Brachylaima құрттары: Таралуы, диагностикасы және емдеуі

Кіріспе

Бракхилайма – адамның асқазан-ішек жолына инфекция тарататын трематодалар туысы.

Эпидемиология және жұқтыру

Адамда Brachylaima жұқтырудың (брахиламиаз деп аталады) алғашқы тіркелген жағдайы 1996 жылы тіркелді, ал келесі 4 жылда 8 жағдай анықталды. Диагноз Австралиядан бастап Испанияның Барселона, Бильбао, Мадрид, Тудела, Валенсия және Сарагоса қалалары сияқты әлемнің басқа аймақтарына тарады. 2020 жылы Франциядағы шағалақтардың Brachylaima екі түрінің метацеркарияларымен жұқтырғаны хабарланды. Сонымен қатар, 2022 жылы Ұлыбританиядағы зерттеу Нотингем қаласындағы жабайы құрлықтық гастропод түрлерінде үш Brachylaima (Brachylaima arcuate, B. fuscata және B. mesostoma) табылды. Жұқтыру, негізінен, Cornu aspersum (Pulmonata: Stylommatophora) сияқты жұқтырған, толық пісірілмеген (немесе шикі) құрлықтық гастроподтарды жеу арқылы жүреді. Гастроподтар Brachylaima түрлерінің құрлықтағы тіршілік циклында бірінші және екінші аралық иелер рөлін атқарады. Бірінші аралық иеде жыныссыз спороцисттер орналасады және олардың шырышты бездері арқылы серкариялар бөлінеді, олар тері арқылы басқа гастроподтарды жұқтырады. Екінші аралық иеде бүйректерінде қабықсыз метацеркариялар (мысалы, Cochlicella acuta, Cernuella virgata және Theba pisana) кездеседі. Бұл түрдің нақты иелеріне амфибиялардың, құстардың, сүтқоректілердің және бауырымен жорғалаушылардың түрлі түрлері жатады. Алғашында, инфекция балалардың шаяндарды қасақана жеуінен, ал ересектердің көкөністермен бірге шаяндарды кездейсоқ жұтуынан туындайды деп есептелді. Бұл кейбір аймақтарда дұрыс болғанымен, кейбір жерлерде адамдар осы шаяндарды тағам ретінде белсенді түрде пайдаланады. Бір зерттеу Испанияның Тудела қаласында тағам ретінде сатылатын шаяндарда паразиттің таралу деңгейінің жоғары екенін көрсетті, бірақ бұл көрсеткіш жыл бойы ауытқиды, ең жоғары деңгейі күзде байқалады. Бұл жағдай көптеген испан елдерінде халық арасында алаңдаушылық тудырып отыр. Бұл түрдің жұмыртқалары нәжісте/топырақта 12 айға дейін тірі қалуы мүмкін. Спороцист инфекциясы жұмыртқаны жұтқаннан кейін 7–10 аптадан кейін дамиды.

The first documented case of Brachylaima infestation (known as brachylaimiasis) in a human was in 1996, with 8 subsequent cases in the next 4 years. Diagnosis has spread from Australia to other parts of the world, such as the Spanish cities of Barcelona, Bilbao, Madrid, Tudela, Valencia, and Zaragoza. In 2020, it was reported that snails in France were also infected by metacercariae of two species of Brachylaima. Moreover, a study in 2022, from the United Kingdom identified three Brachylaima (Brachylaima arcuate, B. fuscata and B. mesostoma) were present in wild terrestrial gastropod species in the city of Nottingham. Transmission occurs via the ingestion of infected undercooked (or raw) terrestrial gastropods, such as Cornu aspersum (Pulmonata: Stylommatophora). Gastropods act as both the first and second intermediate host in the terrestrial life cycle of Brachylaima species. The first intermediate host harbors asexual sporocysts and produces cercaria through their mucus glands to infect other gastropods via skin to skin contact. The second intermediate host harbors unencysted metacercariae in their kidneys (e. g. Cochlicella acuta, Cernuella virgata and Theba pisana). Definitive hosts of this species include various species of amphibians, birds, mammals and reptiles. It was first believed that the infection of humans was from children who had purposely eaten the snails, and adults have accidentally ingested snails on vegetables and become infected. Though this may be the case in some parts of the world, it has been shown that humans actively ingest these snails as a source of food in some areas. One study showed that the Spanish city of Tudela had a very high prevalence of the parasite in the snails that were sold as food, though this prevalence fluctuates throughout the year, with the peak season being autumn. This prevalence has become a public concern in many Spanish countries due to the spread of brachylaimiasis. Eggs of this species can remain viable in feces/soil for up to twelve months. The sporocyst infection is 7–10 weeks after the eggs have been ingested.

Диагностика

Диагноз нәжістің зертханалық тексеруі арқылы қойылады, мақсаты – паразит жұмыртқаларын табу. Бірақ бұл зертхана қызметкерінің біліктілігі мен техникасына тікелей байланысты. Мұндай жағдайларда басқа ауруханалардың зертханалары бұрын дұрыс диагноз қоймаған, және тек Оңтүстік Австралияның Аделаида қаласындағы Вудвиллдегі Королева Елизавета ауруханасындағы тексеруден кейін ғана анықталған.

Емдеу

Празиквантелмен бір рет емдеу симптомдардың толыққанды жоғалуына және нәжістен жұмыртқалардың толығымен тазаруына себеп болады.