Савойлық Маргарита: Португалияның соңғы вице-королевасы және Мантуя герцогинясы
Margaret of Savoy, Vicereine of Portugal
Маргарита Савойская – Габсбургтардың Португалия вице-королевасы (1634-1640). Мантуя және Монферрат герцогинясы, регент. Өмірі мен тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Савой Маргаритасы (28 сәуір 1589 – 26 маусым 1655) 1634 жылдан 1640 жылға дейін Португалияның соңғы Габсбург вице-королевасы болды. Португалияда ол Мантуя герцогинясы ретінде белгілі, себебі ол Мантуя және Монферрат герцогинясы болған. Ол 1612 жылдан бастап қызы ересек болмаған кезеңде Монферраттың регенті де болды.
Margaret of Savoy (28 April 1589 – 26 June 1655) was the last Habsburg Vicereine of Portugal from 1634 to 1640. In Portuguese she is known as Duquesa de Mântua, being by marriage the Duchess of Mantua and Montferrat. She was also regent of Montferrat during the minority of her daughter from 1612.
Монферрат герцогині
Ол Туринде Савой герцогы Карл Эммануэль I (1562–1630) мен Испанияның Филипп II-нің қызы, Инфанта Каталина Микаэланың төртінші баласы ретінде дүниеге келді. Ол болашақ Франциск IV, Мантуя (1586–1612) және Монферрат герцогымен 1608 жылдың 19 ақпанында үйленді. Той Туринде салтанатты түрде өтті. 1612 жылы Маргареттің күйеуі әкесі Винсент I-нің орнын басып, Мантуя герцогы болды. Олардың некесінен үш бала дүниеге келді, бірақ тек бір қызы, Мария ғана балалық шақтың қиындықтарынан өтті. Франциск 1612 жылы қайтыс болды.
She was born in Turin, as the Fourth child of Charles Emmanuel I, Duke of Savoy (1562–1630) and Infanta Catalina Micaela of Spain, the daughter of Philip II of Spain. She was married to the future Francis IV, Duke of Mantua (1586–1612) and Montferrat on 19 February 1608. The wedding was celebrated in Turin. In 1612 Margaret's husband succeeded his father, Vincent I, as Duke of Mantua. Their marriage produced three children, but only one daughter, Maria, survived childhood. Francis died in 1612.
Монферраттың регенті
Ерлі-зайыптылардың еркек балалары болмағандықтан, герцог Францисктің келесі ағасы Мантуя герцогтігінде оның орнын басады, ал Монферрат герцогтігінде үш жасар қызы Мария мұрагерлікке ие болды, себебі бұл жер тарихи түрде әйелдерге мұрагерлік етілген, өйткені бұл Aleramici әулетінен тараған маркграфтық болғандықтан, мұрагерлік ережесі басқаша болды. Шындығында, 1531 жылы Монферрат маргревині Маргарита Палеологаның Гонзага әулетіне үйленуі арқасында бұл жер Мантуя әулетіне (Гонзагалар әулеті) келді. Сәйкесінше, Марияның құқықтары расталды және Монферратта регенттікке жесір герцогиня Маргарет тағайындалуы қажет болды. Бұл Марияның келесі он жыл бойы ересек болмауына байланысты даулы мұра болды, сондай-ақ герцог Францисктің бауырлары заңды ұрпақ таба алмады, нәтижесінде бүкіл мұра 1627–32 жылдардағы Мантуя мұрагерлік соғысының (Mantuan War of Succession) нысанына айналды. Герцогиня Маргареттың қызы Мария 1627 жылы Мантуяның алыс Гонзага мұрагерінің (сол кезде Мантуя герцогы Карл I) үлкен ұлы Гонзага Неверстің Чарльзына үйленді, Мантуяның екі талабын біріктіру мақсатында. Олар соғыс жүргізуге мәжбүр болды, бірақ соңында олардың әулеті жеңіске жетті және олар Мантуя мен Монферрат герцогтары ретінде толық мойынға алды.
As the couple had no surviving male issue, Duke Francis' next brother succeeded him in the Duchy of Mantua, whereas in the Duchy of Montferrat he was succeeded by his three year old daughter Maria, because it had been historically inherited by females, as it was a margraviate of Aleramici origin following a different rule of succession. Indeed, it had been brought to the Mantuan princely dynasty (the House of Gonzaga) by the marriage of Margherita Paleologa, Margravine of Montferrat, in 1531. Accordingly, Maria's claims were asserted and Dowager Duchess Margaret required to be made her regent in Montferrat. This was a contested inheritance Maria was a minor for the next decade and ultimately, Duke Francis' brothers failed to produce any legitimate issue, and the entire inheritance became subject to Mantuan War of Succession (1627–32). Duchess Margaret's daughter Maria was in 1627 married to Charles of Gonzaga Nevers, the eldest son of the distant Gonzaga heir male (at that point Charles I, Duke of Mantua), in order to join two of the Mantuan claims. They had to wage war, but in the end their line prevailed and they commanded universal recognition as Dukes of Mantua and Montferrat.
