Шри-Ланканың фармацевтикалық саясаты: Тәжірибе және жетістіктер
Sri Lanka National Pharmaceuticals Policy
Шри-Ланканың ұлттық фармацевтика саясаты: дәрі-дәрмектердің сапасы мен қолжетімділігін арттыру, дәрігерлердің дұрыс тағайындауын қамтамасыз ету. Генерлік дәрілер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шри-Ланканың ұлттық фармацевтикалық саясаты 1970 жылдары доктор С. А. Викрамасинге мен профессор Сенека Бибиле ұсынған есеп негізінде құрылды. Оның мақсаты – халыққа сапалы дәрі-дәрмектерді ең төмен бағамен қолжеткізуді және дәрігерлердің пациенттің ауруын емдеу үшін қажетті ең аз мөлшердегі дәріні тағайындауын қамтамасыз ету болды. Бұл саладағы ұтымды ұлттық фармацевтикалық саясатты дамырудың алғашқы қадамы болды.
The Sri Lanka National Pharmaceuticals Policy was established in the 1970s following the submission of a report by Dr S. A. Wickremasinghe and Prof. Seneka Bibile. It aimed at ensuring that people get good quality drugs at the lowest possible price and that doctors would prescribe the minimum required drugs to treat the patient's illness. It was a pioneer in the field of rational National pharmaceuticals policy.
Өмірбаян
Сол кезде фармацевтикалық компаниялар дәрі-дәрмектерді өздерінің саудалық атауларымен сату арқылы көп пайда табатын. Олар брендтік дәрілер туралы бұрмаланған ақпарат таратып, оларды жалпы атаулы дәрілермен салыстырғанда артық бағалап көрсетті. Дәрігерлер көбінесе қымбат брендтік дәрілерді жазып беретін, ал жалпы атаулы дәрілердің тиімділігі олармен бірдей болатын. 1970 жылы Біріккен майдан үкіметі осы мәселені зерттеу үшін Викрамасинге-Бибиле комиссиясын құрды, ол сауданы реттеу үшін ұлттық саясатты қалыптастыру және мемлекеттік орган құруды ұсынды. 1970 жылдары Шри-Ланка ұлттық тізіліммен байланысты мемлекеттік сатып алу агенттігінің дәрі-дәрмек бағасын төмендетуге, сападан құрметсізденбей, шетел валютасын үнемдеуге, дәрі-дәрмек қолданысын рационализациялауға және бүкіл халықты қажетті дәрі-дәрмектермен қолжетімді бағада қамтамасыз етуге қабілетті және тиімді құрал екенін көрсетті. Бұл интеграцияланған ұлттық фармацевтикалық саясатты жасау және іске асыру арқасында мүмкін болды. Шри-Ланканың фармацевтикалық саясатының ерекшелігі – бүкіл бағдарламаны шри-ланкалық мамандар сыртқы көмексіз ойлап тапты, әзірледі және іске асырды.
At the time, pharmaceutical companies were making considerable money by selling drugs under their trade names, giving out biased information about the branded drugs as against those named generically. Doctors often prescribed branded drugs, which were far more expensive than generic drugs, which have the same efficacy. The United Front Government of 1970 appointed the Wickremasinghe Bibile commission of inquiry into this issue and it recommended the establishment a national policy and of a state body to regularize the trade. In the 1970s Sri Lanka demonstrated that a state buying agency linked to a national formulary was a viable and powerful instrument for reducing drug costs without compromising quality, for saving foreign exchange, for rationalizing drug usage and for supplying essential drugs at reasonable prices to the whole community. This was made possible by the formulation and implementation of an integrated national pharmaceutical policy. A unique phenomenon about Sri Lanka's pharmaceuticals policy was that the entire programme was conceived, formulated, developed and implemented by Sri Lankan nationals without any form of external aid or assistance.
