Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер (1876–1962)
American actor (1876–1962)
Виктор Фред Мур (24 ақпан 1876 – 23 шілде 1962) – американдық актер, сахна және кинодағы көрнекті Бродвей жұлдызы. 1920-жылдардың соңынан 1930-жылдарға дейін ол өте танымал болды. Ол сонымен қатар жазушы және режиссер болған, бірақ қазіргі таңда оны ұялшақ, көңілді мінезді рөлдерде ойнаған комедия актері ретінде еске алады. Бүгінгі көрермендер оны жыл сайын көрсетілетін Рождество тақырыбындағы фильмнің жұлдызы ретінде таниды: "5-ші авенюде болған оқиға" (1947). Мур миллионердің үйін иесінің білмеуімен, демалыста болған кезде басып алатын саяхатшының рөлін ойнайды.
Victor Fred Moore (February 24, 1876 – July 23, 1962) was an American actor of stage and screen, a major Broadway star from the late 1920s through the 1930s. He was also a writer and director, but is best remembered today as a comedian, playing timid, mild mannered roles. Today's audiences know him as the star of a Christmas themed movie that has become a perennial: It Happened on 5th Avenue (1947). Moore plays a vagrant who occupies a millionaire's mansion—without the millionaire's knowledge—while the owner is vacationing.
Мансап
Виктор Мур 21 Бродвей қойылымында және 50-ден астам фильмде ойнады. Бродвейдегі алғашқы өнері «Розмари» (1896) болды. Ол сондай-ақ Джордж М. Коханның «Бродвейден қырық бес минут» (1906 жылдың 1 қаңтарында көрсетілді) және оның жалғасы «Нью-Йорк әңгімесі» (1907) фильмдерінде де ойнады. Ол «О, Кей!» (1926) спектаклінде Шорти МакГи, «Барлығын ұста!» (1928) спектаклінде Нози Бартлетт, Гершвиннің «Мен сені әндеймін» (1931) спектаклінде вице-президент Александр Троттлботтом, «Оларды торт жеуге жібер» (1933), Коул Портердің «Барлығы дайын» (1934) спектаклінде Мунфейс Мартин, Ирвинг Берлиннің «Луизиана сатып алу» (1940) спектаклінде сенатор Оливер П. Логанбери рөлінде ойнады. Мур актер Уильям Гакстонмен жиі бірге ойнайтын, Гакстонның өзіне сенімді мінезі Мурдың алаңдаулы досының қарсы тұратын. Мурдың талантын алғаш рет сценарист Беатрис де Милль таныды. Ол 1915 жылы кинода дебют жасады. Сол жылы ол үш фильмде ойнады, олардың екеуін Сесил Б. Демилл түсірді – «Чимми Фэдден» және «Чимми Фэдден Батысқа» (Chimmie Fadden Out West). Ол сондай-ақ Фред Астер мен Джинджер Роджерспен бірге «Swing Time» (1936) фильмінде, Мэй Уэстпен бірге «The Heat's On», «Даффидің тавернасы» (1945), «Ziegfeld Follies» (1946), «On Our Merry Way» (1948), «A Kiss in the Dark» (1949) және «We're Not Married» (1952) фильмдерінде де ойнады. Оның соңғы кино рөлі – «Жеті жылдық қышыма» (1955) фильміндегі сантехник рөлі болды. Ол Боб Хоуппен екі рет бірге жұмыс істеді, алдымен «Луизиана сатып алу» (1941) фильмінде, содан кейін «Жұлдызды ырғақ» (1942) фильмінде. «Ziegfeld Follies» (1946) фильмінде Мур әйгілі «Екі доллар төле» (Pay the Two Dollars) көрінісін ойнады (онда Мур ұсақ қылмыс жасағаны үшін тұтқындалады, бірақ оның адвокаты істі жоғары соттарға жеткізеді). Эдвард Арнольд Уильям Гакстонның адвокат рөлін ойнады. Мур 1949 жылдың 16 тамызында «Мартин мен Льюис» радиошоуында қонақ ретінде пайда болды және «Джимми Дюранте Шоуында» тұрақты қатысушы болды. 1945 жылы Мур «Айнт Тхат Дакки» атты Даффи Дак мультфильміне қатысты. Ол өзінің карикатурасына қатты риза болды және аниматорлар оны сәл көбірек шашымен салса, дауысын тегін қосуға келісті. Мур сондай-ақ «The Colgate Comedy Hour» және «So This Is Hollywood» сияқты телешоуларда бұрынғы бала жұлдызы Митзи Гринмен бірге пайда болды.
