Бенджамин Бойд: Шотландиялық кәсіпкер және Австралия саяхатшысы
Benjamin Boyd
Бенджамин Бойд: шотланд асылзаты, Австралия кәсіпкері, саяхатшы. Жер иесі, банкрот, алтын іздеуші, Тынық мұхитындағы одақ құрушы. Қайтысы жөнінде күмәндер бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд-австралиялық кәсіпкер және саясаткер
Scottish Australian entrepreneur and politician
Бенджамин Бойд (21 тамыз 1801 – 15 қазан 1851) – шотландтық кәсіпкер. Жаңа Оңтүстік Уэльс британдық колониясында ол ірі кеме иесі, банкир, мал өсіруші, саясаткер және қара терілілерді жұмысқа алушы болды. Ұзақ уақытқа Заң шығару кеңесінің мүшесі болды. Бойд қаржылық қиындықтарға ұшырап, банкротқа ұшырағанға дейін Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясындағы ең ірі жер иелері мен мал өсірушілердің бірі болды. Тынық мұхит одағын құруға тырыспас бұрын, Бойд Калифорниядағы алтын кендерін сынап көрді, содан кейін Соломон аралдарындағы Гуадалканалда қаза тапты деген қауесет бар. Бойд "көрікті сырт келбетімен, шешендігімен, аристократиялық байланыстарымен және коммерциялық ептілігімен" көзге түсетін адам еді. Порт-Филип аймағына алғаш келгенде онымен бірге кешкі ас ішкен Джорджанна МакКрей оған суретшінің көзімен қарап: "Ол тағы да Рубенс сияқты. Өзінің кең жапырақты шляпасымен Рубенс кейпінде бал-маскарадқа барғанын айтты" деді. 1824 жылға қарай Бойд Лондондағы брокер болды. Ол басқа кемелерді жіберу ниетінде екенін мәлімдеді және өзі құрмақшы болған әртүрлі порттарда жер сатып алуға байланысты белгілі бір жеңілдіктерді сұрады. Оған көмек уәде етілді, бірақ жерді жеке тұлғаға "халықты шеттету немесе оларға зиян келтіру" үшін сатуға болмайтынын ескерткен сақтық жауап келді. Осы кезеңде Бойд Австралия Корольдік Банкін құрды, ал осы банктың 200 000 фунт стерлинг сомасындағы облигациялары сатылды. Бұл соманы Бойд банк өкілі ретінде Австралияға алып кетті. Ол 1842 жылдың 15 маусымында өзінің "Wanderer" шхунасымен Порт-Филип аймағындағы Хобсон шығанағына келді, ал 1842 жылдың 18 шілдесінде Сиднейдегі Порт-Джексонға жетті. 1839 жылы құрылған Австралия Корольдік Банкі тек номиналды банк операцияларын жүргізді. Оның орнына оның қаражаты көбінесе Бойдтың мал шаруашылығы, кеме қатынасы және кит аулау қызметін қаржыландыру үшін пайдаланылды. Бойд банк арқылы Жаңа Зеландия үкіметіне де ақша қарызға берді. Банк 1846 жылы таратылды, бұл салымшылар мен акционерлерге ауыр шығын әкелді. == Жер иесі және саясаткер ==
Benjamin Boyd (21 August 180115 October 1851) was a Scottish entrepreneur who became a major shipowner, banker, grazier, politician and blackbirder in the British colony of New South Wales. He was briefly a member of the Legislative Council. Boyd became one of the largest landholders and graziers in the Colony of New South Wales before suffering financial difficulties and becoming bankrupt. Boyd briefly tried his luck on the Californian goldfields before venturing to establish a Pacific union, being purportedly murdered on Guadalcanal in the Solomon Islands. Boyd was a man of "an imposing personal appearance, fluent oratory, aristocratic connections, and a fair share of commercial acuteness". Georgiana McCrae, with whom he had dinner when he first came to the Port Phillip District, looked at him with an artist's eye and said: "He is Rubens over again. Tells me he went to a bal masque as Rubens with his broad leafed hat". By 1824, Boyd was a stockbroker in London. He stated that he intended to send other vessels, and asked for certain privileges in connection with the purchase of land at various ports he intended to establish. He received a guarded reply promising assistance, but pointing out that land could not be sold to an individual to the "exclusion or disadvantage of the public". About this period Boyd had floated the Royal Bank of Australia, and debentures of this bank to the amount of £200,000 were sold. This sum was eventually taken by Boyd to Australia as the bank's representative. He arrived in Hobson's Bay, Port Phillip District, on his schooner, Wanderer, on 15 June 1842, and reached Port Jackson, Sydney, on 18 July 1842. The Royal Bank of Australia, formed in 1839, never carried out more than cursory banking operations. Instead, its funds were largely fraudulently used to finance Boyd's pastoral, shipping and whaling activities. Through the bank, Boyd also lent money to the New Zealand Government. The bank was liquidated in 1846 with heavy losses incurred by depositors and shareholders. == Squatter and politician ==
Бойд белгілі жер иесі және жерді пайдаланбайтын шаруа болды, ол Пасторальдық қауымдастықты басқарды және жер иелерінің мүддесін қорғайтын "Atlas" газетін шығарды.
