Кіріспе
Скептик және паранормальды құбылыстарды зерттеуші (1944 жылы туған)
Джо Никелл (1 желтоқсан 1944 жылы туған) – американдық скептик және паранормальды құбылыстарды зерттеуші. Никелл – Скептикалық зерттеулер комитетінің аға ғылыми қызметкері және олардың «Скептикалық зерттеуші» журналына тұрақты түрде мақала жазады. Ол сонымен қатар Center for Inquiry Institute-тің декан орынбасары. Ол 30-дан астам кітаптың авторы немесе редакторы. Оның мансабындағы маңызды жетістіктерінің бірі – Никелл Джеймс Мейбриктің «Жек Риппердің күнделігі» деген аңызды әшкерелеуге көмектесті. 2002 жылы Никелл ғалым Генри Луис Гейтс-младшийдің Ханна Крафттың «Құлдың әңгімесі» (1853–1860) қолжазбасының нақтылығын бағалау үшін шақырған бірқатар сарапшылардың қатарында болды, бұл афроамерикандық әйел жазған алғашқы роман болуы мүмкін. Құжаттар сатушы және тарихшы Сет Келлердің өтініші бойынша Никелл «Рождество қарсаңындағы түнді» кім жазды деген дауға қатысты құжаттарды талдап, Клемент Кларк Мурдың авторлығын растады.
Ерте өмір, білім және отбасы
Джо Никель – Дж. Венделл мен Элла (Тернер) Никельдің ұлы. Ол Кентукки штатының Уэст-Либерти қаласында дүниеге келді және өсті. Оның ата-анасы сиқыршылық пен тергеуге деген қызығушылығын қолдап, үйлеріндегі бір бөлмені қылмыстық зертхана ретінде пайдалануға рұқсат берді. Вьетнам соғысына шақырудан жалтарғандықтан, 1968 жылы, 24 жасында Канадаға көшіп кетті. Мұнда ол сиқыршы, карта сатушы және жеке тергеуші ретінде жұмыс істеді. 1977 жылы президент Джимми Картер шақырудан жалтарғандарға шартсыз кешірім бергеннен кейін Никель АҚШ-қа қайтып келді. Ол Кентукки университетінде магистратураны бітіріп (1982), содан кейін докторлық диссертациясын қорғады (1987). Оның докторлық диссертациясы ағылшын тілінде, әдебиеттік зерттеулер мен фольклорға арналған. 2003 жылдың соңында Никель университет кезіндегі қарындасы Диана Г. Харриспен қайта байланысты. Оның Черет есімді қызы және Тайнер мен Чейз есімді екі немересі бар екенін білді. Харрис бұрын үйленген, бірақ ажырасқан. Олар Никельмен 2006 жылдың 1 сәуірінде үйленді. Харрис содан бері Никельдің тергеу жұмысына көмектесіп келеді.
Мансап
Никелл сахналық әуезші, карнавал ойыншысы, жеке детектив, блэкджек дилері, өзен кемесінің менеджері, университет оқытушысы, автор және паранормальдық құбылыстарды зерттеуші ретінде кәсіби қызмет атқарды, сондай-ақ ол өзінің веб-сайтында 1000-нан астам кейіпкерді тізімдеген. 1980 жылдардың басынан бері ол түрлі жанрлардағы кітаптарды зерттеді, жазды, бірлесіп жазды және редакциялады. Ол 2002 жылдың жазында Нью-Йорктегі Лили Дейлде Никеллмен кездескен The New Yorker журналының авторы Буркхард Билгердің назарына ілікті. Тергеуші спиритуалистік медиумдарды зерттеу үшін өзін жасырған. Никелл Point of Inquiry подкастының тұрақты қонағы және әр жыл сайын Хэллоуинде Зерттеу орталығында Гудини сеансын өткізеді. Жаңалықтар және теледидар продюсерлері оның скептикалық көзқарасы туралы жиі кеңес сұрайды. Никелл өзінің философиясын Skeptic подкасты MonsterTalk-тың Блейк Смиткке түсіндірді: «Мен жоққа шығарушыларды және мойын бұрушыларды ұнатпаймын, тек "Ойбай, олар мас болған, өтірік айтқан немесе алдаған" деуге тырысатын адамдарды. Менің ойымша, біз мұны істемеуіміз керек. Егер мен вампирлерді зерттейтін болсам, олардың бар екеніне сенудің қажеті жоқ, вампирлер тарихы, мәдени және әдеби тарихы туралы сөйлеу үшін. Мұнда зерттеушілердің талқылауына лайық көптеген аспектілер бар». Ол Хилари Суэнктың 2007 жылғы "Жинау" атты қорқынышты фильміндегі басты рөліне кейіпкерді дамытуға көмектесті, онда ол паранормальдық құбылыстарды зерттеушінің рөлін ойнады.
