Prescriber» тоқсандық журналы жарияланды. Дәрі-дәрмек өндірушілердің шамадан тыс жарнамалық практикалары осы процеске байланысты қауіптер мен шығындарды жою үшін тоқтатылды.