Boyd became a prominent squatter and absentee farmer, heading the Pastoral Association and operating the pro squatter Atlas newspaper.
Бойдтаунда
Сонымен қатар, оңтүстік-шығыс жағалаудағы Тоуфолд шығанағында Бойдтаун портын салуға көп қаржы жұмсалды, ол 91 метрлік кемежай және 75 метрлік маяк мұнарасын салуды қамтыды. Бұл Бойдтың 1843 жылы Монаро жазығындағы өкіметтеріне қызмет ету үшін құрған шығанақтағы алғашқы елді мекен болды. Бір келуші қала туралы айта келіп, мұнарасы бар готикалық шіркеу, кең дүкендер, жақсы салынған кірпіш үйлер және "Елизавета стиліндегі сәнді қонақ үй" бар екенін атап өтті. Осы портта Бойдтың тоғыз кит аулаушысы жұмыс істеді. Бойдтың қаржылық жағдайы нашарлағаннан кейін, қала 1840 жылдардан бастап 1930 жылдары Сеахорс қонақ үйінің бірінші реставрациясына дейін тасталып қалды.
Large sums of money were also being spent on founding the port of Boydtown, on Twofold Bay on the southeastern coast, which involved the building of a jetty 300 feet (91 m) long, and a lighthouse tower 75 feet (23 m) high. It was the original settlement in the bay, founded by Boyd in 1843 to service his properties on the Monaro plains. A visitor, speaking of the town, mentioned its Gothic church with a spire, commodious stores, well built brick houses, and "a splendid hotel in the Elizabethan style". At this time, Boyd had nine whalers working from this port. With the collapse of Boyd's finances, the town was abandoned from the 1840s until the first renovation of the Seahorse Inn in the 1930s.
Қара құс аулау
1847 жылы Бойд Лейалти аралдарындағы (қазіргі Жаңа Каледонияның бөлігі) Лифу аралынан және Жаңа Гебридтердегі (қазіргі Вануату) Танна және Анитум аралдарынан Австралияға алғашқы 65 арал тұрғынын әкелді. Олар Бойдтаунға келді. Жергілікті сот кеңсесінің хатшысы оларды былай сипаттады: «Ешбір тумаша ағылшын тілінде сөйлей алмайды, барлығы жалаңаш». «Олардың бәрі біздің айналымызда жиналып, бізді үлкен таңғалыспен қарады, киімдеріміздің құрылымын сезінгенде, жабайы және тынышсыз көрінді». Олардың барлығы бес жылға жұмыс істеуге, жылына 26 шиллинг, аптасына 10 фунт ет, екі жұп шалбар, екі жейде және кильмарнок бас киімі алуға міндеттенетін келісімшарттарға қол қойды. Бірақ олар Австралияда не істеп жатқанын түсінбегендері анық болды, ал жергілікті судья құжаттарды бекітуден бас тартты. Бойдтың бірнеше қызметкері топты жаяу ішкі аймаққа алып жүруге кірісті. Бірнешеуі қашып, Еденге қайтып келді. Біріншісі 2 мамырда қайтыс болды, ал қыс жақындаған сайын көбі ауырып қалды. Он алты Лифу аралдық жұмыс істеуден бас тартып, жағалау бойы Лифуға қайтуға тырысты. Кейбіреулері Сиднейге жетті, жеті-сегіз адам дүкеннің арт жағынан кіріп, тамақ ұрлай бастады. Жұмыс істегендері Эдвард және Мюррей өзендеріндегі Бойдтың алыс шаруашылықтарында мал бақты. Бойд сынақ партиясының сәтсіздікке ұшырағанын мойындаудан бас тартып, тағы да арал тұрғындарын шақырды. Осы кезде отаршылдар оның не істегенін түсіне бастады және алаңдады. Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығару кеңесі «Тынық мұхитындағы кез келген аралдар мен елдерде тұратын жабайы немесе өркениетсіз тайпалардың тумаларын» импорттауға тыйым салу үшін қожалар мен қызметшілер туралы заңға түзетулер енгізді. Бойдтың 54 ер адамнан және 3 әйелден тұратын келесі тобы 17 қазанда Сиднейге келгенде, оларды келісімшартқа ала алмады және Бойд бұл туралы білгеннен кейін одан әрі жауапкершілікке түсуден бас тартты. Бірінші сапардан келген Бойдтың аралдық жұмысшыларына да осы заң шарттары қолданылды; олар шаруашылықтардан шығып, Сиднейге балама жұмыс