Ұлттық формуляр
Дәрі-дәрмектерді мұқият іріктеу – ұлттық фармацевтикалық саясаттың қажетті алғы шарты болып табылады. Шри-Ланканың Денсаулық сақтау министрлігі профессор Сенека Бибиледен бұл мәселені зерттеуін сұрады, ол жалпы атауларымен шамамен 630 препараттан тұратын Сейлон ауруханалық формулярын (CHF) жасады. Содан кейін Денсаулық сақтау министрлігі мемлекеттік және жеке сектордың денсаулық сақтау өкілдерінен және университеттердің медициналық факультеттерінен құралған Ұлттық формуляр комитетін (NFC) құрды, оған Бибиле жетекшілік етті. Комитет дәрігерлерге арналған "Формулярлық хабарламалар" жариялап, оларды жаңа ақпаратпен қамтамасыз етіп отырды.
A careful selection of drugs is an essential prerequisite of a national pharmaceutical policy. In Sri Lanka, the Ministry of Health requested Prof. Seneka Bibile to look into his matter and he prepared the Ceylon Hospital Formulary (CHF) of about 630 drugs under their generic names. Subsequently the Ministry of Health established a National Formulary Committee (NFC), consisting of representatives from the public and private health sectors and the University Medical Schools, led by Bibile. It published Formulary Notes for doctors, keeping them updated on developments.
Мемлекеттік сатып алу агенттігі
Осыған сәйкес, 1971 жылы Бибиле төрағалық етіп, Шри-Ланканың мемлекеттік фармацевтикалық корпорациясы (SPC) құрылды. SPC барлық фармацевтикалық заттардың импортын және өндірісін жүзеге асырды, сонымен қатар бүкіл әлем бойынша ірі көлемдегі тендерлерді жариялады, олар CHF-те тізілген бекітілген дәрі-дәрмектермен шектелді. Мемлекеттік және жеке денсаулық сақтау секторлары барлық қажеттіліктерін SPC арқылы алуға міндетті болды. Осылайша, дәрі-дәрмек саудасындағы көпұлтты корпорациялардың ықпалы табысты түрде жойылды, олар бір-бірімен және генериктік дәрі-дәрмек өндірушілерімен бәсекелесуге мәжбүр болды, бұл елге дәрі-дәрмектерді әлдеқайда арзан бағамен алуға мүмкіндік берді. Фирмалық атаулы дәрі-дәрмектер рецепт бойынша жазылуда және сатуда генериктік дәрі-дәрмектермен алмастырылды. 1972 жылы ол 52 түрлі дәрі-дәрмекті бұрынғы бағасының үштен бір бөлігіне импорттады. 1973 жылы SPC аралда құрылған 14 жеке өңдеу зертханасына қажетті шикізатты өзі сатып алды. Кейбір дәрі-дәрмектердің бағасы жартысына немесе үштен екісіне дейін төмендеді. SPC кеңінен қолданылатын транквилизатор үшін қажетті шикізатты үнді компаниясынан швейцариялық көпұлтты компанияның ұсынған бағасынан әлдеқайда арзанға сатып алды.
Accordingly, in 1971 the State Pharmaceuticals Corporation of Sri Lanka (SPC) was established with Bibile as Chairman. The SPC channeled all imports and production of pharmaceuticals, calling for worldwide bulk tenders which were limited to the approved drugs listed in the CHF. The public and private health sectors had to obtain all their requirements from the SPC. Hence the stranglehold of the Multinational corporations on the drug trade was successfully broken and they were made to compete with each other and with generic drug producers, enabling the country to obtain drugs much cheaper. Branded drugs were replaced by generic drugs in the prescription and sale of medicines. In 1972 it imported 52 drugs at a third of their previous prices. In 1973, the SPC itself bought the raw material necessary for 14 private processing laboratories established in the island. Some drug prices dropped by half or two thirds. The SPC bought from an Indian company the raw material necessary for a widely used tranquilizer at a much lower price than that charged by a Swiss multinational.
