Гордон Хьюарт: Британ саяхатшысы және судьясының өмірі мен қызметі
Gordon Hewart, 1st Viscount Hewart
Гордон Хьюарт: британдық саяхатшы және судья. Өмірі, білімі, мансабы – Bury қаласында туған, журналист ретінде бастап, судьялыққа дейін жеткен тұлға туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Гордон Хьюарт, 1-ші виконт Хьюарт (7 қаңтар 1870 – 5 мамыр 1943) – Ұлыбританиядағы саясаткер және судья.
British politician
Gordon Hewart, 1st Viscount Hewart, (7 January 1870 – 5 May 1943) was a politician and judge in the United Kingdom.
Өмірбаян және білім
Хьюарт Ланкаширдегі Бьюри қаласында, мата сатушы Джайлс Хьюарт пен Энни Элизабет Джонстың үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Бьюри грамматикалық мектебінде, Манчестер грамматикалық мектебінде және Оксфорд университетінде оқыды.
Hewart was born in Bury, Lancashire, the eldest son of Giles Hewart, a draper, and Annie Elizabeth Jones. He was educated at Bury Grammar School, Manchester Grammar School and University College, Oxford.
Саяси және заңгерлік мансап
Хьюарт манчестерлік Guardian және Morning Leader газеттерінде журналист ретінде мансап жолын бастады. 1902 жылы ол Ішкі храмда адвокаттыққа қабылданды, Солтүстік округке қосылды. 1912 жылы ол адвокаттың жоғары дәрежесіне ие болды. 1913 жылдан бастап ол Лестерден Либералдық парламент мүшесі болды, ал 1918 жылы сайлау округі бөлінгеннен кейін – Лестердің шығыс бөлігінен. Солшыл либерал болғандықтан, ол 1916 жылы генерал-солиситор болып тағайындалды, дәстүрлі рыцарьдық атағын алды және 1918 жылы Құпия кеңеске ант берді. 1919 жылдың 10 қаңтарынан 1922 жылдың 6 наурызына дейін Бас прокурор қызметін атқарды. 1921 жылы оған Кабинетке орын берілді. Қызметте болған кезінде Ирландияның бас хатшысы немесе Ішкі істер министрі болу ұсыныстарын қабылдамады; сол кезде Бас прокурордың лорд-бас судья лауазымына бірінші болып үміткер болу құқығы болды, және осы лауазым Хьюарттың арманы еді.
Hewart began his career as a journalist for the Manchester Guardian and the Morning Leader. He was called to the bar at the Inner Temple in 1902, joining the Northern Circuit. He took silk in 1912. He was a Liberal Member of Parliament for Leicester from 1913, and, after the constituency was divided in 1918, Leicester East. An advanced Liberal, he was appointed Solicitor General in 1916, receiving the customary knighthood, and was sworn of the Privy Council in 1918. He was Attorney General from 10 January 1919 to 6 March 1922. He was given a seat in the Cabinet in 1921. While in office, he refused offers to become Chief Secretary for Ireland or Home Secretary; at the time, the Attorney General had the right of first refusal for the post of Lord Chief Justice, which was Hewart's ambition.
Бас судья
1921 жылы Рединг графының Англияның Лорд-бас судьясы лауазымынан кеткен кезде Хьюарт оның орнына тағайындалуға ниет білдірді. Алайда, Дэвид Ллойд Джордж оны қызметтен шығаруға келіспеді, соның салдарынан, 77 жастағы сэр А.Т. Лоуренс (1921 жылдың тамызынан бастап Лорд Треветин) уақытша тағайындалды; ол Ллойд Джорджқа мерзімі көрсетілмеген отставка хатын беруге міндетті болды, бұл көптеген адамдарды наразылыққа толтырды: Лорд Биркенхед мұны «заңсыз» деп есептеді, ал судьялар Лорд Редингтің қоштасу рәсіміне қатысудан бас тартты. 1922 жылдың 3 наурызында Треветин «отставкаға кетті» (бұл жаңалықты ол «Таймс» газетінен білді), ал 1922 жылдың 8 наурызында Хьюарт Англияның Лорд-бас судьясы болып тағайындалды және 1922 жылдың 24 наурызында Ланкастер графтығындағы Бьюридің бароны Хьюарт титулын алды. 1922 жылдың мамырында Хьюарт Ирландия еркін мемлекетінің Конституциясын жасауға белсенді қатысты. Ол 1922 жылдың мамырындағы жұмысында ирландиялық әріптесі Хью Кеннедимен бірге келесі айдағы сайлауға дейін мәтінді аяқтау үшін тығыз жұмыс істеді. 