Дэвид Дин Барретт: Американдық сарбаз, дипломат және Қытай сарабы
David D. Barrett
Дэвид Дин Барретт (1892-1977) – АҚШ әскери қызметкері, дипломат, Қытай сарапашысы. Қытайдағы АҚШ-тың алғашқы байланыстарына үлкен үлес қосты, «Dixie Mission» жетекшісі болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық сарбаз, дипломат және Қытай сарапшысы (1892–1977)
American soldier, diplomat, and China expert (1892–1977)
Дэвид Дин Барретт (6 тамыз 1892 – 3 ақпан 1977) – американдық сарбаз, дипломат және Қытайды жақсы білетін армия офицері. Барретт 35 жылдан астам АҚШ армиясында қызмет етті, оның көп бөлігі Қытайда өтті. Барретт Қытайдағы американдық әскери тәжірибенің бір бөлігі болды және Қытай Коммунистік партиясы мен АҚШ үкіметі арасындағы алғашқы ресми байланыста маңызды рөл атқарды. Ол 1944 жылы Қытайдың Яньань қаласына «Дикси миссиясы» деп белгілі АҚШ армиясының бақылау тобын басқарды. Дегенмен, «Дикси миссиясына» қатысқандығы оған генерал шеніне көтерілу мүмкіндігінен айырды, себебі Президенттік өкілі Патрик Херли Барреттті коммунистер мен ұлтшылдарды біріктіру жөніндегі оның миссиясын саботаж жасады деп негізсіз айыптады.
David Dean Barrett (August 6, 1892 – February 3, 1977) was an American soldier, a diplomat, and an old Army China hand. Barrett served more than 35 years in the U. S. Army, almost entirely in China. Barrett was part of the American military experience in China, and played a critical role in the first official contact between the Chinese Communist Party and the United States government. He commanded the 1944 U. S. Army Observation Group, also known as the Dixie Mission, to Yan'an, China. However, his involvement in the Dixie Mission cost him promotion to general, when Presidential Envoy Patrick Hurley falsely accused Barrett of undermining his mission to unite the Communists and Nationalists.
Ерте өмір
Дэвид Дин Барретт Колорадо штатының Централ-Сити қаласында дүниеге келген. 1909 жылы АҚШ армиясына қатысып, үш жыл қызмет етті. Кейін Колорадо университетіне түсіп, 23 жасында бітірді. Одан кейін екі жыл бойы орта мектепте ағылшын тілінен сабақ берді, бірақ АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда, ол қайтадан әскери қызметке қайта оралып, екінші лейтенант шеніне ие болды. Дегенмен, ол соғыстың барлық кезеңін АҚШ-та өткізді. Ол әскери мансапты кәсібі етіп таңдап, 1920 жылы большевиктерге қарсы күресу үшін Сібірге жасалған американдық экспедициясына қатысуға ерікті болып тіл білдірді. Бірақ, оның әскерлік кемесі Филиппин аралдарының басқарушы үкіметіне жіберілді, онда ол келесі төрт жылды өткізді. Барретт армиядағы офицерлерді шет тілдеріне оқыту бағдарламасы туралы естіп, Жапонияға барып тілін үйрену ниетімен жазылды. Тағы да үміті ақталмады, оның орнына Пекинге (Қытай) жіберілді.
David Dean Barrett was born in Central City, Colorado. He enlisted in the United States Army in 1909 and served for three years. He then entered the University of Colorado, graduated when he was 23. He taught high school English for the next two years, but when the United States entered the First World War, he reenlisted, earning a commission as a second lieutenant. However, he spent the war serving in the United States. He chose to make the military a career and volunteered to take part in the American expedition to Siberia to fight the Bolsheviks in 1920. Instead, his troopship was sent to the Insular Government of the Philippine Islands, where he spent the next four years. Barrett learned of an army program to train officers in foreign languages and signed up in hopes of traveling to Japan and learning its language. Disappointed once again, he was instead ordered to Beijing, China.
