Кіріспе

Вацлав Ярослав Клофач (21 қыркүйек 1868 – 10 шілде 1942) – чех саясаткері және қоғамдық қайраткер, Чехия ұлттық әлеуметтік партиясының негізін қалаушылардың бірі. Клофач Габсбург монархиясындағы ең белгілі радикалды ұлтшыл чех саясаткерлерінің бірі болды.

Өмірбаян

Вацлав Клофач 1868 жылы Немцкий Брод қаласында дүниеге келген. Ол қарапайым отбасында өскен, сот хабаршысының ұлы болғандықтан, кедейліктің не екенін білді және жұмысшы табын түсінуге, оларға көңіл бөлуге мүмкіндік берген көптеген өмірлік тәжірибелерден өтті. Клофачтың білімі Немцкий Брод гимназиясында басталып, 1880-ші жылдардың соңында Прага университетінде жалғасты. Алғашқыда медицина факультетіне түскенімен, кейін философияны оқыған өнер және ғылым факультетіне ауысты. Вацлав журналистикамен және студенттік саясатпен айналысты. Оның саяси мансабы Прагадағы Карл университетінде студенттік жылдарында басталды. Оқу кезінде Клофач чех студенттерінің прогрессивті қозғалысын ұйымдастырушылардың бірі болды. Сондай-ақ ол 1891 жылғы рейхстат сайлауында Ескі чехтарды жеңген Жас чехтар партиясының мүшесі болды және «Časopis Pokrového Studentstva» журналында жиі мақалалар жариялады. Бітірген соң, «Národní listy» газетінің редакторы Юлиус Грег Клофачты газетке жазуға шақырды, ол тез арада редактор болып көтерілді. Алайда Клофач Жас чехтардың Габсбург үкіметімен тым көп келісімге келгеніне наразы болды. Жас чехтармен туындаған келіспеушілік Клофачты 1898 жылы Ұлттық әлеуметтік партияны (алғашқыда Ұлттық жұмысшылар партиясы) құрушылардың біріне айналдырды. 1901 жылы ол әріптестері Вацлав Чок және Вацлав Фресслмен бірге Австрия парламентіне сайланды. Парламентте ол Чехияға қарсы, милитаристік және католиктік саясат деп санайтын үкіметті сынау үшін мандатын пайдаланды. Замандастарының көптеген ұлтшылдарынан айырмашылығы, Клофач әйелдердің дауыс беру құқығын ынтамен қолдады. Габсбургтерге қарсы саясатының қатысуы 1915 жылы оны Австрия билігінің мемлекетке опасыздық жасады деген айыппен тұтқындауына әкелді. Өлім жазасына кесілгенімен, 1917 жылы көптеген басқа көрнекті чех саясаткерлерімен бірге ол рақымшылыққа ие болды. 1939 жылы Клофач Богемияны немістер басып алған кезде, денсаулығының нашарлауына байланысты екінші рет қамаудан құтылды. 1919 жылдың қаңтарынан 1920 жылдың мамырына дейін Клофач Чехословакияның ұлттық қорғаныс министрі қызметін атқарды. Белгілі пацифист болғанымен, Клофач Чехословакияның бірінші қорғаныс министрі болды. Клофач жақында жеңілген австро-венгер армиясын жаңа Чехословакия армиясына айналдырды. Ол қарулы күштерге қатысатын көптеген адамдарды азаматтық жауапкершілікті қабылдауға және императорлық және корольдік армиядағы тәжірибелерінен туындаған әскерилерге деген жағымсыз көзқарастан құтылуға көндірді. 1920-1926 жылдары Клофач Чехословакия Сенатының вице-төрағасы және төрағасы болып қызмет етті. Осы кезеңде ол әртүрлі мүдделерді білдіретін делегаттар арасында келісімді сақтады. Вацлав Клофач 1926 жылдың қыркүйегінде Брнода өткен Чехословакия Ұлттық Социалистік партиясының съезін ұйымдастыруға көмектесті. Чехословакияның тұңғыш президенті Томаш Масариктің берілген жақтасы болды. 1918 жылдан 1938 жылға дейін Клофач саяси демократияны және Масариктің Чехословакия мемлекетінің тұжырымдамасын түсінуге, қолдауға арналған публицист ретінде жұмыс істеді. Клофач 1930 жылдардың соңына дейін саяси өмірге белсенді қатысты, содан кейін саяси мансабынан қол үзді және ауылдық үйіне көшіп, 1942 жылы онда қайтыс болды.