1929 жылы Хьюарт «Жаңа деспотизм» атты кітабын жариялады, онда ол Ұлыбританиядағы заң үстемдігінің атқарушы билік тарапынан заң шығарушы орган мен соттар есебінен бұзылып бара жатқанын мәлімдеді. Бұл кітап қатты дау тудырды және Министрлердің өкілеттіктері жөніндегі комитет құрылды, оған Донагмор графы төрағалық етті, бірақ комитеттің есебі Хьюарттың аргументтерін қабылдамады. Ол «осы немесе кез келген ғасырдағы ағылшын сот жүйесінің қатесіздігіне сенген ең белсенді және дауысты адамдардың бірі» деп сипатталды. Алайда, 1931 жылы Хьюарт заң тарихындағы маңызды оқиғаны жасады, ол (Брэнсон және Хоук мырзалармен бірге отырып) Вильям Герберт Уоллестің кісі өлтіру ісі бойынша сот шешімін, айғақтармен растауға болмайтындықтан жоққа шығарды. Яғни, қазылар алқасы қате жасады. Лорд Хьюарт «Әділдік тек орындалуы ғана емес, орындалғанын көруі де керек» деген афоризмнің авторы болып саналады. 1940 жылы Хьюартқа Даунинг-стрит 10-нан телефон арқылы отставкаға кетуі сұралып, ол 1940 жылдың 12 қазанында отставкаға кетті. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін, 1940 жылдың 1 қарашасында ол Ланкастер Палатин графтығындағы Бьюри виконты Хьюарт титулын алды.
On the resignation of the Earl of Reading as Lord Chief Justice of England in 1921, Hewart asked to succeed him. However, David Lloyd George was reluctant to lose him, and, as a compromise, the 77 year old Sir A. T. Lawrence (Lord Trevethin from August 1921) was appointed instead as a stop gap; he was required to furnish an undated letter of resignation to Lloyd George, an arrangement which scandalised many: Lord Birkenhead thought it 'illegal', while judges boycotted the farewell ceremony for Lord Reading. On 3 March 1922, Trevethin 'resigned' (an event which he learned from The Times), and Hewart was duly appointed Lord Chief Justice of England on 8 March 1922, and was elevated to the peerage as Baron Hewart, of Bury, in the County of Lancaster on 24 March 1922. In May 1922 Hewart was closely involved in the drafting of the Constitution of the Irish Free State. He worked closely with his Irish counterpart, Hugh Kennedy in May 1922 to finalise the text in time for elections the following month. In 1929, Hewart published The New Despotism, in which he asserted that the rule of law in Britain was being undermined by the executive at the expense of the legislature and the courts. This book was very controversial and led to the appointment of a Committee on Ministers' Powers—chaired by the Earl of Donoughmore—but its Report rejected Hewart's arguments. He has been described as "one of the most vigorous and vociferous believers in the impeccability of the English jury system of this or any other century". However, in 1931, Hewart made legal history, when (sitting with Mr Justice Branson and Mr Justice Hawke) he quashed the conviction for murder of William Herbert Wallace, on the grounds that the conviction could not be supported by the evidence. In other words, the jury was wrong. Lord Hewart was the originator (paraphrased from the original) of the aphorism "Not only must Justice be done; it must also be seen to be done." In 1940, Hewart was asked by telephone by 10 Downing Street to resign; he duly did so on 12 October 1940. On his retirement, he was created Viscount Hewart, of Bury in the County Palatine of Lancaster, on 1 November 1940.
Өлім
Ол 1943 жылдың 5 мамырында Гертфордширдегі Барнет, Тоттериджде 73 жасында қайтыс болды.
He died 5 May 1943 in Totteridge, Barnet, Hertfordshire, aged 73.
Отбасы
Лорд Хьюарт екі рет үйленді; алғаш 1892 жылы Дж. Х. Райлидің қызы Сара Вуд Райлимен, екінші рет 1934 жылы Дж. Р. Стюарттың қызы Жан Стюартпен. Бірінші әйелінен оның Кэтрин атты қызы және Хью есімді ұлы мен мұрагері болды. Ол 1943 жылдың 5 мамырында Тоттердижде қайтыс болғаннан кейін, оның лауазымдары ұлы Хью Хьюартқа, 2-ші виконт Хьюартқа көшті.
Lord Hewart married twice; first in 1892 Sarah Wood Riley, daughter of J. H. Riley and secondly in 1934, Jean Stewart, the daughter of J. R. Stewart. With his first wife he had a daughter Katharine and a son and heir, Hugh. When he died in Totteridge, on 5 May 1943, his titles were inherited by his son, Hugh Hewart, 2nd Viscount Hewart.