Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұлттық дәрілік препараттар саясаты – Шри-Ланканың денсаулық сақтау саясатының маңызды бөлігі, ол фармацевтикалық өнімдерді ұтымды пайдалануға бағытталған. 21-ші ғасырдың басында Шри-Ланкада шамамен 9000 тіркелген дәрілік препарат болды, олардың жүздегені қажет емес, артық, өте қымбат немесе тіпті қауіпті еді. 1996 жылы президент Чандрика Кумаратунганың үкіметі жаңа денсаулық сақтау саясатын қабылдады, оның мақсаттарының бірі – дәрі-дәрмектерді ұтымды пайдалану және тарату үшін Ұлттық дәрілік препараттар саясатын әзірлеу және іске асыру болды. Бұл саясат бүгінгі күнге дейін қолданылып келеді, бірақ оны іске асыру үшін нақты шаралар қабылданбады. 2005 жылы Біріккен халықтық еркіндік альянсы үкіметі Шри-Ланка азаматтарына дәрі-дәрмек шығындарын едәуір азайтуға, сапалы дәрі-дәрмектерді қолжетімді бағамен алуға және елге миллиардтаған рупияны шетелдік валютадан үнемдеуге мүмкіндік беретін Ұлттық дәрілік препараттар саясатын (ҰДПС) құруға уәде берді. ҰДПС-ні іске асыру Шри-Ланкада импортталатын, тағайындалатын және сатылатын дәрі-дәрмектердің санын шамамен 350 түріне дейін азайтуы күтілуде. 2005 жылдың маусым айында барлық мүдделі тараптармен, Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) Емдік препараттар жөніндегі аймақтық кеңесшісі профессор Криссанта Вирасурияның төрағалығымен кеңес өткізіліп, ҰДПС-нің жобасы дайындалды. Қазан айында Денсаулық сақтау министрі ҰДПС жобасына кабинет мақұлдауын алды және тиісті заңнаманы парламентке енгізетінін уәде етті. 2006 жылдың ақпан айында Денсаулық сақтау министрлігі барлық мүдделі тараптардың тағы бір кездесуін шақырды, ал министр бірнеше апта ішінде ҰДПС-ні іске асыруға уәде берді. Науқастардың құқықтары үшін халық қозғалысының өкілі бар он сегіз мүшеден тұратын Ұлттық тұрақты комитет (ҰТК) наурыз айында Сенака Бибиле қағидаттарына негізделген дәрілік препараттарды ұтымды пайдалану саясатын қадағалау және жеделдету үшін тағайындалды. Заң жобалаушы ҰТК-ға ҰДПА құру үшін жаңа заң жобасын әзірлеу қажеттігін айтты. 2007 жылы ҰДПС-ні іске асыру үшін халықтық қысым күшейді. Қазан айында Үкімет Денсаулық сақтау және тамақтану министрі Нимал Сирипала де Силва ұсынған Ұлттық дәрілік препараттар агенттігін (ҰДПА) құру туралы меморандумды мақұлдады және қажет болған жағдайда қолданыстағы Косметикалық құралдар, құрылғылар және дәрі-дәрмектер туралы заңды күштен шығару немесе өзгерту арқылы ҰДПС-ні жеделдету үшін Заң жобалаушының көмегімен жаңа заң жобасын әзірлеуге рұқсат берді. Агенттікті құру үшін жағдай жасалғанмен, елдің солтүстігіндегі азаматтық соғыс салдарынан ол іске аспады. Дәрі-дәрмектерді реттеу Министрлік бюрократиясының қолында қала берді. 2010 жылдан 2014 жылдың соңына дейін Майтрипала Сирисена мырза Денсаулық сақтау министрі болды және Агенттікті құруды ынталандырды, бірақ президент Махинда Раджапаксадан қолдау алмады. 2014 жылдың соңында Сирисена мырза президент сайлауында Раджапакса мырзаға қарсы шығып, жеңіске жетті. Ұлттық дәрілік препараттар саясатын іске асыру және оның аясында Ұлттық дәрілік препараттарды реттеуші органы құру президент Сирисенаның 100 күндік жоспарының бір бөлігі болды. Агенттікті құру туралы заң 2015 жылдың басында қабылданды. Соңында 2015 жылдың ортасында Шри-Ланкада тәуелсіз Дәрілік препараттарды реттеуші органы құрылды. e drug сайтында ҰДПА-ның дәрі-дәрмектердің бағасын реттеу туралы талқылау (2020 жылдың шілдесі) қызығушылық тудырады. Бұл дәрі-дәрмектердің бағасын реттеуге болатынын көрсетеді және өнеркәсіп/сауда наразылық білдіргеніне қарамастан, инвестицияларға ақылға қонымды қайтару мүмкіндігі болғандықтан нарықта қалады.
