1896 ж. салынған «Glenlee» - темір корпусты үш мачталы баржа. Порт-Глазго қаласында салынған, жүк тасыған кеме. Өлшемдері, тарихы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1896 жылы салынған болат корпусты үш мачталы барк
1896 steel hulled three masted barque
Гленли – 1896 жылы Глазго портінде сол атпен жүк тасымалдау кемесі ретінде салынған болат корпусты үш мачталы барк. Кейінгі иелері оны Исламоунт және Кларастелла деп атады. Оның корпусының ұзындығы 245,5 фут (75 м), ені 37,5 фут (11 м) және тереңдігі 22,5 фут (7 м), ал үшкір бастиңбасымен жалпы ұзындығы 282 фут (86 м) құрайды. Оның салмағы 1613 GRT және 1488 NRT болған. Екі қабатты галстук желкендермен ғана жабдықталған, шығар желкендермен (baldheader rigging) жабдықталмаған, себебі бұл жабдық пен теңізшілерге кететін шығындарды үнемдеуге көмектесетін. Көптеген шығар желкенді кемелердегідей, шаршы желкендер стандартты желкендерден сәл кеңірек болды, бұл жақсырақ қозғалыс үшін желкен ауданын арттыруға мүмкіндік берді.
Glenlee is a steel hulled three masted barque, built as a cargo ship at Port Glasgow under that name in 1896 for Glasgow owners. With later owners she was named Islamount and Clarastella. She has a hull length of 245.5 feet (75 m), beam of 37.5 feet (11 m) and depth of 22.5 feet (7 m), the over all length with the spike bowsprit is 282 feet (86 m). She was measured at 1,613 GRT and 1,488 NRT. Rigged only with double topgallant sails over double top sails, she was not equipped with royal sails (baldheader rigging) to save costs concerning gear and seamen. As with many baldheaded sailing ships the square sails were a little wider than the sails of a standard rigging to gain sail area for a better propulsion.
Мансап
1896 жылдың 13 желтоқсанында, толық жабдықталғаннан және теңізге лайықты болғаннан кейін он күн өткен соң, алғашқы сапарында балластпен Ливерпульге, ал одан Портлендке (Орегон штаты) жалпы жүкпен жеткізілді. 23 жыл бойы ол Red Ensign астында Австралияға Жақсы Үміт мүйісі арқылы жүк тасыды, кейін Гласгоудағы Archibald Sterling and Co компаниясының меншігіне өтті, содан кейін Дундидегі Islamount of Islamount Sailing Ship Co Ltd (Robert Ferguson & Co), Dundee (1898–1905), және ақырында Ливерпульдегі Flint Castle Shipping Co Ltd (Robert Thomas & Co) (1905–1918). 1919 жылы «Исламоунт» «Кларастелла» деп қайта аталды, оны Генуяда тіркеген Миландық «Италия жұлдызы» итальяндық кеме компаниясы иеленді. Жаңа иесі оны жөндеп, екі қосалқы дизельдік қозғалтқышпен жабдықтады (1922). 1922 жылы кеме «Галатея» деген атпен Әскери-теңіз офицерлер мектебіне (lang es) өтті, теңізшілерді оқытуға пайдаланылды. Осы кезеңде кеменің корпусы мен үстіңгі құрылысы көп өзгеріске ұшырады. Қазандық палубаға ұшатын көпір орнатылды, тік мұртқа ұшатын jibboom бекітілді, сондай-ақ 300 курсантқа арналған тұрғын үйлер сияқты көптеген басқа өзгерістер енгізілді. 1931 жылдың сәуір айында ол Испания Республикалық теңіз күштерінің құрамына кірді. 1936 жылғы шілде төңкерісі кезінде ол испан теңіз курсанттарымен бірге теңізде болды. Көтеріліс туралы алғашқы хабар 20 шілдеде Мадрид радиосынан тарады. Командир Дон Фаусто Эскригас бұл хабарды жеке қабылдап, кеменің радиостанциясын дереу жойды, осылайша басқа да осындай хабарламалар қабылдана алмады. Содан кейін ол кемені Канар аралдарындағы Тенерифеге алып барды, ол жерді ұлтшылдар бақылап тұрды. Сол жердегі бекіністің қару-жарағына таң қалған кеме экипажы ұлтшылдарға қосылуға келісті. «Галатеяның» ұлтшыл теңіз күштеріне қосылуы үлкен маңызға ие болды. Испания теңіз күштерінің көп бөлігі республикашылдардың жағында болғандықтан, ұлтшылдардың ең қажеттісі – тәжірибелі теңізшілер еді. «Галатея» экипажы офицерлер мен сарбаздарды даярлауда тәжірибелі болғандықтан, ұлтшылдар берген міндетке жедел кірісті. Ұлтшылдардың мәліметтері бойынша, соғыстың үш жылында Кадистен жұмыс істейтін «Галатеяда» 4000-нан астам адам оқытылды.
