1950 жылғы екі поршеньді американдық жолаушы ұшағы "Мартин 4 0 4"
Martin 4-0-4
Мартин 404: Американдық қос поршеньді ұшақ, 1950 жылғы жолаушылар тасымалдаушысы. Құрылымы жақсартылған, 40 жолаушыға арналған, әскери қолданысқа да ие болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қос поршеньді қозғалтқышты американдық поршеньді жолаушылар ұшағы, 1950 жыл.
Twin piston engine US piston airliner, 1950
"Мартин 4 0 4" – Glenn L. Martin Company компаниясы жасаған американдық герметикалық жолаушылар ұшағы. Бастапқыда АҚШ-та әуе компаниялары пайдаланғанмен қатар, АҚШ жағалау күзеті мен АҚШ теңіз күштері оны RM 1G (кейін VC 3A) ретінде де пайдаланды.
The Martin 4 0 4 was an American pressurized passenger airliner built by the Glenn L. Martin Company. In addition to airline use initially in the United States, it was used by the United States Coast Guard and United States Navy as the RM 1G (later as the VC 3A).
Жобалау және әзірлеу
Martin 2 0 2-нің қанат конструкциясының бұзылуына байланысты өндірісі тоқтатылғанда, компания жақсартылған нұсқаны (бұл нұсқа Martin 3 0 3 ретінде бұрыннан ұшқан) қайта жасауға шешім қабылдады. Жаңа ұшақ Martin 4 0 4 деп аталды. Оның қанаттарының конструкциясы өзгертіліп, кабиналық қысымы жаңартылды және 40 жолаушыға сыйымды болу үшін ұзындығы сәл арттырылды. Алдыңғы 2 0 2 сияқты, 4 0 4-те стандартты құйрық бөлігі (құйрық жаны және бір тік стабилизатор) бар консольді моноплан болды. Жолаушыларды қону және түсіру үшін төменгі құйрық бөлігінде әуе сатысы, жиырылатын үш дөңгелекті шасси және екі Pratt & Whitney R 2800 CB16 радиалды поршеньді қозғалтқыштары орнатылған.
When production of the earlier Martin 2 0 2 was stopped due to problems with wing structural failure the company decided to re wing an improved version (which had already flown as the Martin 3 0 3). The new aircraft was the Martin 4 0 4. It had structural changes to the wings, pressurization and was lengthened slightly to take 40 passengers. Like the earlier 2 0 2, the 4 0 4 was a cantilever monoplane with a standard tail unit (cantilever tailplane and single vertical stabilizer). It had an airstair in the lower tail section for passenger boarding and disembarkation, retractable tricycle landing gear and was powered by two Pratt & Whitney R 2800 CB16 radial piston engines.
Пайдалану тарихы
1951 жылы алғашқы жеткізілімдер 60 ұшаққа тапсырыс берген Eastern Air Lines (EAL) және 40 ұшаққа тапсырыс берген Trans World Airlines (TWA) компанияларына жасалды. Өндірістік желіден шыққан жалғыз жаңа ұшақтар АҚШ-тың Жағалау күзет қызметіне тапсырылды, олар екі ұшақты RM 1G белгісімен алды, кейіннен RM 1 деп өзгертілді, ал 1962 жылы VC 3A деп қайта аталды. 1969 жылы олар АҚШ Әскери-теңіз күштеріне берілді және 1970 жылға қарай пайдаланудан алынып тасталды. Балтимордағы Гленн Л. Мартин зауытында барлығы 103 ұшақ салынды. TWA өзінің 40 4 0 4 ұшағын "Skyliner" деген атпен 1950 жылдың 1 қыркүйегінен 1961 жылдың 29 сәуіріндегі соңғы рейсіне дейін жоспарлы бағыттарда пайдаланды. EAL өзінің 4 0 4 ұшақтарын АҚШ-тың шығысында "Silver Falcon" классы бойынша пайдаланды. Бірінші EAL рейсі 1952 жылдың 5 қаңтарында орындалды және 1962 жылдың соңында қызметтен шығарылды. Әуе тасымалдаушылар мансабында, EAL және TWA парктерінен турбиналық ұшақтармен ығыстырылған кезде, 4 0 4 ұшақтары АҚШ-та "жергілікті қызмет көрсететін әуе тасымалдаушылары" ретінде танымал болды. Бұл әуе компаниялары өздерінің Douglas DC-3 ұшақтарын жаңару қажеттілігін сезінді. Поршенді қозғалтқыштармен жабдықталған үлкен авиапаркі бар АҚШ-тың соңғы ірі әуе компанияларының бірі Southern Airways болды, ол 1961 жылдың қазанында Атлантадан жоспарлы рейстер желісінде 25 дана 4 0 4 модельді ұшақтарды пайдаланды, олардың барлығы бұрынғы Eastern Airlines ұшақтары еді. Southern Airways-тің соңғы 4 0 4 рейсі 1978 жылдың 30 сәуірінде орындалды, содан кейін олар оларды кішігірім Fairchild Swearingen Metroliner "Metro II" турбовинтті ұшақтарымен алмастырды. Бұл