Сингапур Жоғарғы Сотының құрылымы және функциялары

Кіріспе

Сингапур Жоғарғы Соты – Сингапур Жоғарғы Сотының төменгі бөлімі, ал жоғарғы бөлімі – Апелляциялық Сот. Жоғарғы Сотқа Бас судья және Жоғарғы Сот судьялары кіреді. Сот жүктемесін жеңілдету үшін жиі Сот комиссарлары тағайындалады. Екі мамандандырылған коммерциялық сот бар: Адмиралтейство соты және Интеллектуалдық меншік соты. Сондай-ақ, бірқатар судьялар төрелікке қатысты мәселелерді қарауға бекітілген. 2015 жылы Сингапур Халықаралық коммерциялық соты Сингапур Жоғарғы Сотының құрамында құрылды және ол Жоғарғы Соттың бөлімшесі болып табылады. Жоғарғы Соттың басқа бөлімдері: Жалпы бөлім, Апелляциялық бөлім және Отбасылық істер бөлімі. Жоғарғы Соттың орналасқан жері – Жоғарғы Сот ғимараты. Жоғарғы Сот азаматтық және қылмыстық істер бойынша бастапқы және апелляциялық сот құзыретін жүзеге асырады. Бастапқы құзыретінің арқасында Сот алғаш рет қаралатын істерді бірінші инстанция ретінде қарауға қабілетті. Соттың бастапқы құзыретінің ерекшелігі – сот төрелігін бақылау құзыреті, оның негізінде ол заңдардың және Үкімет қабылдаған әрекеттердің конституциялықтығын анықтайды. Сот апелляциялық құзыретін аудандық және магистратура соттары сияқты төменгі деңгейдегі соттардан түскен шағымдарды қараған кезде жүзеге асырады. Сонымен қатар, Сот төменгі деңгейдегі соттарға қатысты қадағалау және қайта қарау құзыретін де жүзеге асырады. Мемлекеттік органдар жүзеге асырған әкімшілік актілерді әкімшілік құқық принциптеріне сәйкестігін қамтамасыз ету мақсатында сот арқылы тексеру – Соттың қадағалау құзыретінің бір бөлігі болып табылады. Stare decisis (сот прецеденті) қағидаларына сәйкес, Жоғарғы Сот Апелляциялық Соттың шешімдерімен міндетті. Өз кезегінде, Жоғарғы Соттың шешімдері аудандық және магистратура соттары үшін міндетті болып табылады. Алайда, Жоғарғы Сот судьясы басқа Жоғарғы Сот судьяларының бұрынғы шешімдерімен шектеліп отырмайды. Бірақ, әдептік қағидаларға сәйкес, Сот бұрынғы шешімнен маңызды себептер болмаса бас тартпайды. Егер Жоғарғы Соттың қарама-қайшы шешімдері туындаса, қай шешім дұрыс екенін Апелляциялық Сот анықтайды.

Lower division of national supreme court

The High Court of Singapore is the lower division of the Supreme Court of Singapore, the upper division being the Court of Appeal. The High Court consists of the chief justice and the judges of the High Court. Judicial Commissioners are often appointed to assist with the Court's caseload. There are two specialist commercial courts, the Admiralty Court and the Intellectual Property Court, and a number of judges are designated to hear arbitration related matters. In 2015, the Singapore International Commercial Court was established as part of the Supreme Court of Singapore, and is a division of the High Court. The other divisions of the high court are the General Division, the Appellate Division, and the Family Division. The seat of the High Court is the Supreme Court Building. The High Court exercises both original jurisdiction and appellate jurisdiction in civil and criminal matters. By possessing original jurisdiction, the Court is able to hear cases at first instance—it can deal with trials of matters coming before the courts for the first time. A special aspect of the Court's original jurisdiction is its judicial review jurisdiction, under which it determines the constitutionality of legislation and actions taken by the Government. The Court exercises its appellate jurisdiction when it hears appeals from trials originating in the Subordinate Courts such as District Courts and Magistrates' Courts. The Court also exercises supervisory and revisionary jurisdiction over subordinate courts. The exercise of judicial review of administrative acts carried out by public authorities to ensure that they comply with principles of administrative law is an aspect of the Court's supervisory jurisdiction. Under the principles of stare decisis (judicial precedent), the High Court is bound by decisions of the Court of Appeal. In turn, decisions of the High Court must be followed by District Courts and Magistrates' Courts. On the other hand, a Judge of the High Court is not bound by previous decisions by other High Court judges. As a matter of comity, though, a Court will generally not depart from a previous decision unless there is a good reason to do so. If there are conflicting High Court decisions, it is up to the Court of Appeal to decide which decision is correct.