Қытайдағы соғыс алдындағы өмір
1924 жылы Бейжіңге келген Барретт тілдерді зерттеу жөніндегі әскери атташе қызметін атқарды. Ол күн сайын мандарин тіліндегі мұғалімдермен бес сағат жаттығу жасап, одан кейін екі сағат жеке оқыды, соның арқасында Пекин диалектісін меңгерді. Барретт осы кезді қуанышпен еске алып, бұрынғы императорлық астанада сөйленетін диалекттің "әлемдегі ең әдемі қытай тілі" екенін айтты. Барреттің біліміне Конфуцийдің «Әңгімелері» мен «И-Цзин» сияқты қытай классикасын оқу кірді. Өмірінің соңына қарай ол классикадан цитата келтіре білуімен қытайлықтарды таң қалдырды. Барретт сонымен қатар ауылдық қытайлармен әңгімелесу тәжірибесі үшін елді мекендерге сапарлар жасады. 1927 жылы Тяньцзиньдегі 15-ші жаяу әскер полкінің штабына ауыстырылды. Сол кезде полктің бас офицері болашақ Мемлекеттік хатшы Джордж Маршалл болды. Тяньцзиньде орналасқан екі батальонның бірінің командирі сол кезде майор Джозеф Стилвелл болды. Бір жылдан кейін Барретт оларды Форт-Беннингтегі (Джорджия штаты) жаяу әскер мектебінде кездестірді. Осы мектепте және АҚШ-та өткізген үш жыл оның мансабындағы ерекшелік болды, өйткені ол өмірінің көп бөлігін Қытайда өткізген. 1931 жылы ол Тяньцзиньдегі 15-ші жаяу әскер полкінің барлау бөлімінің офицері болып бекітілді. Осы қызметте ол Гоминьданның қытай коммунистеріне қарсы жорықтарын бақылады. Барреттің пікірінше, КМТ оларды жауапсыз және дұрыс емес түрде қарақшылар деп атады. Барреттің Тяньцзиньдегі қызметі 1934 жылы аяқталды. Екі жылдан кейін ол Бейпиңдегі (сол кездегі Бейжің атауы) американдық елшілігіне әскери атташе болып тағайындалды. Бейпиңдегі бас офицері және әскери атташе міндетін атқарушы Жозеф Стилвелл болды, ол толыққанды полковник болатын. Тяньцзиньде және кейін Бейпиңде орналасқан Барретт Қытайға жапондықтардың күшейе түсуін тікелей көрді. Барреттің жеке куә болған ең маңызды оқиға 1937 жылы болған Марко Поло көпірі оқиғасы болды, ол екінші қытай-жапон соғысын бастарды. Соғыс басталған күнінен кейін, 8 шілдеде, Барретт оқиға орнына келген алғашқы шетелдік бақылаушылардың бірі болды. Сол күні Барретт Стилвеллмен бірге қайтып келді, сол кезде олар Жапон императорлық армиясынан атылды. Барретттің айтуынша, бұл оның өміріндегі алғашқы және соңғы рет атыстан зардап шеккен кез еді. Бейпиңдегі американдық елшілігіндегі лауазымына байланысты Барретт жапондықтардың шабуылынан қашқан ұлттық үкіметпен бірге Ханкоуға көшті, онда ол қытай және жапон күштері арасындағы шайқасты бақылау үшін жиі майданға шықты. 1938 жылы Ханкоу түсті, ал ұлтшылдар тағы да Чунқинге шегінді. Барретт 1943 жылға дейін Чунқинде қалды.
Barrett arrived in Beijing in 1924 and assumed the post of Assistant Military Attaché for Language Study. He mastered the Beijing dialect through five hours of practice with Mandarin teachers each day, followed by two hours of personal study. Barrett recalled this time as a joy and said the dialect spoken in the former imperial capital was "the most beautiful Chinese in the world." Part of Barrett's education involved the study of the Chinese Classics, such as the Confucian Analects, and I Ching. Later in life, he impressed the Chinese by his ability to quote passages from the Classics. Barrett also made trips to the countryside to practice conversation with rural Chinese. In 1927, he was transferred to the Fifteenth Infantry Regiment headquarters in Tianjin. The executive officer of the regiment at the time was Lieutenant Colonel George C. Marshall, the future Secretary of State. Battalion commander of one of the two battalions stationed in Tianjin was then Major Joseph Stilwell. Barrett encountered the two again a year later at the Infantry School at Fort Benning, Georgia. The three years he spent at the school and in the United States was an anomaly in a career that was spent almost entirely in China. By 1931, he was permanently assigned at the Fifteenth Infantry in Tianjin as a regimental intelligence staff officer. From that position, he watched the Kuomintang's encirclement campaigns against the Chinese Communists, who, in Barrett's opinion, were irresponsibly and wrongly designated as bandits by the KMT. Barrett's tour of duty in Tianjin ended in 1934. Two years later, he was assigned to be an Assistant Military Attaché to the American Legation in Beiping (the then name of Beijing). His executive officer in Beiping and acting Military Attaché, was Joseph Stilwell, then a full colonel. Stationed in Tianjin and then Beiping, Barrett had a front row seat to watch the growing Japanese encroachment on China. The most notable event that Barrett personally witnessed was the Marco Polo Bridge Incident in 1937, which began the Second Sino Japanese War. On the day after the start of the conflict, July 8, Barrett was among the first foreign observers on the scene. Later the same day, Barrett returned with Stilwell, where both men were fired upon by the Imperial Japanese Army. It was, Barrett noted, the first and last time he ever heard a shot pass him in anger. Due to his position in the American Legation in Beiping, Barrett moved with the Nationalist government as it fled the approach of the Japanese, first to Hankou, where Barrett often drove out to the front line to observe the fighting between the Chinese and Japanese forces. By 1938, Hankou fell and the Nationalists again retreated, this time to Chongqing. It was in Chongqing that Barrett remained until 1943.