On 13 December 1896, just ten days after she was launched fully rigged and seaworthy, her maiden voyage brought her in ballast to Liverpool and from there with a general cargo to Portland, Oregon. For 23 years she traded as a bulk cargo carrier under the Red Ensign via Cape of Good Hope to Australia, returning via Cape Horn, firstly under the ownership of Archibald Sterling and Co, Glasgow, then as Islamount of Islamount Sailing Ship Co Ltd (Robert Ferguson & Co), Dundee (1898 1905), and finally with the Flint Castle Shipping Co Ltd (Robert Thomas & Co), Liverpool (1905 1918). Islamount was renamed the Clarastella in 1919 when she changed hands to the Star of Italy Italian Shipping Company of Milan who registered her in Genoa. The new owner had her repaired and equipped with two auxiliary diesel engines (1922). In 1922 the ship came into the hands of the Officers' Military Navy School (lang es) as Galatea to be used as a sail training ship. During this period the ship underwent a lot of changes to her hull and superstructure. A flying bridge was installed on the poop deck, a flying jibboom was attached to the spike bowsprit, and many other changes such as the installation of accommodation facilities for 300 cadets. In April 1931 she became part of the Spanish Republican Navy. At the time of the coup of July 1936 she was at sea with the Spanish naval cadets. The first news of the revolt was the Madrid radio message of July 20. Commander Don Fausto Escrigas received this personally and immediately destroyed the ship's wireless so no further messages of that kind could be received. He then took the ship to Tenerife in the Canary Islands which were controlled by the Nationalists. Impressed by the guns of the fort there, the ship's personnel consented to join the Nationalist cause. The addition of the Galatea to the Nationalist Navy was of great importance. Since the bulk of the Spanish Navy was Republican, the greatest need of the Nationalists was trained seamen. The crew of the Galatea were experienced in training officers and men and turned speedily to the task the Nationalists gave them. According to Nationalist figures, over 4,000 persons were trained in the Galatea operating out of Cadiz during the three years of the war.
Сақтау
47 жылдан астам уақыт бойы желкенді, кейіннен стационарлық оқу кемесі ретінде қызмет еткеннен кейін, ол алғаш рет испандық Ферроль қаласындағы А Грана портында тіркелді. 1981 жылы Феррольдегі құрғақ докта су астындағы корпусы жаңадан қапталды. Кейіннен «Галатея» кемесі толықтай күйзеліп, Севильяға сүйретіліп, онда жүзетін мұражай ретінде пайдалануға берілді. Бірақ кеме соншалықты нашарлап кеткендіктен, оны сүтіп тастау туралы шешім қабылданды. 1990 жылы британдық кеме құрылысшысы (доктор Сэр Джон Браун, 1901–2000) кемені тауып алды, ал 1993 жылы оны сүтіп тастаудан құтқарып, Clyde Maritime Trust аукционында 5,000,000 песо немесе £40,000-ға сатып алды. Кеме корпусын теңізге лайықты етіп жасағаннан кейін (декедегі барлық тесіктер жабылып, Испаниядағы қызмет кезіндегі какаи палубасын жабатын ұшу көпірі және оған бекітілген ұшқыш jibboom алынып тасталды), бірнеше айдан кейін Севильядан Глазгоға сүйретіліп келтірді. Құрғақ доктағы алдын ала жұмыстардан кейін, қажетсіз винттер алынып, су сызығынан төменгі барлық пластиналар тексеріліп жөнделіп, жаңа бояу жағылды. Содан кейін алты жылдық қайта жаңарту процесі басталды, оның ішінде жаңадан кесілген ағаштан жасалған кеме мүсіні, толық жаңа тораптар жиынтығы (бастапқы мачталарды қайта құрастыру және орнату, ескі аулаларды қайта бекіту) және көптеген басқа ауыстырулар (түпнұсқа палубалар) мен жөндеулер жасалды (1998). Оның ескі мачталары мен ескі аулаларының көп бөлігі әлі де Испаниядағы бір жерде сақталған еді. Испандықтар кеменің бастапқы «Мүйіс Хоран» статусына қайта оралатынын, «зеңбірек тесіктерімен» жаңадан боз түске боялатынын түсінгеннен кейін оларды қайтарды. Винттері