Кіріспе

Америкалық әлеуметтанушы Томас Джозеф Петтигрю (28 қазан 1791 – 23 қараша 1865), кейде "Мумия" Петтигрю деп те аталатын, хирург және ежелгі Египет мумияларын зерттеуші антиквариатшы болған. Ол Лондондағы әлеуметтік топтарда қонақтарына мумияларды ашып, олардың анатомиясын зерттейтін жеке кештерімен танымал болды.

Алғашқы жылдар

Томас Джозеф Петтигрю 1791 жылғы 28 қазанда Лондонда дүниеге келген. Оның әкесі Уильям Петтигрю хирург-дәрігер болған, ол бұрын HMS Victory кемесінде теңізшілер хирургі қызметін атқарған. Томас анатомияға деген қызығушылығын ерте жасында-ақ көрсетіп, құпия анатомиялық кесулер жасаған. Он алты жасында ол хирург Джон Тонтонның шәкірті болды, оның клиникалық жұмысына және анатомия мектебін басқаруға көмектесті. 1808 жылы, он жеті жасында, ол Джон Тейтумның ықпалымен қалалық философиялық қоғамды құрған, жас және зияткерлікпен қызығушылық танытқан шәкірттер тобының қатарында болды: Петтигрю ақыл-естің жоқтығы туралы ашылу лекциясын оқыды. Майкл Фарадей, тағы бір мүше, кейін Петтигрю үшін мумиялардың ішінде табылған минералдар мен басқа материалдарды химиялық талдаудан өткізді.

Мансап

Петигрюдің мансабы Лондон медициналық қоғамының хатшысы болып сайлануымен басталды, ал бір жылдан кейін Корольдік гуманитарлық қоғамға сайланды. Бұл тағайындамалар оның Сассекс герцогы мен Кент герцогының хирургы болуына әкелді; осы қызметінің арқасында ол болашақ Виктория патшайымын вакцинациялады. Ол балалар ауруларын емдеу диспансерінде, әйелдерге арналған жетімдер үйінде және Корольдік Батыс Лондон медбикелік диспансерінде, кейіннен Чарлинг Кросс ауруханасында хирург болды. Ол сондай-ақ Чарлинг Кросс ауруханасында анатомия профессоры болды, онда ол 1836 жылы сыбайлас жемқорлық айыптауларына байланысты ауруханадан кетуге дейін алғашқы мумияларды ашты. Петигрю ауруханада анатомия, физиология, патология, хирургияның қағидалары мен тәжірибесі туралы лекциялар оқыды. Одан кейін ол жеке практикамен айналысып, Савилл-Роуде тұрды. Петигрю шәкірт кезінен бастап ежелгіліктерге, табиғаттануға және медицина тарихына қызығушылық танытты және өмірінің соңына дейін осы қызығушылықтарын сақтап келді. Осы қызығушылықтарының нәтижесінде ол Корольдік қоғам, Антикварлар қоғамы, Линней қоғамы, Энтомологиялық қоғам, Ғылым тарихы қоғамы және Перси қоғамы сияқты көптеген ғылыми қоғамдардың мүшесі болды. Ол Британ археологиялық қауымдастығының негісқалаушы мүшесі болды және 1844 жылы Кентербериде өткен қауымдастықтың алғашқы отырысында, ол көпшілік назарына арналған іс-шаралар бағдарламасының бөлігі ретінде мумияны ашты. Ол 1865 жылы қайтыс болғанға дейін қазынашы және қауымдастықтың вице-президенті қызметтерін атқарды. Өліміне дейін ол көп жылдар бойы белгілі масон болып табылды.

Жеке өмір

1811 жылы Петигрю Элизабет Ридке үйленді. Олардың он екі баласы болды, олардың сегізі ересек жасқа жетті. Оның ұлы, доктор Уильям Везалиус Петтигрю, мумияларды ашуға оны үнемі көмектестірді. Тағы бір ұлы, Сэмюэл Томас Петтигрю, Шығыс Үндістан компаниясында капеллан болып қызмет етті және Үндістанда бірнеше маңызды мекемелерді құрды, оның ішінде епископ Котон ұлдар мектебі, епископ Котон қыздар мектебі, Бангалор қаласындағы Санкт-Пол шіркеуі және Барлық Әулиелер шіркеуі. 1854 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін ол медицинадан зейнетке шығып, антиквариатқа толыққандай берілді. Ол 1865 жылы 74 жасында қайтыс болды және Лондонның Бромптон зиратына жерленді. Ол қайтыс болғаннан кейін жеті ай өткен соң оның кітапханасы Sotheby's аукционында сатылды. Оның үш ұлы мен үш қызы одан кейін де өмір сүрді.