Кереметтер мен діни мүсіндер
Никелл діни артефакттарды зерттеді және құбылыстарды талқылады. 1982 жылы жарық көрген «Туриннің киелі шапаны туралы тергеу: соңғы ғылыми тұжырымдар» кітабынан бастап, Никелл дәлелдерді жинау және оларды тұрақты қорытындыға жеткізу моделін көрсетті. 1998 жылы ол кітапты жаңа тарихи, иконографиялық, сот-медициналық, физикалық және химиялық деректермен толықтырды, сондай-ақ радиокөміртектік талдау процесін егжей-тегжейлі түсіндірді. 1993 жылы жарық көрген «Ғажайыпты іздеу: жылап тұрған иконалар, қасиетті заттар, стигма, көрілер және емделулер» кітабында Никелл түрлі діндерде айтылған кереметтерді талдады. Әрбір оқиға бойынша Никелл сол кездегі жазбаша мәліметтерді қарастырып, түрлі табиғи түсіндірмелерді зерттейді, оқиғаның мәдени ортасын түсіндіреді және осы оқиғаға қатысқан діни қауымдастықтың себептерін болжайды. Ол бұл кереметтердің өтірік немесе табиғи құбылыстардың дұрыс түсінілмегені екеніне келеді. Мысалы, Нью-Йорктің Куинс қаласындағы жылап тұрған Ирена әулие иконасын зерттегеннен кейін Никелл былай деді: «Жылытқыш лак пен беткі беттің кейбір бұзылыстары жарық ойынын жасады, ол жылап тұрғандай көрінеді. Көз жасын көруге бейімді, діни ниеттес адам, әсіресе шамды ұстаса, көздердегі жарқырау мен тік сызықтардың көмегімен көз жасының әсерін көре алады». «Мәсіхтің қасиетті заттары» (2007, британдық басылымы «Исаның қасиетті заттары: қасиетті Граальден Туриннің киелі шапанына дейін» деп аталды) христиандық қасиетті заттар дәстүріне назар аударады. D.J. Grothe-пен Point of Inquiry подкастінде сөйлескен Никелл қасиетті заттарға табынудың жаңаша бейілділікке айналғанын айтты, яғни қасиетті заттардың ішіндегі рухани күшке табыну, олардың көзін қозғауына, жылауына, қан төгуіне және жүруіне. Ол тарих бойында ешбір иконаның мұндай қасиеттерінің бар екені дәлелденбесе де, ол әрбір жағдайға күмәнділікпен қарайды: «Мен дәлелдерге қызығушылық танытамын, себебі біз шындықты білуіміз керек. Скептиктерді екінші жақтан әлдеқайда ашық болғандықтан, жабық ойлы болмауға шақырамын». 2008 жылы «Прометей кітаптары» Никеллдің кіріспесімен Джон Кальвиннің «Қасиетті заттар туралы трактат» еңбегін жариялады. Ол Кальвиннің қысқаша өмірбаянын жазып, өзінің 2007 жылғы «Қасиетті заттар» кітабынан сілтемелер келтірді. «Ғажайыптар ғылымы: кереметті зерттеу» (2013) еңбегінде Никелл өзінің зерттеу әдісін 57 хабарланған ғажайыпқа қолданды. Қыз Марияның қуырылған ірімшік бутербродында пайда болған бейнесінен бастап, бөліктері алынып тасталғаннан кейін айқышқа қайта жаралуынан бастап, Лоретто шіркеуінің баспалдағының құрылымдық кемшіліктеріне дейін Никелл факт пен мифті анық және құрметпен көрсетеді. Бұл кітап «Нью-Йорк журналында» Киелі кітапқа негізделмеген дереккөздермен шектелген зерттеулері үшін сынға алынды. Киелі кітапта сипатталған ғажайыптарға келгенде, оқырманға ұнамсыз көрінеді. Мырза Никелл Исаның ғажайыптарына назар аударды, оларды негізінен кейінірек ғажайып оқиғаларға айналдырылған мәнді әңгімелер ретінде қарастырды. Сондай-ақ, ол тілдерде сөйлеу (глоссолалия) туралы да талқылауды елемеді және осы рухани сыйдың нақтылығын қолдайтын жеткілікті деректерді ұсынбады. Ол сондай-ақ апостол Павелдің Қорынттықтарға бірінші хатында (Қорынттықтарға 1-хаттың 12 және 14-тарауларында) кездесетін глоссолалия туралы талқылауды да назарға алмады.
