Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Патшалық, Op. 51, – Эдвард Элгардың 1906 жылы жазған ағылшын тіліндегі ораториясы. Ол алғаш рет 1906 жылғы 3 қазанда Бирмингем музыкалық фестивалінде композитор жетекшілік еткен оркестр және солистер Агнес Николс, Мюриэл Фостер, Джон Коутс және Уильям Хиглинің қатысуымен орындалды. Делегация "A. M. D. G." деп белгіленген. Элгар "Патшалықты" хор және аспаптар тобы үшін жазды.
The Kingdom, Op. 51, is an English language oratorio composed in 1906 by Edward Elgar. It was first performed at the Birmingham Music Festival on 3 October 1906, with the orchestra conducted by the composer, and soloists Agnes Nicholls, Muriel Foster, John Coates and William Higley. The dedication is "A. M. D. G." Elgar wrote The Kingdom for choral and instrumental forces.
Шолу
"Геронтийдің арманы" және "Апостолдар" шығармаларынан кейін, Бирмингем үшжылдық музыка фестивалі Эльгарға 1906 жылғы фестиваль үшін тағы бір үлкен оратория жазуды тапсырды. Осылайша дүниеге келген "Патшалық" Исаның шәкірттерінің өмірін жалғастырады. Онда ерте христиан қауымы, Пентикост мерекесі және одан кейінгі бірнеше күннің оқиғалары бейнеленген. Эльгар елшілерді ерекше оқиғаларға адамша реакция білдіретін қарапайым адамдар ретінде көрсететін туындыны көп жылдар бойы жоспарлаған. Оның идеялары бір шығарманың шегінен асып кетті: "Патшалықтың" кейбір бөліктері "Апостолдардан" бұрын жазылған, ал кейін Эльгар оларды трилогияның бірінші екі бөлігі деп ойлады. "Патшалық", мәнінде, оның баяу бөлігі. Алайда, жоспарланған үшінші бөлік жазылған жоқ.
Following The Dream of Gerontius and The Apostles, the Birmingham Triennial Music Festival commissioned Elgar to produce another large oratorio for the 1906 festival. This was The Kingdom, which continues the narrative of the lives of Jesus's disciples. It depicts the community of the early church, Pentecost, and the events of the next few days. Elgar had been planning a work depicting the Apostles as ordinary men, reacting to extraordinary events, for many years. His ideas outgrew the confines of a single work: parts of The Kingdom were written before The Apostles, and later Elgar considered them as the first two parts of a trilogy. The Kingdom is, in effect, its slow movement. In the event, the projected third part was never written.
Орындаушылар
"Королевство" үлкен оркестр үшін жазылған, қалыпты кеш романтика дәуірінің көлемімен. Екі хор және жартылай хор бар, сондай-ақ төрт солист: Құдіретті Мария (сопрано), Мария Магдалина (контральто), Әулие Жохан (тенор) және Әулие Петр (бас).
The Kingdom is written for a large orchestra, of typical late Romantic proportions. There is a double chorus with semichorus, and four soloists representing: The Blessed Virgin (soprano), Mary Magdalene (contralto), St John (tenor), and St Peter (bass).
Қысқаша мазмұны
Бұл шығарма бес бөлімнен тұрады, ал оның алдында прелюдия бар. Әр бөлім үзіліссіз орындалады. Елгар сөздерді елшілердің істері кітабынан таңдап, негізінен Жақсы жаңалықтардан материалдар қосты. Жоғарғы бөлмеде. Шәкірттер жиналады және жаңа апостол Матия таңдалады. Әдемі қақпада. Екі Мария Исаның ғибадатханадағы істерін еске алады. Пентикост (Алғашқы өнім мейрамы). Шәкірттерге Киелі Рух келіп, олар көпшілікке уағыз айтады. Емдеу нышаны. Петір мен Жохан жақынды айықтырып, түрмеге қамалады. Жоғарғы бөлмеде. Петір мен Жохан босатылып, шәкірттер нан үзіп, Раббының дұғасын айтады. Елгардың басқа жетілген ораторияларындағыдай, прелюдия негізгі музыкалық тақырыптарды таныстырып, көңіл-күйді орнатады. Музыка лирикалық және мистикалық, «Апостолдар» сияқты повестволық желісі аз. Оның ең есте қаларлық сәттері – Пентикосттың құштарлықпен бейнеленуі, Марияның жарқыраған ариясы «Күн батуда» және Раббының дұғасының құлшынысқа толы орындалуы. Novello Эльгардың досы Август Ягердің талдамалы және сипаттамалық ескертпелерімен бірге сөздер жинағын жариялады.
The work is in five parts, and is preceded by a prelude. Each part is played without a break. Words were selected by Elgar from the Acts of the Apostles, supplemented by material mainly from the Gospels. In the Upper Room. The disciples meet and the new Apostle, Matthias, is chosen. At the Beautiful Gate. The two Marys remember Jesus's actions in the temple. Pentecost. The disciples are visited by the Holy Spirit and preach to the multitudes. The Sign of Healing. Peter and John heal the lame man and are imprisoned. The Upper Room. Peter and John have been released; the disciples break bread and sing the Lord's Prayer. As in Elgar's other mature oratorios, the Prelude introduces the main musical themes and sets the mood. The music is lyrical and mystical, with less narrative drive than in The Apostles. Its most memorable moments are the ecstatic depiction of Pentecost, Mary's glowing aria The sun goeth down, and the devotional setting of the Lord's Prayer. Novello's published a book of the words, with analytical and descriptive notes by Elgar's friend August Jaeger.
Тарих
Жоғарыда айтылғандай, аяқталмаған трилогияның идеясы Елгардың санасында көп жылдар бойы жүрді. 1902 жылдан бастап нақты музыкалық эскиздер жасалды, ал кейбір бөліктері "Апостолдар" шығармасынан бұрын аяқталды. Композиция 1906 жылдың басында қарқынды түрде басталды және жылдамдықпен, сенімділікпен жүрді. Алғашқы орындалымды Эльгар жүргізді, ол табысқа ие болды, ал келесі қарашада Лондонда өткен алғашқы орындалым да сәтті аяқталды. Неміс тіліне аудармасын Юлиус Бутс жасады. Бұл шығарма талантты хор ұйымдарымен, әсіресе Англияда орындала береді, бірақ "Геронтийдің арманынан" гөрі сирек. Эльгардың көреген жанкүйерлерінің бірі, Адриан Боулт, оны оның ең ұлы хорлық шығармасы деп санайды, тіпті "Геронтийден" де сапасы тұрақтырақ дейді. Эльгар хобби ретінде химиямен айналысқан; "Кітаптың" түпнұсқа қолжазбасы оның үй зертханасынан алынған химиялық заттармен дақтанған.
As has been said, the ideas of the unfinished trilogy had been on Elgar's mind for many years. Definite musical sketches date from 1902, and parts were completed before The Apostles. Composition began in earnest in early 1906, and proceeded with speed and confidence. The first performance, conducted by Elgar, was a success, as was the first London performance the following November. The German translation was done by Julius Buths. The work continues to be sung by talented choral societies, particularly in England, although less frequently than The Dream of Gerontius. Some of Elgar's more percipient supporters, including Adrian Boult, consider it his greatest choral work, of more consistent quality than even Gerontius. Elgar was an amateur chemist; the original manuscript of The Kingdom is stained with chemicals from his home laboratory.