Португалияның вице-королевасы
1633 жылы анасының әпкесі, Төмен елдердің билеушісі, архигерцогиня Изабелла Клара Евгенияның қайтысымен, оның ағасы Виктор Амадей анасының әжесі Елизавета Валуаның, Франция королі Генрих II және Екатерина Медичидің үлкен қызы және мұрагері болған құқықтарына мұрагер атанды. Оның ата-тегі Португалиямен байланысты: оның екі ұлы анасы (яғни императрица Изабелла және Беатрис, Савой герцогинясы) Португалия королі Мануэль I-нің қыздары болған. 1580 жылдан бастап Португалия және Испания корольдықтары Испанияның Филипп II билігімен күштеп біріктірілді немесе аннексияланды. Кортес де Томар деп аталатын мәжілісте испан монархы Португалия корольдығын Испаниядан бөлек, Ибериялық династиялық одақта сақтап, Португалиямен немесе испан король отбасымен байланысы бар вице-король арқылы жергілікті басқаруды уәде етті. 1635 жылы Португалияның сол кездегі вице-королі, граф Басто Диого де Кастроның қайтысынан кейін, Маргареттың туысы, Испания королі Филипп IV Маргаретті Португалияның вице-королевасы етіп тағайындады. Ол 1636 жылы Португалияға көшті. Бұл тағайындау Мадридтегі Португалия Кеңесінің мүшесі, Оливарес графы-герцогының досы және 1635 жылы Португалияның мемлекеттік хатшысы болып тағайындалатын Мигель де Васкончелостың туысы Диого Соарестің күш-жігерінің нәтижесі болды. 1640 жылғы Португалия төңкерісінің (Тәуелсіздікті қалпына келтіру деп аталады) салдарынан Васкончелос өлтірілді, ал Мантуя герцогинясы Португалияның Террейро-ду-Пачо алаңында (сол кезде Лиссабонның басты алаңы) өткен демонстрациялар кезінде португал халқын тыныштандыруға тырысты. Португалдықтар Браганса герцогін жаңа король деп жариялады. Маргарет Лиссабондағы штаб-пәтерінде қоршауға алынды, оның қолдауы құлдырады, жаңа билеуші оған Испанияға кетуге рұқсат берді. Ол 1655 жылы Миранда-де-Эброда қайтыс болды, оның қызы Мария Ретль және Монферрат герцогинясы, екі немересі одан аман қалды, олардың қызы Элеонора 1651 жылы Киелі Рим империясының императрицасы болды, ал ұлы Карл 1637 жылы Мантуя герцогы атанды. Ол қайтыс болған кезде оның екі немересі де оған шөберелер тауып берген еді.
Upon the death in 1633 of her maternal aunt, Archduchess Isabella Clara Eugenia, ruler of the Low Countries, her brother Victor Amadeus became heir to the rights of their maternal grandmother Elisabeth of Valois, eldest daughter and heiress of Henry II of France and Catherine of Medici. She had ancestral links to Portugal: two of her great grandmothers (i. e. Empress Isabella and Beatrice, Duchess of Savoy) had been daughters of king Manuel I of Portugal. Since 1580, the kingdoms of Portugal and Spain had been forcefully joined together, or annexed, under the rule of Philip II of Spain. In an assembly known as the Cortes de Tomar, the Spanish monarch maintained the Portuguese kingdom in an Iberian dynastic union, separate from Spain, and promised some local rule through a viceroy, who was meant to have local ties either to Portugal or the Spanish royal family. After the death in 1635 of the then viceroy, the Count of Basto Diogo de Castro, who had ruled Portugal, Margaret's cousin, king Philip IV of Spain appointed Margaret as Vicereine of Portugal. She moved to Portugal in 1636. This nomination was the result of the efforts of Diogo Soares, member of the Council of Portugal at Madrid, a friend of the Count Duke of Olivares and a relative of Miguel de Vasconcelos who, in 1635, would be named secretary of state of Portugal. As a result of the Portuguese revolution (called the Restoration of Independence) of 1640, Vasconcelos was assassinated and the Duchess of Mantua tried to calm the Portuguese people during demonstrations in the Portuguese Terreiro do Paço (at the time Lisbon's main square). The Portuguese proclaimed the Duke of Braganza as their new king. Margaret was surrounded in her headquarters in Lisbon, and her support collapsing, the new potentate allowed her to depart to Spain. She died in Miranda de Ebro in 1655, her daughter Duchess Maria of Rethel and Montferrat surviving her, with two grandchildren, of whom the daughter Eleanor had in 1651 become the Holy Roman Empress and the son Charles in 1637 the reigning duke of Mantua. At her death, both her grandchildren had already produced great grandchildren for her.