The glistening varnish and certain surface irregularities created a play of light that produced the appearance of weeping. A religious supplicant predisposed to see tears could, especially if carrying a candle, see in the resultant glimmering in the tiny eyes, aided by vertical cracks and other streaks, the effect of tears. Relics of the Christ (2007, British edition published as The Jesus Relics: From the Holy Grail to the Turin Shroud), focuses on the Christian tradition of relics. Speaking with D. J. Grothe on the Point of Inquiry podcast, Nickell proposed that veneration of relics had become a new idolatry; that is, worship of an actual deity within the relics in form of an entity that moves its eyes, weeps, bleeds, and walks. He said that although no icon in history has ever been proven authentic in the sense of displaying such attributes, he approaches each case with a suspension of disbelief: "I'm interested in the evidence because I want us to know what the truth is I urge skeptics not to be as closed minded as the other side is ridiculously open minded." In 2008, Prometheus Books published John Calvin's Treatise on Relics with an introduction by Nickell. He wrote a brief biography of Calvin and uses references from his own 2007 Relics book. In his The Science of Miracles: Investigating the Incredible (2013), Nickell applied his investigative technique to 57 reported miracles. From the Virgin Mary's face appearing on a grilled cheese sandwich, to the Cross's regeneration after pieces were removed, to the structural deficiencies of the Loretto Chapel staircase, Nickell's described fact and myth are presented with clarity and respect. The book was criticized in the New York Journal of Books for research limited to non Biblical sources. Less satisfying to the reader is the approach taken to miracles described in the Bible. Mr. Nickell focuses on the miracles of Jesus, dismissing them primarily as parables told to make a point that were later converted into miracle stories Equally dismissive is his approach to glossolalia (speaking in tongues) he does not bring to bear the available and abundant data that support the reality of this spiritual gift. He also ignores the discussion about glossolalia that can be found in the Apostle Paul's first letter to the Corinthian church (I Corinthians chapters 12 and 14).
Сот-медициналық тергеулер
Никельдің аутентификация жанрындағы алғашқы кітабы – «Pen, Ink, and Evidence: A study of Writing and Writing Materials for the Penman, Collector, and Document Detective» болды, ол зерттеушілер мен тәжірибелі мамандар үшін анықтамалық еңбек ретінде сипатталды. «Georgia Review» журналының Мэри Худ Никельдің ғылыми еңбегін жоғары бағалады:
«Шығармашылық» Никельдің салмақты және беделді тонды жетілдіре білмейді; «тыныш құмарлық» көбірек сай келеді. Никельдің тақырыпқа деген қызығушылығы да, оны талқылау әдісі де терең сенімге негізделген. Кітапта фактілерді тез тексеруге қатысты пайдалы көрсеткіштер бар болғанымен, шынайы қалам коллекционері, қағазға құмар ізбасар немесе кеңсе тауарларына тәуелді адам әрбір тегіс бетте құт-береке мен қуаныш табады. «Камералық іздер: Фотографиялық тергеу жөніндегі нұсқаулықта» Никель фотосурет тарихынан бастайды. Ол фотосуреттерді анықтау әдістерін ұсынады, фотосуреттің физикалық ерекшеліктерінен бастап оның тақырыбы мен мазмұнына дейін. Ол ескі фотосуреттердің қалай жасалғанын және оларды қалай анықтауға болатынын түсіндіреді. Сондай-ақ, ескі фотосуреттердегі адамдар мен орындарды анықтау және құқық қорғау органдарының фотосуреттерді пайдалануын сипаттайды. Ол түрлі фотосуреттік тәсілдерді, соның ішінде әуесқойлар мен рухтарды суретке түсіруді түсіндіреді. Бұл компьютерлік кескіндерді немесе цифрлық камера технологиясын қолдану арқылы одан да күрделі болды. «Жалғандықты анықтау: Құжаттарды сот-медициналық зерттеу» (1996) құжат сарапшысының жұмысына шолу жасайды. Оның айтуынша, жалған құжаттар көбінесе жалған жасаушылардың тарихи шрифттер, бояулар, қағаздар, қаламдар, су таңбалары, қолтаңбалар және тарихи стильдерді қайта жасай алмауынан немесе білмеуінен көрінеді. Никель Дэниел Бунның мылтығының, Марк Хофманның мормондық құжаттарының және Винланд картасының жалғандығын түсіндіреді. «Publishers Weekly» журналының мәліметінше, «Crime Science: Methods of Forensic Detection» (1998) еңбегінде кең ауқымды негізгі ақпараттар мен қысқаша жағдайлар талданған. «Нақты ма, жалған ба: аутентификация бойынша зерттеулер» (2009) еңбегінде Никель қағаз, бояу, шрифттер, қалам және басқа да қағаз құжаттарының шынайылығын анықтаудың техникалық аспектілеріне қатысты бұрынғы жұмыстарын пайдаланды. Жаңа материалдар нақты жағдайларды кезең-кезеңмен зерттейді: Джек-Жарқыншақтың күнделігі (жалған), «Құлқынының әңгімесі» (күні расталды, авторы белгісіз), Линкольннің жоғалған Геттисбург сөздері (жалған) және заңнан тыс адамның жазулары (жалған).