Тарих

1826 жылы Сингапур Малаккамен және Принц Уэльс аралымен (қазіргі Пенанг) бірігіп, Тынық елді мекендерін құрды, оларға 1826 жылғы 27 қарашадағы Екінші Әділет жарғысымен Сот тағайындалды. Жарғыға сәйкес, Сотқа азаматтық, қылмыстық және кіріс мәселелері бойынша Корольдік соттардың, Канцелярияның, Жалпы шағымдардың және Қазынашылықтың құзыреті берілді, басқа да нәрселермен қатар. Соттың судьялары губернатор, резидент кеңесші және Принц Уэльс аралының, Сингапур мен Малакканың тіркеушісі болды. Губернатордың тіркеушінің шешімдерін жоққа шығару өкілеттігі наразылық тудырды, себебі тіркеуші Соттың кәсіби судьясы болған жалғыз мүшесі еді, және атқарушы және сот тармақтарын бөлу туралы талаптар болды. Бұл мәселе 1855 жылғы 12 тамыздағы Үшінші Әділет жарғысымен шешілмеді, бірақ енді екі тіркеуші болуы керек еді, біреуі Пенанг үшін, екіншісі Сингапур мен Малакка үшін. Тек 1867 жылы ғана губернатор мен резидент кеңесшілер сот өкілеттіктерін жүзеге асыруды тоқтатты. Тынық елді мекендердің Соты 1868 жылы таратылып, оның орнына Тынық елді мекендердің Жоғарғы Соты құрылды. 1873 жылы Жоғарғы Сот қайта ұйымдастырылды. Бұл кезде Сингапур Тынық елді мекендерінде үкімет пен сауданың орталығы болды, сондықтан Бас судья мен аға судья Сингапурда тұрды, ал Пенанг судьясы мен кіші судья Пенангта орналасты. Жоғарғы Сотқа апелляциялық сот ретінде отырыс өткізуге де құқық берілді. 1885 жылы қабылданған заңның нәтижесінде Жоғарғы Сот Бас судья мен үш судьядан тұрды. 1907 жылы Сот айтарлықтай өзгертілді. Енді оның екі бөлімі болды, біреуі азаматтық және қылмыстық істер бойынша бастапқы сот төрелігін жүзеге асырды, ал екіншісі азаматтық және қылмыстық істер бойынша апелляциялық сот төрелігін жүзеге асырды. Сингапурдың жапондық оккупациясы кезінде (1942–1945), британдықтардың басқаруындағы барлық соттар жапон әскери әкімшілігі құрған жаңа соттармен ауыстырылды. 1942 жылғы 29 мамырда Сион Кото Хоин (Жоғарғы Сот) құрылды; сондай-ақ апелляциялық сот болды, бірақ ол ешқашан шақырылмады. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін соғысқа дейінгі соттар қалпына келтірілді және Сингапур Ұлыбританиядан тәуелсіздік алғанға дейін 1963 жылы Малайзиямен біріккенге дейін көбінесе өзгеріссіз қалды. Малайзияның сот билігі Федералды сотқа, Малайзияның Жоғарғы сотына, Борнеодағы Жоғарғы сотқа (қазіргі Сабах және Саравак Жоғарғы соты) және Сингапурдағы Жоғарғы сотқа берілді. 1965 жылы Сингапур Малайзия Федерациясынан шығып, тәуелсіз республика болды. Алайда, Жоғарғы Сот 1969 жылға дейін, Сингапур сот жүйесін реттеу үшін Жоғарғы Сот туралы заң қабылдағанға дейін Федералды сот құрылымының бөлігі болып қала берді. 1970 жылдың 9 қаңтарында күшіне енген заң бойынша Сингапурдың Жоғарғы Соты апелляциялық соттан, қылмыстық апелляциялық соттан және Жоғарғы Соттан тұрады. Құпия кеңестің сот комитеті азаматтық және қылмыстық шағымдар бойынша тұрақты апелляциялық сот құрылғанға дейін Сингапурдың ең жоғары апелляциялық соты болып қала берді. 1994 жылы Құпия кеңеске шағым жасау толығымен жойылды.

In 1826, Singapore was united with Malacca and Prince of Wales' Island (present day Penang) to form the Straits Settlements, which were granted a Court of Judicature by the Second Charter of Justice dated 27 November 1826. The Charter conferred on the Court the jurisdiction of the Courts of King's Bench, Chancery, Common Pleas and Exchequer in civil, criminal and revenue matters, among other things. The judges of the Court were the Governor, the Resident Counsellor, and the Recorder of Prince of Wales' Island, Singapore and Malacca. The Governor's power to overrule decisions of the Recorder led to dissatisfaction as the Recorder was the only member of the Court who was a professional judge, and there were calls for the executive and judicial branches to be separated. This issue was not resolved by the Third Charter of Justice granted to the Straits Settlements on 12 August 1855, though there were now to be two Recorders, one for Penang and the other for Singapore and Malacca. It was only in 1867 that the Governor and Resident Counsellors ceased to exercise judicial powers. The Court of Judicature of the Straits Settlements was abolished in 1868 and replaced by the Supreme Court of the Straits Settlements. The Supreme Court was reorganized in 1873 to consist of the Chief Justice, the Judge at Penang, and a Senior and Junior Puisne Judge. By this time Singapore had become the centre of government and trade in the Straits Settlements, so the Chief Justice and Senior Puisne Judge resided in Singapore, while the Judge of Penang and the Junior Puisne Judge were stationed in Penang. The Supreme Court was also given jurisdiction to sit as a Court of Appeal. As a result of legislation passed in 1885, the Supreme Court consisted of the Chief Justice and three puisne judges. The Court was significantly altered in 1907. It now had two divisions, one exercising original civil and criminal jurisdiction and the other appellate civil and criminal jurisdiction. During the Japanese occupation of Singapore (1942–1945), all the courts that had operated under the British were replaced by new courts established by the Japanese Military Administration. The Syonan Koto Hoin (Supreme Court) was formed on 29 May 1942; there was also a Court of Appeal, but it was never convened. Following the end of World War II, the courts that had existed before the war were restored and remained largely unchanged until Singapore's independence from the United Kingdom through merger with Malaysia in 1963. The judicial power of Malaysia was vested in a Federal Court, a High Court in Malaya, a High Court in Borneo (now the High Court in Sabah and Sarawak), and a High Court in Singapore. In 1965 Singapore left the Federation of Malaysia and became an independent republic. However, the High Court remained part of the Federal Court structure until 1969, when Singapore enacted the Supreme Court of Judicature Act to regularise the judicial system. Coming into force on 9 January 1970, the Act declared that the Supreme Court of Singapore now consisted of the Court of Appeal, the Court of Criminal Appeal and the High Court. The Judicial Committee of the Privy Council remained Singapore's highest appellate court until a permanent Court of Appeal for both civil and criminal appeals was established. Appeals to the Privy Council were completely abolished in 1994.

