Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Норвегиялық журналист, жазушы, кинорежиссер және киноөндіруші Арне Скоуэн (18 қазан 1913 – 24 мамыр 2003) – норвегиялық журналист, жазушы, кинорежиссер және киноөндіруші болған.
Norwegian journalist, author, film director and film producer
Arne Skouen (18 October 1913 – 24 May 2003) was a Norwegian journalist, author, film director and film producer.
Өмірбаян
Арне Скоуен Норвегияның Кристиания қаласында (қазіргі Осло) дүниеге келген. Оның ата-анасы Педер Николай Скоуен (1883-1978) және Дженни Эмануэльсон (1883-1975) болды. 1933 жылы Хегдехауген мектебін бітірген. Оның үш ерекше мансабы болды: журналист, жазушы және кинорежиссер, олардың кейбіреулері бір уақытта болды. 1935-1941 жылдары «Дагбладет» газетінде журналист болып жұмыс істеді. 1941 жылдан бастап, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Скоуен Норвегияның нацистік Германияның оккупациясы кезінде Норвегия қарсылық қозғалысымен байланыста болды. 1943 жылдан 1945 жылға дейін Скуен Стокгольм, Лондон және Нью-Йорктегі баспасөз бюросында жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, Норвегия азат болған соң, ол 1946-1947 жылдары «Dagbladet» газетінде бағанашы болып қызмет етті. Содан кейін ол 1947 жылдан 1957 жылға дейін «Verdens Gang» газетінде жұмыс істеді, онда ол фильмдерді сынға алу үшін кіселік тастауды енгізді (1-ден 6-ға дейінгі баға, кіселіктің жақтарына сәйкес келеді), бұл қазір Норвегия медиасында кең таралған практика. Кейін ол 1971 жылдан 1995 жылға дейін «Dagbladet» газетіне оралды. Оның 1959 жылғы «Остаз және оның қызметшілері» фильмі Канн кинофестивалінде көрсетілді, сондай-ақ 9-шы Берлин халықаралық кинофестиваліне қатысты. 1962 жылғы «Салқын іздер» фильмі 3-ші Мәскеу халықаралық кинофестиваліне қатысты. 1980 жылы Нарвесен сыйлығын (Narvesenprisen), 1983 жылы Осло қалалық мәдениет сыйлығын, 1986 жылы Ибсен сыйлығын (Ibsenprisen) және Аманда сыйлығының құрметті сыйлығын (Amandaprisen), 1988 жылы Норвегия өнер кеңесінің құрметті сыйлығын (Norsk kulturråds ærespris), 1993 жылы Осло Байес Велес сыйлығы мен Фрит Орд сыйлығын алды. Ол Норвегия драмалық қоғамының және Норвегия кино қауымдастығының құрметті мүшесі болды.
Arne Skouen was born in Kristiania (now Oslo), Norway. His parents were Peder Nikolai Skouen (1883 1978) and Jenny Emanuelson (1883 1975). He graduated at Hegdehaugen School in 1933. He had three distinct career careers: journalist, author and filmmaker, partly at the same time. He was a journalist at Dagbladet from 1935 to 1941. From 1941 during World War II, Skouen was associated with the Norwegian Resistance Movement during the occupation of Norway by Nazi Germany. From 1943 to 1945, Skouen worked at the press office in Stockholm, London, and New York City. After the liberation of Norway at the end of World War II, he returned to Dagbladet as a columnist, serving from 1946 to 1947. He then worked at Verdens Gang from 1947 to 1957, where he introduced the use of die throws to review films (giving a score from 1 to 6, corresponding to the faces of a die), which is now common practice in Norwegian media. He later returned to Dagbladet, where he worked from 1971 to 1995. It was also shown at the Cannes Film Festival. His 1959 film The Master and His Servants was entered into the 9th Berlin International Film Festival. His 1962 film Cold Tracks was entered into the 3rd Moscow International Film Festival. In 1980, he received the Narvesen Prize (Narvesenprisen), in 1983 the Oslo City Culture Prize, in 1986 the Ibsen Prize (Ibsenprisen) and the Honorary Prize of the Amanda Prize (Amandaprisen), in 1988 the Arts Council Norway Honorary Award (Norsk kulturråds ærespris), in 1993 the Oslo Byes Veles Prize and Fritt Ord Award. He was an honorary member of the Norwegian Dramatic Society and Norwegian Film Association.
Жеке өмір
1946 жылы Кари Оксневадқа (1926 жылы туған) үйленді. Олардың қызы Синн Скоуен (1950 жылы туған) композитор атанды. 2003 жылдың 24 мамырында дүниеден өтті және Ослодағы Вестре-Гравлундта жерленді.
He was married in 1946 to Kari Øksnevad (born 1926). Their daughter Synne Skouen (born 1950) became a composer. On May 24, 2003, he died, and was buried at Vestre gravlund in Oslo.