Мария Йерица – атақты опера әншісі, сопрано. Вагнер, Штраус, Пуччини, Яначек сияқты композиторлардың туындыларындағы рөлдерімен танымал. Опера әлеміндегі жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мария Ерица (туған жылы Мари Едлицкова; 6 қазан 1887 – 10 шілде 1982) – драмалық сопрано. 1910 жылы Вагнердің «Лохенгрин» операсында Эльза рөлімен дебют жасады. Оның өнерін тыңдаған император Франц Йозеф Венадағы императорлық опера театрында жұмыс істеуге келісімшарт жасауды бұйырды. Ол Кьенцльдің «Der Kuhreigen» операсында Бланшфлер (1911), Штраустың «Ariadne auf Naxos» операсында Ариадне (1912), оның «Die Frau ohne Schatten» операсында Императрица (1919) және Корнгольдтың «Die tote Stadt» операсында Хариетта/Жульетта (1920) рөлдерін жасады. Кейіннен ол осы операның 1921 жылғы қаңтардағы Венадағы премьерасында Мариетта/Мари рөлімен танымал болды, сондай-ақ 19 қарашада «Метрополитен» операсында осы рөлде дебют жасады. 16 қараша 1926 жылы ол Пуччинидің «Турандот» операсының Солтүстік Америкадағы премьерасында «Метрополитен» театрында бас рөлді ойнады, сонымен қатар ол Яначектың «Дженуфа» (1924), Вольф-Ферраридің «I gioielli della Madonna» (1925), Корнгольдтың «Виоланта» (1927), Рихард Штраустың «Die Ägyptische Helena» (1928) және Суппедің «Боккаччо» (1931) мен «Дона Хуанита» (1932) операларындағы бас немесе сопранолық рөлдерді жасады. Ол Венадағыдай «Метрополитенде» де танымал болды, әсіресе Тоска, Кармен және Массенедің «Тайсы» рөлдерінде. Ол Франц Лехардың «Du und ich sind für einander bestimmt» әнін жазған «Гросфюрстин Александра» атты алғашқы дыбыстық фильмде ойнады.
Maria Jeritza (born Marie Jedličková; 6 October 1887 – 10 July 1982) was a dramatic soprano, In 1910, she made her debut as Elsa, in Wagner's Lohengrin, at Olomouc. The Emperor Franz Josef heard her and immediately ordered that she be offered a contract at the Imperial Hofoper, Vienna. She created the roles of Blanchefleur in Kienzl's opera Der Kuhreigen (1911), Ariadne in Strauss's Ariadne auf Naxos (1912), the Empress in his Die Frau ohne Schatten (1919), and Hariette/Juliette in Korngold's Die tote Stadt (Hamburg, 1920), though later became famous for her leading role of Marietta/Marie in the same opera in its January 1921 Vienna premiere, which was also the role in which she debuted at the Metropolitan Opera on 19 November 1921. On 16 November 1926, she starred in the title role of Puccini's Turandot in its North American premiere at the Metropolitan, where she also created the title or leading soprano roles in Janáček's Jenůfa (1924), Wolf Ferrari's I gioielli della Madonna (1925), Korngold's Violanta (1927), Richard Strauss's Die Ägyptische Helena (1928), and Suppé's Boccaccio (1931) and Donna Juanita (1932). She was as popular at the Metropolitan as in Vienna, especially as Tosca, Carmen and Massenet's Thaïs. She appeared in an early sound film Grossfürstin Alexandra for which Franz Lehár wrote the song 'Du und ich sind für einander bestimmt'.
Жеке өмір және өлім
Фридрих Винер есімді ер адаммен екі жылдық некеден кейін ол австриялық Леопольд Сальватор Фрайхерр Поппер фон Подхрагиге (1886–1986) тұрмысқа шықты. 1935 жылы ол үшінші күйеуі, голливудтық магнат Уинфилд Р. Шиханға үйленді, ол 1945 жылы қайтыс болды. 1948 жылы ол Нью-Джерси бизнесмені Ирвинг Сириге үйленді және Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласындағы Форст Хилл ауданындағы сарайға көшіп барды, онда ол 1982 жылы 94 жасында Нью-Джерси штатының Оранж қаласында қайтыс болғанға дейін өмір сүрді. Ол Нью-Джерси штатының Солтүстік Арлингтон қаласындағы Холи Кросс зиратында жерленді. Жерица өзінің дауысының жоғары сапасын көрсететін 78 айналымдық көптеген жазбалар жасады. Осы жазбалардың көптегені CD-де жарық көрді.
After a two year marriage to a man named Friedrich Wiener, she married an Austrian, Leopold Salvator Freiherr Popper von Podhragy (1886 1986). She married her third husband in 1935, Hollywood mogul Winfield R. Sheehan, who died in 1945. In 1948, she married New Jersey businessman Irving Seery and moved to a mansion in the Forest Hill neighborhood of Newark, New Jersey, where she lived until her death in 1982, at the age of 94 in Orange, New Jersey. She was buried at Holy Cross Cemetery in North Arlington, New Jersey. Jeritza made a number of 78 rpm recordings which testify to the high quality of her voice. Many of these recordings have been released on CD.