Соттың құрылуы

Сингапурдың Жоғарғы соты – елдің жоғары соты. Ол Сингапурдың төменгі соттарымен салыстырғанда азаматтық және қылмыстық істерді қарау құзыреті шексіз, және төменгі соттардың апелляцияларын тыңдайды. Соттың іс қағаздарын сақтайтын орган ретінде, ол өзінің ісінің толық және мәңгілік тізімін жүргізеді. Жоғарғы соттың төменгі бөлімі – Жоғарғы сот, ал жоғары бөлімі – Апелляциялық сот. Жоғарғы сот Сингапурдың Бас судьясы мен Жоғарғы сот судьяларынан тұрады. Сотқа тағайындалуға үміткер адамдар заңгерлік мамандық туралы заңда белгіленген талаптарға сәйкес кем дегенде он жыл жұмыс тәжірибесіне ие болуы керек, немесе Сингапур заң қызметінің қызметкері болуы керек, немесе екеуі де болуы мүмкін. Жоғарғы соттың Бас судьясы мен судьяларын Сингапур Президенті тағайындайды, егер ол Премьер-Министрдің кеңесімен келісіп, өз құзыреті шегінде әрекет етсе. Судьяларды тағайындау мәселесінде Премьер-Министр Президентке кеңес беру алдында Бас судьямен кеңесуге міндетті. Сонымен қатар, Жоғарғы соттың жұмысын жеңілдету үшін Президент, Премьер-Министрдің кеңесімен келіскен жағдайда, судья болуға білікті тұлғаларды Жоғарғы соттың сот комиссарлары етіп тағайындауға құқылы. Сот комиссарлары Жоғарғы сот судьяларымен бірдей өкілеттіктерге ие және олармен бірдей функцияларды атқарады. Алайда, 65 жасқа дейін қызмет ететін судьялардан айырмашылығы, сот комиссарларының қызметтік кезеңіне кепілдік жоқ. Жалпы алғанда, соттағы барлық істер бір судьяның қарауында болады және шешіледі. Соттың жұмысы қажет болған жағдайда, Апелляциялық соттың судьясы Жоғарғы сотта отырып, Жоғарғы сот судьясының міндеттерін атқара алады. Егер сотқа белгілі бір іс бойынша көмек қажет болса, ол іске қатысты білімі мен тәжірибесі бар тұлғаларды шақырып, сот отырысында сарапшы ретінде жұмыс істеуге тарта алады. Бас судья жалпы немесе жеке сипаттағы нұсқаулар беру арқылы соттың жұмысын басқа судьялар арасында бөлуге құқылы. 2002 жылы сот жүйесінің Сингапурды сот, төрелік және медиация саласындағы халықаралық сауда дауларын шешудің жетекші орталығына айналдыруға деген міндеттемесін көрсету мақсатында Жоғарғы сотта мамандандырылған коммерциялық соттар құрылатыны туралы жарияланды. Адмиралтейство соты 2002 жылдың ақпан айында адмиралтейство құқығы мәселелерін қарау үшін құрылды. 2003 жылдың сәуір айында судья Джудит Пракаш Жоғарғы сотқа келіп түскен барлық төрелік мәселелерді қарауға тағайындалды, ал Жоғары сот судьялары Белинда Анг Сау Эан мен В.К. Раджа келесі жылы қараша айында осы қызметке тағайындалды. Жоғарғы сот жыл бойы, сенбі, жексенбі және мемлекеттік мерекелерден басқа барлық күндері отырыс өткізеді, бірақ судья Бас судьяның бұйрығымен немесе қарастырылатын мәселенің өте шұғыл екендігіне көз жеткізген жағдайда мұндай күндері де отырыс өткізуге құқылы. Жоғарғы сот Бас судья белгілейтін уақытта және орында отырады. Жоғарғы сот 1 және 3 Сент-Эндрю жолындағы Ескі Жоғарғы сот ғимараты мен Қалалық зал ғимаратынан 1 Жоғарғы сот жолындағы қазіргі Жоғарғы сот ғимаратына көшкен кезде Бас судья 2005 жылғы 20 маусымдағы хабарлама арқылы жаңа ғимаратты Жоғарғы соттың отырыс орны ретінде ресми түрде бекітті.