The National Medicinal Drugs Policy is an essential part of Sri Lanka's Health Policy, aimed at the rational use of pharmaceuticals. By the beginning of the 21st Century, Sri Lanka had approximately 9,000 registered medicinal drugs, hundreds of which were non essential, unnecessary, highly expensive or even dangerous. In 1996 the Government of President Chandrika Kumaratunga had established a new health policy, one stated aim of which was to develop and implement a National Drug Policy for the rational use and distribution of drugs. While this policy continues to this day, no concrete measures had been adopted for its implementation. In 2005 the United People's Freedom Alliance Government promised to establish a National Medicinal Drugs Policy (NMPD) that would enable Sri Lankans significantly to cut down on drug expenses and get quality drugs at affordable prices while saving billions of Rupees in foreign exchange for the country. It anticipated that the implementation of the NMDP could reduce the number of drugs imported, prescribed and sold in Sri Lanka to about 350 varieties. Consultations were held with all stakeholders, presided over by Prof. Krisantha Weerasuriya, the World Health Organization (WHO) Regional Advisor, Essential Medicines over four days in June 2005, and the draft for the NMDP was prepared. In October, the Minister of Health obtained cabinet approval for the draft NMDP and promised that the appropriate legislation would be introduced in parliament. In February 2006 the Health Ministry called another meeting of all stakeholders and the Minister gave assurances that the NMDP would be implemented within weeks. An eighteen member National Standing Committee (NSC), including a representative of the People's Movement for the Rights of Patients, was appointed in March to oversee and expedite the implementation of the Drug Policy based on the Seneka Bibile principles of rational drug use. The NSC was advised by the Legal Draftsman that new legislation should be drafted for the establishment of the NMDA. During 2007, popular pressure for the implementation of the NMPD grew. In October, the Cabinet approved to a Memorandum submitted by Healthcare and Nutrition Minister Nimal Siripala de Silva on the establishment of the National Medicinal Drug Authority (NMDA) and granted its approval to draft a new Act with the assistance of the Legal Draftsman to expedite the implementation of the NMPD by repealing or amending the existing Cosmetics Devices and Drugs Act where necessary. Although the scene was created to establish the Authority, it did not take place due to the civil war in the North of the country. The stalemate of Drugs being regulated by the Ministry bureaucrats continued. From 2010 to late 2014, Mr Maithripala Sirisena was the Minister of Health and strongly supported the establishment of the Authority but there was no support from the President, Mr Mahinda Rajapakse. At the end of 2014, Mr Sirisena challenged Mr Rajapaksa at the Presidential Elections and won. Implementing the National Medicines Policy and within it the National Medicines Regulatory Authority was a part of the 100 day plan of President Sirisena. The Act to establish the Authority was finally passed in early 2015. Finally in mid 2015, an independent Medicines Regulatory Authority was established in Sri Lanka. There is an interesting discussion on regulating Medicines Prices by the NMRA (July 2020) in e drug. This does show it is possible to regulate prices of medicines and the industry/trade despite protesting will remain in the market as they can get a reasonable Return on the Investment.