Вьетнамдық қылмыстық топтар тарихы

Кіріспе

Vĩnh Phúc провинциясындағы аудан.

Бинь Сюйен күштері (, Chữ Nôm: 平川部隊,), көбінесе оның танымал көшбасшысы генерал Ле Ван Виньмен (a.k.a. "Bảy Viễn") байланыстырылады, Вьетнам Ұлттық Армиясының құрамындағы тәуелсіз әскери күш болды. Оның басшылары бір кезде заңнан тыс өмір сүрген және Вьетминнің жағына шыққан. Өркендеген кезеңінде Бинь Сюйен Сайгондағы ұйымдасқан қылмыс арқылы қаржыландырылып, коммунистік күштермен тиімді күресті.

Құрылу

Бинь Сюань тобы 1920 жылдардың басында екі жүзден үш жүзге дейінгі бандиттер мен шартты жұмысшылардан құралған, дұрыс ұйымдастырылмаған коалиция ретінде пайда болды. Бинь Сюаньның алғашқы тарихы – қақтығыстар, қарақшылық, қудалау және кейде түрмеге қамаудан тұрады. Осы топтардың басшыларының бірі Сайгон-Чолон аймағындағы Ба Дюнг болды. Оның қолбасшылары Хуйнь Вань Три (Мười Три), Дунг Вань Ха (Năm Hà), Во Вань Мон (Bảy Môn) және Ле Вань Винь (Bảy Viễn) еді. Бинь Сюань тарихы көбінесе екі бөлек топтың тарихы болып табылады: Ба Дюнгтің жасағы (Bộ Đội Bình Xuyên) және Бảy Виеннің Бинь Сюань тобы.

1920-1930 жылдар

1920-жылдардан бастап 1930-жылдардың ортасына дейін Nhà Bè бірнеше жетекшілер басқарған жүздеген қарулы топтардың бесігі болды. Бір топтары әлсіздерді қорлаған бандиттер болса, енді бірі кедейлерге көмектесу үшін, деген мәлімдемеге сәйкес, байларды тонады. Сол кездегі танымал бандиттердің арасында: Trần Văn Dõi (ә.к.а. Сау Дõi) өз қорғау қызметтерімен әйгілі болды. 1940 жылы ол жапондық кеме құрылысымен айналысатын компания пайдаланатын ағаш қоймасын қорғау үшін портолық шенеуніктерге пара берді. Trần Văn Thọ (ә.к.а. Сау Thọ) тобы бай отбасыларды ұрлау және қорқытумен айналысты. Đoàn Văn Ngọc (ә.к.а. Ba Ngọc) және оның інісі Đoàn Văn Gin (ә.к.а. Ba Gin) Тань Тхуин ауданында жезөкшеханалар ашты және тәуелсіз жезөкшелерге қорғау қызметін ұсынды. Nguyễn Văn Mạnh (ә.к.а. "Там Mạnh"), жекпе-жек өнерінің ұстазы, Сайгонда алғашқы ұйымдасқан қылмыстық топты құрды. 1940 жылы Коммунистік партияға қосылғаннан кейін, Mạnh өзінің тобына барлық қылмыстық әрекеттерді тоқтатып, жақын арада болатын көтерілісте партияға көмектесуге назар аударуды бұйырды. Кейіннен ол өзінің тобын Ba Dương-тың Bình Xuyên әскерлеріне қосты.

Ба Дюңның Бинь Сюань (1940-1946)

Дương Văn Dương (ә.к.а. "Ба Дьюнг") 1900 жылы Бэн Тредегі кедей шаруалар отбасында дүниеге келген. Оның анасы әкесі қайтыс болғаннан кейін қайтадан тұрмысқа шығып, 1920-ші жылдардың соңында отбасы Nhà Bè-ге көшіп барды, онда Дьюнг құрметке ие жекпе-жек өнерінің мұғалімі болып өсті. 1936 жылы Дьюнг Сайгондағы Тэй Нинь – Пномпень автобус станциясына күзеттік қызмет көрсету арқылы қылмыстық қызметін бастады. 1940 жылы ол Кочинкинаның ірі қылмыскеріне айналды. 1943 жылы Дьюнг коммунистік партияға қосылды. 1945 жылы ол жапондықтардан қару ұрлап, француз күштерімен күресу үшін жасағын қаруландырды. Оның Bộ Đội Ba Dương жасағы жергілікті француздық жалдамалы әскерлер үшін ең қорқынышты топтардың бірі болды. 1945 жылы Nhà Bè аймағындағы түрлі басшылардың 2000 қарулы адамы Дьюнгты өздерінің командирі етіп сайлады. Бірге олар жаңа құрылған бөлімге "Бінь Сюань әскерлері" (Вьетнам тілінде: Bộ Đội Bình Xuyên) деген ат қойды.

