Кіріспе

Brushaber v. Union Pacific Railroad Co., 240 U.S. 1 (1916) – АҚШ Жоғарғы Сотының маңызды ісі болды, онда Сот 1913 жылғы «Revenue Act» деп аталатын салық заңының заңдылығын растады, бұл заң «Тарифтік заң» деп те белгілі, Ch. 16, 38 Stat. 166 (1913 жылғы 3 қазан), АҚШ Конституциясының I бабының 8-тармағының 1-бөлігіне және он алтыншы түзетуіне сәйкес қабылданды, бұл федералды табыс салығын енгізуге мүмкіндік берді. Он алтыншы түзету 1913 жылдың басында ратификацияланды. 1913 жылғы «Revenue Act» бойынша алынған табыс салығы штаттардың халқына пропорционалды түрде бөлінбеді.

Өмірбаян

1895 жылға дейін барлық табыс салығы жанама салықтар деп есептелді (әр штаттың халқына қарай штаттар арасында үлестірілуі міндетті емес еді). Бірақ, 1895 жылғы даулы Pollock v. Farmers' Loan & Trust Co. ісінде, Сот бұрынғы қалыптасқан үрдісті күштен шығарып, еңбектан алынған табысқа салынатын салық акциздік немесе жанама салық (оның үлестірілуі талап етілмейді) болса, ал пайшалым, дивидендтер немесе жалдама сияқты мүліктен түскен табысқа салынатын салық тікелей салық ретінде қарастырылуы тиіс деп үкім шығарды.

Брушабер ісі бойынша фактілер

Осы істің талапкері Фрэнк Р. Брушабер, жауапкер "Юнион Пасифик Рельс" компаниясының акционері болған. Он алтыншы түзету жақында ғана қабылданды, ал АҚШ Конгресі осы түзетуге сәйкес, ең жоғары табысқа ие адамдарға, оның ішінде осы теміржол компаниясына салық салу туралы заң шығарды. Брушабер теміржол компаниясына қарсы сотқа жүгініп, компанияны салық төлеуден тоқтату үшін шара алуды талап етті. Брушабердің пікірінше, салық енгізу туралы заң, Бесінші түзетуде көзделген заңды процедурасыз мүлікті алуға тыйым салу ережесін бұзған, сондай-ақ, кейбір табыс түрлерін салықтан босату арқылы әділетсіздікке жол берген. Ол сонымен қатар, салықтың халық санына пропорционалды түрде штаттар арасында бөлінбегендігі конституцияға қайшы екенін де мәлімдеді. АҚШ үкіметі салықтың заңдылығын қолдайтын жазбаша түсіндірме ұсынды.

Шаруашылықтар

8–0 шешімінде (Сот судьясы Джеймс Кларк МакРейнольдс шешімге қатыспады), Бас судья Эдвард Дуглас Уайт жазған пікірде Сот, он алтыншы түзету табыс салығын штаттар арасында халық санына сәйкес бөлу қажеттілігін жояды деп тапты (АҚШ Конституциясының I бабы, 9-тармағы, 4-бөлігі). 1913 жылғы «Жарғы актісі», штаттардың әрқайсысының халқына сәйкес бөлінбеген табыс салығын енгізуі конституциялық болып табылады. Сот: «Осы кезеңде түзету арқасында салықты бөлусіз салуға құқық бар екендігі даусыз, және Конституцияның басқа да шектеулері тұрғысынан дауыс ашық емес» деп мәлімдеді.

Сот сондай-ақ «Жарғы актісі» Бесінші түзетуде мемлекеттің заңсыз түрде мүлікті алуына тыйым салатын қағиданы бұзбайды деп тапты. Сот былай деді: «Бесінші түзетудегі тиісті процеске сүйенетін болсақ (Фрэнк Брашабер мырза), мұндай сенімге негіз жоқ екенін айту жеткілікті, себебі бұл қағида Конституциямен Конгреске берілген салық салу өкілеттігін шектемейді».

Сот сонымен қатар «Жарғы актісі» АҚШ Конституциясының I бабының 8-тармағындағы біркелкілік шартының бұзылмайды деп шешті. Сот: «Фрэнк Брашабер мырзаның көптеген ұсақ-түйек, тіпті кейбір жағдайларда аса сыншыл талаптары біркелкілік шартын бұзуға негізделген болса, олардың заңдық құндылығының жоқтығы бірден байқалады, себебі бұл шарт тек географиялық біркелкілікті талап етеді және Брашабер мырзаның ешбір ұсынысында мұндай біркелкілікті бұзу туралы шағымдануға негіз жоқ».

АҚШ Конгресінің (он алтыншы түзетуге дейін немесе кейін) қабылдаған ешбір табыс салығы штаттар арасында халық саны бойынша бөлінбеген. Түзетуден кейін қабылданған барлық табыс салығы акциз ретінде қарастырылды (олар географиялық біркелкілікпен белгіленді, бірақ үлестірілуі талап етілмеді). Табыс салығы кез келген көзден алынған табысқа және кез келген үлестіру талабына қарамастан (XVI түзетудің мәтініне сәйкес) салынуы мүмкін болғандықтан, табыс салығы тікелей салық ретінде қарастырыла алмайды (Pollock ісінде мүліктік табысқа салынатын табыс салығы осылай қарастырылған). Қорытындысы, он алтыншы түзетуден кейін барлық табыс салығы қайтадан жанама салық ретінде қарастырылады. Кейінгі төменгі сатыдағы сот істерінде Брушабер шешімі түсіндірілді («қақтығыс өзінен туындамайды, керісінше, бұл қате болжамның салдары»).

Географиялық біркелкілік

Brushaber ісінде Сот табыс салығының тікелей емес салық (немесе акциз) "санаттарына" жататынын атап өтті. Сот бұл мәлімдеме арқылы Pollock шешімін күшейтіп, табыс салығының тікелей емес акциз салықтары екенін көрсетті:

Осы қорытынды тек белгілі бір жағдайларда билікті жүзеге асыру тәсілін реттегендіктен, ол Конгрестің толыққанды салық салу билігіне ешқандай дау туғызбады, соның ішінде табыс салығын салу құқығы да, егер ол оларға қолданылатын конституциялық ережелерге сәйкес келсе. Бұдан әрі, Pollock ісіндегі шешім табыс салығын жалпы және міндетті түрде мүлікке салынатын тікелей салықтар санатына жатқызуды білдірмейді, керісінше, кіріске салынатын салықтың табиғаты бойынша акциз екенін мойындайды.

Шындығында, Pollock шешіміне дейін барлық табыс салығы осылай түсінілген. Он алтыншы түзету, Конгресс 1913 жылдан кейін халық санына пропорционалды бөлуді қажет етпестен, кез келген көзден алынған табысқа салық сала алуын қамтамасыз ету арқылы, Pollock шешімімен талап етілген табыс салығын бөлу қажеттілігін жойды.

Мүліктік салықтар мен капитациялар

Он алтыншы түзетуде немесе Брушабер ісінде (және АҚШ Конституциясының салық ережелерін түсіндіретін басқа да істерде) тікелей салықтарды штаттар арасында халқының саны бойынша бөлуді талап ететін жалпы қағида өзгертілмейді. Мысалы, егер АҚШ Конгресі ұлттық мүлік салығын (мүліктік салық немесе оған меншік құқығына байланысты басқа салық) немесе ұлттық жеке басына салынатын салықты (жеке салық немесе бастық салық) қабылдаса, мұндай салықтарды бөлу қажет болар еді.