The Supreme Court of Singapore is the nation's superior court of record. It is superior in the sense that its jurisdiction to hear civil and criminal cases is unlimited compared to the Subordinate Courts of Singapore, and it hears appeals from lower courts. As a court of record, it keeps a perpetual record of its proceedings. The High Court is the lower division of the Supreme Court, the upper one being the Court of Appeal. The High Court consists of the Chief Justice of Singapore and the Judges of the High Court. People qualified to be appointed a Judge must be qualified within the meaning of the Legal Profession Act for at least ten years. or a member of the Singapore Legal Service, or both. The Chief Justice and Judges of the High Court are appointed by the President of Singapore if he, acting in his discretion, concurs with the advice of the Prime Minister. Where the appointment of Judges is concerned, the Prime Minister is required to consult the Chief Justice before tendering advice to the President. In addition, to facilitate the disposal of business in the Supreme Court, the President may, if he concurs with the Prime Minister's advice, appoint people qualified to be judges to be Judicial Commissioners of the Supreme Court. Judicial Commissioners exercise the same powers and perform the same functions as Judges of the High Court. However, unlike Judges who generally hold office until the age of 65 years, Judicial Commissioners do not have security of tenure. In general, all proceedings in the Court are heard and disposed of before a single judge. Whenever the business of the Court requires, a Judge of Appeal of the Court of Appeal may sit in the High Court and act as a High Court Judge. If the Court feels that it requires assistance in a particular case, it may summon persons of skill and experience in the matter to which the proceedings relate to sit with the Court and act as assessors. The Chief Justice may give directions of a general or particular nature to distribute the business of the Court among his fellow Judges. In 2002, it was announced that specialist commercial courts would be set up in the Supreme Court to emphasize the judiciary's "commitment to transform Singapore into a premier international commercial dispute resolution centre in litigation, arbitration and mediation". The Admiralty Court was established in February 2002 to deal with admiralty law matters, In April 2003, Justice Judith Prakash was appointed to preside over all arbitration matters brought before the High Court; Justices Belinda Ang Saw Ean and V. K. Rajah were similarly appointed in November of the following year. The High Court sits on every day of the year except Saturdays, Sundays and public holidays, although a Judge may lawfully sit on such days if directed to do so by the Chief Justice or if the Judge is of the opinion that the business to be dispatched is extremely urgent. The High Court sits at such times and at such places as the Chief Justice appoints from time to time. When the Supreme Court moved from the Old Supreme Court Building and City Hall Building at 1 and 3 Saint Andrew's Road respectively to the present Supreme Court Building at 1 Supreme Court Lane, the Chief Justice formally appointed the new building as a place where the High Court sits by way of a notification dated 20 June 2005.

Құзыреті

Жоғары сот азаматтық және қылмыстық істер бойынша бастапқы және апелляциялық юрисдикцияны жүзеге асырады. Бастапқы юрисдикцияға ие болу арқасында, Сот істерді бірінші сатыда қарауға қабілетті; яғни, сотқа алғаш рет келіп түскен істерді қарауға мүмкіндігі бар. Теориялық тұрғыдан алғанда, Соттың бастапқы юрисдикциясы шексіз – ол кез келген азаматтық немесе қылмыстық істі, оның маңыздылығына қарамастан, қарауға құқылы. Алайда, іс жүзінде, егер тараптар азаматтық істі Жоғары сотқа беруді таңдаса, онда олар төменгі сотқа қарастырылғанда, одан жоғары сот шығындарын (заңгерлік ақы) төлеуге міндетті болуы мүмкін. Мысалы, әкімшілік сот талап етілген сома 60 000 теңгеден аспайтын азаматтық істерді қарауы мүмкін. Егер талапкер келісімшарт, зиян келтіру немесе кез келген жазбаша заң негізінде ақша сомасын өндіріп алу үшін Жоғары сотта іс қозғаса, ал бұл іс әкімшілік сотта қарастырылуы мүмкін болса, егер талапкер ақырында 60 000 теңгеден аспайтын соманы өндіріп алуға қол жеткізсе, ол жауапкерден алуға тиіс шығындар (заңгерлік шығындар) әкімшілік соттың белгілегенінен артық болмайды. Жалпы, мұрагерлік істерден басқа, егер талаптың құны 250 000 теңгеден асса, азаматтық іс Жоғары сотта басталуы керек. Мұрагерлік мәселелер Жоғары сотта тек егер қайтыс болған адамның мүлкінің құны 3 миллион теңгеден асса немесе іс шетелдік мұрагерлік немесе басқару құжаттарын қайта бекітуді қамтитын болса ғана қарастырылады. Жазбаша заңдарда кейбір қылмыстық істерді Жоғары сот емес, төменгі соттарда қарау керектігі де көрсетілген. Мысалы, аудандық сот он жылдан аспайтын мерзімге бас бостандығынан айыру немесе айыппұл салуға әкеп соғатын барлық құқық бұзушылықтарды қарауға юрисдикциясы бар, сондықтан мұндай құқық бұзушылықтар бойынша сот процестері, әдетте, Жоғары сотта өткізілмейді. Сот апелляциялық юрисдикцияны төменгі соттарда басталған істер бойынша шағымдарды қараған кезде жүзеге асырады. Сонымен қатар, Сот төменгі соттарға қатысты қадағалау және қайта қарау юрисдикциясын жүзеге асырады.

The High Court exercises both original jurisdiction and appellate jurisdiction in civil and criminal matters. By possessing original jurisdiction, the Court is able to hear cases at first instance; in other words, it can deal with trials of matters coming before the courts for the first time. In theory, the Court has unlimited original jurisdiction – it can hear any type of civil or criminal case, no matter how trivial or serious. However, in practice, parties may be penalised by having to pay higher costs (legal fees) if they choose to bring a civil case before the High Court when it is more appropriately dealt with by a subordinate court. For example, a Magistrate's Court may hear civil cases where the amount claimed does not exceed S$60,000. If a plaintiff commences an action in the High Court to recover a sum of money based on contract, tort or any written law, and the suit could have been filed in a Magistrate's Court, if the plaintiff eventually succeeds in recovering a sum that does not exceed $60,000, she is not entitled to receive any more costs – legal expenses payable to her by the defendant – than a Magistrate's Court would have ordered. Generally, except in probate matters, a civil case must be commenced in the High Court if the value of the claim exceeds S$250,000. Probate matters are commenced in the High Court only if the value of the deceased's estate exceeds $3 million, or if the case involves the resealing of a foreign grant of probate or letters of administration. Written laws also specify that some criminal matters should be tried in the Subordinate Courts rather than in the High Court. A District Court, for instance, has jurisdiction to try all offences with a maximum term of imprisonment not exceeding ten years or punishable with a fine only, so trials of such offences are generally not held in before the High Court. The Court exercises its appellate jurisdiction when it hears appeals from trials originating in the Subordinate Courts. The Court also exercises supervisory and revisionary jurisdiction over subordinate courts.