Құпиялар
Амброз Биерс жоғалып кетті және басқа тарихи құпиялар – Никеллдің 1992 жылы оқырман қауымға тарихи зерттеулерді ұсынуы. Кіріспеде ол «дәлелдің басымдығы» және «ашық және нақты дәлелдер» заңдық тұжырымдамаларын құпияларды түсіндіретін гипотезаларды объективті түрде өлшеуге арналған стандарттар ретінде пайдаланады. Түсіндірменің дұрыс болуын субъективті түрде қалау, деректерді гипотезаны тексеру үшін пайдаланудың орнына, гипотезаны деректерге таңуға әкелуі мүмкін (ғылыми әдіс). Никеллдің 2005 жылғы «Амброз Биерс, Ерілмеген тарих: өткеннің құпияларын зерттеу» жаңартуы – «Ұсынылатын еңбектерге» екі кітап қосылған дәл сол мәтін. «Нақты өмірдегі Х-файлдар» және оның жалғасы «Құпиялар шежіресі» – бұл бірнеше ондаған құпиялардың тарихы, кеңейтілген мифологиясы және ықтимал себептері туралы қысқаша эсселер жинағы. Кейбір жағдайларда Никелл аңыздарды қайта жасайды, бұл әсерлерді қайталау үшін ешқандай арнайы күштердің қажет еместігін көрсетеді. Басқаларында ол жалпыға ортақ аңыздарға өзінің зерттеулерінде ашылған фактілермен жауап береді. 1982 жылы Никелл және оның бес туысы Кентуккидегі бір далада 440 фут ұзындықтағы кондорды сызбадағы нүктелердің координаттарын сызу арқылы жасады, бұл техника, Никеллдің пікірінше, Перудегі Наска сызықтарын жасау үшін қолданылған болуы мүмкін. «Яғни, кішкентай сызбада біз ортаңғы сызықты бір шетінен (құстың мүсіні) сызықтың тікелей қарама-қарсы нүктесіне (мысалы, қанаттың ұшы) дейін өлшеуіміз керек. Содан кейін біз ортаңғы сызықтан қажетті нүктеге дейінгі қашықтықты өлшейміз. Кішкентай сызбадағы берілген бірліктер саны үлкен сызбадағы бірдей бірлік санын қажет етеді – үлкен бірліктерді». Батыс Вирджиниядағы Mothman оқиғасында Никелл куәгерлермен сұхбаттасып, бастапқы көріністердің ең ықтимал түсіндірмесін табу үшін тәжірибелер жүргізді. Бұл тергеуде ең ықтимал түсіндірме – құсқұйрықты сұңқарды дұрыс анықтамау екені анықталды. «Мауи Ньюс» газетінің редакторы Гарри Эйгер «Сейдесшоудың құпиялары» кітабын «осы уақытқа дейін жойылып бара жатқан ойын-сауық түрінің дерлік энциклопедиясы» деп атайды. Ол Никеллді шоулардың қатыгездігі мен жалғандығын, әсіресе ол «әдемілеу» деп атаған нәрсені азайғаны үшін кінәлайды. «Көлдегі жәндіктердің құпиялары: әлемдегі ең құпия жаратылыстарды зерттеу» – Никелл мен Бен Радфордтың бірлескен жұмысы. Автор Эд Грабиановски көлдегі жәндіктерді көрудің көптеген мүмкін болатын түсіндірмелерінің бірін қорытындылайды, бұл, тағы да, картаға түсіру деректеріне негізделген нақты аргумент. Ол Солтүстік Америкадағы көлдегі жәндіктердің таралуын анықтады. Содан кейін ол қарапайым су құйрығының таралуын салыстырып, оған өте жақын бірін тапты. Бір қатарға тізе бүгіп жүзіп келе жатқан үш-төрт су құйрығы суда толқып жүретін, иілген денесі бар жануарға ұқсайды. Егер оларды алыстан көрсеңіз, оларды бір жаратылыс деп қате санау өте оңай. «Бұл болжам емес. Мен мұны ойлап тапқан жоқпын», – деді Никелл. «Мен көлдегі жәндік деп ойлаған, жақындап келгенде, оның шындығында су құйрықтары екенін білген адамдармен сөйлескенмін. Бұл шын мәнінде болады». Әрине, көлдегі жәндіктерді байқағандардың барлығы да су құйрығымен байланысты емес, бірақ бұл біздің қабылдауымыздың қалай жаңылысатынының керемет мысалы. «Адам-жануарларды іздеу: Сасквач, вампирлер, зомбилер және басқа да жануарлар» зерттеуі Никеллді көптеген монстрларды байқаған жерлерге алып барды – Бигфут үшін Тынық мұхитының солтүстік-батысына, Йови үшін Австралияға, бүлдіршіндер үшін Австрияға, вампирлер үшін Жаңа Англияға, Чупакабра үшін Аргентинаға, шетелдіктер үшін Батыс Вирджинияға және батпақты тіршілік иелері үшін Луизианаға. Никелл жәндіктердің бейнелерін алғашқы есептерден бастап соңғы байқауларға дейін іздеп, аңыздар олардың мәдени ортасының эволюциясын көрсетеді, бірақ нақты негіз жоқ деп қорытындылады. Луизиана батпақтарындағы жолдамасынан алынған сөздер аңыздардың пайда болуына түсінік береді: «Қорқытушы аңыздар кейде сырттан келгендерді қашықтықта ұстап тұру үшін, басты аңшылық аумақты қорғау үшін, тіпті ай шайыны шығаратын дистилляторларды қорғауға көмектесу үшін ойлап шығарылған болуы мүмкін. Шарбонне сондай-ақ мұндай әңгімелер балаларды қорқытып, қауіпті аймақтардан аулақ болуға көмектеседі деп болжады».
