Австралияның Darwin-Аделаида телеграф желісі (1872) – саяхат уақытын қысқартқан, әлеммен байланысты жақсартқан маңызды инженерлік жетістік. Телекоммуникация тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маңызды Дарвин – Порт-Огаста телекоммуникациялық байланысы
Major Darwin Port Augusta telecom link
Австралиялық құрлық үсті телеграф желісі – қазіргі Австралияның Солтүстік территориясы Дарвин мен Оңтүстік Австралияның астанасы Аделаида арасында хабарламалар жіберуге арналған электр телеграф жүйесі. 1872 жылы аяқталған (1877 жылы Батыс Австралияға желі қосылды), ол Австралия мен әлемнің қалған бөлігі арасында жылдам байланыс орнатуға мүмкіндік берді. Бірнеше айдан кейін оны Жава – Дарвин су асты телеграф кабелімен байланыстырғанда, Еуропамен байланыс уақыты айлармен өлшенетін уақыттан сағаттарға дейін қысқарды; Австралия енді әлемнің қалған бөлігінен оқшауланбады. Бұл желі 19 ғасырдағы Австралияның ең үлкен инженерлік жетістіктерінің бірі және Австралиядағы телеграф тарихындағы ең маңызды кезең саналады.
The Australian Overland Telegraph Line was an electrical telegraph system for sending messages the between Darwin, in what is now the Northern Territory of Australia, and Adelaide, the capital of South Australia. Completed in 1872 (with a line to Western Australia added in 1877), it allowed fast communication between Australia and the rest of the world. When it was linked to the Java to Darwin submarine telegraph cable several months later, the communication time with Europe dropped from months to hours; Australia was no longer so isolated from the rest of the world. The line was one of the great engineering feats of 19th century Australia and probably the most significant milestone in the history of telegraphy in Australia.
Құрлықтық телеграф желісін жүргізу
Тоғызыншы ғасырдағы телеграфтың талаптары сигналды күшейту үшін Жер үсті телеграф желісіне 250-300 км арақашықтықта қайталайтын станцияларды қажет етті. Қайталайтын станцияларда екі негізгі батарея болды: желі шамамен 120 В кернеулі Мейдингер элементтерінің тізбегімен қуаттандырылды – Даниэлл элементінің бір түрі, электролитті ауыстыру арқылы «қайта зарядталды», сондай-ақ жергілікті жабдық үшін Лекланш элементтері де болды. Қайталайтын станцияларды бір телеграфшы басқаратын болса да, штаттық саны әдетте төрт-алты адамды құрады, олардың ішінде станция бастығы, телеграфшылар және желіші кірді. Телеграфшының міндеті – күннің уақытын тіркеп, әрбір алынған хабарды жазып алу және оны желі бойымен қайта жіберу (релелік байланыс жасау) болды. Жұмыстың алғашқы жылында 4000 телеграмма жіберілді.
The requirements of nineteenth century telegraphy meant the Overland Telegraph Line required repeater stations, a maximum of 250 300 km apart, to boost the signal. The repeater stations contained two primary batteries: the line was powered by a (c. 120V) bank of Meidinger cells — a variation of Daniell cell, "recharged" by replacing the electrolyte — as well as Leclanche cells for the local equipment. Although repeater stations have been run by a single telegraphist, usual staffing was four to six, including a station master, telegraphists and a linesman. The job of a telegraphist was to record each message received, with the time of day, and to re send (relay) it further along the line. Within the first year of operations 4000 telegrams were transmitted.
Қайталау станцияларының тізбегі
Желінің оңтүстік бөлігіне Белтана, Стренгвейс Спрингс және Пик қайталау станциялары кірді. Осы қайталау станцияларының іздері мен қалдықтарын Оңтүстік Австралиядағы Ооднадатта жолының бойында әлі күнге дейін көруге болады. Желінің орталық бөлігі Шарлотта Уотерс және Элис Спрингс қатарындағы қайталау станцияларын қамтиды. Шарлотта Уотерс 1930 жылға дейін жұмыс істеді; бүгінгі күні бұл жерде өте аз нәрсе қалған. Желінің солтүстік бөлігі Барроу-Крик, Теннант-Крик, Дейли-Уотерс, Пауэлл-Крик, Кэтерин, Ям-Крик және Дарвиндегі соңғы нүктесін қамтиды. Дарвинде Еуропаға дейінгі теңіз асты кабельдерін басқару және күтіп ұстау үшін маңызды инфрақұрылым болды. Телеграф станциясы 1895 жылдың ақпаны Аделаидадан қашықтығы Порт Дарвинге дейін 1973 миль (3175 км) 24 миль (39 км) Саутпорт 1949 миль (3137 км) 95 миль (153 км) Ям Крик 1854 миль (2984 км) 29 миль (47 км) Пайн Крик 1825 миль (2937 км) 54 миль (87 км) Кэтерин 1771 миль (2850 км) 166 миль (267 км) Дейли Уотерс 1605 миль (2583 км) 138 миль (222 км) Пауэлл Крик 1467 миль (2361 км) 113 миль (182 км) Теннант Крик 1354 миль (2179 км) 147 миль (237 км) Барроу Крик 1207 миль (1942 км) 171 миль (275 км) Элис Спрингс 1036 миль (1667 км) 132 миль (212 км) Шарлотта Уотерс 804 миль (1294 км) 168 миль (270 км) Пик 636 миль (1024 км) 91 миль (146 км) Стренгвейс Спрингс 545 миль (877 км) 90 миль (145 км) Белтана 355 миль (571 км) шамамен 150 миль (241 км) Порт Огаста 205 миль (330 км)
