Хаңяң қару-жарақ фабрикасының тарихы

Кіріспе

Қытай әскери фабрикасы. Ханянг Арсеналы – Қытай тарихындағы ең ірі және ең көне заманауи қару-жарақ фабрикаларының бірі болды.

Тарих

Бастапқыда Хубэй арсеналы деп аталған бұл арсенал 1891 жылы Цин шенеунігі Чжан Жидун құрды. Оның құны шамамен 250,000 фунт стерлинг болды және 4 жылда салынды. 1894 жылдың 23 сәуірінде құрылыс аяқталды және бірнеше мың тоннаны құрайтын арсенал кішкентай калибрлі зеңбіректерді өндіруді бастады. Онда винтовкалар, Грузон жылдам атуға арналған зеңбіректер және оқ-дәрілер жасалды. 1894 жылдың 14 маусымында өнеркәсіптік апат арсеналдағы барлық жабдықтарды және көптеген құрылыстарды жойған өртке әкеп соқты. Сол жылдың шілдесінде қайта құру жұмыстары басталды, ал 1895 жылдың тамызында жағдай қалыпқа келді, арсенал неміс M1888 Комиссия винтовкаларын шығара бастады, олар жергілікті жерде 7.92 см 88 типті Маузер винтовкасы деп аталды (дегенмен Комиссия винтовкасы Маузермен байланысты емес еді). Бүгінде бұл винтовкалар Hanyang 88 немесе 88 типті винтовка деп белгілі. Сонымен қатар, ай сайын 13,000 оқ-дәрі өндірілді. Арсеналға жыл сайын 500,000 таэль жұмсалды, ол Маузер винтовкаларын жасап, Ханян маңындағы зауыттардан болат алды. Аймақты темір және көмір кен орындары қоршап тұрды. Қытай әскері 160,000 Маузер винтовкасын, сондай-ақ таулық және кішкентай калибрлі нұсқаларын сатып алды. Зеңбіректерге арналған түтінсіз ұнтақ арсеналдың жанындағы зауытта өндірілді. Арсенал күніне 40 Маузер және айына 6 далалық зеңбірек құрастырды. Күн сайын 300 снаряд, 35,000 винтовка патроны және 1,000 фунт түтінсіз ұнтақ өндірілді. Олар Янцзы өзені арқылы Учанға жеткізілді. Қытайдың ішкі және жағалау бойындағы бекіністер осы қаруды алды. 1900 жылғы Боксерлер көтерілісі кезінде арсенал Боксерлерге 3,000-нан астам винтовка және 1 миллион оқ-дәрімен жабдықталды. 1904 жылы арсенал 88 типті винтовканың дизайнына бірнеше өзгерістер енгізді, сонымен қатар өндірістік қуатын күніне 50 винтовка және 12,000 оқ-дәріге дейін арттырды. 1910 жылы бір кезде арсенал 68 типті винтовканы шығаруға көшті, оның өндірісі күніне 38 дананы құрады. Осы кезеңде өндірілген атыс қаруларының сапасы көбінесе төмен болды, себебі жергілікті болат қорыту зауыттары көбінесе нашар жабдықталған және тиімсіз басқарылған. Учанға жақын орналасқандықтан, революционерлер Синхай революциясының Учан көтерілісі кезінде осы арсеналда сақталған шетелдік және жергілікті қарулармен жабдықталды – 7,000 винтовка, 5 миллион оқ-дәрі, 150 атты әскерлік зеңбірек және 2,000 снаряд. Революцияны қолдаған арсенал толық қуатпен жұмыс істеп, күні-түні қару-жарақ және оқ-дәрі өндірді. Қытай Республикасы арсеналды көптеген реттерге кеңейтті, ал өндіріс өсті. Дегенмен, сапасы төмен болды. 1917 жылы арсеналдың жанында оқу мектебі құрылды. 1921 жылы Browning M1917 және Mauser M1932 "Бромджендл" тапаншаларының көшірмелері өндіріле бастады. 1930 жылы 88 типті винтовканың дизайны тағы да өзгертілді, оған байонет қосылды. 1935 жылы неміс M08 үлгісіне негізделген Максим зеңбірегінің 24 типті HMG нұсқасы өндірілді. 1938 жылы жапон императорлық армиясы Ханян мен Уханға жақындағанда, арсенал Хунаньға көшіруге мәжбүр болды, оның активтерінің бір бөлігі елдегі басқа арсеналдарға ауыстырылды. Хунаньда 88 типті винтовка мен карабин, сондай-ақ Mauser Standardmodell винтовкасының қытай үлгісі, Чианг Кай-шек винтовкасы, басқаша айтқанда, Chungcheng типті винтовка өндірісі жалғасты. 1945 жылы одақтастардың жеңісінен кейін арсеналға түсетін тапсырыстар біртіндеп азайды, ал 1947 жылдың 1 шілдесінде арсенал жабылды. Арсеналдың көптеген құралдары Чунцинге көшірілді, онда ол кейінірек қару-жарақ өндірісінің негізін қалады, ал Чунцин Цзяньше осы өндіріс орындарының бірі болды. Көптеген жоғары лауазымды қызметкерлер Тайваньға көшіп, қазіргі Тайвань арсеналдарының негізін қалады.

