Жұмыс істеп алған қаражат салық салына ма? (Жеймс ісі)
James v. United States (1961)
АҚШ Жоғарғы Сотының «Джеймс против АҚШ» ісі: Заңсыз алынған ақша да салыққа жатады. Эмбезелдеуші табыс жасыруға болмайды, қайтару міндеттемесі салықтан босата алмайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеймс АҚШ-қа қарсы, 366 U. S. 213 (1961), АҚШ Жоғарғы Сотының салық төлеушінің заңсыз жолмен алған ақшасы салық салынатын табыс болып есептелетінін қарарға білдірген ісі. Бұл жағдайда, заң салық төлеушіден осы заңсыз алынған табысты одан бұрын алынған адамға қайтаруды талап ете берсе де, бұл жағдай өзгермейді.
James v. United States, 366 U. S. 213 (1961), was a case in which the United States Supreme Court held that the receipt of money obtained by a taxpayer illegally was taxable income even though the law might require the taxpayer to repay the ill gotten gains to the person from whom they had been taken.
Фактілер
Айыпталушы Юджин Джеймс еңбек одағының қызметкері болды, ол одақтың 738 000 доллардан астам қаражатын жымқырып, салық декларациясында осы соманы көрсетпеген. Ол салықтан қашу айыбымен сотталды және қорғаныс ретінде, жымқырылған қаражат салық салынатын табыс емес деп мәлімдеді. Оның сөзіне göre, қарыз алған адамға қарыз сомасы салық салынбайды, себебі қарызды қайтару міндеті бар, сол сияқты ақшаны жымқырган адам табыс алған деп есептелмеуі керек, өйткені ол заң бойынша осы қаражатты заңды иесіне қайтаруға міндетті. Шындығында, Юджин Джеймс Жоғарғы Соттың Комиссар В. Уилкокс ісінде осындай шешім шығарғанын көрсетті. Бірақ, сотта қорғаныс қабылданбады, нәтижесінде Юджин Джеймс үш жылға бас бостандығынан айырылды.
The defendant, Eugene James, was an official in a labor union who had embezzled more than $738,000 in union funds, and did not report the amounts on his tax return. He was tried for tax evasion and claimed in his defense that embezzled funds were not taxable income. His argument was that just as the receipt of loan proceeds is not taxable to the borrower because of the borrower's corresponding obligation to repay the loan, the person who embezzles money should not be treated as having received income since that person is legally required to return those funds to their rightful owner. Indeed, Eugene James pointed out that the Supreme Court had made such a determination in Commissioner v. Wilcox. However, the defense was unavailing in the trial court, which Eugene James and sentenced him to three years in prison.
Тақырыбы
Жоғарғы сотқа, қайтару міндеті болса да, ұрланған қаражаттың салық салынатын табыс болып есептеле ме, жоқ па, деген мәселені анықтау тапсырылды.
The Supreme Court was called upon to determine whether the receipt of embezzled funds was income taxable to the wrongdoer, despite an obligation to repay.
Ұстауы
Жоғарғы Сот 1939 жылғы Ішкі кіріс кодексінің 22(а) тармағына және 1954 жылғы Ішкі кіріс кодексінің 61(а) тармағына сәйкес, ұрланған қаражатты алу құқық бұзушының жалпы табысына кірістіріледі және құқық бұзушыдан заңды иесіне осы қаражатты қайтару талап етілсе де, оған салық салынады деп үкім шығарды.
The Supreme Court ruled that under section 22(a) of the Internal Revenue Code of 1939 and section 61(a) of the Internal Revenue Code of 1954, the receipt of embezzled funds was included in the gross income of the wrongdoer and was taxable to the wrongdoer even though the wrongdoer was required to return the funds to the rightful owner.
