Иди Амин туралы 1974 жылғы француз деректі фильмі. Уганда диктаторының өмірі, саясаты, экономикалық көзқарастары мен халықаралық қатынастар тақырыбында.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генерал Иди Амин Дада: Өзін-өзі бейнелеу – француз режиссері Барбет Шредердің 1974 жылғы, ағылшын тіліндегі диалогтары бар деректі фильмі. Бұл фильм Уганда диктаторы Иди Аминнің қолдауымен және оның қатысуымен түсірілген. Фильмде Амин Уганданы билеген кезіндегі өкіметінің ең жоғалғы сатысы бейнеленген.
General Idi Amin Dada: A Self Portrait is a 1974 documentary film by French director Barbet Schroeder with English dialogue. It was made with the support and participation of its subject, the Ugandan dictator Idi Amin. The film depicts Amin at the height of his power as the ruler of Uganda.
Қысқаша мазмұны
Фильм – бұл оның тақырыбының жан-жақты зерттелуі. Ол Аминнің саясат, экономика және халықаралық қатынастар туралы дәстүрлі емес теорияларын баяндайтын бірнеше қысқа сұхбаттармен қатар, ресми және бейресми жағдайлардағы оқиғаларды көрсетеді. Амин Уганданың парашютшілер мектебін басқарады, жабайы табиғат паркінде қайықпен жүзеді, джаз тобында аккордеон тартып, ресми кешкі асқа қатысады және Голан биіктігін бейнелейтін шағын төбеге жасалмалы шабуыл ұйымдастырады. Ол Израильге шабуыл жоспарларын талқылайды, сондай-ақ 1972 жылғы Мюнхендегі қырғынға жауап ретінде сол кездегі БҰҰ Бас хатшысы Курт Вальдхаймға жіберген хатында Гитлерді мақтап айтқан сөздері де қамтылған. Телеарнада Амин Израильдің жоспарларын егжей-тегжейлі баяндайтын «Сион ақсақалдарының хаттамасы» атты кітапқа ие екені жарияланды. Фильмде Амин мен оның әскерлерінің көптеген шынайы көріністері бар: парашютшілер балалар ойын алаңындағы сырғанақтарға ұқсас жаттығулар жасайды; ауыл тұрғындарынан құралған қарсы алу тобы Аминнің тікұшағы қонғанда шаң мен артқы жарылыстан қашуға мәжбүр болады; министрлер кабинетінің бір мүшесі Аминнің кабинет отырысында сөйлеген сөзі кезінде қарындастың ұшымен мұрнын қасып алады. Бір эпизодта Амин өзінің министрлерін Уганданы әлемде «дұрыс» көрсетпегені үшін айыптайды. Сыртқы істер министрімен байланыс жасағанда, оның жарнамалық жетіспеушіліктеріне наразылық білдірсе де, ол әдеттегідей әзілдесіп, қызық әңгімелер айтады. Бірақ екі аптадан кейін, деректі фильмде атап көрсетілгендей, сыртқы істер министрі Майкл Ондаганың денесі Ніл өзенінен табылды.
The film is an extended character study of its subject. It follows Amin closely in a series of formal and informal settings, combined with several short interviews in which Amin expounds his unconventional theories of politics, economics, and international relations. Amin is seen supervising the Ugandan paratrooper school, boating through a wildlife park, playing the accordion in a jazz band at a formal dinner, and staging a mock assault on a small hill representing the Golan Heights. He discusses his plans for an attack on Israel, and his letter to Kurt Waldheim, then Secretary General of the United Nations sent in response to the 1972 Munich massacre, which commended Hitler, is touched upon. On TV, it is announced Amin is in possession of a 'manual' which details Israel's plans: The Protocols of the Elders of Zion. Included in the film are many candid scenes of Amin and his military in action: the paratroopers practise their exercises on a slide similar to those that would be found in a children's playground; a welcoming committee of villagers is forced to flee the dust and backdraft from Amin's helicopter as it lands; a cabinet member picks his nose with the end of a pencil during one of Amin's speeches in a cabinet meeting. In one sequence, Amin upbraids his cabinet ministers for their failure to represent Uganda "correctly" to the world. Even while remonstrating with his foreign minister for his public relations failures, he is jocular and joking as always — two weeks later, the documentary points out, the foreign minister Michael Ondoga's body was found floating in the River Nile.
