Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық қаріп дизайнері (1970 жылы туған)
American type designer (born 1970)
Тобиас Фрере Джонс (туған аты Тобиас Эдгар Маллори Джонс, 28 тамыз, 1970) – Нью-Йорк қаласында жұмыс істейтін американдық қаріп дизайнері. Ол Frere Jones Type компаниясын басқарады және Йель өнер мектебінің MFA бағдарламасында қаріп дизайнынан сабақ береді. Оның қаріптерінің ішінде 2008 жылғы Обаманың президенттік науқанында қолданылған "Готэм" бар.
Tobias Frere Jones (born Tobias Edgar Mallory Jones, August 28, 1970) is an American type designer who works in New York City. He operates the company Frere Jones Type and teaches typeface design at the Yale School of Art MFA program. Among his typefaces are Gotham which was used by the Obama 2008 presidential campaign,
Мансап
Фрере Джонс Бруклинде өсті және Сент-Анн мектебінде оқығанда әріп дизайнына қызығушылық танытты. Ол жарнама агенттіктері үшін жазған Робин Карпентер Джонстың және оның британдық әйелі, Александр Стюарт Фреренің қызы, бұрынғы Элизабет Фреренің ұлы. Оның ағасы – музыка сыншысы Саша Фрере Джонс, ал оның арғы атасы – жазушы Эдгар Уоллес. Ол Font Bureau компаниясының ең танымал қаріптерінің бірін жасады, соның ішінде Interstate қаріпі. 1996 жылы Йель өнер мектебінің оқытушысы болып жұмысқа орналасты және Мэтью Картер мен Нина Стоссингермен бірге типтік дизайнды оқытады. 1999 жылы ол Font Bureau компаниясынан кетіп, Нью-Йоркке оралды, онда 2005 жылы Hoefler & Frere Jones деп аталған Джонатан Хофлер компаниясында жұмыс істей бастады. Бірлесіп жұмыс істеген кезде екеуі The Wall Street Journal, Martha Stewart Living, Nike, Pentagram, GQ, Esquire, The New Times, Business 2.0 және The New York Times Magazine жобаларында бірлесіп жұмыс істеді. 2014 жылы Фрере Джонс Хофлермен жұмысын аяқтап, оған қарсы сотқа шағымданып, сол жылдың соңында соттан тыс келісімге келді. Содан кейін ол Frere Jones Type жеке компаниясын құрды, ол 2015 жылы алғашқы бөлшек сауда жиынтығы – Mallory қаріптер отбасын шығарды. 2006 жылы Фрере Джонс Геррит Нордзиж сыйлығын алды, бұл сыйлық Корольдік өнер академиясы (Гаага) типтік дизайн саласындағы жаңалықтарды құрметтеу үшін табыстайды. 2013 жылы AIGA медалімен марапатталды және 2019 жылы Купер Хьюитт, Смитсониялық дизайн мұражайынан Коммуникация дизайны бойынша Ұлттық дизайн сыйлығын жеңіп алды. Фрере Джонс 2006 жылы Кристин Аннабель Беатепке үйленді.
Frere Jones grew up in Brooklyn and became interested in letter design while attending Saint Ann's School. He is a son of Robin Carpenter Jones, who wrote for advertising agencies, and his British wife, the former Elizabeth Frere, daughter of Alexander Stuart Frere. His brother is music critic Sasha Frere Jones and his great grandfather was writer Edgar Wallace. He created a number of the typefaces that are Font Bureau's best known, among them Interstate. He joined the Yale School of Art faculty in 1996, and teaches type design there alongside Matthew Carter and Nina Stössinger. In 1999, he left Font Bureau to return to New York, where he began working with the company of Jonathan Hoefler, renamed Hoefler & Frere Jones in 2005. While working together, the two collaborated on projects for The Wall Street Journal, Martha Stewart Living, Nike, Pentagram, GQ, Esquire, The New Times, Business 2.0, and The New York Times Magazine. In 2014 Frere Jones ended his work with Hoefler and filed a lawsuit against him which was resolved in an out of court settlement later that year. He then established his own company, Frere Jones Type, which released its first retail family, Mallory, in 2015. In 2006, Frere Jones received the Gerrit Noordzij Prize, an award given by the Royal Academy of Art (The Hague) to honor innovations in type design. In 2013 he received the AIGA Medal and won the National Design Award for Communication Design from the Cooper Hewitt, Smithsonian Design Museum in 2019. Frere Jones married Christine Annabelle Bateup in 2006.