Негізгі себептері
Сот бірнеше түрлі негіздемелерге байланысты екіге бөлінді. Бас судья Эрл Уоррен, судьялар Бреннан және Стюарт көпшілік пікірді жазды. Ол пікірде салық төлеуші заңды немесе заңсыз жолмен табыс алғанда, оны қайтару міндеттемесін келісім арқылы мойындамаса, онда ол табысқа салық салынатыны айтылды. Сот он алтыншы түзетудің қолданылу аясы "заңды" табыспен ғана шектелмейтінін атап өтті, бұл айырмашылық 1913 жылғы Кірістер туралы заңда көрсетілген. "Заңды" деген сөздің жоқтығы он алтыншы түзетуді жасағандардың заңсыз табысқа ешқандай жеңілдік бермеуінің дәлелі болды. Сот Комиссар Уилкоксқа қарсы бұрынғы шешімді күштен шығарып, Джеймстің ұрланған қаражатынан төленетін федералды табыс салығын төлеуге міндетті екенін анықтады. Алайда, сот Евгений Джеймсті салық төлеуден қасақана жалтарған деп тануға болмайды деген шешім қабылдады, себебі заң бұзушылық орын алған кезде қолданыста болмаған заңдарды қасақана бұзу мүмкін емес.
The Court was divided between several different rationales. The majority opinion was written by Chief Justice Earl Warren, joined by Justices Brennan and Stewart. That opinion held that if a taxpayer receives income legally or illegally without consensual recognition of obligation to repay, the income is taxable. The Court noted that the scope of the Sixteenth Amendment was not limited to "lawful" income, a distinction that had been found in the Revenue Act of 1913. The absence of the "lawful" modifier indicated that the framers of the Sixteenth Amendment had intended no safe harbor for illegal income. The Court expressly overruled Commissioner v. Wilcox and ruled that James was liable for the federal income tax that was due on his embezzled funds. The Court also ruled, however, that Eugene James could not be held liable for the willful tax evasion because it is not possible to violate laws willfully that were not established at the time of the violation.
Сайыс және келіспеушіліктер
Сот судьясы Уиттакер, судьялар Блэк пен Дуглас қосылған, Джеймске қарсы айыптау актісін қабылдауға келісетін, бірақ Уилкокс ісі бойынша шешімді күштен шығаруға қарсы пікір білдірді. Судья Блэк федерализм туралы аргумент келтіріп, бұл шешім штаттың қылмыстық юрисдикциясына араласу екенін айтты. Судья Харлан, судья Франкфурттер қосылған, Уилкокс ісі бойынша шешімді қабылдаумен келісетін пікір жазды, бірақ Джеймсті қылмыстық жауапкершіліктен босатудың орнына жаңа сот отырысына жіберу керек деп санайды. Судья Кларк қысқаша келісім білдіріп, Уилкокс ісі бойынша шешімді қабылдаумен келіседі, сонымен қатар Джеймстің кінәлі деп танылуы күшінде қалдырылуы керек екенін мәлімдеді.
Justice Whittaker, joined by Justice Black and Justice Douglas, wrote an opinion concurring in the dismissal of the indictment against James but dissenting from the overruling of Wilcox. Justice Black raised an argument on federalism that the ruling was a preemption of state criminal jurisdiction. Justice Harlan, joined by Justice Frankfurter, wrote an opinion concurring with the overruling of Wilcox but contending that James should have been set for a new trial, rather than set free of criminal liability. Justice Clark wrote a brief concurrence, also agreeing with the overruling of Wilcox but also stating that James's conviction should have been upheld.
Салдары
Евгений Джеймс қылмыстық жауапкершіліктен құтылса да, Жоғарғы Сот Джеймсті 738 000 долларды кәсіподаққа қайтарумен қатар, сол қаражатты өзіне ұстап алғандай федералды табыс салығын төлеуге міндеттейтін жағдайға қалдырды.
Although Eugene James avoided criminal liability, the Supreme Court left James in a situation In which he would be required not only to repay the embezzled $738,000 to the union but also to pay federal income taxes on the receipt of those funds, just as if he had been able to keep them.