Дәрі-дәрмектік ақпарат
Барлық медициналық қызметкерлерге дәрі-дәрмектер мен емдеу туралы дұрыс ақпарат беру өте қажет. Дәрі-дәрмек өндірушілер ұсынатын жарнамалық материалдар көбінесе өз өнімдерін жақсы көрсетуге бағытталған және дәрі-дәрмектерді қамтамасыз ету құнын арттырады. Шри-Ланкада дәрілік заттар туралы ақпарат ресми көздерден берілді. NFC редакциялаған, SPC басып шығарып, барлық медициналық қызметкерлерге таратқан «Prescriber» тоқсандық журналы жарияланды. Дәрі-дәрмек өндірушілердің шамадан тыс жарнамалық тәжірибелері осы процеске байланысты қауіптер мен шығындарды жою үшін тоқтатылды.
It is essential that correct information on drugs and therapeutics be given to all medical personnel. The promotional material provided by the drugs manufacturers tends to be distorted in favour of their own products and adds to the costs of supplying drugs. In Sri Lanka, drug information was provided from official sources. The Prescriber, a quarterly publication edited by the NFC, was published by the SPC and distributed to all medical personnel. The extravagant promotional practices of drugs manufacturers were stopped to remove the dangers and costs inherent in process.
Халықаралық тәжірибе
Шри-Ланка тәжірибесі әлемнің қалған бөлігі үшін үлгі болды. Бұл саясатты Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы және басқа да Біріккен Ұлттар Ұйымының мекемелері қолдады, бұл үшінші дүние елдеріне зор пайда әкелді. Біріккен Ұлттар Ұйымының Сауда және даму жөніндегі конференциясының хатшылығы Шри-Ланка тәжірибесін зерттеп, Шри-Ланка моделін талдау басқа да дамушы елдерге біріктірілген ұлттық фармацевтикалық саясатты қалыптастыру, дамыту және іске асыру жолдары туралы түсінік беруге көмектеседі деген қорытындыға келді. Бибиленің көмегімен "Технологияны берудегі жағдайларды зерттеу: Шри-Ланкадағы фармацевтикалық саясат" атты еңбек жарияланды. Бұл құжат фармацевтикалық реформаларды бастауды жоспарлап отырған дамушы елдер үшін өте құнды нұсқаулыққа айналды. Басқа тілдерге аударылып, үшінші дүние елдерінің көптеген денсаулық сақтау жоспарлаушыларының арасында табылмайды дей тұрған жоқ.
The Sri Lanka experience became a model for the rest of the world. The policy was supported by the World Health Organization and other United Nations agencies with enormous benefit to Third World countries. The United Nations Conference on Trade and Development Secretariat examined the Sri Lankan experience, concluding that an analysis of the Sri Lankan model could give other developing countries an insight into ways of formulating, developing and implementing integrated national pharmaceutical policies. With Bibile’s assistance, it published "Case Studies in the Transfer of Technology: Pharmaceutical Policies in Sri Lanka". This document has proved to be a very valuable guideline for developing countries intending to initiate pharmaceutical reforms. Translated into other languages, it may be found with health planners of almost every Third World country.
Фармацевтикалық компаниялардың реакциясы
Көпұлттық корпорациялардың алғашқы жауабы 1973 жылдың мамырында келді. АҚШ-тың ірі фармацевтикалық компанияларының басшылары Вашингтонда Шри-Ланка елшісімен кездесіп, АҚШ Фармацевтикалық өндірушілер қауымдастығының (PMA) президентінен Шри-Ланка Премьер-Миністріне жолданған хатты тапсырды. Хаттың соңында PMA ұсынылған шаралардың Шри-Ланканың фармацевтикалық индустриясына және барлық жеке секторға ғана емес, сонымен қатар оның азаматтарының денсаулығына да ең ауыр салдарлары болады деп мәлімдеді. Халықаралық фармацевтикалық өндірушілер қауымдастығы (IFPMA) БҰҰ Сауда және даму жөніндегі конференциясына (UNCTAD) мәлімдеме жасап, Шри-Ланканың фармацевтикалық саясаты жөніндегі UNCTAD есебін қатаң сынады.