Азаматтық сот

Азаматтық істердің көпшілігінде талапкер іс жүргізуді істі ашу сөзімен бастайды. Талапкер барлық дәлелдерді ұсынғаннан кейін, жауапкер дәлелдер ұсыну қажеттігі туралы шешім қабылдауы керек. Егер жауапкер дәлелдер ұсынбаса, талапкер істі қорытындылау сөзін айта алады, содан кейін жауапкер өз позициясын білдіреді. Бірақ, егер жауапкер дәлелдер ұсынғысы келсе, жауапкер өз ісін ашады, дәлелдерді ұсынады және істі қорытындылау сөзін айтады. Одан кейін талапкер жауап сөзін айтуға мүмкіндік алады. Егер тараптардың бірі қорытынды сөйлеу кезінде жаңа құқықтық мәселе көтерсе немесе бұрын сілтеме жасалмаған құқықтық норманы келтірсе, екінші тарап осы мәселе бойынша немесе нормаға жауап ретінде қосымша сөйлеуге құқылы. Егер іс бойынша барлық мәселелерді дәлелдеу міндеті жауапкерге жүктелсе, жауапкер талапкердің орнына бірінші болып сөйлеуге құқылы. Содан кейін сот жауапкердің позициясына талапкердің жауабын тыңдайды, және т.б.

Міндеттемелік тыңдаулар мен жіберу рәсімдері

Айыпталушыны Жоғары Сотта соттауға жібермес бұрын, тергеу судьясының алдында сот отырысы өткізіліп, айыпталушыны сотқа беруге жеткілікті дәлелдер бар-жоғын анықтау қажет. Айыпталушы кінәсін бірден мойындап сотқа жіберуі мүмкін (өлім жазасы көзделген қылмыстан басқа), егер айыптау тарапы ұсынған іс фактілері айыпталушыны сотқа беруге жеткілікті негіздерді көрсетсе және судья айыпталушының тағылған айыптаудың мәнін түсінгенін, сондай-ақ оған қарсы жасалған қылмысты ешқандай шектеусіз мойындауға ниеттенгенін растаса. Басқа жағдайларда тергеу судьясы айыптау тарапы ұсынған дәлелдерді қарастырып, айыпталушыны сотқа беруге жеткілікті негіздер бар-жоғын шешуі керек. Дәлелдер жеткіліксіз болса, судья айыпталушыны босатуға құқылы. Егер іске қатысты ерекше қиындықтар немесе жағдайлар туындаса немесе судьяға прокурор осылай тапсырыс берсе, судья сотқа ұсынған дәлелдерді прокурорға мәселенің шешілуі жөнінде нұсқау алу үшін жіберуі тиіс. Әйтпесе, тергеу судьясы айыптау тарапының дәлелдеріне сүйене отырып, айыпталушыны Жоғары Сотта соттауға жіберу қажет деп есептесе, айыптау тарапы ұсынған айыптауды айыпталушыға оқып, түсіндіріп, судья келесі сөздерді немесе оларға ұқсас мәні бар сөздерді айтуы керек: Егер айыпталушы қорғанысын ұстап тұруды қаласа (яғни, айыпталушы осы сатыда айыптауға жауап беруден бас тартса), судья айыпталушыны сотқа жіберуі керек. Егер айыпталушы қорғануды қаласа, ол жазбаша немесе ауызша нысанда болуы мүмкін, ал ауызша мәлімдеме судьямен жазбаша түрінде тіркелуі керек. Қорғаныс жайында тыңдағаннан кейін судья айыпталушыны босатуға немесе сотқа жіберуге құқылы. Белгілі бір жыныстық қылмыстарға қатысты, егер прокурор толыққанды және дұрыс қылмыстық іс жүргізуге негіз болатын жеткілікті дәлелдер бар деп санса, сот отырысы қажет емес. Мұндай жағдайларда прокурор жарлық арқылы істі Жоғары Сотта, немесе Аудандық сотта, немесе Магистраттық сотта қарауға белгілеуі мүмкін. Жарлық алғаннан кейін судья айыпталушыға тағылған айыптауды оқып, түсіндіріп, содан кейін істі тиісті сотқа жіберуі керек.