a convincing argument based, again, on data mapping. He plotted the distribution of North American lake monster sightings. Then he overlaid the distribution of the common otter and found a near perfect match. It turns out that three or four otters swimming in a line look remarkably like a serpentine, humped creature undulating through the water. It is very easy to mistake for a single creature if you see them from a distance. "This isn't speculation. I'm not making this up," Nickell said. "I've spoken to people who saw what they thought was a lake monster, got closer and discovered it was actually a line of otters. That really happens." Clearly, not every lake monster sighting can be accounted for with otters, but it's an excellent example of how our perceptions can be fooled. The research for Tracking the Man Beasts: Sasquatch, Vampires, Zombies, and More took Nickell to many locations of reported monster sightings—the Pacific Northwest for Bigfoot, Australia for the Yowie, Austria for werewolves, New England for vampires, Argentina for the Chupacabra, West Virginia for aliens, and Louisiana for the swamp creatures. Nickell traces the monsters' iconography from first reports to latest sightings, concluding that the tales reflect the evolution of their cultural environment, not any basis in fact. A quote from his guide in the Louisiana swamps provides insight into the genesis of the tales, " frightening tales could sometimes have been concocted to keep outsiders away—to safeguard prime hunting territory or even possibly to help protect moonshine stills. Charbonnet also suggested that such stories served in a bogyman fashion, frightening children so they would keep away from dangerous areas."
Жас оқырмандар
1989 жылы Никелл жас оқырмандарға арналған өзінің алғашқы кітабын жазды, «Сиқырлы детективтер: олармен бірге таңғажайып құпияларды шешіңіз», балаларды паранормальды оқиғаларды сюжетке енгізілген жасырын белгілермен құпиялар түрінде ұсынып қызықтырды. Оқиғалардың соңында шешімдер кері басылып шығады. Кітапта қосымша тапсырмалар мен ұсынылатын оқу материалдарына арналған оқушыларға арналған нұсқаулықтар да бар. 1991 жылғы «Ғажайып орындаушылар! Олар қалай мүмкін емес нәрсені істейді?» кітабын П.Ж. Рукс былай сипаттады: «Бұл – адал және шарлатан сиқыршылардың ең танымал айлалары мен көріністерінің 200 жылдық тарихи шолуы. Ол оқырмандарды сиқыр тарихының қызықты ашылуымен таныстырады, әр беттің соңында бізді: «А-а! Олар қалай істегенін білгім келді!» деген ойға жетелейді».
НЛО
1997 жылы Никкелл Кендрик Фрейзер және Барри Каррмен бірге "The UFO Invasion" атты НЛО туралы "Skeptical Inquirer" журналында жарияланған мақалалар жинағын шығарды. Кітапта тарих, ұрлау оқиғалары, Розвелл және егіздік далалар сияқты тақырыптар қамтылған. Редакторлар кітапқа Никеллдің алты мақаласын қосты. Никелл шетелдіктердің ұрлау туралы әңгімелердің физиологиясын былай түсіндірді: "Шетелдіктер өздерін ұрлап кеткен десеңіз, бұл соншалықты таңғажайып жағдай, олардың ақымақ немесе жалған айтатындығыңыз келеді, бірақ шындығында олар толыққанды саналы және қалыпты болуы мүмкін. Олар күшті ояу түстер көріп отырған жағдайда. Осы күйде олар көбінесе ерекше бейнелерді көреді. Тағы бір тәжірибе – гипноз. Гипноз – қиял әлеміне апаратын жол."
