Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Филипп Куртиус (1737–1794) – швейцариялық дәрігер және балауыз модельдеуші. Ол Мари Тюссоға балауыз модельдеу өнерін үйретті. Мари Грохольц, болашақ Мари Тюссо, Куртиус Берндегі үйінде тұрды, ал оның анасы үй шаруасын жүргізді. Мари оны «ағасы» деп атады, ол көп жағынан оған әкесіндей болды. Куртиус дәрігер ретінде анатомияны көрсету үшін, ал кейде қонақтарды көңіл көтеру үшін балауыз модельдеу шеберлігін пайдаланды. Кейіннен ол портреттер жасауға кірісті. Куртиус әдемі анатомиялық балауыз модельдер жасады, оларға принц де Конти тәнті болды. 1765 жылы Куртиус медициналық мансабынан бас тартып, Парижге көшіп барды, онда ол балауыз модельдеуді көркем өнер ретінде дамыта алды, балауыз көрмесін (cabinet de cire) құру жұмысын бастады. Сол жылы ол кейін Людовик XV-нің сүйіктісі Мари Жан дю Барри болған Жанна Бекудың балауыз мүсінін жасады. Бұл мүсіннің қалыбы оның қазіргі таңда көрмеге қойылған ең көне жұмысы. Оның париждік үйіне сол кездегі көптеген талантты адамдар келіп тұратын. Мари мен оның анасы Куртиусқа қосылу үшін Парижге көшіп келді. Куртиус жасаған балауыз мүсіндерінің алғашқы көрмесі 1770 жылы өтті және көптеген адамдарды қызықтырды. 1776 жылы көрме Корольдік сарайға (Palais Royal) көшірілді. Куртиус 1778 жылы Сен-Люк академиясының мүшесі болып қабылданды. Ол 1782 жылы Бульвар дю Темплде екінші орын ашты – «Caverne des Grands Voleurs» (Ұлы Тонаушылар Үңкірі), бұл кейінірек пайда болған Қорқыныш палатасының (Chamber of Horrors) алғы күші болды. Куртиус Мариге балауыз модельдеу өнерін үйретті. 1794 жылы қайтыс болғаннан кейін ол өзінің балауыз мүсіндер жинағын оған мұра етіп қалдырды. 1795 жылы ол Франсуа Тюссоға үйленді, ал оның балауыз өнеріндегі кейінгі табысы «Тюссо» есімін осы өнер түріндегі ең танымал есімге айналдырды. Ол сондай-ақ Тюссо атымен белгілі болған бірнеше суретшілер буынының анасы болды.
Philippe Curtius (1737–1794) was a Swiss physician and wax modeller who taught Marie Tussaud the art of wax modelling. Marie Grosholtz, the future Marie Tussaud, lived in the Bern home of Curtius, for whom her mother acted as housekeeper. Marie called him 'Uncle', and in many ways he was a father figure. Curtius used his skill in wax modelling to illustrate anatomy as a physician, and sometimes for the entertainment of visitors. Later, he started to do portraits. Curtius created beautiful anatomical wax models that were admired by the Prince de Conti. In 1765, Curtius was persuaded to give up his medical career and move to Paris, where he could practice wax modelling as a fine art, starting work to set up a cabinet de cire (wax exhibition). In that year he made a waxwork of Jeanne Bécu, who would later become Marie Jean du Barry, Louis XV's mistress. A cast of that mould is his oldest work currently on display. His home in Paris was visited by many of the talented men of the day. Marie and her mother moved to Paris to join Curtius. The first exhibition of Curtius' waxworks was shown in 1770, and attracted a lot of people. The exhibition moved to the Palais Royal in 1776. Curtius was admitted a member of the Academy of St Luc in 1778. He opened a second location on Boulevard du Temple in 1782, the Caverne des Grands Voleurs, a precursor to the later Chamber of Horrors. Curtius taught Marie the art of wax modelling. When he died in 1794, he left his collection of waxworks to her. In 1795, she married Francois Tussaud, and her later success in the waxworks business made the name "Tussaud" the most famous one in that form of art. She also became the matriarch of several generations of artists named Tussaud.