Иди Аминнің ықпалы мен қатысуы
Режиссер Барбет Шрёдер фильмді Аминнің «өзінің портреті» деп сипаттады. Шрёдер мен оператор Нестор Альмендросқа Аминнің күнделікті өміріне бұрын-соңды болмаған қол жеткізілді, бірақ деректі фильм көптеген оқиғалардың (соның ішінде әскерлік гарнизон тұрғындарының Аминге құрмет көрсету үшін жиналуы) олардың қалауынша сахналағандығын көрсетеді. Бірнеше сахнада Амин операторды қызықты нәрселерге бағыттап, бірде «сол тікұшақты түсір!» деп бұйрық берді. Дегенмен, Аминнің «режиссер» ретіндегі ықпалы Иди Амин Даданың түсірілімінен асып түсті. Аминмен келісім бойынша Барбет Шрёдер деректі фильмінің екі нұсқасын жасады: біріншісі, бір сағаттық монтаж, Угандада шығарылып, тікелей Аминге жеткізілді, ол нәтижеге риза болды. Екінші нұсқа тек Угандадан тыс жерлерде көрсетілді және қосымша жарты сағаттан астам кадрлар мен түсіндірмелерді қамтыды. Шрёдердің сөзіне сүйенсек, Амин Ливия басшысы Муаммар Каддафиден Ұлыбританиядағы агенттерін фильмді көруге және оның мазмұнын толық жазып алуға жіберуін сұрады. Амин көп ұзамай Шрёдерге фильмге қосымша монтаждар жасауды сұрап хат жіберді, бірақ Шрёдер бас тартты. Жауап ретінде Амин Угандада тұратын 200-ге жуық француз азаматын ұстап, оларды Уганда армиясымен қоршалған қонақ үйге қамап, Шрёдердің үй телефонын беріп, олардың босатылуы Шрёдердің келісіміне байланысты екенін түсіндірді. Осы қиын жағдайға тап болған Шрёдер сұралған монтаждарды жасап, алынған екі жарым минуттық материалды Аминге жатқызылған тітулдармен алмастырды. Амин биліктен құлағаннан кейін Шрёдер жоғалған материалды қалпына келтірді, ал бүгінде көрілетін көптеген нұсқаларда толық кадрлар бар.
Director Barbet Schroeder has characterised the film as a "self portrait" by Amin. While Schroeder and cameraman Nestor Almendros were given unprecedented access to Amin's daily life, the documentary makes it plain that many of the events (including the residents of a garrison town turning out en masse to greet Amin) were staged for their benefit. In several sequences, Amin actively directs the cameraman to particular points of interest, at one point shouting to "film that helicopter!" However, Amin's influence as a "director" went beyond the actual filming of Idi Amin Dada. As per his agreement with Amin, Barbet Schroeder made two versions of his documentary: the first, an hour long cut, was released in Uganda and delivered directly to Amin, who was apparently pleased with the result. The second version was released only outside Uganda and contained an additional half hour of footage and narration. According to Schroeder, Amin asked Libyan ruler Muammar Gaddafi to send his agents in Britain to watch the film and write down a full transcript of its contents. Amin soon sent a letter to Schroeder requesting additional cuts to the film, but Schroeder refused. In response, Amin rounded up almost 200 French citizens living in Uganda and confined them to a hotel surrounded by the Ugandan army, supplying them with Schroeder's home telephone number and explaining that their release was conditional on Schroeder's acquiescence. In the face of this dilemma, Schroeder made the requested cuts, replacing the 2½ minutes of excised footage with title cards crediting the gaps to Amin. On Amin's fall from power, Schroeder restored the missing material, and most versions seen today contain the full footage.
Сыни қабылдау
Джон Саймон генерал Иди Амин туралы деректі фильтті "қорқынышты тартымды" деп атады.
John Simon called General Idi Amin a "gruesomely fascinating documentary".