Туриннің киелі шапанының
Туриннің Киелі Жинасы, Иса Мәсіхтің жерленген киімі деп саналады және оның айырылған денесінің бейнесі керемет түрде түскендігі айтылады, – христиан дінінің ең танымал иконаларының бірі. Рим-католик шіркеуі 1983 жылдан бері Киелі Жинаны иеленуде, оны бірнеше рет көпшілікке көрсетуге рұқсат берді және оған құлшылық етуге шақырады, бірақ иконаның нақтылығы туралы ресми ұстанымды қабылдамайды. Никель және басқалар Киелі Жинаның 14 ғасырдағы зығыр матаға салынған сурет екенін айтады, бұл 1988 жылғы радиокөміртектік талдау арқылы болжанған. Никельдің Киелі Жинаның нақтылығына қарсылығының көптеген себептерінің бірі – бейнедегі бет-пішіні мен дене пропорциялары. Екеуі де сол кезеңдегі готикалық суретшілер қолданған пропорцияларға сәйкес келеді және нақты адамның пропорциялары емес. Осы мәселені екі тарап та ортағасырлық және қазіргі заманғы әдістерді қолдана отырып, Киелі Жинаның көшірмесін жасауға тырысты. Киелі Жинаның нақтылығын жақтаушылар бейне қайта тірілу сәтінде сәулелену, электр разряды немесе ультракүлгін сәулелену арқылы пайда болған болуы мүмкін деп санайды; Никель бас-бейне әдісін қолданып, сенімді көшірмені жасады және жалғандаушылардың 14 ғасырда қолжетімді материалдары болғанын айтады. Адамдар мұның дінге қатысты деп ойлайды. Мен католиктер, протестанттар, еврейлер және агностиктерден тұратын команда құрдым. Біз үшін бұл діни мәселе емес, дәлелдер мәселесі еді. Сіз адамдардың дәлелдерге қатысты нақты болуын қалайсыз. Детальдар маңызды. Никель Уоррендерді пайдаланушы және зиянды шарлатандардың мысалы ретінде келтіреді. Ол "MonsterTalk" подкастының жүргізушісі Блейк Смиткке былай деді: "Келесі кезде Уоррендер барлығын осы оқиғаға әйелдердің қатысы бар екеніне көндірді. Лорейн жеңіл трансына түсер еді, яғни ол көзін жұмып, бірдеңе айтар еді. Ол кейбір әйелдердің бар екенін сезінуі мүмкін. Осы туралы екеуі жақсы сөйлесетін. Сіз олардан ештеңе білмейтін, паранормальдық туралы ештеңе білмейтін, Роберт Бейкер айтқандай, тек адамдар ғана қиналған жерлер емес, қиналған адамдар бар екенін білмейтін кедей, күдіксіз адамдарды көресіз. Егер сізде оларға әр түрлі рухтардың бар екенін түсіндіретін сарапшы болса, олар одан артық ештеңе білмейді. Олар бұл адамдар не туралы айтып тұрғанын біледі деп ойлайды. Бір қызығы, әр жағдайда бұл отбасылар католиктер болды. Эд пен Лорейн келіп, оларды бұл шынымен де әйелдерге тән нәрсе екеніне және олардың католиктердегі әйелдерді құрту, киелі су және т.б. күштерін пайдалану керек екеніне сендіреді. Олар әйелдер туралы кітапқа айналдырылды, содан кейін олар әйелдер туралы жазушыны алды. Барлық қимыл-қозғалыстар қайтадан жасалып, тым көбейтіліп, қорқынышты элементтер қосылды."
The next thing you know, the Warrens have convinced everybody that there were demons involved. Lorraine would go into one of her light trances, which would mean she would just close her eyes and haul off and say something. She would sense some demonic presence. The two of them would talk a good talk about this. You see these poor unsuspecting people who first of all don't know anything about the paranormal and not aware that there are no haunted places, only haunted people, as Robert Baker used to say. When you have someone who's an expert explaining to them that there are these different kinds of spirits and this and that and the other, they don't know any better. They think maybe these people know what they're talking about. It's interesting that in every case of this, these were Catholic families. Ed and Lorraine would show up and convince them that it was really demonic and that they really needed to use their Catholic powers of exorcism and holy water and so forth. They were converted into a demonic book and then they would get a ghost writer. All of the shenanigans would be restyled and exaggerated and spooky elements thrown in.
