Кіріспе
Жүз жылдық соғыс кезіндегі шайқас – Сент-Джеймс қоршауы. Ол 1426 жылдың 27 ақпаны мен 6 наурызы аралығында Англия мен Франция арасында, Жүз жылдық соғыстың соңғы кезеңінде өтті.
The siege of St. James took place between 27 February and 6 March 1426 between England and France, during the latter half of the Hundred Years' War.
Қуаттар
Аванш қаласының маңында, Нормандия мен Бретань шекарасында шайқас болды. Ағылшын әскеріне сэр Томас Ремпстон жетекшілік етсе, француз әскеріне Францияның констеблі Артур де Ричмонт басшылық жасады. Ағылшындар жеңіске қол жеткізді.
Өмірбаян
1425 жылдың соңында Бретань герцогы Жан ағылшындардан бас тартып, дофин Карлға адалдығын білдірді. Жаза ретінде, 1426 жылдың қаңтарында сэр Томас Ремпстон кішкентай әскермен герцогтыққа басып кірді, астанасы Реннеге жетіп, содан кейін Норман шекарасындағы Сент-Джеймс-де-Бевронға қайта шегінді. Бретань герцогінің інісі, жаңадан Францияның констеблі атанған Артур де Ришмон, дереу інісіне көмекке келді. Ришмон ақпан айында Бретань бойынша асыққан түрде әскер жинап, күштерін Антрейнда шоғырландырды. Жаңадан құрылған бретондық әскер алдымен Понторсонды басып алып, барлық аман қалған ағылшын қорғаушыларын өлімге жіберді және қаланы жаулағаннан кейін қабырғаларын толығымен қиратты. Ақпан айының соңында Ришмонның әскері Сент-Джеймске қарай жорық жасады. Ремпстонның 600 әскері Ришмонның 16 мыңдық феодалдық жасағына қарағанда әлдеқайда аз болды.
Шайқас
Бреттондықтар жақындаған кезде ағылшын әскерлері барлауға шықты, бірақ қысқаша шайқастан кейін дереу қабырғаларға қайтарылды. Констебль өте күшті артиллерия күшін алып келді де, қалаға бірнеше бағыттан бомбалауды бастады. Бомбалау бір аптаға созылды, осы уақыт ішінде қорғаушылар бірнеше рет шабуылға шықты, бірақ барлығы да қабырғаларға қайтарылумен аяқталды. Бірнеше күн бомбалаудан кейін қабырғаларда екі үлкен тесік пайда болды. Ричмонт мұндай нашар сападағы әскерлермен толыққанды шабуылға түсуге құлшынбады, бірақ қаржысы таусылып, әскерлеріне жалақы төлемегендіктен, қоршаудың қысқа мерзіміне қарамастан, бірқатар сарбаздары дезертирлік жасады. Ол офицерлерімен кеңес өткізіп, екі тесік арқылы қабырғаға шабуыл жасауға шешім қабылдады. 6 наурызда француздар күшпен шабуылға көшті. Күн бойы Ремпстонның әскерлері тесіктерді ұстап тұрды, бірақ констебльдің шабуылы тоқтаған жоқ. Бір сәтте Ричмонттың негізгі күшінің сарбаздары, бұрын констебльдің қаланың екінші жағын тексеруге жіберген отрядын жаудан күше түскендер деп қате түсініп алды, соның салдарынан Бретондық милициясының арасында үлкен паника болды. Ағылшын қорғаушылары осы күтпеген шатасуды пайдаланып, қаладан шығып, қашқан Бретондық әскерлеріне ауыр зиян келтірді. Хаостық шегініс кезінде жүздеген сарбаздар жақын жердегі өзеннен өту кезінде суға батып кетті, ал көптеген басқалары қорғаушылардың арбалеттерінен шыққан жебелердің құрбаны болды. Техникалық тұрғыдан алғанда, өзінен 26 есе басым жаудан жеңілген ұйымдаспаған феодалдық милицияның қалдықтары, толығымен рухтандырылып, лагерьге қайтып келді. Ричмонт оларды қайта жинастыруға тырысқанның бәрі сәтсіз аяқталды, және түнде олар шатырларын мен мүліктерін өртеп, Фугре маңындағы бастапқы орнына тәртіпсіздікпен шегінді. Алты жүз адам қаза тапты, 50 адам тұтқынға алынды, ал 18 ту жоғалды. Қалғандары көп ұзамай тарап кетті.
Салдары
Екі күннен кейін Саффолк графы 1500 сарбазбен келді. Жеңістің артықшылығын пайдалануға ниеттеніп, ол бірден батысқа қарай 45 миль қашықтықтағы Ренн қаласына аттанды. Жолдың ортасында ол Доль қаласын қиындықсыз жаулап алды, себебі Жан да, Ришмон да қарсылық көрсетпеді. Ол бұл жерде әрі қарай жылжудың қажеті жоқ екенін түсінді, өйткені герцог үш айлық уақытша келісім жасауды ұсынды. Саффолк келісімге келді. Келесі жылы қысқаша шайқас болғаннан кейін, сенімсіз герцог бұрынғы одақтастарымен жақындасуға ұмтылып, Бедфорд герцогымен шарт жасады, осы арқылы ол Францияның королі ретінде Англияның VI Генрихін мойындады.