The first response from the multi national corporations came in May 1973. Executives of the major pharmaceutical companies in the United States met Sri Lanka's ambassador in Washington, D. C. and handed him a letter addressed to the Prime Minister of Sri Lanka from the President of the Pharmaceutical Manufacturer's Association (PMA) of the US. The letter concluded with a statement that the PMA believed that the proposed actions would have most serious effects not only on the pharmaceutical industry and on all private industry in Sri Lanka but potentially for the health of its citizens. The International Federation of Pharmaceutical Manufacturers Associations (IFPMA) issued a statement to UNCTAD strongly criticizing the UNCTAD report on the Sri Lankan pharmaceutical policies.
1977 жылдан кейінгі саясат
Бұл саясат 1977 жылы көп ұлтты достас Біріккен Ұлттық партиясы үкіметі тарапынан жұмсатылды. Импортталатын дәрі-дәрмектердің түрлерін мемлекеттік бақылау сақталды, бірақ жеке секторға бірнеше марканы импорттауға рұқсат берілді. SPC ешқашан таратылмады және мемлекеттік денсаулық сақтау секторы үшін орталықтандырылған сатып алуды жалғастырып, қолжетімді дәрі-дәрмектермен қамтамасыз етіп келді. 1987 жылы шикізат импорттау және генерикалық дәрі-дәрмектерді өндіру үшін Фармацевтикалық өндіріс корпорациясы құрылды. Бұл жекешелендіруге бағытталған күшті қысымға қарсы тұрды. Алдыңғы орталықтандырылған жүйе тиімді бақылауға мүмкіндік берді. Дегенмен, қазіргі уақытта дәрі-дәрмекпен қамтамасыз етудің орталықтандырылмауына байланысты, стандартты емдеу нұсқаулары болғанымен, рецепттерді жазу тәжірибесін тиімді бақылайтын жүйе жоқ; сапаны бағалау жеткіліксіз және рационалды қолдануға ынталандыру қарастырылмаған. 2005 жылы Біріккен халықтық еркіндік альянсы үкіметі Ұлттық дәрілік препараттар саясатын (ҰДПС) құруға уәде берді, ол шри-ланкалықтарға дәрі-дәрмек шығындарын едәуір төмендетуге және сапалы дәрі-дәрмектерді қолжетімді бағамен алуға, сондай-ақ ел үшін миллиардтаған рупияны шетелдік валютадан үнемдеуге мүмкіндік берер еді. ҰДПС-ті іске асыру Шри-Ланкада импортталатын, тағайындалатын және сатылатын дәрі-дәрмектердің санын шамамен 350 түріне дейін азайтуға мүмкіндік береді.
This policy was watered down by the multi national friendly United National Party Government of 1977. There was continued government control of the types of drugs imported, but permission was given to the private sector to import multiple brands. The SPC was never dissolved and continued to supply affordable drugs, continuing to be responsible for centralized procurement for the government health sector. In 1987 the Pharmaceuticals Manufacturing Corporation was established to import raw materials and manufacture generic drugs. This has effectively withstood very strong pressures for privatization. The earlier centrally controlled system enabled effective monitoring. However, at present, because of decentralization of drug supply, while standard treatment guidelines are available, there is no effective monitoring system for prescription practices is in place; there is little quality assessment and no incentive for rational use. In 2005 the United People's Freedom Alliance Government promised to establish a National Medicinal Drugs Policy (NMPD) that would enable Sri Lankans significantly to cut down on drug expenses and get quality drugs at affordable prices while saving billions of rupees in foreign exchange for the country. Implementation of the NMDP could reduce the number of drugs imported, prescribed and sold in Sri Lanka to about 350 varieties.