іздеу және аралдарға қайту жолын табу үшін аттанды. Алдымен оларды тоқтатуға тырысты, бірақ жергілікті судья ешкімнің оларды ұстауға құқығы жоқ деп шешті. Олардың Риверинадан Сиднейге дейінгі ұзақ жорысын баспасөз бақылады. Баспасөз оларды Бойдты жеуге бара жатқан каннибалдықтар деп сипаттады, ал бұқаралық ақпарат құралдарында көрсетілген мәселе өте нәсілшілдік болды. Мәселе заң шығару кеңесінде қайта көтерілді және Бойд өкініш білдірмеді немесе жауапкершілік сезімін танытпады. Бойд өзін африкалық құл саудасына сілтеме жасап ақтады және отарда Тынық мұхиты аралдарынан құлдарды әкелу мәселесі талқыланды. «Жалға алушылар» адам ұрлауда айыпталды, бірақ олар бұл айыпты жоққа шығарды. Бойдтың жұмысқа алу әдістері туралы қауесеттер аборигендерді қорғау қоғамы мен құлдыққа қарсы қауымдастықты Колониялық кеңсеге тергеу жүргізуге шақырды. Жұмысшылардың еріксіз әкелінуіне байланысты Бас прокурор тергеу жүргізді, ал 1847 жылдың желтоқсанында губернатор сэр Чарльз Фицрой Колониялық кеңсеге мұндай айыптаулардың негізсіз екенін хабарлады. Бойдтың қиындықтары кемесінің сұңғымаға ұшырауына байланысты екі сотқа шағымданумен жалғасты. Корольдік банктің акционерлері қанағаттанбай, ақыр соңында барлық капитал жоғалып, 80 000 фунт стерлинг кемшілік пайда болды.
In 1847, Boyd brought the first 65 Islanders to Australia from Lifu Island in the Loyalty Islands (now part of New Caledonia) and from Tanna and Aneityum Islands in the New Hebrides (now Vanuatu). They landed at Boydtown. The clerk of the local bench of magistrates described them this way: "none of the natives could speak English, and all were naked ". "[T]hey all crowded around us looking at us with the utmost surprize, and feeling at the Texture of our clothes they seemed wild and restless." They had all put their marks on contracts that bound them to work for five years and to be paid 26 shillings a year, plus rations of 10 lbs of meat a week, and two pairs of trousers, two shirts and a kilmarnock cap. However, clearly they had no idea of what they were doing in Australia, and the local magistrate refused to counter sign the documents. Regardless, some of Boyd's employees began to take the party inland on foot. Some of them bolted and made their way back to Eden. The first one died on 2 May and as winter approached more became ill. Sixteen Lifou Islanders refused to work and began to try to walk back to Lifou along the coast. Some managed to reach Sydney and seven or eight entered a shop from the rear and began to help themselves to food. Those that remained at work were shepherds on far off Boyd stations on the Edward and Murray Rivers. Boyd refused to admit that the trial shipment was a failure, sending for more Islanders. By this time colonial society was beginning to realise what he had done and was feeling uneasy. The New South Wales Legislative Council amended the Masters and Servants Act to ban importation of "the Natives of any Savage or uncivilized tribe inhabiting any Island or Country in the Pacific". When Boyd's next group of 54 men and 3 women arrived in Sydney on 17 October, they could not be indentured and once Boyd found this out he refused to take any further responsibility. The same legal conditions also applied to Boyd's Islander labourers from the first trip; they left the stations and set off to walk to Sydney to find alternative work and to find a way home to the islands. The foreman tried to stop them but the local magistrate ruled that no one had the right to detain them. Their progress from the Riverina was followed by the