Before an accused person is committed to trial in the High Court, a committal hearing must be held before an examining magistrate to determine if there is sufficient evidence for the accused to be put on trial. An accused may be committed for trial at once to plead guilty (except to an offence punishable by death), the facts of the case presented by the prosecution disclose sufficient grounds for committing the accused, and the magistrate is satisfied that the accused understands the nature of the charge against him or her and intends to admit without qualification the offence alleged against him or her. In other cases, the examining magistrate must consider the evidence tendered by the prosecution and decide if there are sufficient grounds for committing the accused for trial. If there are insufficient grounds, the magistrate may discharge the accused. If there are peculiar difficulties or circumstances connected with the case, or if the magistrate is so directed by the Public Prosecutor, the magistrate must transmit the evidence before the court to the Public Prosecutor to provide instructions for the disposition of the matter. Otherwise, if the examining magistrate feels that the accused should be committed for trial in the High Court based on the prosecution's evidence, the charge tendered by the prosecution must be read and explained to the accused, and the magistrate must recite the following words or words to similar effect:

If the accused elects to reserve a defence (that is, the accused chooses not to respond to the charge at this stage), the magistrate must commit the accused for trial. If the accused elects to make a defence, this may be done by means of a written statement or an oral statement that is taken down in writing by the magistrate. After hearing the defence, the magistrate may either discharge the accused or commit the accused for trial. For certain sexual offences, no committal hearing is required if the Public Prosecutor is of the opinion that there is sufficient evidence providing a foundation for a full and proper criminal trial. In such cases, the Public Prosecutor may by fiat designate that the case be tried in the High Court, or in a District Court or Magistrate's Court. On receiving a fiat, a magistrate must arrange for the charge against the accused person to be read and explained to him or her, and then transmit the case to the appropriate court for trial.

Қылмыстық сот

Жоғары соттағы барлық қылмыстық істер бір судьяның қарауында болады. Сот процесін бастауға дайын болған кезде айыпталушы сотқа келдіріледі немесе әкелінеді. Оған тағылған айып оқылып, түсіндіріледі, содан кейін кінәлі екенін мойындай ма әлде сотталуды талап ете ме деп сұралады. Егер айыпталушы кінәсін мойындаса, бұл жазбаға тіркеледі, және ол бойынша айыпты деп танылып, жазасы белгіленуі мүмкін. Егер айыпталушы кінәсін мойындаудан бас тартса немесе мойындау білдірмесе, немесе сотталуды талап етсе, сот істі қарауға кіріседі. Прокурордың өкілі айыптың мәнісін және айыпталушының кінәсін дәлелдеу үшін ұсынылатын дәлелдерді қысқаша баяндай отырып, істі ашады. Содан кейін айыптау куәлері тексеріледі, қорғаныс тарапынан қарсы сұрақтар қойылады және қажет болған жағдайда айыптау тарапынан қайта тексеріледі. Прокуратура тарапынан ұсынылған іс аяқталғаннан кейін, қорғаныс тарапы соттан іс бойынша жауап беруге негіз жоқ деп шешім шығаруды сұрауға құқылы. Сот айыпталушыға қарсы айғақтар бар екенін анықтауы керек, бұл айғақтар сенімсіз болмауы керек және тағылған айыптың барлық элементтерін толықтыруы тиіс. Егер мұндай айғақтар болмаса, айыпталушы ақталуға тиіс. Егер сот айыпталушыға қарсы іс қозғалған деп тапса, ол айыпталушыны қорғаныс ұстанымын білдіруге шақыруы керек. Айыпталушының қорғаныс білдіруі немесе білдірмеуі – оның өз құқығы. Айыпталушы немесе оның адвокаты қорғаныс тарапынан істі ашып, айыпталушының негізделген фактілерге немесе заңға сүйенетінін және айыптау тарапының дәлелдеріне қатысты пікірлерін білдіре алады. Содан кейін айыпталушы куәлерді тексеруге құқылы, ал олардың айыптау тарапынан қарсы сұрақтар қоюынан және қорғаныс тарапынан қайта тексеруінен кейін, іс бойынша қорытынды жасай алады. Одан кейін айыптау тарапы куәгерлерді шақыруға немесе жауап беру мақсатында бұрын тексерілген куәлерді қайта шақыруға құқылы, ал мұндай куәлерді қорғаныс тарапы қарсы тексеруге және айыптау тарапы қайта тексеруге құқылы. Айыпталушы айғақтар ұсынған болса да, жоқ болса да, айыптау тарапының іс бойынша соңғы сөзді айтуға құқығы бар. Егер сот айыпталушыны кінәсіз деп тапса, ол ақтау туралы қаулы шығарады. Егер сот айыпталушыны кінәлі деп тапса, онда ол заңға сәйкес жаза тағайындайды. Жоғары сот – өлім жазасын тағайындауға құқылы алғашқы сот инстанциясы болып табылады. Сондай-ақ, егер адам екі жыл немесе одан көп мерзімге бас бостандығынан айыруға жазаланатын қылмыс жасады деп айыпталса және бұрын Сингапурда немесе басқа елде осындай қылмыс жасағаны үшін айыпталған болса, сот басқа жазалардан өзге, осы қылмыстардың соңғысы үшін белгіленген жаза аяқталғаннан кейін бірден басталатын, жеті жылдан аспайтын мерзімге полиция бақылауына алу туралы шешім қабылдауы мүмкін. Сонымен қатар, тек Жоғары және Аудандық соттар ғана сотталғандарды түзеу жұмыстарына, реформалық оқуға немесе алдын ала ұстауға кесуге құқылы. Сот процесінің кез келген кезеңінде, үкім шығарылғанға дейін, прокуратура сотқа айыпталушыға қатысты айыпты одан әрі қараудан бас тартатынын хабарлауға құқылы. Осылайша, айыпталушыға қатысты барлық іс тоқтатылады және ол босатылады. Прокуратура мұндай шешімге әр түрлі себептермен келуі мүмкін; мысалы, егер ол айыпталушының қылмыс жасады деген сенімге ие болмаса, егер айыпталушыға қарсы іс әлсіз деп санаса, немесе іске қатысты айғақтарды жинау үшін қосымша тергеу қажет деп санаса. Егер судья басқаша шешім қабылдамаса, мұндай босату ақтауға тең емес. Бұл дегеніміз, егер прокуратура ісін нығайту үшін қосымша айғақтар жинай алса, ол айыпталушыға қарсы қылмыстық іс жүргізуді кейінірек қайта бастауы мүмкін.

