Кіріспе
Кеме түрі
"Hog Islanders" – Emergency Fleet Corporation ұйымының 1022 және 1024 нөмірлі жобалары бойынша салынған кемелерге берілген жаргондық атау. Бұл кемелер жүк және әскер тасымалдау кемелері болды, олар Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Сауда теңіз флотындағы кемелердің жетіспеушілігін жою мақсатымен үкімет бақылауымен және субсидиясымен салынды. АҚШ-тың кеме құрылысы халықаралық компаниясы, АҚШ Кеме қатынасы кеңесінен субсидия алып, қазіргі Филадельфия халықаралық әуежайы орналасқан Хог аралында жедел кеме құрылыс алаңын салды. Кемелердің Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуға уақытында дайын болмады, бірақ көптеген кемелер Екінші дүниежүзілік соғыста белсенді қызмет етті, ал Хог аралында салынған кемелердің шамамен жартысы осы соғыста батып кетті. Жоспарлау кезеңінде АҚШ-тың түпкі тұрғындарының аттарымен байланысты 120 кеме атауын Бірінші ханым Эдит Уилсон (Вудроу Уилсонның әйелі) таңдады, бірақ көпшілігі аяқталуға дейін өзгертілді.
ТЖК
Emergency Fleet Corporation (EFC) АҚШ Кеме қатынасы кеңесінің бірінші дүниежүзілік соғыста операция жүргізу үшін жеткілікті кемелерді сатып алу, жобалау және салу мақсатымен құрылған корпорация болды. EFC АҚШ-тағы кеме жасау орындарының қажеттіліктерді қанағаттандыру үшін жеткіліксіз және кішкентай екенін анықтады; келісімшарттар Жапония мен Қытайдағы шетелдік кеме жасау орындарына тапсырылды. EFC жеке компаниялармен "Agency Yards" деп аталатын жаңа кеме жасау орындарын құру үшін де келісімшарт жасасты. Бұл орындар дәстүрлі әдістерді пайдаланбай, жинау арқылы, дайын кемелерден құрастырылатын зауыттар еді.
Шошқа аралы
Филадельфиядағы Хог аралы – көптеген қосалқы мердігерлер өндірген бөлшектер мен жиынтықтардан кемелерді жаппай өндіру үшін салынған алғашқы кеме жасау зауыты. Оның 50 шанағы, жеті лайнері және бір тұтқындау бассейні болған. Аталмыш зауытта тек екі негізгі үлгі – EFC 1022 және EFC 1024 жасалатын болды, олар жиынтығында «Хог аралдықтары» деп аталды. А типі (1022) жүк тасымалдауға, ал В типі (1024) әскерлерді тасымалдауға арналған. Екі модель де жаппай өндіріске бағытталған қарапайым конструкция болды, эстетикалық талаптар ескерілмеді. Олардың дизайны өте заманауи болған, бірақ сыртқы түріне мән берілмеген. Кемелер көмірдің орнына мұнаймен жұмыс істеді, қуатты, тісті турбиналарымен жабдықталған, олар белгілі бір қуаттылыққа дейін қуат өндіре алатын. Дизайнның ең қарапайым элементтері ғана қолданылды, қысым жоқ болғандықтан, кемелер төмен, бұрышты сылуэтке ие болды. Корпустары бүйірден қарағанда симметриялы болды. Бұл комбинация әдеттен тыс көрініс пен профильді құрады. Бұл кемелер көрінісімен ұнамсыз болғанымен, сапалы салынған, сыйымдылығы және жылдамдығы жағынан жақсы көрсеткіштерге ие болды. Профилі бір түрлі камуфляж эффектін тудырды, себебі мұңның болмауы, жоғары корпуска және тепе-тең суперструктура су асты кемелеріне кеменің қай бағытта қозғалып жатқанын анықтауды қиындатты. Хог аралы келісімшарты 180 кемеге арналған, бірақ олардың тек 122-сі аяқталды, ал соғыс аяқталғанға дейін ешқайсысы уақтылы бітірмеді. Бірінші кеме 1918 жылдың 5 тамызында, ал 122 кеменің соңғысы 1921 жылдың 29 қаңтарында суға түсірілді. Бірінші дүниежүзілік соғыста тиімді болмаса да, бұл кемелер әскери және сауда флоты тарапынан кеңінен пайдаланылды. Хог аралдықтарының 58-і, шамамен жартысы, Екінші дүниежүзілік соғыста батып кетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған «Либерти» кемелері ұқсас өндіріс қағидаларын қолданды, бірақ мүлдем басқа дизайнмен.
The design had a minimum of frills with no sheer, resulting in a squat, angular silhouette. The hulls were symmetrical from the sides. The combination produced an unconventional look and profile. These ships were considered ugly but well built and had good performance in terms of capacity and speed. The profile created a form of camouflage because the lack of sheer in the bow, high stern, and the evenly balanced superstructure, made it difficult for submarines to tell which direction the ships were going. The Hog Island contract was for 180 ships, but only 122 were completed, and none were completed in time to be used before the war ended. The first ship, , was launched on 5 August 1918, and the last of 122 ships on 29 January 1921. Though not effective in World War I, these ships were used extensively by the military and Merchant Marine. Fifty eight, nearly half, of the Hog Islanders were sunk during World War II. The Liberty ships built during World War II used a similar concept of production, but a completely different design.
B түрі
Тек 24 "B" типті әскер тасымалдау кемесі салынды. "B" типті 12 кеме 8400 тонналық суыру қабілетімен жасалды, олардың бірі АҚШ Әскери-теңіз күштерінің "Аргонн" кемесі болды. Тағы 12 кеме 13 400 тонналық суыру қабілетімен салынды, мысалы, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің "Самаритан" госпитальдық кемесі, ол Екінші дүниежүзілік соғыста белсенді қызмет етті.