Екінші дүниежүзілік соғыс мансабы
Барретт 1942 жылдың мамырына дейін әскери атташе көмекшісі қызметін атқарып, генерал Джон Магрудерден мұра еткен бас атташе лауазымын алды. Бірақ, бұл лауазымға тағайындалудың кез келген жетістігі Қытайдағы үлкен американдық әскери күштердің жиналуымен тоқырады. Өйткені атташе лауазымы елшілікке қарасты болғандықтан, Барретт астанадағы американдық әскердің үнемі өсіп жатқан әскери жоспарлауы мен операцияларынан шеттетілді. Тағы бір мәселе – ұлтшыл шенеуніктердің Барреттің басын айналып, американдық әскери қызметкерлермен тікелей байланыс жасау әдеті болды. Барретт 1943 жылдың жазына дейін бұл лауазымда қалды. Генерал-лейтенант шеніне көтеріле алмайтынын түсінген соң, ол елшіліктен басқа жерге ауысуды сұрады. Оның өтініші қабылданды және ол оңтүстік Қытайдағы Гуанси провинциясындағы Гуйлиньде қытайлық далалық армиясын құруға көмектесуге жіберілді. Жабдықтаудың жетіспеуі мен саяси қиындықтарға байланысты армия штабты құрудан әрі жылжымады. Осыдан кейін Барретт алынып, Яньаньға бақылаушылар тобын басқаруға жіберілді.
Barrett remained in the capacity of Assistant Military Attaché until May 1942, when he assumed the post of chief attaché inherited from General John Magruder. However, any sense of accomplishment for the post was stymied by the build up of a major American military presence in China. It was because the position of attaché was attached to the embassy, and so Barrett was removed from much of the military planning and operations executed by the regular American military, whose presence was constantly growing in the capital. Another problem was the habit of Nationalist officials to bypass Barrett and communicate directly with the American military personnel. Barrett remained in the position through the summer of 1943. Under the belief that he would never gain promotion to general officer, he requested a transfer out of the embassy detail. His wishes were granted and he found himself assigned to assist in the American creation of a Chinese field army at Guilin in the Guangxi Province in southern China. Due to supply failures and political entanglements, the army never advanced beyond the establishment of a headquarters. It was from that post that Barrett was plucked out and sent to command the observer group to Yan'an.
Дикси миссиясының командалығы
24 наурызда Барретт уақытша міндеттерді орындау үшін Чунцинге бару туралы бұйрық алды, бірақ бақылаушылар тобының Яньаньға жоспарланған сапарын ол білмеді. Чунцинге келгеннен кейін төрт күн өткен соң ғана Джон Сервиспен кездескенде, ол миссияны басқаруы керектігін білді. Ол кезде генерал-сиссимус Чан Кай-Шек әлі миссияға келісім бермеген еді. Барретт Гвилинге қайтуға бұйрық алмай тұрып, Чунцинде бір ай күтті. Шілде айының басына дейін ол онда болды, ол кезде вице-президент Генри Уоллестің Чунцинге жасаған сапары сәтті аяқталып, миссияға жасыл жарық берілді. Барретт полковнигі, Рей Кромли майоры, Мелвин Касберт майоры, Джон Коллинг капитаны, Чарльз Стелл капитаны, Пол Домке капитаны, Генри Виттлси 1-ші лейтенанты, Антон Ремен штаб-сержанты, АҚШ елшілігінің 2-ші хатшысы Джон С. Сервис және саяси атташе Реймонд Людден 1944 жылдың 22 шілдесінде Яньаньға келді. Сервис саяси мәселелерді талқыласа, Барретт әскери стратегияны әзірлеуді басқарды. Барретт Дикси миссиясының қолбасшысы ретінде 1944 жылдың қарашасына дейін қызмет етті, содан кейін елші Патрик Херлиге ұлтшылдар мен коммунистерді біріктіру жөніндегі келіссөздерде көмектесу үшін, сондай-ақ генерал Альберт С. Ведемейердің штабында американдық-коммунистік ынтымақтастық жоспарларын жоспарлау үшін жіберілді. Уэдмейердің штаб бастығы генерал Роберт Б. МакКлюрдің курьеры және өкілі ретінде Барретт коммунистік басшылармен сөйлесу үшін Яньаньға екі рет барды. Соңғы талқылауда бірнеше мың американдық әскері бар бірлескен американдық-коммунистік әскери миссияны құру мүмкіндігі талқыланды. МакКлюр жасаған бұл жоспар Херлидің коммунистерді бірлескен үкіметке енгізу әрекеттеріне кедергі келтіргендіктен, Херли Барретті келіссөздерді саботаждаумен айыптады. Херли Барретті бригадир-генерал етіп тағайындауды тоқтатты және оны соғыстың соңына дейін Қытай театрының шалғай бұрышына жіберді.