Қаріптің дизайны
1990 жылдары Фрере Джонстың бірнеше дизайны, әсіресе Reactor, сол кездегі "гранж типографиясы" стилінде өте көрнекті болды; кейбіреулері Невилл Броди үшін жасалған. Дегенмен, ол 1994 жылғы мақаласында "гранж өзінің мерзімін өткізіп алды және көбісі одан жалықты" деді. Кристофер Хамамотоның 2012 жылғы шолуы Фрере Джонстың кейінгі жұмысын негізінен "формалдылық пен практикалыққа" негізделген деп сипаттады, ал Businessweek журналында Фрере Джонстың кейінгі қаріп дизайны көбінесе "тарихи қаріптерге негізделген таза стильді" ұнататыны айтылды. Подкаст сұхбатында Фрере Джонс өзінің жұмыс тәртібін былай түсіндірді: Мен қаріп дизайнын нақты әріптер туралы ойлаудан гөрі, одан кем деп санаймын. Бұл кішкентай "g" әрпінің төменгі бөлігі осылай болуы керек деп ойлаудан бастамайды, немесе "q" әрпінің құйрығы осылай болуы керек деп ойлаудан бастамайды – бұл барлық пішіндерді байланыстыратын тақырып туралы, олардың бір-бірімен үйлесімде жұмыс істеуіне көмектесетін стратегия туралы. Екіншіден, қаріп дизайнері үшін әліпби – сызықтық тізбек емес, бір-біріне ұқсас, шағын топтар сияқты нәрселердің жиынтығы. Біз көбінесе ең алдымен үлкен "H" әрпін саламыз, ол төртбұрышты пішіндер тобының өкілі ретінде, содан кейін әлдеқандай дөңгелек пішіндегі үлкен "O" әрпін, және содан кейін аралас пішіндегі үлкен "D" әрпін саламыз. Осы үш әріптің өзінде пішіндердің салмағы, контрасты, бір пішіндегі ауырлық пен жеңілдіктің арақатынасы, олардың ені туралы көптеген шешімдер қабылдауға болады. Егер серифтер болса, олардың пішіні мен ұзындығы қандай, сондай-ақ осы пішіндердің әр жағына қанша орын бөлінген. Өйткені қаріптің жұмыс істеуі үшін жай ғана пішіндерді салу ғана емес, сонымен қатар пішіндердің арасындағы және ішіндегі кеңістікті де суреттеу және жобалау өте маңызды. Сондықтан, алғашқы үш әріпке бір күнді немесе бірнеше күнді жұмсау және содан кейін осы үш әріпке қайта оралып, басқаша тәсілдерді қолданып, оның салдарына қарау жиі кездеседі. Бұған "n", "o" және "p" әріптерінен тұратын сәйкес үштік қосылады, мұнда да төртбұрышты, дөңгелек және аралас пішіндердің идеясы қолданылады. Осы үш әріп бір-бірімен үйлесімді болғаннан кейін, үлкен әріптерді кішкентай әріптермен үйлестіруге болады, содан кейін мен мінездемелер жиынтығын төртбұрышты, дөңгелек және диагональды бастапқы топтардың негізінде құраймын. Мен оларды мүмкіндігінше тез экранда көрсетуге тырысамын, өйткені стратегияның көп бөлігі және дизайнның сәттілігі осы пішіндердің бір-бірімен қаншалықты үйлесе алатынында жатыр. Егер олар цифрлық болса, мен осы пішіндерді кез келген тәртіппен қайта орналастыра аламын. Фрере Джонстың көптеген қаріптері – кәсіби пайдаланушыларға арналған өте кең отбасылар, мысалы, Mallory қаріпінде 2019 жылға дейін 110 стиль болды. Фрере Джонсқа тапсырыс берген ұйымдардың арасында GQ журналы, Уитни мұражайы, Марта Стюарт Ливинг және Эссекс базары бар. 2014 жылы неміс қаріп дизайнері Эрик Спикерман, Фрере Джонстың алғашқы қаріпін жариялаған, оны "дүниедегі ең жақсы екі немесе үш қаріп дизайнерінің бірі" деп сипаттады.
Several of Frere Jones' designs in the 1990s, notably Reactor, were highly expressive in the "grunge typography" style of the period; some were created for Neville Brody. However, he commented in a 1994 article that "grunge has firmly dated itself and many are already tired of it." A 2012 review by Christopher Hamamoto described Frere Jones' later work as generally based on "formality and practicality", and a Businessweek article commented that Frere Jones' later type design generally preferred "a cleaner style based on historic typefaces". In a podcast interview, Frere Jones described his order of work:I think of a typeface's design as being less about the specific letters. It doesn't begin with thinking that the bowl on the lower case 'g' ought to look like this, or the tail on the 'q' ought to do this it's more about the theme that runs through all these shapes, the kind of strategy that helps them work with one another I think secondly, for a typeface designer the alphabet is not a linear sequence it's a bunch of, almost like little tribes of, like minded things the first three letters that we often draw are the capital 'H', as a representative from the camp of square things, the capital 'O', as obviously something round, and then the capital 'D', as something that's a kind of hybrid form. And just in those three letters there are all kinds of decisions to make about how heavy things are, how much contrast they have and the difference between heavy and light within a single shape, how wide they are. If there are serifs in there, what kind of shape and length that they have, and also how much space is allotted to each side of these shapes. Because that's a really critical part of making a typeface work, is not just drawing the shapes but drawing and designing the space in between the shapes, and also inside them. So it's not uncommon to spend the whole day or several days on just these first three letters and to come back to these first three letters and try something differently and see what the implications are. That would often be followed by a corresponding trio of letters in the lower case 'n', 'o' and 'p', the same idea of something square, something round, something mixed. And after those three get coordinated with each other, it's then time to get the caps to work in some consistent way with the lower case and then from there I build out the character sets on the lines of these initial camps of square and round and diagonal I try to get onscreen as soon as possible because so much of the strategy and so much of the success of the design is in how successfully these shapes can combine with one another, and if they're digital I can rearrange these shapes in any order. Many of Frere Jones' typefaces are extremely large families designed for professional users, for instance Mallory which as of 2019 had 110 styles. Organisations that commissioned work from Frere Jones have included GQ magazine, the Whitney Museum, Martha Stewart Living and the Essex Market. In 2014 German type designer Erik Spiekermann, who published Frere Jones' first typeface, described him as "one of the two or three best type designers in the world".