press as they began their long march to Sydney. The press described them as cannibals on their way to eat Boyd, and the issue as depicted in the media was extremely racist. The whole matter was raised again in the Legislative Council and Boyd showed no remorse or sense of responsibility. Boyd justified himself with reference to the African slave trade and there was much discussion in the colony about the issue to introducing slaves from the Pacific Islands. The 'recruiters' were accused of kidnapping, a charge with they denied. Rumours about Boyd’s recruiting methods prompted the Aborigines’ Protection Society and the Anti Slavery Association to call on the Colonial Office to hold an inquiry. Concerns that the labourers were imported against their will led to an investigation by the Attorney General, and in December 1847 Governor Sir Charles FitzRoy reported to the Colonial Office that such allegations were unsubstantiated. Boyd's troubles continued with the loss of two lawsuits for the insurance money on one of his vessels which was wrecked. The shareholders in the Royal Bank became dissatisfied and eventually all of the capital was lost and there was a deficiency of £80,000.
Тынық мұхит
1840 жылдың қазан айында Бойд Австралия Корольдік банкіне қолдау сұрап Колониялық кеңсеге хат жазғанда, сонымен қатар Оңтүстік теңіздегі гипотетикалық республикаға үкіметтің қатыстылығы қандай болатыны туралы да сұрады. Соғыс және отарлар жөніндегі мемлекеттік хатшы лорд Джон Рассел қазіргі уақытта «Е.М. үкіметі атынан ешқандай міндеттемеге бармайтынын» жауап берді. Калифорнияда алтын табуда сәттілікке ие болмаған Бойд 1851 жылдың маусым айында Тынық мұхиты аралдарының одағын құру мақсатымен «Вандерер» кемесімен Тынық мұхиты аралдары арасында саяхаттады. Бұл, әрине, оның шытырман оқиғаға құштарлығының нәтижесінде болды және оған үлкен қызығушылық тудырды. Бірақ оның нақты мақсаты болды: Папуа Республикасын немесе Конфедерациясын құру, яғни тәуелсіз мемлекет құру үшін қарапайым механизмдерді орнатуға болатын әлеуметтік және саяси ұйымның негізін қалау. Егер Бойдтың өмірі ертерек тоқталмағанда, ол, сөзсіз, бұл мақсатына жетер еді. Ол Оңтүстік теңіздегі әртүрлі аралдарды зерттеп, Соломон аралдарындағы екі аралды таңдап алды, оларды Оңтүстік теңіз республикасының негізі ретінде пайдалану үшін. Бұл аралдар – Сан-Кристобаль (қазіргі Макира) және Гуадалканал.
In October 1840, when Boyd wrote to the Colonial Office seeking support for the Royal Bank of Australia, he also enquired about the attitude the government would hold toward a hypothetical republic in the South Seas. Secretary of State for War and the Colonies Lord John Russell replied that he did not feel that he could "enter into any engagement on behalf of H. M. Government at present." With no success with gold digging in California, in June 1851 Boyd sailed in Wanderer among the Pacific Islands with the aim of establishing a union of Pacific islands. It was his love of adventure, no doubt, which constituted the great attraction. But there was a definite object in his view. This was to establish a Papuan Republic or Confederation: to lay the foundation of some sort of social and politician organisation, on which the simple machinery of an independent state might afterwards be erected. Had death not cut short Mr. Boyd's career, he would doubtless have succeeded in this object. He reconnoitred various South Seas islands and finally settled on two islands in the Solomons to base a South Seas republic. They were San Cristobal (now Makira) and Guadalcanal.