Victor Moore appeared in 21 Broadway shows and more than 50 films. His first appearance on Broadway was in Rosemary (1896). He also appeared in George M. Cohan's Forty five Minutes from Broadway, which opened January 1, 1906, and its sequel, The Talk of New York (1907). He went on to star in shows such as Oh, Kay! (1926) as Shorty McGee, Hold Everything! (1928) as Nosey Bartlett, Gershwin's Of Thee I Sing (1931) as Vice president Alexander Throttlebottom, Let 'Em Eat Cake (1933), Cole Porter's Anything Goes (1934) as Moonface Martin, and Irving Berlin's Louisiana Purchase (1940) as Senator Oliver P. Loganberry. Moore often appeared with actor William Gaxton, with Gaxton's self assured slicker playing opposite Moore's worried friend. Moore's talent was first recognized by screenwriter Beatrice deMille. He made his film debut in 1915. He starred in three films that year, two of which were directed by Cecil B. DeMille – Chimmie Fadden and Chimmie Fadden Out West. He also appeared in Swing Time (1936) with Fred Astaire and Ginger Rogers, Make Way for Tomorrow (1937), The Heat's On with Mae West, Duffy's Tavern (1945), Ziegfeld Follies (1946), On Our Merry Way (1948), A Kiss in the Dark (1949), and We're Not Married (1952), working with Ginger Rogers for a second time. His last screen appearance was a role as a plumber in The Seven Year Itch (1955). He worked in film twice with Bob Hope, first in Louisiana Purchase (1941) and again in Star Spangled Rhythm (1942). In the film Ziegfeld Follies (1946), Moore enacted the famous "Pay the Two Dollars" sketch (in which Moore is arrested on a minor charge, only to have his lawyer steamroll the case into higher courts). Edward Arnold played the William Gaxton lawyer role. Moore made a guest appearance as himself on The Martin and Lewis radio show on August 16, 1949, and was a regular (as himself) on The Jimmy Durante Show. In 1945, Moore appeared in the Daffy Duck cartoon Ain't That Ducky. He was so pleased with his caricature he offered to add his voice free of charge—on the condition that the animators draw him with a little more hair. Moore also appeared on television on such shows as The Colgate Comedy Hour and So This Is Hollywood alongside former child star Mitzi Green.
Жеке өмір
Мур екі рет үйленген: алғаш 1903 жылдың 23 маусымында актриса Эмма Литтлфилдке, ол 1934 жылдың 23 маусымында қайтыс болғанға дейін олар бірге болды, содан кейін 1942 жылдың 16 қаңтарында Ширли Пейджге үйленді. Мур 65 жаста, ал Пейдж 20 жаста болған кезде бұл оқиға болды. Олардың некесі туралы бір жылдан астам уақыт жарияланбады. Мур 20 жылдан кейін қайтыс болғанға дейін олар үйлене берді. Бірінші әйелінен үш баласы болды: асырап алған ұлы Виктор, кіші, Ора Виктория және Роберт Эммет. Мур өте көп әріптестерімен жақсы қарым-қатынаста болды. 1915 жылы Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд аймағындағы актерлер тобының арасында ол Фрипорт қаласында орналасқан L.I.G.H.T.S. (Long Island Good Hearted Thespians Society) атты әлеуметтік ұйым құрды. Ұйымға шоу-бизнес әлемінің көптеген белгілі тұлғалары кірді, олардың ішінде Джон Филип Соуза, Ирвинг Берлин, Ал Джолсон, Уилл Роджерс және Ринглинг ағайындылары бар. Мур шоу-бизнес өкілдерінің Рождество маусымында жұмыс істеуге жиі мәжбүр болатынын айтқандықтан, актерлер үшін арнайы жыл сайынғы «Шілдедегі Рождество» мерекелерін ұйымдастырды. Мур 1944 жылғы президенттік сайлау науқаны кезінде республикашыл Томас Э. Дьюиді қолдады. Мур 1962 жылдың 23 шілдесінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол 86 жасқа толыпты. Ол Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Cypress Hills зиратына жерленген.
Moore was married twice: first to actress Emma Littlefield from June 23, 1903 until her death on June 23, 1934, and then to Shirley Paige on January 16, 1942, when Moore was 65 and Paige was 20. The marriage was not publicly announced for more than a year. They remained married until Moore's death 20 years later. He had three children with his first wife: an adopted son Victor, Jr., Ora Victora and Robert Emmett. Moore was well liked by his colleagues. In 1915, among the actors' colony in Long Island, New York he established a social group called L. I. G. H. T. S. (Long Island Good Hearted Thespians Society), based in Freeport. The membership included many showbusiness notables, including John Philip Sousa, Irving Berlin, Al Jolson, Will Rogers and the Ringling Brothers. Moore noted that people in showbusiness often had to work during the Christmas season, so he instituted annual "Christmas in July" celebrations especially for actors. Moore campaigned for Republican Thomas E. Dewey during the 1944 presidential election campaign. Moore died of a heart attack on July 23, 1962. He was 86 years old. He is interred at Cypress Hills Cemetery in Brooklyn, New York.
Мұра
Виктор Мур автобус терминалы және Нью-Йорк метросының Рузвельт авенюі / 74-ші көше станциясындағы бизнес аркадасы 1941 жылы ашылғанда оның құрметіне аталған. 2005 жылы аркаданың орнына сол метро және автобус бағыттарына қызмет ететін Интермодальды көлік кешені салынды.
The Victor Moore Bus Terminal and business arcade at the New York City Subway's Roosevelt Avenue / 74th Street station in Jackson Heights, Queens was named for him when it opened in 1941. In 2005, the arcade was replaced by an Intermodal Transportation Complex serving the same subway and bus lines.