Шетелдіктер
Никелл шетелдіктермен кездесулердің дұрыс түсіндірілмеген табиғи құбылыстар, әстелдер немесе қиялы мол тұлғаның салдары екенін айтады. Шетелдіктердің көріністерінің өзгеруін түсіндіру үшін Никелл "Скептиктердің ғаламшар туралы нұсқауы" подкастының командасына былай деді: "Мен шетелдіктердің уақыт жолын жасадым, және Уолт Дисней сияқты түрлі-түсті шетелдіктердің мультфильмдерін жасадым, 1947 жылдан бастап кішкентай жасыл адамдармен, және жылдар бойында шетелдіктердің қияли түрлерінің – түкті кішкентайлардың, циклоптардың, роботтардың, ақылсыздардың және т.б. – әртүрлілігін көрсеттім. Егер мен бір адамнан шетелдік жаратылысты көзге елестетуін сұрасам, ол әртүрлі болар еді. Бірақ Бетти мен Барни Хилл жағдайында үлкен көзді, үлкен баслы кішкентай адамдар пайда бола бастады, және олар қайта-қайта пайда болды. Қазір ойыншық дүкеніне барсаңыз, шетелдіктердің осы стандартты модельге ұқсас екенін көресіз. Өмір алыс планетада дамыса, ол бізге осылай ұқсамас еді. Біз қызығушылық танытқан әр түрлі жандарды өз бейнемізге келтіреміз. Сондықтан, Йети – біздің өткеннен келген үлкен, ақымақ туысымыз, ал ET – болашақтан бізді құтқаруға келген туысымыз. Бұл біздің формаларымыз. Әрине, әруақтар – біздің мөлдір түріміз, періштелер – қанаты бар біз, ал вампирлер – мінезі бар біз.
I did an alien timeline, and did sort of Walt Disney esque cartoon drawings of the different types of aliens, starting in 1947 with some little green men, and showing the sort of imaginative variety of alien types over the years, of hairy dwarves, and cyclopean figures, and robotic forms and blobs and just all manner. Just as people would imagine; if I asked someone to imagine an alien creature, it would be all over the place. But then, with the Betty and Barney Hill case, you began to get the little big eyed, big headed humanoid, and that type came back and back until now, if you go into a toy store and you look at aliens, you see pretty much that's the standard model. Very unlikely that if life developed on some distant planet, that it would look so much like us. We tend to make the various entities that we're interested in in our own image. And so Bigfoot is our big, stupid cousin from the past, and ET is our futuristic relative coming from the future back to save us. These are forms of us. Of course, ghosts are transparent forms of us; angels are us with wings, and of course, vampires are us with an attitude.
Журнал мақалалары мен веб-блогтар
Никель 1995 жылдан бері Skeptical Inquirer (SI) журналында "Тергеу материалдары" рубрикасын жазады және Center for Inquiry веб-сайтына үнемі материалдар ұсынады. Мақалалар Никельдің қызығушылықтары мен тергеу дағдыларының кең спектрін көрсетеді, оның ішінде спонтанды түрде адамның өртенуі, әуе суреттері, қайта туу, вуду, Бигфут, жалған медицина, Элвис, экстрасенстік алаяқтықтар және френология. Белл әуесі туралы SI мақаласында Никель, анахронизмдер мен сөз қолданысы үшін күдікті Белл қолжазбасының мазмұнын талдады, алғашқы автор ретінде белгілі Ричард Уильямс Белл мен 50 жылдан кейін оқиғаны дамытқан репортер М. В. Инграмның жазу стилін салыстырды. Никель мынадай қорытындыға келді: "Тексттер арасындағы осы ұқсастықтардың барлығын, сондай-ақ басқа да дәлелдерді ескере отырып, Инграмның «Жыңғыр» авторы болғанына күмәнім жоқ". Никельдің Center for Inquiry (CfI) үшін жазғандарына сценарийлердің артындағы фактілерге ерекше назар аударатын «Nickell odeon Reviews» кіреді. Никель Чарльз Диккенстің «Көрінбейтін әйел» фильмінің сюжетіне сенімділік қосады. Фильмде айтылмаса да, Диккенстің хаттары арқылы осы махаббаттың кейіннен расталғаны белгілі болды. Көптеген хаттары отбасы мүшелері тарапынан жойылғанмен, кейбіреулерінде тек кінәлі бөлімдер қаралаған. Бірақ бұл жасырындық тиімді болмады: Диккенс зерттеушілері сот-медициналық сараптамаға жүгінді, инфрақызыл фотосуреттің көмегімен жасырылған бөлімдерді оқыды. Онда «Нелли» деген есім кездесті, бұл соңғы уақытта айтылып жүрген қаңқуларды растады.
Марапаттар
2004 жылы Никкелл Америкалық гуманистік қауымдастығынан Исаак Азимов сыйлығын алды және 2005 және 2012 жылдары CSICOP, қазір CSI деп аталатын, сыншыл ойлау саласындағы Роберт П. Баллс сыйлығының бірлескен иегері атанды. 2000 жылы CSI-дан "Ерекше скептик" сыйлығын алды. Сонымен қатар, 2009 жылдың 18 мамырында өткен үшінші жылдық тәуелсіз зерттеу тобының (IIG) сыйлығында ғылымды насихаттағаны үшін марапатталды. 2011 жылдың қазан айында оның ашқан Джеймс Э. МакГаха оның құрметіне 31451 (1999 CE10) астероидын ДжоНикелл деп атады.