Заңсыздан революционерге дейін

1929 жылдың соңында оңтүстік коммунистік комитет құрылғаннан кейін Нго Гиа Ту Чо Ван Киге Nhà Бэ-дегі жұмысшылар мен жұмыс істейтіндердің қатарына енуді бұйырды. 1940 жылға қарай Кы, Нгуен Вэн Транмен (Бảy Тран) бірге бандиттік топтардың басшылары мен олардың мүшелерін тартты, олардың ең танымалдарының бірі Там Манх болды. Оңтүстік көтерілісінің сәтсіз аяқталуынан (вьетнам тілінде: Khởi nghĩa Nam Kỳ) кейін француз отаршылдық билігі барлық оппозициялық топтарды қатыгездікпен басып тастады. 1945 жылдың 24 қыркүйегінде Ле Ван Хой (ә.к.а. "Ба Нхо"), Ба Дюнгтың лейтенанттарының бірі, Сайгонда 150 француз және еуразиялық азаматтарды, оның ішінде балаларды, өз жетекшісінің бұйрығысыз өлтіруді ұйымдастырды деген айып тағылды. Бұл шешім Тонкин немесе Орталық Вьетнамда, коммунистер басымдығымен Вьетминьнің жеке тұруға жеткілікті күші болған жерде, аса маңызды болмаса, Кочинхинада, Бинь Сюаньның қолдауы маңызды болғандықтан, Ба Нхоның әрекеті француз әскерлерінің қайта оралуына әкелді. Индокитай коммунистік партиясының Кочин бөлімшесі (вьетнам тілінде: Đông Dương Cộng sản Năm Bộ) жаппай тұтқындаулар мен өлім жазаларына ұшырады. Оңтүстік коммунистік комитеті Ба Нхоны сотқа беру туралы шешім қабылдады. Ба Нхо Нгуен Биньдің алдауымен Фуок Анға оралды, онда ол кінәлі деп танылып, өлім жазасына кесілді. Ба Нхо өз өмірін өзі қиюға рұқсат беруді сұрады, және оған рұқсат берілді. 1945 жылдың қыркүйегінде Оңтүстік коммунистік партиясының басшылары (Тран Ван Джау, Нгуен Ван Тран және т.б.) Ба Дюнгты Сайгонның оңтүстігіне шабуыл жасаған партизандық күштердің басшысы етіп тағайындады, бұл күштер көбінесе "4-фронт" деп аталды. Екі ай бойы Бинь Сюань әскерлері бірнеше француз әскери нысандары мен бекеттеріне үздіксіз шабуылдар жасап, басып алды. Дюнгтың тобы ақырында тәртіпті және жақсы жаттығудан өткен француз одағының әскерлеріне жеңілді. 1945 жылдың 20 қарашасында француздардың қарсы шабуылдарынан қираудан сақтану үшін Бинь Сюань әскерлері болашақ әскери операциялар үшін Рунг Сакқа шегінді. Келесі бірнеше айда Бинь Сюань әскерлері Оңтүстік Вьетнамның батысына қарай (8-аймақ) өздерінің операцияларын кеңейтті. Осы бірнеше ай ішінде олар Го Конг, Ми Тхо және Бен Тре провинцияларын табысты басып алды, соңғы провинция олардың жаңа базасын құрған жері болды. Ба Дюнг, генерал Нгуен Биньтің қыркүйек айында 7-аймақтың қолбасшысының орынбасары етіп тағайындауынан кейін, 1946 жылдың 16 ақпанында әуе шабуылынан қаза тапты. Дюнгтың қазасынан кейін оның лейтенанттары әскердің жаңа қолбасшысы кім болуы керек деген мәселеде келіспей бастады. Нгуен Бинь, Бинь Сюаньның жаңа күшті адамы Ле Ван Виенді (Бảy Виен) өлтіруге сәтсіз тырысқаннан кейін, 1948 жылы Бинь Сюаньді таратуға кірісті.