АҚШ-тың негізгі әуе тасымалдаушыларының поршенді қозғалтқышты соңғы жолаушы ұшағы болды. Martin 4 0 4 ұшақтары Pacific Air Lines (кейіннен Bonanza Air Lines және West Coast Airlines-пен бірігіп Air West құрды, ол кейін Hughes Airwest деп аталды), Piedmont Airlines (бұрынғы TWA 4 0 4 ұшақтарын пайдаланған), Ozark Air Lines және Mohawk Airlines компанияларымен 1960 жылдары пайдаланылды. Бұл ұшақтардың көпшілігі 1968 жылы Fairchild F 27 және/немесе Fairchild Hiller FH 227B турбовинтті ұшақтарымен ауыстырылды. Аталған жергілікті қызмет көрсететін әуе тасымалдаушылары зейнеткерлікке шыққаннан кейін, 4 0 4 ұшақтары бірнеше АҚШ-тағы жолаушылар және аймақтық әуе компанияларымен пайдаланылды, олардың ішінде Air South, Atlantic Southeast Airlines (ASA), Florida Airlines, Marco Island Airways, Provincetown Boston Airlines (PBA) және Southeast Airlines бар. Martin 4 0 4 ұшақтары Air Florida компаниясы 1970 және 1980 жылдары ішкі және халықаралық жоспарлы жолаушылар рейстерін орындаған кезде Air Florida Commuter желілік қызметінде де қолданылды. 2008 жылдың ақпанында соңғы техникалық жағдайы жақсы 4 0 4, бұрынғы TWA ұшағы, Аризона штатының Валле қаласындағы Planes of Fame мұражайына жеткізілді.
First deliveries in 1951 were made to Eastern Air Lines (EAL), which had ordered 60, and Trans World Airlines (TWA), which had ordered 40. The only other new aircraft from the production line were delivered to the United States Coast Guard which had ordered two as executive transports with the designation RM 1G later changed to RM 1 and then in 1962 to VC 3A. In 1969 they were transferred to the United States Navy and were withdrawn from use by 1970. A total of 103 aircraft were built at the Glenn L. Martin factory in Baltimore. TWA operated its 40 4 0 4s under the name "Skyliner" on scheduled services between 1 September 1950 and the last flight on 29 April 1961. EAL operated its 4 0 4s in the eastern USA using the class name "Silver Falcon". The first EAL schedule was flown on 5 January 1952 and retirement came in late 1962. Later in their airline career, as they became displaced from the EAL and TWA fleets by turbine powered aircraft, the 4 0 4s became popular with "second level" operators, known as "local service air carriers" in the U. S. as described and regulated by the federal Civil Aeronautics Board (CAB), with these airlines needing to replace their Douglas DC 3s. One of the last 'major' US airlines with a large fleet of piston engined airliners was Southern Airways which operated 25 model 4 0 4s on a network of scheduled services from Atlanta in October 1961, all ex Eastern Airlines aircraft. Southern Airways' last 4 0 4 service was flown on 30 April 1978 with the air carrier then replacing them with smaller Fairchild Swearingen Metroliner "Metro II" turboprops. This was the last piston engine airliner flight of all the mainstream USA carriers. Martin 4 0 4s were also flown by Pacific Air Lines (which subsequently merged with Bonanza Air Lines and West Coast Airlines to form Air West, which was then renamed Hughes Airwest), Piedmont Airlines (which operated former TWA 4 0 4 airliners), Ozark Air Lines and Mohawk Airlines during the 1960s. Most of these planes were replaced in 1968 with Fairchild F 27 and/or Fairchild Hiller FH 227B turboprop aircraft. Following their retirement by the aforementioned local service air carriers, a number of 4 0 4s were then operated by several U. S. based commuter and regional airlines including Air South, Atlantic Southeast Airlines (ASA), Florida Airlines, Marco Island Airways, Provincetown Boston Airlines (PBA) and Southeast Airlines. Martin 4 0 4s were also used in Air Florida Commuter feeder service when Air Florida was operating domestic and international scheduled passenger jet service during the 1970s and 1980s. In February 2008 the last airworthy 4 0 4, an ex TWA aircraft, was ferried to the Planes of Fame Museum in Valle, Arizona.