The southern section of the line included repeater stations at Beltana, Strangways Springs and the Peake. Traces and remains of these repeater stations can still be seen today along the Oodnadatta Track in South Australia. The central section of the line included repeater stations at Charlotte Waters and Alice Springs. Charlotte Waters was operational until the 1930s; today there is very little left at the site. The northern section of the line included repeater stations at Barrow Creek, Tennant Creek, Daly Waters, Powell Creek, Katherine, Yam Creek and finally a terminus point in Darwin. In Darwin, there was also considerable infrastructure to manage and maintain the undersea cable/s to Europe. Telegraph stationFebruary 1895 Distance fromAdelaide Distance fromprevious Port Darwin 1973 mile (3175 km) 24 mile (39 km) Southport 1949 mile (3137 km) 95 mile (153 km) Yam Creek 1854 mile (2984 km) 29 mile (47 km) Pine Creek 1825 mile (2937 km) 54 mile (87 km) Katharine 1771 mile (2850 km) 166 mile (267 km) Daly Waters 1605 mile (2583 km) 138 mile (222 km) Powell Creek 1467 mile (2361 km) 113 mile (182 km) Tennant Creek 1354 mile (2179 km) 147 mile (237 km) Barrow Creek 1207 mile (1942 km) 171 mile (275 km) Alice Springs 1036 mile (1667 km) 132 mile (212 km) Charlotte Waters 804 mile (1294 km) 168 mile (270 km) The Peake 636 mile (1024 km) 91 mile (146 km) Strangways Springs 545 mile (877 km) 90 mile (145 km) Beltana 355 mile (571 km) c. 150 mile (241 km) Port Augusta c. 205 mile (330 km)
Барроу-Крик қайталау станциясындағы қақтығыс
1874 жылғы 22 ақпанда, желі ашылғаннан кейін он сегіз ай өткен соң, аборигендер тобы Барроу-Криктегі қайталау станциясының қызметкерлеріне шабуыл жасап, желіші Джон Франкты өлтірді, станция бастығы Джон Л. Степлтонды қаза қалдырды және тағы екеуін ауыр жарақаттады, олардың бірі станцияда жұмыс істеген жас абориген жігіті еді. Сол кездегі баспасөз бұл оқиғаны "Барроу-Крик оқиғасы" деп сипаттады. Жазалаушы экспедиция нәтижесінде оқиғаға қатысқан деп саналған бірнеше абориген қаза тапты. ХХ ғасырдағы бірінші халықтардың айтуынша, Барроу-Крикте не болғаны және осы қақтығысты қалай түсіну керектігі туралы мүлдем басқаша оқиға бар.
On 22 February 1874, eighteen months after the line opened, a group of Aboriginal men attacked the staff of the repeater station at Barrow Creek, killing linesman John Frank, mortally wounding stationmaster John L. Stapleton, and seriously wounding two others, one an aboriginal youth employed at the station. Contemporary press reports described the incident as the "Barrow's Creek outrage". A punitive expedition resulted in the death of several Aboriginal men believed to have been involved. Twentieth century First Nations accounts tell a very different kind of story about what happened at Barrow Creek, and how to make sense of the conflict.
Үлкен үзіліс
Алғашқы күндері қызметте көптеген үзілістер болды. Жергілікті халық цинктелген темір сым өткізгіштерден (No8 қоршау сымымен бірдей) мықты балық аулау ілгектерін жасауға болатындығын, найза ұштары мен басқа да құралдарды изолятордың сынықтарынан, ал балталарды кейбір діңгектерге бекітілген темір негіз тақталарынан жасауға болатындығын білді. Күн сәулесінің шашуы желінің кейбір бөліктерінде кедергі тудырды, сондай-ақ молния шаруалары да жиі кездесетін. Бірақ бұл үзілістер 1895 жылы Пик және Странгвейс Спрингс станцияларында болған су тасқынымен салыстырғанда мардымсыз еді. 20 қаңтарда телеграф желісі Стренгвейс Спрингстен бірнеше шақырым солтүстікке қарай ағатын Уоррина өзенімен шайылып кетті, және толық қызмет 24 қаңтарда ғана қайта жаңғыртылды. Хабар алмасудың уақытша жолы ретінде Пик пен Ооднадатта арасында теміржол арқылы хабарламалардың қағаз көшірмелерін тасымалдау қолданылды. Пиктегі су тасқыны бұрын-соңды болмаған, бірақ Тодд 23 фут (7 метр) биіктіктегі болат діңгектерді 30 футтық діңгектерге ауыстыруға бұйрық берді, олар бетонға орнатылып, тіректермен нығайтылды.