In late 1929, after the formation of the southern Communist committee, Ngô Gia Tự ordered Châu Văn Ký to infiltrate the ranks of workers and manual laborers in Nhà Bè. By 1940, Ký, with Nguyễn Văn Trân (a. k. a. Bảy Trân) enlisted gang leaders and their members, one of the most prominent was Tam Manh. After the botched southern uprising (Vietnamese: Khởi nghĩa Nam Kỳ), the French colonial authorities brutally suppressed all opposition groups. On 24 September 1945, Lê Văn Khôi (a. k. a. "Bà Nho"), one of Ba Dương's lieutenants allegedly organized the massacre of 150 French and Eurasian civilians, including children, in Saigon without order from its leader. While this decision would have been of little consequence in Tonkin or central Vietnam, where the Communist dominated Việt Minh was strong enough to stand alone, in Cochin China, where the Bình Xuyên support was crucial, Ba Nho's action led to suppression from the returning French troops. The Cochin division of the Indochina Communist party (Vietnamese: Đông Dương Cộng sản Năm Bộ) was weakened by mass arrests and executions. A decision was made by the southern communist committee to put Bà Nho on trial. Bà Nho was tricked by Nguyễn Binh into returning to Phuoc An where he was found guilty and sentenced to death. Bà Nho requested to be allowed to take his own life, which was granted. In September 1945, Southern Communist party leaders (Trần Văn Giàu, Nguyễn Văn Trân, et al.) put Ba Dương in charge of the guerrilla forces attacking southern Saigon, more commonly referred as Front number 4. For two months, Bình Xuyên troops relentlessly attacked and overran several French military facilities and posts. Dương's group eventually lost to the more disciplined and better trained French Union troops. On 20 November 1945, to avoid being decimated by French counter attacks, Bình Xuyên troops withdrew to Rung Sac to regroup for future military operations. In the next few months, Bình Xuyên troops expanded their operations toward the west of South Vietnam (Zone 8). During these few months, they successfully took control of Gò Công, Mỹ Tho and Bến Tre, the last province being where they established their new base. Ba Dương, newly promoted by General Nguyễn Binh in September to Deputy Commander of Zone 7, died in an air attack on 16 February 1946. Without Dương, his lieutenants began to disagree with each other on who would be the troops' new commander. Nguyễn Bình, who had unsuccessfully tried to kill Bình Xuyên's new strongman, Lê Văn Viễn (a. k. a. Bảy Viễn), would later step in to disband the Bình Xuyên in 1948.

Вьетнамның бөлінуі және билікке көтерілуі

1949 жылы император Бао Дай жаңа құрылған Вьетнам мемлекетінің мемлекет басшысы болды. Вьетминьге қарсы соғыста Вьетнам Ұлттық армиясын тым жайып жіберу мәселесін шешу үшін ол елдегі коммунистік емес барлық әскери күштерді конвенциялық армия ішінде тәуелсіз армиялар деп жариялады. Бảy Viễn Вьетнам Ұлттық Армиясының генерал-майоры шеніне ие болды, ал оның әскерлері QDQG Bình Xuyên аталды, бұл заңды түрде жұмыс істейтін борделдер мен казинолардан түскен кірістермен қаржыландырылатын әскер болды; Бảy Viễn Макаодағы ұйымдасқан қылмыстық топтардан казиноларды күшпен тартып алды. Генерал Вьен Бао Даймен келісім жасап, оларға номиналды түрде үкіметті қолдау көрсетудің шартымен өз істерін басқару құқығын берді, дәл сол сияқты ол бұрын француз колониялық үкіметімен де жасаған болатын. 1955 жылдың наурыз айында бұл топ Cao Đài және Hòa Hảo-мен бірігіп, "Ұлттық күштердің біртұтас майданы" құрды.

Өлім

1955 жылы ВНА Bình Xuyên және тұрақты ВНА арасындағы қысқа соғыстың кезінде Вьеннің бес тұрақты жаяу әскер батальоны және екі қоғамдық қауіпсіздік шоқ әскерлері батальоны болды. Bình Xuyênнің жауынгерлік күштері көбінесе 1955 жылы Дьюнь Ван Миннің басшылығымен ВНА жүргізген Рунг Сат операциясында талқандалды. Ұйымның жетекшісі Бảy Viễn 1955 жылғы мамыр айында премьер-министр Нго Джин Диемнен билікті күштеп алуға жасаған сәтсіз әрекетінен кейін Парижге жер аударылды. Бảy Viễnнің ұлы, майор Ле Пол, Дьюнь Ван Мин ("Үлкен Мин" деп те белгілі) Bảy Viễn-нен құн талап етпегеннен кейін қатыгездікпен өлтірілді.