Бразилиялық шаир және жазушы: Жозе де Санта Рита Дурау
Santa Rita Durão
Жозе де Санта Рита Дурау – Бразилия әдебиетінің негізін қалаушы, "үнділіктер" ағымының алға басушысы, шаир, дін қызметкері (1722-1784). "Карамуру" поэмасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бразилиялық колониялық ақын (1722–1784)
Colonial Brazilian poet (1722–1784)
Хосе де Санта Рита Дурао (1722–1784), жай ғана Санта Рита Дурао деп танылған, Бразилиядағы колониялық неоклассикалық ақын, шешен және августиндік монах. Ол бразилия әдебиетіндегі "үндітанушылдықтың" алға басушысы саналады, оның "Карамуру" атты дастаны осының куәсі. Бразилия әдебиет академиясының 9-шы орындығының корреспондент-қамқоршысы болып табылады.
José de Santa Rita Durão (1722–1784), known simply as Santa Rita Durão, was a Colonial Brazilian Neoclassic poet, orator and Augustinian friar. He is considered a forerunner of "Indianism" in Brazilian literature, with his epic poem Caramuru. He is the correspondent patron of the 9th chair of the Brazilian Academy of Letters.
Өмір
Жозе де Санта Рита Дурао 1722 жылы қазіргі Бразилияның Минас-Жерайс штатындағы Мариана қаласында дүниеге келген. Ол Рио-де-Жанейродағы иезуит колледжінде 10 жыл оқыды, бір жылдан кейін Еуропаға барып, августин діни қызметкері болды. Коимбра университетінде философия және теологияны бітірді, сонда теология кафедрасын иеленді. Маркиз Помбаль үкіметі кезінде қуғынға ұшырап, Португалиядан қашып кетті. Испанияда тыңшы деп айыпталып түрмеге қамалды, кейін Римге барып, 20 жыл кітапханашы болып жұмыс істеді, сондай-ақ Испания мен Францияға сапарлады. Помбаль үкіметі құлағаннан кейін Португалияға оралып, 1777 жылы Коимбра университетінде ашылу лекциясын оқыды. Содан кейін монастырьға кешіп, онда өзінің шедеврі және жалғыз белгілі туындысын жазды: Камоэстің ықпалымен жазылған «Карамуру» эпикалық поэмасы, 1781 жылы жарық көрді және атақты португал теңізшісі Диого Альварес Корреяның өміріне негізделген («Карамуру» – ежелгі тупи тілінде «Найзағайдың ұлы» деген мағына береді). Аңыз бойынша, Дурао өте шығармашыл жазушы болған және өмірінде көптеген өлеңдер жазған. Бірақ «Карамуру» сол кездегі зиялылар тарапынан тиімі жоқ сынға ұшырады, ал Дурао, көңілі қалғаннан кейін, барлық өлеңдерін және басқа әдеби туындыларын жойды. 1784 жылы Лиссабонда қайтыс болды.
José de Santa Rita Durão was born in Mariana, in what is now the Brazilian state of Minas Gerais, in 1722. For 10 years he studied at the Jesuit College of Rio de Janeiro and, one year later, he went to Europe, where he became an Augustinian priest. He graduated in Philosophy and Theology at the University of Coimbra, where he would occupy a Theology chair. During the government of the Marquis of Pombal, he was persecuted and fled from Portugal. After being imprisoned in Spain as a spy, he went to Rome, where he worked as a librarian for 20 years, also travelling to Spain and France. After the Pombaline government fell, he returned to Portugal, and delivered the opening address at the university of Coimbra for the year 1777. Soon afterwards, he retired to the cloisters of a convent. There he wrote his masterpiece and only known work: the Camões influenced epic poem Caramuru, published in 1781 and based on the life of the famous Portuguese sailor Diogo Álvares Correia (a. k. a. "Caramuru" – Old Tupí for "Son of the Thunder"). Legend says Durão was a very prolific writer, and wrote many poems during his lifetime. However, Caramuru received lackluster reviews by the intellectuals of the time, and Durão, heart broken, destroyed all his poems and other literary works. He died in Lisbon in 1784.