Өлім
1851 жылдың 15 қазанында Соломон аралдарындағы Гуадалканал аралында Бойд бір экипаж мүшесімен аң аулауға жағаға түсті. Кемесімен шағын өзенге кіргеннен кейін, 15 минут аралықта екі оқ атылды, бірақ Бойд қайтып оралмады. Кейін Бойд аман қалған және Гуадалканалда өмір сүріп жатыр деген әңгімелер тарады. 1854 жылдың соңында "Оберон" кемесінің капитаны Льюис Траскотт басқаратын экспедиция аралдарға қосымша ақпарат алу үшін жіберілді. Бұл экспедиция Бойдтың бастапқыда тұтқынға алынғанын, бірақ кейін "Wanderer" кемесі экипажының іс-әрекеттерінен қаза тапқан ауыл тұрғындарының саны үшін жаза ретінде өлім жазасына кесілгенін анықтады. Бойдтың басы кесіліп, бас сүйегі жергілікті салттық үйінде сақталған. Траскотт Бойдтың бас сүйегін ауданның басшыларынан сатып алып, оны Сиднейге әкелді. Бойдтың жекеленген қызметшісі де қаза тапты. "Сидней Морнинг Геральд" газеті Бойдтың өлімі туралы былай деп жазды: Бойд мырзаның қасіретті тағдыры арал тұрғындарының қатілдікке бейімділігінен емес, жабайы әділдік сезімінен туындады. Біз осы қайғылы оқиғада "Wanderer" кемесінің экипажы кінәлі екенін көрсетеміз. Олар бірінші болып аралдың бірнеше жергілікті тұрғынын өлтірді, және осы себепті, бейбітшілік мақсатымен келген Бойд мырза ұсталды, оның жекеленген қызметшісі өлтірілді, ал ол өзі басшылардың алдында сотталып, өлім жазасына кесілді.
On 15 October 1851, on Guadalcanal in the Solomon Islands, Boyd went ashore with a crew member to shoot game. Soon after entering a small creek in his boat, two shots were heard 15 minutes apart but Boyd never returned. There were afterwards rumours that Boyd had survived and was living on Guadalcanal. At the end of 1854 an expedition led by Captain Lewis Truscott of the vessel Oberon was sent to the islands to make further enquiries. This expedition was able to ascertain that Boyd was initially taken prisoner but was later executed in retribution for the number of villagers killed by the actions of the crew of Wanderer. Boyd's head was cut off and his skull kept locally in a ceremonial house. Truscott was able to purchase Boyd's skull from the leading men of the district and returned with it to Sydney. Boyd’s attendant was also slain. The Sydney Morning Herald remarked of Boyd's death that: the melancholy fate of Mr. Boyd is to be attributed less to the murderous propensity of the islanders, than to a sense of savage justice. The narrative we append will show that the crew of the Wanderer were the aggressors in this lamentable matter. That they first slew several of the natives of the island, and it was on this account, while on an errand of peace, that Mr. Boyd himself was seized, his attendant slain, and himself tried by a tribunal of chiefs, and condemned to death.
Мұра
Бойд мұрасына Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Twofold Bay-дегі Едемге жақын Бойдтаунның ғимараттары кіреді. Қалашықты Бойд өзінің жергілікті жерінде иелік еткен кең меншіктеріне қызмет көрсету үшін құрды. 1840 жылдардың ортасында Бойдтың қаржысы құлдыраған кезде ол тасталды. Қалалық округ содан бері қайта жаңғырды. Бойд мұнарасы Twofold Bay-ге жақын саябаққа кіреберісінде орналасқан және маяк және қарауыл ретінде жобаланған. Мұнараны Бойдты Англиядан Австралияға ертіп келген Освальд Бриерли жобалаған. Ол Сиднейде қазылған құмтастан салынған. Құрылым маяк ретінде пайдалануға берілмеді және құрылыс жұмыстары 1847 жылы тоқтатылды, өйткені қаражат жетіспеді. Мұнара киттерді байқау станциясы ретінде пайдаланылды. Бойд бұл аймаққа келгенде кит аулау ісі қалыптасқан болатын, ол өзімен бірге өзінің қайықтары мен экипажын әкелді. Бұл атау 1845 жылдан бері қолданыста болды. Бойдтың өмірі Бети Роландтың "The First Gentleman" (1945) радиоспектаклінде және "Jonah" (1962) телесериалдың бір эпизодында бейнеленді. Джордж Блейки Бойдтың өмірі туралы "Біздің таңғажайып өткеніміз" атты газеттік синдикаттық сериясы үшін "Патша болатын шотландық" (1953) атты ойдан шығарылған жазба жазды. 1999 жылы алғаш рет көрсетілген австралиялық анимациялық балалар телесериалы "Сэмнің оқиғалары" капитан Бен Бойд есімді кейіпкерді ұсынады, ол қара құс аулаумен айналысады және тарихи тұлғадан шабыт алған болуы мүмкін. 