қазір Глазго қалалық колледжінің ауласында, Клайд өзені жанындағы теңіз факультетінде орналасқан. Иелері түпнұсқа кеме мүсінін қайтаруға тырысты, ол әлі де La Graña, Ferrol (La Coruña) көрінісінде сақталып тұр. Оған қол жеткізе алмағандықтан, 12 000 евроға оның көшірмесі жасалды. Сарказммен айтылған жауапта, британдықтар Гибралтарды қайтарғанша мүсін қайтарылмайтыны айтылды. Кеме корпусынан басқа, кемені қайта құру қажет болды. Испандықтар мен бұрынғы иелері жасаған барлық өзгерістер, мысалы, оқушылар үшін салынған барлық кабиналар және жүк қоймаларының аясындағы темір баллосты алып тастау қажет болды. 1993 жылдың 6 шілдесінде, кеме 1896 жылы суға түсірілгеннен бері алғаш рет Глазгоға келген кезде, Глазгоның Лорд-мэрі оған алғашқы атын, «Гленли» деген атты қайтарды. «Гленли» қазір Ұлттық тарихи флоттың бір бөлігі ретінде танылған. Мұражай кемесі және туристік орталық ретінде «Гленли» білім беру бағдарламаларын, көрмелермен қоса іс-шараларды ұсынады, сондай-ақ Батыс соты фестивалі мен еріктілік мүмкіндіктері үшін орын болып табылады. 2011 жылдың маусым айынан бастап кеме Глазгодағы Риверсайд мұражайында ашық тұр.
After more than 47 years of service as a sail and later on as a stationary training ship she was first laid up in A Graña, Ferrol, her Spanish port of registry. In 1981 the underwater hull was re plated at the drydock in Ferrol. Later Galatea was completely de rigged down to a hulk and was towed to Seville to be used as a floating museum. In any case, the ship had deteriorated so far that it was eventually decided to scrap her. In 1990 a British naval architect (Dr. Sir John Brown, 1901–2000) discovered the ship and in 1993 she was rescued from being scrapped and subsequently bought by the Clyde Maritime Trust at auction for 5,000,000 ₧ or £40,000. After making the hull seaworthy (all openings on deck were closed and the flying bridge spanning the poop deck during her service in Spain and the attached flying jibboom were removed) the ship was returned to Glasgow months later in tow from Seville. After preliminary works in dry dock such as the removal of the unnecessary propellers, the check and repair of all the plates below the waterline and new paint, a six year long process of restoration began including a new cut wooden figurehead, a complete set of new rigging including the re assembling and re stepping of her original masts and re crossing of the old yards (1998), as well as many other replacements (original deckhouses) and repairs. Her old masts and many of the old yards, which still existed somewhere in Spain, were returned by the Spanish when they realised that the old ship would be really renewed to her original "Cape Horn status", painted grey again with "gun ports". Her propellers are now situated in the courtyard by the yard arm of the City Of Glasgow College, Nautical Faculty by the River Clyde. Its owners tried to recover the original figurehead, which remains on display in La Graña, Ferrol (La Coruña) and, failing to do so, a replica was commissioned for 12,000 euros. The answer given in a sarcastic tone was that the figurehead would not be returned until the British returned Gibraltar. Apart from the hull, the ship had to be rebuilt. All changes made to the ship by the Spanish and previous owners were to be removed, such as all the cabins built for the trainees and the scrap iron ballast in the frames of the holds. First she was given back her original name, Glenlee, by the Lord Provost of Glasgow on 6 July 1993 when the ship arrived in Glasgow for the first time since her launch in 1896. Glenlee is now recognised as part of the National Historic Fleet. As a museum ship and tourist attraction, Glenlee offers educational programmes, events including exhibitions and is a venue for the West End Festival and volunteering opportunities. Since June 2011, the ship has been open at Glasgow's Riverside Museum.