Ерекше оқиғалар мен оқиғалар
1955 жылдың 19 ақпаны: TWA 260 рейсі Сандия тауларына құлады; үш экипаж мүшесі және 13 жолаушы қаза тапты. 1956 жылдың 1 сәуірі: TWA 400 рейсі Питтсбург халықаралық әуежайынан ұшып шығу кезінде құлады, ұшақтағы 36 адамның 22-сі қаза тапты. 1963 жылдың 2 шілдесі: Mohawk Airlines 112 рейсі Рочестер Монро әуежайынан ұшып шығу кезінде апатқа ұшырады, жеті адам қаза тауып, 36 адам жарақат алды. 1970 жылдың 30 мамыры: Lehigh Acres Development Inc. 701 рейсі Атланта, Джорджия маңында құлады, бір жолаушы және көлікте болған бес адам қаза тапты. DeKalb–Peachtree әуежайынан сәттер бұрын ұшып шыққан 30 жолаушы жарақат алды. 1970 жылдың 2 қазаны: Уичита штаты университетінің апатында Golden Eagle Aviation компаниясының чартерлік рейсі Колорадо штатының Silver Plume қаласының жанында құлады; борттағы 40 адамның 31-і қаза тапты.
19 February 1955: TWA Flight 260 crashed into the Sandia Mountains; the three crew and 13 passengers died. 1 April 1956: TWA Flight 400 crashed on takeoff from Greater Pittsburgh International Airport; 22 of the 36 people aboard the aircraft died. 2 July 1963: Mohawk Airlines Flight 112 crashed during takeoff from Rochester Monroe airport, seven people died and 36 were injured. 30 May 1970: Lehigh Acres Development Inc. Flight 701 crashed near Atlanta, Georgia, one passenger and five people in a car died. Thirty other passengers were injured after just departing moments before from the DeKalb–Peachtree Airport. 2 October 1970: In the Wichita State University Crash, a charter flight operated by Golden Eagle Aviation crashed near Silver Plume, Colorado; 31 of the 40 people on board died.
Тірі қалған әуе кемелері
14119 – Фюзеляж Флорида штатының Полк-Сити қаласындағы Fantasy of Flight қоймасында сақталуда. Бұрын ол N40415 ретінде тіркелген және бұрынғы Provincetown–Boston Airlines ливреясында. 14135 – Аризона штатының Валье қаласындағы Planes of Fame Air Museum мұражайында пайдалануда. Ол N636X нөмірімен тіркелген және Pacific Air Lines ливреясында. 14141 – Пенсильвания штатының Рединг қаласындағы Mid Atlantic Air Museum мұражайында статикалық көрмеде. Бұрын ол N450A ретінде тіркелген және Eastern Air Lines ливреясымен боялған. 14142 – Канзас-Сити қаласындағы Ұлттық авиация тарихы мұражайында статикалық көрмеде. Бұрын ол N145S ретінде тіркелген. 14143 – Джорджия штатының Форст-Парк қаласындағы Ұлттық коммерциялық авиация мұражайында статикалық көрмедегі кабинасы. Бұрын N9234C ретінде тіркелген. 14153 – Аризона штатының Тусон қаласындағы Pima Air & Space Museum мұражайында статикалық көрмеде. Бұрын ол N462M ретінде тіркелген. 14158 – Монтана штатының Биллингс қаласындағы Биллингс Логан халықаралық әуежайында сақталуда. Бұрын ол N974M ретінде тіркелген және өрттен эвакуация жасауға оқыту үшін пайдаланылады. 14227 – Вайоминг штатының Ривертон қаласының Харольд Шеппард-младшийге тиесілі. Ол N461M ретінде тіркелген. 14233 – Мэриленд штатының Миддл-Ривер қаласындағы Glenn L. Martin Aviation Museum мұражайында статикалық көрмеде. Бұрын N259S ретінде тіркелген, бірақ алғашқы 404 прототипі N40400 ретінде боялған. 14246 – Техас штатының Париж қаласының жанындағы Flying Tigers әуежайында сақталуда. Бұрын N255S ретінде тіркелген.
14119 – Fuselage in storage at Fantasy of Flight in Polk City, Florida. It was previously registered as N40415 and is in former Provincetown–Boston Airlines livery. 14135 – Airworthy at the Planes of Fame Air Museum in Valle, Arizona. It is registered as N636X and is in a Pacific Air Lines livery. 14141 – On static display at the Mid Atlantic Air Museum in Reading, Pennsylvania. It was previously registered as N450A and is painted in an Eastern Air Lines livery. 14142 – On static display at the National Airline History Museum in Kansas City, Missouri. It was previously registered as N145S. 14143 – Cockpit on static display at the National Museum of Commercial Aviation in Forest Park, Georgia. It was previously registered as N9234C. 14153 – On static display at the Pima Air & Space Museum in Tucson, Arizona. It was previously registered as N462M. 14158 – Stored at Billings Logan International Airport in Billings, Montana. It was previously registered as N974M and is used for fire evacuation training. 14227 – Owned by Harold Sheppard Jr. of Riverton, Wyoming. It is registered as N461M. 14233 – On static display at the Glenn L. Martin Aviation Museum in Middle River, Maryland. It was previously registered as N259S, but is painted as N40400, the first 4 0 4 prototype. 14246 – Stored at the Flying Tigers Airport near Paris, Texas. It was previously registered as N255S.