1971 жылы Едемнің оңтүстігіндегі Бойдтаунның маңында орналасқан және Бойдтың есімімен аталған Бен Бойд ұлттық паркі құрылды. Парк аумағы шамамен. 2020 жылдың мамыр-маусым айларында әлемдегі және Австралиядағы Джордж Флойд наразылықтарының салдарынан және Black Lives Matter қозғалысының қарқын алуынан кейін ұлттық парктің атауын өзгерту туралы талаптар жаңартылды. Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының қоршаған ортаны қорғау министрі Мэтт Кин "ұлттық парктер адамдарды бөліп емес, біріктіреді" деп мәлімдеді және парктің атын өзгерту туралы ақпарат алуды және жергілікті аборигендер мен қауыммен жаңа лайықты атау туралы кеңесуді уәделеді. 2022 жылдың қыркүйегінде парк Беова ұлттық паркі деп қайта аталды. Нью-Саут Уэльс штатының Нейтрал шығанағындағы Бен Бойд жолы оның құрметіне аталған. Оның өмірі мен өлімі туралы үш шағын тақташа Бейн Бойд жолы мен Курраба жолының бұрышында, Нейтрал шығанағында орналасқан. Солтүстік Сидней кеңесі 2021 жылы үшінші тақтаны орнатуға шешім қабылдады, бұл Бен Бойд туралы, оның қара құсқа қатысы мен беделі туралы қосымша ақпарат беруді мақсат етеді. Нейтраль шығанағындағы Бойд бастауыш мектебінің үйі де оның есімімен аталды; 2021 жылы ата-аналар мен оқушылармен кеңескеннен кейін үйдің аты Уаратах деп өзгертілді. Бойдтың 1851 жылы жоғалып кеткенінің 150 жылдығын еске алу үшін Эдендегі Киттер музейінде "Жолшы" кемесінің үлгісі жасалды.
Boyd's legacy includes the buildings of Boydtown near Eden on Twofold Bay in New South Wales. The township was established by Boyd to provide services for the extensive properties he owned locally. It was abandoned in the mid 1840s when Boyd's finances failed. The township has since been revived. Boyd's Tower is located at the entrance to the park near Twofold Bay and was designed as a lighthouse and lookout. The tower was designed by Oswald Brierly who had accompanied Boyd to Australia from England. It was built from sandstone quarried in Sydney. The structure was not commissioned as a lighthouse and the building work stopped in 1847 as funds became short. The tower was used as a whale sighting station. Whaling was already an established industry when Boyd arrived in the area and he brought with him his own boats and crew, The name was in use by 1845. Boyd's life was dramatised in the radio play The First Gentleman (1945) by Betty Roland, and in an episode of the television series Jonah (1962). George Blaikie wrote a fictionalised account of Boyd's life for his newspaper syndicated series Our Strange Past, titled The Scot Who Would Be King (1953). An Australian animated children's television series first broadcast in 1999 entitled The Adventures of Sam features a character named Captain Ben Boyd who engages in blackbirding, and is likely inspired from the historical figure. In 1971 the Ben Boyd National Park was established, located near Boydtown south of Eden and named after Boyd. The park area covers approximately In the wake of the George Floyd protests around the world and in Australia and the Black Lives Matter movement gaining pace in May–June 2020, calls for the national park to be renamed were renewed. Matt Kean, the NSW Environment Minister, commented that "national parks are about connecting people, not dividing them", and promised to seek a briefing about renaming the park and to consult with local Aboriginal Elders and the community about a suitable new name. In September 2022 the park was renamed Beowa National Park. Ben Boyd Road in Neutral Bay, New South Wales was named in his honour. Three small plaques describing his life and death are on display at the corner of Ben Boyd Road and Kurraba Road, Neutral Bay. The North Sydney Council resolved to install the third plaque in 2021 to provide further context about Ben Boyd, his involvement in blackbirding and his reputation. Boyd house of Neutral Bay Primary School was likewise named after him; in 2021 after consulting with parents and students the house was renamed Waratah. To commemorate the 150th anniversary of Boyd's 1851 disappearance, a scale model of Wanderer was created for the Eden Killer Whale Museum.