Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мұсылман ғалымы және тарихшысы (1002–1071)
Muslim scholar and historian (1002–1071)
Әбу Бәкір Ахмад ибн Әли ибн Табит ибн Ахмад ибн Махди әл Шафии, көбінесе әл Хатиб әл Бағдади (الخطيب البغدادي) немесе "Бағдадтан келген дәріскер" (10 мамыр 1002 – 5 қыркүйек 1071; 392 AH – 463 AH) деп аталатын, өз заманындағы ең көрнекті хадис ғалымдары мен тарихшыларының бірі болған сүнни мұсылман ғалымы. Ол хадис, фиқһ және тарих салаларындағы маңызды авторитет ретінде кеңінен танылған.
Abū Bakr Aḥmad ibn ʿAlī ibn Thābit ibn Aḥmad ibn Māhdī al Shāfiʿī, commonly known as al Khaṭīb al Baghdādī (الخطيب البغدادي) or "the lecturer from Baghdad" (10 May 1002 – 5 September 1071; 392 AH 463 AH), was a Sunni Muslim scholar known for being one of the foremost leading hadith scholars and historians at his time. He is widely considered an important authority in hadith, fiqh and history.
Туу
Әл-Хатиб әл-Бағдади 392 жылдың 24 Джумади әл-Тани күні, яғни 10 мамыр 1002 жылы Бағдаттың оңтүстігіндегі Ханикия ауылында дүниеге келген.
Al Khatib al Baghdadi was born on 24 Jumadi' al Thani, 392 A. H/May 10, 1002, in Hanikiya, a village south of Baghdad.
Білім
Ол уағызшының ұлы болғандықтан, ерте жасынан әкесінен және басқа шейхтардан оқуға кірісті. Уақыт өте келе ол басқа да ғылымдарды оқыды, бірақ оның басты қызығушылығы хадис болды. 20 жасында әкесі қайтыс болды және ол хадис іздеу үшін Басраға сапарлады. 1024 жылы ол Нишапурға екінші сапарына шықты және Рей, Амол және Исфахан қалаларында одан да көп хадис жинады. Ол қанша уақыт сапар шеккені нақты белгісіз, бірақ оның өзінің айтуынша, 1028 жылы Бағдатқа қайтып келді. Кейін ол Левантқа сапарлап, Хиджазда қажылық өнерді.
He was the son of a preacher and he began studying at an early age with his father and other shaykhs. Over time he studied other sciences but his primary interest was hadith. At the age of 20 his father died and he went to Basra to search for hadith. In 1024 he set out on a second journey to Nishapur and he collected more hadith in Rey, Amol and Isfahan. It is unclear how long he travelled but his own accounts have him back in Baghdad by 1028. He later travelled to Levant and performed his pilgrimage in Hejaz.
Мұғалімдер
Әл Хатиб өз заманының ең белгілі ғалымдарынан білім алды. Ол Әбу Нуайм әл-Исфаханиден (негізгі ұстазы), Әбу Бакр әл-Барқаниден, әл-Лалакаиден, әл-Абдауиден және Карима бинт Ахмад бин Мұхаммед әл-Марзауиядан хадис үйренді. Әбу Исхақ әл-Исфараини, Әбу әл-Тайиб әл-Табари, әл-Маварди және Шейх Әбу әл-Хасан бин әл-Махамилиден фиқһ білімін алды.
Al Khatib studied under the most prominent scholars of his time. He took hadith from Abu Nu'aym al Isfahani (main teacher), Abu Bakr al Barqani, Al Lalaka'i, Al Abdawi and Karima Bint Ahmad Bin Muhammad al Marzawiyya. He took his fiqh from Abu Ishaq al Isfarayini, Abu al Tayyib al Tabari, Al Mawardi, and Shaykh Abu al Hassan bin al Mahamili.
Дау
Әл Хатибтің Ашаризмге деген тұрақты адалдығы, Каламды қорғауы және Ханбалилерді ашық, қатал сынауы салдарынан Бағдадта олардың арасындағы шиеленіс күшейді. Оған жасалған қудалаудың нәтижесінде ол туған жерінен Дамаскіге көшіп кетуге мәжбүр болды. Ибн әл-Жаузи ханбалилерге қарсы ауыр сын айтқандығы үшін оны бірбеткейлік пен фанатизмге айыптады.
As a result of Al Khatib's unwavering adherence to Ash'arism, his defence of Kalam, and his outspoken, harsh criticism of the Hanbalis, tensions between them escalated in Baghdad. As a result of his persecution, he was compelled to relocate to Damascus from his hometown. Ibn al Jawzi charged him for bigotry and fanaticism due to his severe criticism against the Hanbalis.