All criminal trials before the High Court are heard and disposed of before a single Judge of the High Court. When the Court is ready to commence a trial, the accused appears or is brought before the court. The charge is read and explained, and the accused is asked whether they are guilty of the offence or claims to be tried. If the accused pleads guilty the plea is recorded, and may be convicted on it and sentenced. If the accused refuses to or does not plead, or claims trial, the Court proceeds to try the case. Counsel for the Public Prosecutor opens the case by stating shortly the nature of the offence charged and the evidence by which the accused's guilt is proposed to be proved. The prosecution witnesses are then examined, cross examined for the defence and, if necessary, re examined by the prosecution. When the case for the prosecution is concluded, the defence may invite the Court to dismiss the case on the basis that there is no case to answer. The Court must decide whether there is evidence against the accused which is not inherently incredible and which satisfies every element of the charge against him or her. If there is no such evidence, the accused must be acquitted. If the Court finds that a case against the accused has been made out, it must call on the accused to give a defence. It is up to the accused to decide whether or not to offer a defence. The accused, or their advocate, may open the case for the defence, stating the facts or law on which the accused intends to rely and commenting on the evidence for the prosecution. The accused may then examine witnesses, and after their cross examination by the prosecution and re examination by the defence, may sum up the case. The prosecution may then call persons as witnesses or recall persons already examined for re examination for rebuttal purposes, and such rebuttal witnesses may be cross examined by the defence and re examined by the prosecution. Whether or not the accused has adduced evidence, the prosecution has the right to reply on the whole case. If the Court finds the accused not guilty, it records an order of acquittal. If it finds the accused guilty, it passes sentence on the accused according to law. The High Court is the sole court exercising original criminal jurisdiction that may impose the death penalty. Also, when a person is convicted of an offence punishable with imprisonment for two years or more and had previously been convicted in Singapore or elsewhere of a similar offence, the Court may, in addition to any other punishment, direct that he or she be subject to police supervision for not more than seven years starting immediately after the sentence passed for the last of these offences expires. In addition, only the High Court and District Courts are empowered to sentence convicted persons to corrective training, reformative training or preventive detention. At any stage of a trial before the Court before the return of the verdict, the prosecution may inform the Court that it will not further prosecute the accused upon the charge. All proceedings on the charge against the accused are then stayed, and he or she is discharged. The prosecution may act in this manner for various reasons; for example, if it no longer believes that the accused committed the offence, if it feels that the case against the accused is weak, or if it is of the view that further investigations are required to gather evidence for its case. Unless the judge expressly directs otherwise, such a discharge does not amount to an acquittal. This means that if the prosecution is able to obtain additional evidence to bolster its case, it may bring criminal proceedings against the accused again at a later stage.

Соттың тексеру құзыреті

Жоғары соттың бастапқы құзыретінің ерекше бір қыры – сот төрелігін қарау құзыреті. Бұл құзырет кез келген заңда тікелей айтылмаған, бірақ көрінеді. Сот екі түрлі сот төрелігін жүзеге асырады: Сингапур Конституциясына сәйкес сот төрелігі және әкімшілік актілерді сот төрелігі. Дегенмен, тек бірінші түрі ғана Соттың сот төрелігін қарау құзыретін жүзеге асыру болып табылады, себебі әкімшілік актілерді сот төрелігі Соттың қадағалау құзыретіне жатады деп есептеледі (төменде қараңыз). Сингапур Конституциясы – Сингапурдың жоғарғы заңы. 1965 жылғы 9 тамызда Конституция күшіне енгенге дейін қолданыста болған заңдар Конституция күшіне енгеннен кейін де қолданыста болады, бірақ оларды Конституцияға сәйкес келтіру үшін қажетті өзгерістермен, бейімделулермен, шектеулермен және ерекшеліктермен түсіндірілуі керек. Конституция күшіне енгеннен кейін заң шығарушы орган қабылдаған және Конституцияға қайшы келетін кез келген заң, қайшылық көлемінде күшін жояды. Заңды түсіндіру соттардың құзыретінде болғандықтан, олар қарапайым заңдардың Конституцияға қайшы келетінін анықтауға және егер солай болса, мұндай заңдарды жарамсыз деп жариялауға құқылы. Сингапур Жоғары Соты 1994 жылғы Чан Хианг Ленг Колинге қарсы Мемлекеттік прокурор ісінде де осындай ұстанымды қабылдады:

Қылмыстық іс жүргізу кезінде Конституцияның кез келген ережесін түсіндіру немесе оның әсері туралы заң мәселесі туындаса, тарап сотқа заңдық мәселе бойынша шешім шығару үшін «тиісті сотқа» іс беру туралы өтініш бере алады. Егер сот төменгі дәрежелі сот болса, тиісті сот – Жоғары сот; ал егер сот Жоғары сот болса, тиісті сот – Апелляциялық сот. Мемлекеттік прокурор аталған істі қарау кезінде тыңдауға құқылы. Азаматтық іс жүргізуде мұндай ережелер болмағандықтан, төменгі дәрежелі сотта конституциялық мәселелер туындаса, оларды сол сот қарастырады және одан кейін олар Жоғары сотқа және мүмкін Апелляциялық сотқа әдеттегі тәртіппен шағымдануға болады. Сонымен қатар, азаматтық іс жүргізудің тарапы конституциялық мәселені шешу үшін Жоғары сотқа жеке іс қозғауы мүмкін.

