Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дом Жоан I Браганса (1543 – 22 ақпан 1583) – Брагансаның 6-шы герцогы және Барселостың 1-ші герцогы, сондай-ақ басқа да атақтарға ие болған. Ол әйелі, Гвимарайнская инфанта Екатеринаның Португалия тағына талап етуіне қолдау көрскеңімен белгілі.
Dom João I of Braganza (1543 – 22 February 1583) was the 6th Duke of Braganza and 1st Duke of Barcelos, among other titles. He is known for pushing the claims of his wife, Infanta Catherine of Guimarães, to the throne of Portugal.
Өмір
1563 жылы ол өзінің бірінші туысы Инфанта Катеринаға, Гвимарайн герцогы Эдуард пен Брагансаның Изабелінің қызына (Жоаодың тәтесі) үйленді. Ксар-эль-Кебир шайқасында мұрагерсіз Португалия королі Себастьян қаза болғаннан кейін, қартайған Португалия кардиналы Генрих король болды. Генрих қарт болғандықтан және заңды балалары болуға рұқсат етілмегендіктен, кардинал қайтыс болғанға дейін-ақ династиялық дағдарыс туды. Браганса герцогы әйелінің (ол король Мануэль I-нің немересі) таққа талап етуін қолдады. Испанияның Филипп II (Мануэль I-нің тағы бір немересі және таққа талапкер) оған Бразилияның вице-корольдігін, Христиан орденінің бас шебері лауазымын, жыл сайын Үндістанға жеке кеме жіберуге рұқсатты, сондай-ақ оның үлкен ұлы Теодосиу Брагансаны өзінің қыздарының біріне (Изабелла Клара Евгения немесе Екатерина Михаэла) үйлендіруді ұсынып, әйелінің талаптарынан бас тарту үшін пара беруге тырысты. Әйелінің ықпалымен Браганса герцогы бұл ұсыныстан бас тартты.
In 1563 he married his 1st cousin Infanta Catherine, daughter of Prince Edward, Duke of Guimarães and Isabel of Braganza (João's aunt). After the disaster of the Battle of Ksar El Kebir, where heirless King Sebastian of Portugal died, the aged Cardinal Henry of Portugal had become King. Because Henry was old and was not allowed to have legitimate children, a dynastical crisis occurred even before the death of the Cardinal. The Duke of Braganza supported his wife's claim to the throne (she was a granddaughter of King Manuel I). Philip II of Spain (another grandson of Manuel I and also claimant to the throne), tried to bribe him to abandon his wife's pretensions, offering him the Vice Kingdom of Brazil, the post of Grand Master of the Order of Christ, a license to send a personal ship to India every year, and the marriage of his eldest son Teodósio of Braganza to one of his daughters (either Isabella Clara Eugenia or Catherine Michaela). The Duke of Braganza, influenced by his wife, refused the proposal.
Португалияның мұрагерлік дағдарысы
Кардинал патша қайтыс болғанда, герцог Корольдіктің губернаторларымен бірге Лиссабон мен Сетубалға сапар шекті, әйелінің құқығын мойындатуға тырысты, бірақ соңында Филипп II (кейін Португалияның Филипп I) билігін қабылдады. Одан кейін болған азамат соғысында Кратский преоры Антоний Алкантара шайқасында жеңіліске ұшырады, ал Филипп II Португалияға кіріп, Жоао констебль қызметін атқаратын Томар Кортесінде бекітілді. Филип Испанияға аттанғанда, ол Жоаоның мұрагері Теодосиоға, Браганзаның 7-ші герцогына Корольдіктің констебль лауазымын, екінші ұлы Дом Дуартеге маркизатты (Флексилла Харандилья), ал үшінші ұлы Дом Александрга, болашақта дін қызметкері болуға тиіс еді, басшылық пен көптеген жеңілдіктер берді. Ол Жоаоның "Ерлігі" атағын және канцлерлік құқықтарын растады. 1583 жылы Вила-Вичосада қайтыс болды.
When the Cardinal King died, the Duke accompanied the governors of the Kingdom to Lisbon and Setúbal, trying to assure recognition for his wife's claim, but ultimately gave up and accepted the rule of Philip II (future Philip I of Portugal). After the civil war that followed, Anthony, Prior of Crato was defeated at the Battle of Alcântara, and Philip II entered Portugal and was confirmed by the Cortes of Tomar, where João occupied the post of Constable. When King Philip left to Spain, he endowed the post of Constable of Kingdom to João's heir Teodósio, 7th Duke of Braganza, a marquessate (Flexilla Xarandilla) to his second son, Dom Duarte, and a commandment and many concessions to the third, Dom Alexandre, who was destined to become an ecclesiastic. He confirmed João's title of His Excellency and his rights of chancellery. He died at Vila Viçosa in 1583.