Originally known as the Hubei Arsenal, it was founded in 1891 by Qing official Zhang Zhidong, who diverted funds from the Nanyang Fleet in Guangdong to build the arsenal. It cost about 250,000 pounds sterling and was built in 4 years. On 23 April 1894, construction was completed and the arsenal, occupying some , could start production of small caliber cannons. It built magazine fed rifles, Gruson quick fire guns, and cartridges. On 14 June 1894, an industrial accident started a fire in the arsenal that destroyed all the equipment and most of the structures in the arsenal, $1,000,000 in damages were reported. In July of the same year rebuilding began, and in August 1895, all was back to normal, and the arsenal started production of German M1888 Commission rifles, locally called 7.92cm Type 88 Mauser rifle (even though the Commission rifle was unrelated to the Mauser). Today, these rifles are known as the Hanyang 88 or Type 88 rifle. At the same time, ammunition for the rifle were being produced at a rate of 13,000 rounds per month. 500,000 taels were spent annually in the arsenal, which constructed Mauser rifles and used steel from the works around Hanyang. Iron and coal mines surrounded the area. 160,000 Mausers were purchased by the Chinese military, along with mountain guns and small caliber versions. Smokeless powder was produced for guns at a factory next to the arsenal. The arsenal itself built 40 Mausers a day, 6 field guns a month. Every day the following was manufactured: 300 shells, 35,000 rifle cartridges, 1,000 pounds smokeless powder. They were moved via the Yangtze river until reaching Wuchang. Fortifications across China in the interior and on the coast received these weapons. During the Boxer Uprising of 1900, the arsenal supplied the Boxers with more than 3,000 rifles and 1 million rounds of ammunition. In 1904, the arsenal made several modifications to the design of the Type 88, and, at the same time, expanded production capacity to 50 rifles and 12,000 rounds of ammunition per day. For a time in 1910, the arsenal switched to producing the Type 68 rifle, at a rate of 38 per day. The quality of the firearms produced in this period was generally low, because the local steel foundries were often ill equipped and badly managed. Because of its proximity to Wuchang, the revolutionaries, during the Wuchang Uprising of the Xinhai Revolution, largely equipped themselves with foreign and locally made weapons stored at this arsenal – some 7,000 rifles, 5 million rounds, 150 pack guns and 2,000 shells. The arsenal, in support of the revolution, switched into full gear and began producing weapons and ammunition day and night. The Republic of China expanded the arsenal numerous times, and production soared. Quality, however, remained low. In 1917, a training school was established alongside the arsenal. In 1921, production began on copies of the Browning M1917 and the Mauser M1932 "Broomhandle" pistol. In 1930, the design of the Type 88 was once again modified, extending the bayonet. In 1935, a version of the Maxim gun—the Type 24 HMG—was being produced, based on blueprints from the German M08. As the Imperial Japanese Army approached Hanyang and Wuhan in 1938, the arsenal was forced to move to Hunan, with parts of its assets transferred to various other arsenals across the country. At Hunan, it continued production of the Type 88 rifle and carbine, and also the Chinese version of the Mauser Standardmodell, the Chiang Kai shek rifle otherwise known as the Type Chungcheng style rifle. With the Allies' victory in 1945, orders to the arsenal gradually stopped, and on 1 July 1947, the arsenal was shut down. Much of the arsenal tooling was moved to Chongqing, where it provided the foundation for later arms production there, with Chongqing Jianshe being one of these manufacturing concerns. Many of the senior employees transferred to Taiwan and built the basis of today's Taiwanese arsenals.