On March 24, Barrett received an order to proceed to Chongqing for temporary duty, unaware of the plans for the observer group to Yan'an. Not until he met John Service four days after his arrival in Chongqing, did he learn he was to assume command of the mission. At the time, Generalissimo Chiang Kai shek had not yet provided his consent to the mission and Barrett waited a month in Chongqing before being ordered back to Guilin. He remained there until the start of July, when the success of Vice President Henry Wallace's mission to Chongqing signaled a green light for the mission. Col. Barrett, Maj. Ray Cromley, Maj. Melvin Casbert, Capt. John Colling, Capt. Charles Stelle, Capt. Paul Domke, 1st Lt. Henry Wittlesey, Staff Sgt Anton Remeneh, US Embassy 2nd Secretary John S. Service and political attaché Raymond Ludden arrived in Yan'an on July 22, 1944. While Service handled political discussions, Barrett was in charge of working out a cooperative military strategy. Barrett remained in command of the Dixie Mission until November 1944, when he was removed to help Ambassador Patrick Hurley in negotiations to unify the Nationalists and Communists, as well as help plan potential American Communist cooperative plans at the theater headquarters of General Albert C. Wedemeyer. While serving as a courier and representative for Wedemeyer's chief of staff, General Robert B. McClure, Barrett was sent on two missions to Yan'an to speak with Communist leadership. The last discussion involved the possibility of a joint Communist American military mission involving several thousands of American troops. As this plan, developed by McClure, hurt Hurley's attempts to bring the Communists into a joint government plan, Hurley accused Barrett of sabotaging his negotiations. Hurley stopped a promotion in motion to make Barrett a brigadier general and had him removed to a small corner of the China theater for the rest of the war.
Соғыстан кейінгі өмір
Барет 1950 жылы Қытайда азаматтық соғыста Коммунистік партия билікті басып алғаннан кейін Қытайдан кетіп қалды. Бір жыл өткен соң, ол Антонио Рива мен Руичи Ямагучидің Ұлттық мереке күнінде Тяньаньмэнь алаңында минометпен Мао Цзэдунды өлтіруге жасаған қастандықтың жетекшісі деп жалған айыпталды. Рива мен Ямагучи өлім жазасына кесіліп, тағы бірнеше шетелдіктер түрмеге қамалса да, 1971 жылы премьер-министр Чжоу Энлай оның қатысқандығы туралы мәлімдеме жасау қателік болғанын түсіндіріп, Барреттен кешірім сұрады және оны қайтадан елге шақырды. 1950 жылдан 1953 жылға дейін ол Тайваньдағы АҚШ елшілігі Тайбэйде қайта ашылған кезде алғашқы армия атташесі қызметін атқарды, контр-адмирал Гарри Б. Джарретт (қорғаныс атташесі) және полковник Лерой Хестон (әуе атташесі)пен бірге жұмыс істеді. Бұл оның АҚШ армиясынан зейнеткерлікке шығар алдындағы соңғы лауазымы болды. Зейнетке шыққаннан кейін Барет азаматтық қызметте Колорадо университетінде профессор болып жұмыс істеді. Ол университетте қазіргі заманғы қытай тілі курсын құруға зор үлес қосты және Қытайдың қазіргі заманғы тарихынан, сондай-ақ кейде Шекспирді зерттеуден дәріс берді.
Barrett left Mainland China in 1950 after the Communist Party seized control in the Chinese Civil War. One year later, he was falsely implicated as the leader of a conspiracy to have Antonio Riva and Ruichi Yamaguchi assassinate Mao Zedong with a mortar strike on Tiananmen Square during National Day celebrations. Although Riva and Yamaguchi were executed and several other expatriates were imprisoned, in 1971 Premier Zhou Enlai explained that claiming his involvement had been a mistake, apologized to Barrett, and invited him to visit the country again. From 1950 to 1953, he served as the first Army attaché in Taiwan when the U. S. Embassy to the R. O. C. re opened in the Taiwanese capital of Taipei, working along with Rear Admiral Harry B. Jarrett (Defense attaché) and Colonel LeRoy Heston (Air attaché). This was his last post before retiring from the U. S. Army. As a civilian, Barrett served as a professor at the University of Colorado. He was instrumental in establishing a modern Chinese language course there and lectured in the modern history of China and occasionally in Shakespearean studies.