Тояма-рю – 1925 ж. құрылған жапон қылыш мектебі. Армия офицерлерін дайындау үшін жасалған, қазіргі күні Жапонияның Канто, Токай, Кансай аймақтарында кең таралған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тояма риу (戸山流) 1925 жылы бірнеше қылыш өнері мектептерінің тәжірибелі сарапшыларынан құралған комиссия Рикугун Тояма Гакконың оқу бағдарламасы үшін құрылған. 1873 жылы Токиодағы Тояма қаласында әскери кадрларды дайындау үшін арнайы ашылған Рикугун Тояма Гакко, яки "Тояма Армия Академиясы" Тояма риу-дың пайда болуына себеп болды. Бүгінде Тояма риу-дың жекелеген тармақтары негізінен Жапонияның Канто, Токай және Кансай аймақтарында орналасқан.
Toyama ryū (戸山流) established in 1925 by a committee of senior experts of several sword traditions for the curriculum of the Rikugun Toyama Gakkō. The special school for training army personnel founded in 1873, called Rikugun Toyama Gakkō or "Toyama Army Academy" in Toyama, Tokyo, Japan, led to the establishment of Toyama ryu. Today, separate lines of Toyama ryū are primarily located in the Kantō, Tokai and Kansai region of Japan.
Өмірбаян
Мейдзи реставрациясынан кейін жапон армиясының офицерлері батыс үлгісіндегі қылыштарды міндетті түрде алып жүруі керек болды. 1920 жылдары Жапония Екінші дүниежүзілік соғыста жеңіліске ұшырағанға дейін созылған әскери-ұлтшылдық кезеңнен өтті. Жапондықтар самурайлардың дәстүрлі қылышы – катананы қабылдап, самурай әскери дәстүрімен байланыс орнатты. Катананы қабылдау, сонымен қатар, бірінші дүниежүзілік соғыстан алынған сабақ – механикаландыруға (пехота мен атқыштардың рөлін азайту) наразылық білдірген әскердің белсенді бөлімдері арасындағы наразылықты басуға да септігін тигізді. 1925 жылы барлық офицерлердің кендзюцуда жеткілікті білімі болмағандықтан, осы қаруды жауынгерлік жағдайда қолдануға қабілетті болу үшін, қылышпен қаруланудың қарапайым түрі жасалды, ол қылыштың қамын алып, кесудің ең маңызды әрекеттеріне баса назар аударды. Такано Сасабуро мен Накаяма Хакудо академияның аға оқытушылары болды. Академия директоры, подполковник Моринага Киёси (森永清 中佐) Накаяманың Омори рюінен "Гунто но Сохо" жүйесінің негізі ретінде қызмет ететін 5 катаны таңдады. Жүйе комитеттер тарапынан одан әрі жетілдірілді. Армия айи батто катасы көптеген корю мектептерінен ерекшеленеді, өйткені барлық техникалар тік тұрып орындалады. Сонымен қатар, бұл заманауи рю тамашигири, яғни "сынақ кесуге" ерекше мән береді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Тояма әскери академиясы АҚШ армиясының Зама лагеріне айналды. Дегенмен, әскери айи жүйесі 1952 жылдан кейін қайта жаңғыртылды. 1970 жылдары Тояма рю-айдоны үш жеке ұйым өкілдік етті: Хоккайдода – Үлкен Жапония Тояма рю-айдо федерациясы (Ямагучи Юуки құрған); Кансай (Киото-Осака аймағында) – Тояма рю-айдо қауымдастығы (Тояма академиясының бұрынғы бас нұсқаушысы Моринага Киёси құрған); және Бүкілжапондық Тояма рю-айдо федерациясы (Накамура Тайзабуро құрған). Бұл ұйымдардың әрқайсысы тәуелсіз болды. Бүгінде Гунто но Сохоның және Тояма рю мектептерінің үш бағытының (Моринга-ха, Накамура-ха және Ямагучи-ха) көптеген белсенді оқытушылары бар, олар бірнеше ұйымдардан лицензия алған, соның ішінде: Дзен Нихон Тояма-рю Иайдо Ренмей (ZNTIR), Тояма-рю Иай Батто До Ренмей (TIBDR), Халықаралық Баттодо федерациясы (IBF), Дзен Нихон Баттодо Ренмей (ZNBDR), Халықаралық Шинкендо федерациясы, Баттодо Доның АҚШ федерациясы (USFBD) және Халықаралық Баттодо До Ренго Кай. Сондай-ақ, Чехияда (Чехиялық Тояма Рю федерациясы), Швецияда, Польшада, Австралияда, Англияда және Италияда.
After the Meiji Restoration, officers in the Japanese Army were required to carry Western style sabres. During the 1920s Japan went through a phase of Militant Nationalism that lasted until defeat in the Second World War. By adopting the katana, the traditional sword of the samurai, the Japanese were allying themselves with the samurai military tradition. Adopting the katana also served to calm discontent among the more politicized sections of the army who had been outraged at mechanization (another lesson learned from World War I) which had de emphasized the role of infantry and cavalry. In 1925, since not all officers had sufficient background in kenjutsu to deploy these weapons in combat, a simplified form of sword technique was devised that emphasized the most essential points of drawing and cutting. Takano Sasaburo and Nakayama Hakudo were senior teachers at the academy. Academy director Lieutenant Colonel Morinaga Kiyoshi (森永清 中佐) selected 5 kata from Nakayama's Omori ryu to serve as the basis of the "Gunto no Soho". The system was further refined by committee. The army iai battō kata differ from those of many koryū sword schools in that all techniques are practised from a standing position. Also, this modern ryū has a strong emphasis on tameshigiri, or "test cutting." At the end of World War II, the Toyama Military Academy became the U. S. Army's Camp Zama. Nonetheless, the military iai system was revived after 1952. By the 1970s, three separate organizations represented Toyama ryū Iaido: in Hokkaidō, the Greater Japan Toyama Ryu Iaido Federation (established by Yamaguchi Yuuki); in Kansai (Kyoto Osaka area), the Toyama Ryu Iaido Association (established by Morinaga Kiyoshi former Head Instructor of the Toyama Academy); and the All Japan Toyama Ryu Iaido Federation (established by Nakamura Taizaburo). Each of these organizations was autonomous. Today, there are many active instructors of Gunto no Soho and all three mainline Toyama ryū schools (Moringa ha, Nakamura ha and Yamaguchi ha) inside and outside Japan, licensed by several organizations including the Zen Nihon Toyama ryu Iaido Renmei (ZNTIR), the Toyama ryu Iai Batto Do Renmei (TIBDR), The International Battodo Federation (IBF), the Zen Nihon Battodo Renmei (ZNBDR), the International Shinkendo Federation, The United States Federation of Batto do (USFBD) and the International Batto Do Rengo Kai. As well as in the Czech republic (Czech Toyama Ryu Federation), Sweden, Poland, Australia, England and Italy.