Numerous interruptions to service occurred in the early days. Tribal Aboriginals discovered that splendid fishing hooks could be fashioned from the galvanised iron wire conductors (same as #8 fencing wire), spearheads and other implements could be made from shards of insulator, and hatchets from iron baseplates attached to some of the poles, keeping the linemen busy. Atmospheric disturbance from solar flares induced interfering signals in some sections of the line, and lightning strikes were not uncommon. These breaks were as nothing compared with the flooding event involving the Peake and Strangways Springs stations in 1895. On 20 January the telegraph line was washed away by the Warrina Creek, a few miles north of Strangways Springs, and full service was not restored until 24 January. Improvised communication included carrying paper copies of the messages by rail between the Peake and Oodnadatta. The flood at the Peake was unprecedented, but Todd authorised replacing the 23 feet (7 m) steel poles with 30 footers, set in concrete and reinforced with struts.
Желіден шығару
Екінші дүниежүзілік соғыста Дарвин бомбаға түскен кезде, байланыс желісі шабуылдан бұрын қасақана үзілді.
When Darwin was bombed in World War II the line was deliberately cut just before the attack.
Құрлықтық телеграф желісін әлемнің басқа бөліктеріне қосу
1870 жылы Австралияны тікелей британдық телеграф жүйесімен байланыстыру үшін Британдық Австралия телеграф компаниясы (BAT) құрылды, кабельді Сингапур арқылы Явадан Порт-Дарвинге дейін созу арқылы. 1873 жылы үш британдық компания – Британдық Үндістанды кеңейту телеграф компаниясы, BAT және Қытай су асты телеграф компаниясы бірігіп, Шығыс кеңейту, Австралия және Қытай телеграф компаниясы (EET Co) құрылды. Британдық кабельдік компаниялардың жетекші күші – шотланд туған кәсіпкер, Cable and Wireless компаниясының негізін қалаушы сэр Джон Пендер болды. 19 қараша 1871 жылы BAT компаниясы Яваның шығыс бөлігіндегі Банувангиден (Банжоеванги) Дарвинге кабель тартқаннан кейін Австралия телеграф арқылы әлемнің қалған бөлігімен байланысты. Бұл Аделаидадан Дарвинге дейінгі құрлық үсті телеграф кабелінің құрылысы аяқталғанмен бірге болды. Лондоннан Аделаидаға тікелей жіберілген алғашқы хабар 1872 жылғы 22 қазанда жіберілді. 1880 жылы Явадан Дарвинге екінші су асты кабелі салынды, бұл жүйеге қосымша сенімділік әкелді. Дарвиндегі кабельдердің жағаға шығатын, аса төмен су деңгейінде көрінетін учаскесі 2020 жылы мұра ретінде тіркелді.
In 1870 the British Australia Telegraph Company (BAT) was formed to link Australia directly to the British telegraphic cable system, by extending the cable from Singapore via Java to Port Darwin. In 1873, three British companies, The British India Extension Telegraph Company, The BAT and The China Submarine Telegraph Company were amalgamated to form the Eastern Extension, Australasia and China Telegraph Company (EET Co). The driving force behind the British cable companies was a Scottish born entrepreneur Sir John Pender, founder of Cable and Wireless. On 19 November 1871, Australia was connected telegraphically with the rest of the world after a cable was laid by BAT from Banyuwangi (Banjoewangie), at the eastern end of Java, to Darwin. This coincided with the completion of the construction of the overland telegraph cable from Adelaide to Darwin. The first message sent directly from London to Adelaide occurred on 22 October 1872. A second submarine cable from Java to Darwin was laid in 1880 to provide redunancy. The site in the intertidal zone where the cables come ashore in Darwin, where they are still visible during very low tides, was heritage listed in 2020.
Фильмдер мен телешоулар
1930 жылдары Cinesound Productions Франк Клюннің сценарийі негізінде Телеграф туралы фильм түсіру жоспарларын жариялады. Бұл Франк Клюннің 1955 жылғы "Оверленд телеграфы" кітабына айналды. 2007 жылы ABC телеканалы үш бөлімді "Австралияны құру" мини-сериалын жасады, оның ішінде Оверленд телеграф желісіне арналған 55 минуттық "Жүрек арқылы өткен сым" фильмі бар еді. "Тодд телеграфты аяқтады" деген 6 минуттық үзіндіні NFSA-ның осы жоба бетінен көруге болады.
In the 1930s Cinesound Productions announced plans to make a movie about the Telegraph based on a script by Frank Clune. This emeged as Clune's 1955 book Overland Telegraph. In 2007, the ABC produced Constructing Australia, a three part miniseries, which included the 55 minute "Wire through the Heart" on the Overland Telegraph Line. A 6 minute excerpt, "Todd Completes Telegraph" may be viewed on this project page from the NFSA.