Калифорния даму компаниясының құлауы және Салтон теңізінің пайда болуы

Кіріспе

Калифорния даму компаниясы 1896 жылы Калифорниядағы төменгі Колорадо шөлінің суару жүйесін жоспарлау мақсатында бірнеше жыл бұрын құрылған, бірақ кейін таратылған Колорадо өзенінің суару компаниясының орнына құрылды. Аймақтың құнарлы, балшықты топырағы егіншілікке қолайлы екені анықталды, алайда жер асты суларын пайдалану арқылы алынатын су мөлшері осындай ыстық, шөлейтті аймақ үшін жеткіліксіз болды. Калифорния даму компаниясы Колорадо өзенінің суын Коачелла және Империал аңғарларына, Салтон ойпатындағы құрғақ көл төсегіне (қазір Салтон теңізі орналасқан) бұру жобасын қолға алды, мақсаты – шөлді егістікке айналдыру болатын. 1900 жылға қарай бас инженер Джордж Чаффидің жетекшілігімен алғашқы каналдар салынып жатыр. Империал каналы екі жылдың ішінде аяқталды. Ол Колорадо өзенінен су алды, бірақ Империал аңғарына жеткен кезде суда балшық мөлшері өте көп болды. Империал каналы қысқа мерзім ішінде балшықпен толып кетті. Балшық бөгеттерін айналып өтуге әрекеттер жасалғанымен, 1905 жылғы қысқы су тасқыны бұрылыс каналын қиратты. Нәтижесінде, Колорадо өзенінің барлық суы Салтон ойпатына құйылып, Салтон теңізінің пайда болуына себеп болды. Бұл аймақ екі жыл бойы су тасқынының салдарынан қиын жағдайға тап болды, содан кейін ғана каналдың бұзылған жері жөнделді. Су деңгейі төмендегеннен кейін Салтон теңізінің көлемі азайды, бірақ ол әлі де Калифорниядағы ең ірі көл болып табылады. Осы кезде Калифорния даму компаниясы қаржылық қиындыққа тап болды және бұзылған каналды жөндеу үшін Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолынан қаржылық көмек пен материалдық қолдау алды. Бірақ, бұл "қаржылық көмек" салдарынан Оңтүстік Тынық мұхиты компаниясы Калифорнияның жоғарғы сотында Калифорния даму компаниясына қарсы заңдық шешім шығарды, ол 1909 жылдың 30 желтоқсанында Лос-Анджелес округі үшін жазылып, 1,279,865.77 долларға тең болды – сол кездегі өте үлкен сома. Бұрын, 1908 жылдың 10 қаңтарында, Жаңа Ливерпуль тұз компаниясының пайдасына Калифорния даму компаниясына қарсы сот шешімі шығарылған, ол 458,246.23 долларға (қазіргі шақтағы құнымен) тең болды және сол күннен бастап үстемелеген пайыз есептелуге тиіс болды. Бұл шешім тұз компаниясының қираған мүлігіне өтемақы төлеу үшін қабылданды, талап етуі Калифорния даму компаниясының Колорадо өзенінің жағалауын кесудегі немқұрайлылығына негізделген, нәтижесінде су бұрынғы Салтон ойпатына ағып кіріп, оның жерлерін жойды. Бұзылған құрылыстың шығындары мен апатқа байланысты сот процестері Калифорния даму компаниясын жоғалған жағдайға жеткізді. 1911 жылы Империал суару округі осы аңғарды суару жобасын өз мойнына алды. Калифорния даму компаниясының өркендеуі мен құлдырауы туралы толық мәліметтер Калифорнияның Жоғарғы соты 1915 жылдың 9 қазанында шығарған ұзақ заңдық шешімде келтірілген: Title Insurance and Trust Company v. California Development Company, Southern Pacific Company, New Liverpool Salt Company, Boaz Duncan, W. H. Holabird, 171 Cal. 173, 173 222, 152 P. 542, 542 563 (1915). Бұл іс бойынша Калифорнияның Жоғарғы соты 1911 жылдың 13 наурызы мен 1919 жылдың 13 ақпаны аралығында кемінде сегіз сот шешімін жариялаған.

The California Development Company was formed in 1896 as a replacement for the defunct Colorado River Irrigation Company, which had been started a few years earlier for the purpose of planning an irrigation system for the lower Colorado Desert in California. The rich, silty soil of the area was found to be suitable for agriculture, but wells tapping groundwater brought up an inadequate supply of water for such a hot, arid region. The California Development Company took over the project of diverting Colorado River water into the Coachella and Imperial Valleys in the Salton Sink, a dry lake bed which today contains the Salton Sea, hoping to turn the desert green with agricultural fields. The first canals were being constructed by 1900 under the guidance of chief engineer George Chaffey. The Imperial Canal was completed within two years. It received water from the Colorado River, which, by the time it had flowed to the Imperial Valley, contained massive amounts of silt. The Imperial Canal filled with silt at an alarming pace. While attempts were made to create a diversion around the silt blockages, winter flooding in 1905 tumbled the diversion canal. The whole of the Colorado River poured into the Salton Sink, forming the Salton Sea. The area was a scene of flood for two years until the canal breach was mended. As the waters dried up the Salton Sea was reduced in size, but it is still the largest lake in California. The California Development Company was financially strained by this point, and in fact relied upon a financial loan and physical assistance from Southern Pacific Railroad to mend the broken canal. Ultimately, this "financial assistance" resulted in the Southern Pacific Company obtaining a legal judgment against the California Development Company entered in the Superior Court of California in and for the County of Los Angeles on December 30, 1909, in the amount of $1,279,865.77, an enormous sum at the time equivalent to $ today. A legal judgment had already been entered against the California Development Company in favor of the New Liverpool Salt Company on January 10, 1908, in the amount of $458,246.23 (equivalent to $ today) with interest to accrue from that date, to compensate the salt company for the value of its destroyed property, basing its claim upon the alleged negligent action of the California Development Company in cutting the bank of the Colorado River and thus permitting the flow of water into the former Salton Sink destroying its lands. The costs of the broken structure, as well as from lawsuits over the disaster, made the California Development Company a lost cause. The project of irrigating the valley was assumed by the new Imperial Irrigation District in 1911. An expansive recounting of the rise and fall of the California Development Company appears in a lengthy legal decision issued by the Supreme Court of California on October 9, 1915, entitled Title Insurance and Trust Company v. California Development Company, Southern Pacific Company, New Liverpool Salt Company, Boaz Duncan, W. H. Holabird, 171 Cal. 173, 173 222, 152 P. 542, 542 563 (1915). There are no less than eight judicial decisions involving this case that were published by the California Supreme Court between March 13, 1911, and February 13, 1919.