Азаматтық сот төрелігі

Азаматтық істер бойынша апелляциялық юрисдикцияны жүзеге асырған кезде Жоғары сот аудандық соттардан, әкімшілік соттардан және басқа да трибуналдардан шағымдарды қабылдайды. Аудандық соттың немесе әкімшілік соттың рұқсаты қажет, егер дау сомасы немесе нысананың құны 50 000 доллардан аспаса, апелляциялық шағым беру үшін. Мұндай шағымдарды әдетте бір судья қарастырады, бірақ судья қажет деп тапса, шағым үш судьядан тұратын алқаның қарауына берілуі мүмкін. Мұндай жағдайларда шағым судьялардың көпшілігінің пікіріне сәйкес шешіледі. Егер Сот алғашқы сот шешімінің дұрыс екенін анықтаса, ол шағымды қабылдамайды және төменгі соттың шешімін күшінде қалдырады. Әйтпесе, шағым қанағаттандырылады және алғашқы сот шешімі жойылады. Шағымдар қайта қарау жолымен беріледі, яғни Жоғары сот істі жаңадан қарауға құқылы және төменгі соттың шешімімен байланысқан емес. Дегенмен, шағым барысында куәгерлер өздерінің куәліктерін қайталау үшін сотқа қайтадан шақырылмайды. Оның орнына, Сот алғашқы сот отырысын жүргізген судьяның жазбаларына немесе, егер бар болса, іс жүргізудің толық стенограммасына сілтеме жасайды. Сондай-ақ, Сот тараптардың адвокаттары ұсынған заңдық аргументтерді тыңдайды. Шағым барысында Соттың өкілеттіктері Жоғары соттан түскен шағымдарды қарағандағы Апелляциялық соттың өкілеттіктерімен бірдей.

Тексеруші төрелік

Жоғары сот кез келген төмен тұрған соттың алдындағы азаматтық іс жүргізудің материалдарын сұратып алып, оларды тексеруге және қабылданған әрбір шешімнің дұрыс, заңды және орынды екеніне, ал іс жүргізудің бұрмаланбағанына көз жеткізе алады. Материалдарды сұрап алғаннан кейін, сот қажет деп тапқан жағдайда, істі қайта қарауды, оның ішінде жаңа сот отырысын тағайындауды көздейтін бұйрықтарды шығара алады, осылайша әділдік қамтамасыз етіледі. Сот өзінің бастамасымен де, тараптың өтініші бойынша да әрекет ете алады, бірақ егер тарап төмен тұрған соттың шешіміне шағымдануға мүмкіндігі болғанмен, оны пайдаланбаса, сот оның қайта қарау құқығын қолдану туралы өтінішін қарастырмайды. Жоғары сот қылмыстық іс жүргізу және төмен тұрған соттардағы істер бойынша қайта қарау өкілеттіктерін жүзеге асыра алады. Қылмыстық іс жүргізудің материалдарын сұрап алып, қарап шыққаннан кейін, сот әкімшілік судьяға қылмыстық құқық бұзушылық туралы шағымдарды қосымша тергеуді немесе босатылған күдіктінің ісін қарауды тапсыруға құқылы. Сот сондай-ақ апелляциялық сатыдағы өкілеттіктерді пайдалана алады, мысалы, сот шешімін күштен шығару немесе жазаны өзгерту, бірақ ақтау үкімін айыптау үкіміне өзгерту үшін қайта қарау құзыретін қолдануға құқығы жоқ. Азаматтық істердегідей, сот қайта қарау өкілеттіктерін жүзеге асырған кезде тараптардың ұсыныстарын тыңдау немесе тыңдамау туралы шешімді өзі қабылдайды және ешбір тарап тыңдалуға құқығы жоқ деп талап ете алмайды. Дегенмен, айыпталушыға жеке өзі немесе адвокаты арқылы қорғануға мүмкіндік берілмесе, оған зиян келтіретін бұйрық шығарылмайды. Жоғары сот істі қайта қарағаннан кейін, ол өзінің шешімін немесе бұйрығын алғашқы сотқа жібереді, ол расталған шешімге сәйкес қосымша бұйрықтар шығаруға құқылы.

Сот прецеденті

Старе децисис (сот прецеденті) қағидаларына сәйкес, Жоғары сот Апелляциялық соттың шешімдерімен шешілген мәселелерге бағынышты. Яғни, егер Апелляциялық соттың шешімі Жоғары сотта қаралып жатқан іске қатысты болса, Жоғары сот оны қолдануға міндетті, тіпті ол шешім қате деп саналса немесе әділетсіздікке алып келуі мүмкін болса да. Өз кезегінде, Жоғарғы соттың шешімдері аудандық және магистратура соттары үшін міндетті болып табылады. Жоғары сот судьясы басқа Жоғары сот судьяларының бұрынғы шешімдерімен байланысты емес. Дегенмен, сот әдепкерлігінің арқасында, сот бұрынғы шешімнен маңызды себеп болмаса, әсіресе ол шешім ұзақ уақыт бойы күшінде болса, бас тартпайды. Егер Жоғары соттың қайшы шешімдері болса, олардың қайсысы дұрыс екенін анықтау Апелляциялық соттың құзыретінде.

Мақалалар мен веб-сайттар

Please provide the English text you want me to translate. I need the content of the "English text" section to perform the translation. I will use the "Existing translation reference" only as a guide for terminology, prioritizing accuracy to the original English meaning.