Негізгі жұмыстар
Туриннің киелі шапанының зерттеуі: соңғы ғылыми зерттеулер (Prometheus Books: Amherst, NY; 1983). Қайта қаралған басылым, 1998. Табиғаттан тыс құпиялар: Әлемнің оккульттік құпияларын зерттеу (Prometheus Books: Amherst, NY; 1988, 1991; Джон Ф. Фишермен бірге). Сиқырлы детективтер: оларға қосылыңыз, таңғажайып құпияларды шешіңіз (Prometheus Books: Amherst, NY; 1989). Қалам, сия және дәлелдер: Қаламгер, коллекционер және құжат детективтері үшін жазу және жазу материалдарын зерттеу (Oak Knoll Books: New Castle, DE; 1990, 2000, 2003). Кереметтер жасаушылар! Олар мүмкін емес нәрсені қалай жасайды (Prometheus Books: Amherst, NY; 1991). Ерілмеген тарих: өткеннің құпияларын зерттеу, бастапқыда «Амброз Бирс жоғалып кетті және басқа тарихи құпиялар» (University Press of Kentucky: Lexington; 1992, 2005) деп жарияланды. Жоғалған бөлшектер: арбауларды, НЛО-ларды, экстрасенстерді және басқа да құпияларды қалай зерттеу керек (Prometheus Books: Amherst, NY; 1992; Роберт А. Бейкермен бірге). Құпия әлемдер: Паранормальды, тарихи және сот-медициналық жұмбақтарды зерттеу (Prometheus Books: Amherst, NY; 1992; Джон Ф. Фишермен бірге). Керемет іздеу: Жылап тұрған иконалар, реликтілер, стигма, көріністер және емделу (Prometheus Books: Amherst, NY; 1993, 1998). Психикалық детективтер: ЭСП және сенсациялық жағдайлар (Prometheus Books: Amherst, NY; 1994). Камераның сілтемелері: Фотографиялық зерттеулер жөніндегі нұсқаулық (University Press of Kentucky: Lexington; 1994, 2005). Субъектілер: періштелер, рухтар, жын-перілер және басқа да шет планеталық жаратылыстар (Prometheus Books: Amherst, NY; 1995). Жалғандықты анықтау: Құжаттарды сот-медициналық зерттеу (University Press of Kentucky: Lexington; 1996, 2005). Сыртқы шет: Паранормальді классикалық зерттеулер (CSICOP: Amherst, NY; 1996, Барри Карр және Том Генонимен бірлесіп редакциялады). НЛО шабуыл: Розуэлл оқиғасы, ғарышкерлер ұрлаулары және үкіметтің жасырулары (Prometheus Books: Amherst, NY; 1997; Кендрик Фрейзер және Барри Каррмен бірлесіп редакциялаған). Қылмыстық ғылым: Соттық анықтау әдістері (University Press of Kentucky: Lexington; 1999; Джон Ф. Фишермен бірге). Шын өмірдегі X-файлдар: Паранормальді зерттеу (University Press of Kentucky: Lexington; 2001). Кентуккидің монетасы Джулеп (University Press of Kentucky: Lexington; 2003). Паранормальді зерттеу (Barnes & Noble Books: New York; 2004). Сырлы хроникалар: көбірек шын өмірдегі X-файлдар (University Press of Kentucky: Lexington; 2004). Сидшоулардың құпиялары (University Press of Kentucky: Lexington; 2005). Cronache del Misterio (Newton Compton editori: Rome; 2006). Көлдегі жәндік құпиялары: Әлемдегі ең қиын жаратылыстарды зерттеу (University Press of Kentucky: Lexington; 2006; Бенджамин Радфордпен бірге). Мәсіхтің реликтілері (University Press of Kentucky: Lexington; 2007). Паранормальді зерттеудегі оқиғалар (University Press of Kentucky: Lexington; 2007). Адам аңдарын іздеу: Саскуатч, вампирлер, зомбилер және басқалар (Prometheus Books: Amherst, NY; 2011). Нақты немесе жалған: Аутентификациядағы зерттеулер (University Press of Kentucky: Lexington; 2009). CSI Паранормальді, (Inquiry Press): Amherst, NY; 2012. Жүректердің ғылымдары (Prometheus Books: Amherst, NY; 2012). Кереметтер туралы ғылым: Сенбейтінді зерттеу (Prometheus Books: Amherst, NY; 2013).